Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2016

Γιουσουρούμ ... και εργόχειρα

Μια βόλτα για δουλειές  στο κέντρο 
και βέβαια μια περατζάδα απ' τα παλιατζίδικα του κέντρου κάθε φορά 
είναι ανάγκη για μένα
γιατί με κάνει να ταξιδεύω στο παρελθόν με νοσταλγία. 
Παλιά έπιπλα,  βιβλία, δίσκοι, χιλιάδες μικροαντικείμενα, κρύσταλλα, πορσελάνες, ασημικά,
ανακατεμένα  όλα μαζί με τετζερέδια, παλιά μαχαιροπήρουνα και άλλα μικροπράγματα 
για κάποιους άχρηστα και για άλλους πολύτιμα. 


Πράγματα που είχαν χρόνια αποθηκευτεί και υποτιμηθεί από κάποιους,  
μέχρι που ένα πέρασμα του παλιατζή τα ξέθαψε για να  βγουν πάλι  στη μόστρα
μήπως κάποιος ενδιαφερθεί. 

κέντημα πολύ λεπτό κεντημένο σε αιθέριο εταμίν
(εγώ προσωπικά δεν βλέπω να κεντήσω τόσο λεπτό ύφασμα)



λεπτομέρεια σε μεγέθυνση
απ' το  διπλανό κέντημα 
Για κάποια απ' αυτά πληρώθηκε ο ιδιοκτήτης απ' τον παλιατζή σε εξευτελιστικές τιμές 

και κάποια άλλα χαρίστηκαν χωρίς ούτε ένα ευρώ 
μόνο και μόνο για να αδειάσει ο χώρος. 

πλεκτά ροδελάκια ενωμένα μεταξύ τους
Ανάμεσα σ' όλα αυτά υπάρχουν και κάποια χαρτόκουτα γεμάτα με παλιά κεντήματα, πλεκτά με το βελονάκι και πράγματα που, εκ πρώτης όψεως, δεν τραβούν το βλέμμα. 
Στο παρελθόν, ανακατεύοντας μέσα σ' αυτά τα χαρτόκουτα, είχα βρει δυο κομμάτια πανέμορφα  σε πολύ χαμηλή τιμή σε σχέση με τη δουλειά τους. 
Έκτοτε πάντα έχω στο νου μου μήπως  βρω κάτι πολύτιμο μέσα εκεί.






Στη χθεσινή μου βουτιά μέσα στη χαρτόκουτα κι ενώ ανακάτευα μήπως βρω κάτι αξιόλογο, 
ανάμεσα στο σωρό, χωρίς κόπο ξεχώρισα  κάμποσα  μικρά κομμάτια,
ταλαιπωρημένα απ' τα χρόνια με εμφανείς λεκέδες από υγρασία πάνω τους,
το ένα πιο φίνο απ' το άλλο,  σε γνωστά σχέδια των δεκαετιών 1970 και 1980 . 

το μεγαλύτερο απ' τα κομμάτια που αγόρασα
πλεκτό στο βελονάκι με Νο κλωστής 40
λεπτομέρεια απ' το διπλανό κέντημα















Σίγουρα η κεντήστρα ή η πλέκτρια, που τα έφτιαξε, 
δεν θα άντεχε να τα δει σ΄αυτήν την κατάσταση μέσα στη βρώμα και την εγκατάλειψη 
και ακόμα σιγουρότερα οι νεότερες γενιές τα απαξίωσαν 
και  δεν προβληματίστηκαν καθόλου
πόσο κόπο έκανε κάποια μάνα ή γιαγιά για να τα φτιάξει
και ποια μάτια κουράστηκαν γι αυτή τη λεπτοδουλειά.

πολύ λεπτό πλεκτό στο βελονάκι
με Νο κλωστής 50

Περίμενα λίγο μέχρι να έρθει ο παλιατζής να εκτιμήσει την αξία τους 
και να δω αν το βαλάντιό μου άντεχε  αυτές τις αγορές. 

κέντημα  σε καμβά Νο 9 (εξαιρετικά λεπτό)
Δεν χρειάστηκε πολύ σκέψη, μέτρησε ο παλιατζής τα κομμάτια, που ήταν 7 στον αριθμό και μου ζήτησε 1 ευρώ για κάθε κομμάτι. 
Με το φόβο μήπως το μετανιώσει και ζητήσει περισσότερα, πλήρωσα τα 7 ευρώ κι έφυγα γρήγορα.
λεπτομέρεια σε μεγέθυνση
απ' το διπλανό κομμάτι
Μόλις γύρισα σπίτι το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να τα πλύνω 
για να δω ποιοι λεκέδες επέμεναν να μένουν πάνω τους. 
Ευτυχώς με το πρώτο πλύσιμο τα περισσότερα καθάρισαν τέλεια.

Πλεκτό στο βελονάκι με νούμερο κλωστής 40
(το συγκεκριμένο  ήταν πολύ βρώμικο
και μπήκε στη χλωρίνη)
Μόνο ένα κομμάτι πλεκτό χρειάστηκε να το βάλω σε ζεστό νερό και χλωρίνη κι έπειτα από μισή ώρα δεν υπήρχε ίχνος λεκέ πάνω του, μόνο που είχε ξεβάψει εντελώς το χρώμα του κι από μπεζ έγινε κάτασπρο, πράγμα που καθόλου δεν με πείραξε. 
λεπτομέρεια απ'το διπλανό κομμάτι.



Μόλις στέγνωσαν τα καλοσιδέρωσα και τα έβαλα να φωτογραφηθούν για χάρη σας.

πλεκτό στο βελονάκι με Νο κλωστής 50
Μεταξύ αυτών υπάρχει και ένα κομμάτι 
φτιαγμένο από μικρά μοτίφ καμβά ενωμένα μεταξύ τους με δαντέλα σαν αυτά που ήταν της μόδας τη δεκαετία του '70 και έφτιαχνε και η μητέρα μου παρόμοια. 
Θυμάμαι που έλεγε πως  είχε δουλειά μιας μέρας μόνο για να κοπεί το κάθε κομματάκι καμβά, να στριφωθεί και να πλεχτεί γύρω του η δαντέλα. 

λεπτομέρεια απ' το διπλανό πλεκτό
που κέντησε  η κεντήστρα
μόνο στο ένα απ' τα μοτιφάκια


Χώρια που έπρεπε να ενωθούν μεταξύ τους και στη συνέχεια να κεντηθούν.  
Αυτό, καθώς φαίνεται η κεντήστρα δεν πρόλαβε να το κεντήσει γιατί μόνο το ένα κομματάκι στην άκρη είχε κέντημα. 
Ήταν το μόνο κομμάτι που δεν έπλυνα, ώστε να μην χαλάσει ο καμβάς μέχρι να κεντήσω τα υπόλοιπα μοτίφ στο ίδιο σχέδιο που είχε διαλέξει η κεντήστρα.
Το σιδέρωσα με μπόλικο ατμό για να απολυμανθεί όσο γίνεται, και θα φροντίσω να βρω το ίδιο χρώμα κλωστής για να κεντήσω και το υπόλοιπο, όπως ακριβώς είχε σκοπό να το κεντήσει  όταν το έφτιαχνε η κεντήστρα. 

Με την ελπίδα πως  θα εκτιμηθούν  απ' τις νεότερες γενιές
και δεν θα βρεθούν στο Γιουσουρούμ κάποτε και τα δικά μου εργόχειρα, 
συνεχίζω να κεντώ με μεγάλη αγάπη γι' αυτή τη δουλειά. 

Αν τύχει και βρεθείτε  στο Γιουσουρούμ,
ρίξτε μια ματιά μέσα στις χαρτόκουτες με τα ανακατεμένα εργόχειρα. 
Μπορεί κι εσείς να είστε τυχερές
 να πέσει στα χέρια σας ένα μικρό πολύτιμο χειροποίητο κομμάτι
κι αυτό μπορεί να είναι τυχερό
 να πέσει στη δική σας φροντίδα.

Σε κάποια άλλη ανάρτηση 
θα σας δείξω και τα άλλα 2 κομμάτια που απόκτησα 
σε προηγούμενη βόλτα μου στο Γιουσουρούμ.