Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

Γλυκάκι βρώμης με ξηρούς καρπούς για τον απογευματινό καφέ.

Ένα πολύ εύκολο και με εγγυημένη επιτυχία γλυκάκι για τον καφέ. 
Το γλυκάκι αυτό μπορούν να το φάνε και όσοι δεν αγαπούν τα  γλυκά 
γιατί έχει μια φίνα  ελαφριά γεύση και επιπλέον είναι  υγιεινό. 


Υλικά

1 κούπα cranberries ή σταφίδα
1 κούπα καυτό νερό
3/4 κούπας καλαμποκέλαιο
1 & 1/2 κούπας ζάχαρη μισή - μισή άσπρη και καστανή
2 κουταλάκια μπέϊκιν
1 κουταλάκι κρέμα μπαλσάμικου με πορτοκάλι
1 αυγό
2 βανίλιες 
1 κουταλάκι κανέλλα
1/2 κουταλάκι αλάτι
2 κούπες βρώμη
2 & 1/2 κούπες φαρίνα
1/2 κούπα ξηρούς καρπούς χοντροκομμένους
1/4 της κούπας σουσάμι

Μαρμελάδα της αρεσκείας μας για το γέμισμα.

Εκτέλεση

Στην κούπα με τα cranberries ρίχνουμε το καυτό νερό και αφήνουμε για 5 λεπτά. 
Σ΄ ένα μπωλ ή στο μίξερ ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί
και τα cranberries ή τη σταφίδα μαζί με το νερό τους,
εκτός της μαρμελάδας.
Αφήνουμε 10 λεπτά τη ζύμη  για να σφίξει. 
Με το κουτάλι μας ρίχνουμε   κουταλιές  ζύμης, μακριά τη μία από την άλλη,
πάνω σε αντικολλητικό χαρτί που έχουμε στρώσει στη λαμαρίνα μας.
Προσοχή μην βάλετε πάνω από 12 γιατί απλώνουν και θα κολλήσουν μεταξύ τους.
Ψήνουμε στο φούρνο για 15 περίπου λεπτά στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Παίρνουμε με τη ζύμη αυτή 36 περίπου μεγάλα  μπισκότα. 
Αφού τα ξεκολλήσουμε απ' τη λαδόκολλα,
τα  αφήνουμε να κρυώσουν λίγο
και  τα ενώνουμε δύο - δύο μαζί, 
βάζοντας ανάμεσά τους 1 κουταλάκι μαρμελάδα για να κολλήσουν. 

Εγώ προτίμησα να χρησιμοποιήσω cranberries και όχι σταφίδες,
κάσιους άψητα για ξηρούς καρπούς 
και μαρμελάδα βύσσινο για να τα κολλήσω μεταξύ τους.

Το γλυκάκι αυτό δεν θέλει καμία δεξιότητα ή τεχνική. 
Απευθύνεται σε αρχάριους της ζαχαροπλαστικής
και έχει σίγουρη επιτυχία.
Κυρίως όμως έχει τέλεια γεύση 
και άρωμα κανέλλας που το κάνει ιδανικό συνοδευτικό 
ενός ζεστού καφέ. 

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

κουκουλάρικα κι άλλα...

Με αφορμή τη χθεσινή μου επίσκεψη στην έκθεση "ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΑ" ,
έχω να σας πω ότι γέμισε το μάτι μου με ομορφιές και νέες τεχνικές. 
Το κύριο κομμάτι της έκθεσης με τους περισσότερους εκθέτες 
είχε σαν αντικείμενο το decoupage και όλα τα συμπαραμαρτούντα,
με σκοπό την αγορά των διαφόρων πανάκριβων υλικών,
που βοηθούν στην υλοποίηση των καινοτομιών που είδαμε. 
Δεν μπορώ να πω ότι δεν υπήρχαν αξιόλογες κατασκευές και νέες ιδέες, 
αλλά οι περισσότερες κατασκευές μπορούν να γίνουν με πολύ φθηνότερα υλικά, 
που βρίσκει κανείς σε μη εξειδικευμένα καταστήματα hobby, 
γιατί όπως όλοι ξέρετε η λέξη hobby έχει ένα σημαντικό κόστος!!!
Έπειτα, τουλάχιστον εγώ έγκωσα* με τόσο decoupage που κυκλοφορεί.
Ενδιαφέρον είναι το νέο υλικό της τεχνικής chalk paint, που επιτρέπει το βάψιμο,
κυρίως επίπλων, χωρίς τρίψιμο και αφαίρεση λούστρου.
Σχετικά videos μπορείτε να βρείτε στο youtube.

Επίσης η έκθεση ήταν γεμάτη με άπειρα νήματα πλεξίματος.... 
με χρώματα και σχέδια καταπληκτικά.... 
Βλέπετε το χειροποίητο πλεκτό είναι της μόδας!!!

Tώρα λοιπόν θα σας δείξω ένα περίπτερο που μου έκλεψε την καρδιά!!!!
Ζωγραφισμένα καστόρινα παπούτσια!!!
Εγώ προσωπικά τόση τέχνη πάνω σ' ένα παπούτσι... δεν θα άντεχα να την βγάλω στο δρόμο. 
Θα ήθελα βέβαια να αποκτήσω κάποιο μεμονομένο  παπούτσι 
και θα το στόλιζα σε πρώτη θέση στο σαλόνι μου. 
Παπούτσια ονειρικά, παραμυθένια που ούτε η νονά της Σταχτοπούτας δεν είχε ποτέ φανταστεί, 
γιατί θα έστελνε με αυτά τη Σταχτοπούτα στο χορό και όχι με γοβάκια
που φοράει ακόμη κι η κουτσή Μαριώ.

"



Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν βιαστικά γι' αυτό απέχουν πολύ απ' την ομορφιά της πραγματικότητας. Ντρεπόμουν να επιμείνω να βγάλω περισσότερες ή καλύτερες, παρόλο που η κοπέλα που τα ζωγραφίζει δεν μου το απαγόρευσε. 
Αν είχα μικρό παιδάκι ή εγγονάκι ή μικρό βαφτιστήρι.... 
θα του αγόραζα οπωσδήποτε ένα ζευγαράκι παραμυθένια παπούτσια για τα Χριστούγεννα. 
Οι τιμές τους, σε σχέση πάντα με τη δουλειά τους, θεωρώ πως δεν είναι απαγορευτικές, 
αφού ένα ζευγάρι μποτάκια για ενήλικες κοστίζει 80 ευρώ. 

Τέλος σε δύο περίπτερα εντόπισα αυτά τα κοσμήματα από κουκούλια μεταξοσκώληκα


















Κι επειδή με ενθουσίασαν... 
αγόρασα μια σακούλα με κουκούλια και μόλις γύρισα σπίτι στρώθηκα στη δουλειά....
Έκοψα τα κουκούλια με το ψαλίδι 
και με έκπληξη είδα ότι μέσα τους βρισκόταν ο πεθαμένος μεταξοσκώληκας.
Θέαμα λίγο σοκαριστικό και αηδιαστικό αλλά αναπόφευκτο.
Αφού πέταξα τα πεθαμένα έντομα,
βρήκα χαντρούλες απ' το στοκ μου,
έκοψα χρυσά μεταλλικά κορδονάκια ασύμμετρα 
και το μεταξωτό κορδόνι που διάλεξα να χρησιμοποιήσω για λαιμαριά
και στρώθηκα στη δουλειά...
12  με 2 τα  μεσάνυχτα  έφτιαξα αυτό και ικανοποιήθηκα με το πρώτο έργο μου.
















Στις 2 ξεκίνησα να βάφω με ακρυλικά χρώματα μια παρτίδα κουκούλια. 
Μπορούσα να τα είχα αγοράσει βαμμένα, αλλά λίγο η διαστροφή που έχω να τα φτιάχνω μόνη μου, λίγο που ήθελα διαφορετικά από τα χρώματα που κυκλοφορούσαν, είπα να τα βάψω μόνη μου. 
Στις 2 και 30', επειδή τα ακρυλικά χρώματα μου φάνηκαν πολύ έντονα και λίγο αφύσικα, έπλυνα τα κουκούλια, έφυγε από πάνω τους το παραπανίσιο χρώμα και πήραν μια πολύ φυσική εικόνα.
Στις 4 τα κουκούλια είχαν στεγνώσει και ξεκίνησε η δεύτερη κατασκευή μου,
που ποζάρει με περηφάνεια για εσάς. 


Εν ολίγοις κοιμήθηκα στις 6 το πρωί
αλλά έτσι είμαι εγώ. 
Άμα λάχει πατάω πάνω απ' το πτώμα μου, τα βάζω  και με το χρόνο
για να σκαρώσω πραγματάκια που με ικανοποιούν. 

Το λευκό σε 1/2 ώρα θα βρίσκεται  δωράκι στα χέρια μιας αγαπημένης φίλης 
το μοβ θα το φορέσω εγώ τώρα που ετοιμάζομαι να φύγω
κι επειδή έχω ήδη αργήσει και διαμαρτύρεται ο σύζυγος (ξέρετε τώρα εσείς τι σημαίνει αυτό)
σας αφήνω χωρίς να κάνω τελικό τσεκάρισμα και διορθώσεις στην ανάρτησή μου. 

Τυχόν λάθη συγχωρέστε τα. 

Από το λεξικό
*έγκωσα=Χόρτασα, έφαγα του σκασμού και δεν χωράει ούτε μια γουλιά νερό μέσα μου.
                       Λέγεται και όγκωσα. 
                       Πιθανολογώ, από τη λέξη όγκος.
  • Ανώμαλο ρήμα με 2 μόνο τύπους: έγκωσα, έχω 'γκώσει.
  • ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ
  • - Αααααααααααααααχ! Το φχαριστήθηκα! Καιρό είχα να φάω τόσο καλά!
  • - Ναι, και γω, αλλά το παράκανα και έχω γκώσει άσχημα τώρα...

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

"το ταξίδι ενός φλιτζανιού" με τα δικά μου μάτια




Χτύπησε φλέβα η Petra μας, 
 και ιδίως τη δική μου φλέβα,
ζητώντας να μιλήσουμε για "το ταξίδι ενός φλιτζανιού".

Μεγάλη κουβέντα το φλιτζάνι, 


φλιτζάνι μικρό για ελληνικό καφέ, 


φλιτζάνι μεγαλύτερο για διπλό ελληνικό καφέ, 


φλιτζάνι μεγάλο για γαλλικό καφέ ή τσάι, 



κούπα για θεριακλήδες του καφέ, 



set for two για παρε-ίστικο καφέ, 



set for one για μοναχικούς καφέδες.... 














και πόσα ακόμη φλυτζάνια....


ακόμη και γιορτινά...

(για μικρό ελληνικό) 

για nescafe ή γαλλικό 




Καφές ή τσάϊ  είναι η διαδικασία, είναι η τελετουργία, είναι η στιγμή....
είναι το περιεχόμενο  που παίρνει κάθε φορά άλλη γευστική διάσταση 
ανάλογη με το φλιτζάνι που το φιλοξενεί και  τις συνθήκες που το πλαισιώνουν. 


Αναμφισβήτητα ένας μοναχικός καφές ή τσάι είναι αφορμή για περισυλλογή
και αξιολόγηση των προβλημάτων, 


ενώ κάτω απ' την επήρεια των μεθυστικών αρωμάτων ανοίγει το μυαλό και ξυπνούν οι αισθήσεις.
Αγαπώ τα φλυτζάνια για το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που παρουσιάζει κάθε ένα τους με τα διαφορετικά σχέδιά τους. 



Υπάρχουν εταιρείες πορσελάνης που κατασκευάζουν φλυτζάνια με θέματα διακοσμητικά όπως:
λουλούδια,  φρούτα, πουλιά κ.λ.π. 
Έτσι ξεκίνησα αρκετά χρόνια πριν να αγοράζω ένα - ένα τέτοια φλυτζάνια
και να κάνω τη δική μου συλλογή. 
Μου αρέσει το σχέδιο, ο ήχος της πορσελάνης, η στιγμή που γίνεται μοναδική. 
Ένας καφές ή ένα τσάι, παρόλο που αποτελεί καθημερινή συνήθεια, 
δεν αξίζει, αν δεν ακολουθήσει όλους τους κανόνες της ποιότητας. 
Καφές ή τσάι χωρίς δίσκο  σερβιρίσματος δεν είναι καφές ή τσάι...



Όλοι ξέρουμε πόσο απρόσωπος είναι ένας "take away" καφές αγορασμένος μέσα σε χάρτινο  ή πλαστικό φλιτζάνι ή κούπα.


Ο Ελληνικός καφές απαιτεί δίπλα του το δροσερό νεράκι, το μπισκοτάκι του ή το λουκουμάκι του... 

Ο Γαλλικός καφές απαιτεί το σωστό φλιτζάνι του, τα κυβάκια της ζάχαρης, τη γαλατιέρα του...

Το τσάι απαιτεί την τσαγιέρα του, ή το σουρωτηράκι του.



Όλα αυτά όμως χωρίς το αγαπημένο φλιτζάνι είναι λειψά.
Με έναν καφέ ή ένα τσάι μπορούμε να περιποιηθούμε και να δώσουμε ατμόσφαιρα ζεστασιάς στην παρέα που διαλέξαμε για να τα μοιραστούμε.
Με αφορμή ένα καφέ ή τσάι μπορούμε να γεμίσουμε ένα ολόκληρο τραπέζι με καλούδια 
και λιχουδιές γλυκές και αλμυρές και να γευτούμε την ουσία της παρέας...



Θα μπορούσα να σας διηγηθώ άπειρες ιστορίες με ένα φλιτζάνι καφέ ή τσάι 
και όλες αυτές θα έχουν το δικό της άρωμα η κάθε μία, 
αρκέστηκα όμως μόνο στη φωτογράφηση κάποιων φλιτζανιών μου.
Κάποια απ' τα παραπάνω τα χρησιμοποιώ για καθημερινή χρήση 
και άλλα τα χρησιμοποιώ με παρεούλα.
Αυτά τα φλιτζάνια που σας δείχνω  παρακάτω
 ανήκουν σε μια κατηγορία  ανάγλυφων θεματικών φλιτζανιών,
που κατά καιρούς έχω κάνει δώρα σε φίλες και φίλους
 αλλά δυστυχώς  κανείς δεν  έχει χαρίσει σε μένα ως τώρα.
 Επειδή είναι ακριβούτσικα
 δεν έχω καταφέρει να τα κάνω εγώ  η ίδια δώρο στον εαυτό μου.

  
 













 


 



Όποιος επιθυμεί μπορεί να ανατρέξει σε παλιότερη ανάρτησή μου με θέμα "Tea time"
όπου θα διαβάσει σκέψεις  σχετικά με το σημερινό θέμα μας.

Σημείωση:    α)Σηκώνοντας το φλιτζάνι με τον καφέ δεν λέμε ποτέ "στην υγειά σου" 
                               Ευχόμαστε μόνο σηκώνοντας το συνοδευτικό νεράκι του.
                           β)Σύμφωνα με το λεξικό  η λέξη φλιτζάνι προέρχεται από  την τουρκική  λέξη
                              filcan (από τα αραβ.)  με μετάθ. του [l] · φλιτζάν(ι) -α]