Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2015

Το κέντημα απαιτεί εκτός από εργασία χειρός, έντονο προβληματισμό και εύρεση λύσεων.

Το φθινόπωρο μπήκε για τα καλά, διώχνοντας βίαια το καλοκαιράκι  και μαζί του έχει παρασύρει και τη διάθεσή μας. 
Τα χρυσά χρώματα του φθινοπώρου και οι γήινες γλυκές αποχρώσεις του γεμίζουν την ψυχή με μια αδιόρατη ζεστασιά. 


Με φθινοπωρινή λοιπόν διάθεση και μετά από 6 μήνες δουλειά, μόλις σήμερα στρίφωσα, φοδράρισα και έραψα την τρέσα  σε ένα σετ κεντημάτων στα χρώματα του φθινοπώρου. 
Η αλήθεια είναι πως έχω ιδιαίτερη αδυναμία στα κεντήματα με λίγα χρώματα και σ΄αυτήν την περίπτωση έπαιξα μόνο με χρυσό ανοιχτό και σκούρο σοκολατί στο φόντο. 
Αφορμή για να ξεκινήσω αυτό το εργόχειρο ήταν μια ανάρτηση του blog ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΑ της φίλης μας Νίκης, που κατά καιρούς μας δίνει πανέμορφες ιδέες, απ' όπου πήρα το σχέδιο.
Το αρχικό σχέδιο, που παρακάτω σας δείχνω, ήταν  αρκετά μικρό για τις διαστάσεις που εγώ ήθελα.

Έτσι λοιπόν το πείραξα κι αυτό, όπως συνηθίζω, αυτοσχεδιάζοντας για ακόμη μια φορά.
Προκειμένου να έχω το μεγάλο καρέ στο μέγεθος που ήθελα (90Χ90 cm), πρόσθεσα ολόγυρά του δικά μου μοτίφ και σχέδια. 



Στη συνέχεια τα μικρά καρεδάκια δημιουργήθηκαν κρατώντας μόνο τη μία γωνία του αρχικού σχεδίου και αφαιρώντας  τα υπόλοιπα στοιχεία ώστε να έχω μικρότερη διάσταση (48Χ48 cm).



Το runner  (125Χ48 cm), μου δημιούργησε τη μεγαλύτερη δυσκολία γιατί ενώ χρησιμοποίησα την ίδια βασική γωνία 2 φορές διαγώνια στις 2 άκρες του, δημιουργήθηκε μεγάλο κενό στο κέντρο του , που έπρεπε να καλυφθεί με κάποιο τρόπο.



Κεντώντας λοιπόν,  προσέθετα κάποια σχετικά με το  αρχικό σχέδιο motifs από τις άκρες προς το κέντρο συμμετρικά, έως ότου  κι αυτό γέμισε όπως ακριβώς ήθελα.   
Ο μαρκαδόρος ήταν μεγάλος σύμμαχος στο όλο εγχείρημα γιατί με αυτό σχεδίαζα τις εξωτερικές καμπύλες του περιγράμματος των κεντημάτων, που δεν υπήρχαν στο αρχικό σχέδιο.  Έπειτα αφού τις κεντούσα  ακριβώς πάνω στη γραμμή του μαρκαδόρου, μετρώντας τις μετέφερα συμμετρικά και στις υπόλοιπες πλευρές του κεντήματος. 
Η ευχαρίστηση που έπαιρνα κάθε φορά που προσάρμοζα επιτυχώς το σχέδιο, ήταν τεράστια, γιατί το κέντημα απαιτεί εκτός από εργασία χειρός, έντονο προβληματισμό και εύρεση λύσεων. 

Ο καμβάς που χρησιμοποίησα ήταν Νο 7,
η χρυσή κλωστή μεταλλική
και η κλωστή του φόντου coton perle Νο 8 (κουβαράκι).

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2015

Με καθυστέρηση μεγάλη... το πάντρεμα έγινε τελικά...


Θέλοντας να κάνω ξένοιαστες διακοπές και να μείνω μακριά από κάθε πολιτική συζήτηση, έκλεισα το blog στις αρχές του καλοκαιριού. 
Ο λόγος είναι  γιατί οι τόνοι ανέβηκαν επικίνδυνα στην μπλογκόσφαιρα κι εγώ δεν είμαι των δυνατών τόνων και ντεσιμπέλ. 
Σέβομαι τις απόψεις αλλά δεν μου αρέσουν οι φωνές που προσπαθούν να επιβάλουν την άποψή τους. 
Είναι δε απολύτως βέβαιο πως κανένας δεν θα αλλάξει τις πεποιθήσεις του γιατί κάποιοι bloggers προσπαθούν να αποδείξουν πως οι δικές τους απόψεις είναι οι σωστές, ανεβάζοντας τους τόνους.
Κι αφού λοιπόν έκλεισα μάτια και αυτιά, αποφάσισε και η digea να με αφήσει χωρίς τηλεοπτικό σήμα  για το μεγαλύτερο μέρος του καλοκαιριού. 
Δεν φαντάζεστε την ποιότητα της  ζωής χωρίς πολιτικά νέα, άγχος, ένταση, πολιτικούς καυγάδες.
Ώστόσο, επειδή ο τίτλος της ανάρτησης αυτής παραπέμπει σε κάποιες πιθανές  μυστικές συμφωνίες στα παρασκήνια της πολιτικής ή σε  κάποιο πιθανό πάντρεμα  κομμάτων μετά τις εκλογές, σας πληροφορώ ότι καμία σχέση δεν έχει αυτή η ανάρτηση με την ελληνική πολιτική κατάσταση.

Μπαίνω λοιπόν στο θέμα αμέσως.
Αυτό το καλοκαίρι υπήρξε αρκετά δημιουργικό για μένα - θα δείτε στο μέλλον τι έφτιαξα .
Επίσης έκλεισα και κάποια εκκρεμότητα που είχα αφήσει στην άκρη 
και ήταν βραχνάς για μένα. 

Κάποια στιγμή στην ανάρτησή μου της 8/11/13 με θέμα:

Μετά από ένα αποτυχημένο γάμο μια νέα σχέση ξεκινάει...
(πατήστε πάνω αν θέλετε να  την θυμηθείτε)

σας είχα δείξει ένα τραπεζομάντηλο σε σιελ και μπλε αποχρώσεις , που πήρε  βίαια διαζύγιο από ένα  μπλε χρώματος ρέλι που στόλιζε το τελείωμά του, λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς του μετά από το πρώτο πλύσιμο. 
Το ρέλι έδειξε την κακή συμπεριφορά του ξεβάφοντας ασύστολα  το μπλε  χρώμα του πάνω στο ύφασμα του τραπεζομάντηλου και αυτό είχε σαν συνέπεια να βγει  άμεσα  η  απόφαση διαζυγίου.
Ξηλώθηκε το ρέλι με συνοπτικές διαδικασίες, πλύθηκε με λευκαντικό το τραπεζομάντηλο κι αφού βγήκε αλώβητο απ' την ταλαιπωρία του, περίμενε υπομονετικά σ' ένα συρτάρι να βρεθεί το επόμενο ταίρι του. 
Σ΄ένα χαρτί κατριγιέ με μερικά Χ στα τετραγωνάκια σχεδίασα το σχέδιο της δαντέλας που έμελε να το συντροφεύσει. 
Ξεκίνησα το πλέξιμο, αλλά επειδή με έπιασε μεγάλη βαριεστημάρα - αυτό παθαίνω όταν τα σχέδια που δουλεύω δεν έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και δυσκολία - πότε έμπαινε η  εν εξελίξει δαντέλα σε κάποιο συρτάρι και ξεχνιόταν, πότε έβγαινε για λίγο και προχώραγε. 
Για να μην τα πολυλογώ, απ' την ώρα που ξεκίνησε η δαντέλα ως την ώρα που τελείωσε, πέρασαν σχεδόν 2 χρόνια. 
Ήρθε λοιπόν η ώρα του παντοτινού σμιξίματος κι έτσι έγινε το πολυπόθητο πάντρεμα του τραπεζομάντηλου με την δαντέλα του η οποία, ούσα στο ίδιο χρώμα με το ύφασμα, του υποσχέθηκε αιώνια πίστη και αφοσίωση σ' αυτό, χωρίς λαμογιές κι αιφνιδιαστικές συμπεριφορές.
Ράφτηκε η δαντέλα πάνω στο τραπεζομάντηλο και για χάρη σας δημοσιεύω τα πειστήρια αυτού του γάμου.



Λεπτομέρεια από τη γωνία

Λεπτομέρεια απ' το κεντρικό επαναλαμβανόμενο μοτίφ

Λεπτομέρεια της δαντέλας


Τα στολίδια  που βλέπετε πάνω στο τραπέζι
περίμεναν κρυμμένα  μέσα σ' ένα ντουλάπι
να στρωθεί το τραπεζομάντηλο 
και πήραν θέση πάνω του  καμαρωτά. 

Πρόκειται για  χειροποίητα Μαροκινά κομμάτια 
(γυαλωμένα  κεραμικά  στολισμένα με μέταλλο), 
δώρο της αγαπημένης μου φίλης Τέτας, 
που πάντα μου χαρίζει αντικείμενα ταιριαστά για το χώρο μου
και μάλιστα του απολύτου γούστου μου!!!
Σας αφήνω πάλι
και ελπίζω να επανέλθω κοντά σας σύντομα, 
οπωσδήποτε αφού ψηφίσουμε και 
αφού καταλαγιάσει η βαβούρα των εκλογών
και  επιτέλους μαζευτώ κι εγώ πια στην Αθήνα.