Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

"Επιτέλους μπαμπά θα γιορτάσουμε μαζί"


"Κάντε εσείς το πρόγραμμά σας και μην με υπολογίζετε εμένα." 
Η χειρότερη φράση που αντέχουν να ακούν τα αυτιά της τόσα χρόνια τώρα.
Κάθε χρόνο, κάθε γιορτινή μέρα αυτή η φράση ήταν μια μαχαιριά στην καρδιά της. 
Από τότε που πέθανε η μάνα της, ο πατέρας της τις μέρες των γιορτών ήθελε να βιώνει την απόλυτη μοναξιά, δεν είχε όρεξη για γιορτινά γεύματα, δεν ήθελε να συμμετέχει σ' αυτό που λέμε "γιορτάζω τα Χριστούγεννα, την Πρωτοχρονιά, το Πάσχα". 
Θα μπορούσε να είναι πάντα μαζί τους, έστω και για λίγη ώρα για να της κάνει το χατήρι κι έπειτα  ας αποχωρούσε, αν ήθελε  να ξεκουραστεί. 
Λες και ήθελε να την γεμίζει με ενοχές που εκείνη ζούσε ακόμη ενώ η μητέρα της είχε χαθεί. 
Η τρομερή εμμονή του να θέλει να μένει μόνος του αυτές τις μέρες, της χάλαγε τη διάθεση, την έκανε να είναι αγχωμένη, να μην είναι και για εκείνη τίποτ' άλλο οι γιορτές παρά μια υποχρέωση να φάει δήθεν χαρούμενη μαζί με τον άντρα της και τα παιδιά της, ενώ  τον νου της τον είχε στον πατέρα της. 
Σερβίριζε κάθε χρόνο το φαγητό στα πιάτα κι άφηνε το τραπέζι στη μέση για να πεταχτεί στο σπίτι του  πατέρα της να του αφήσει το φαγητό του ζεστό, παρακαλώντας τον έστω και την τελευταία στιγμή να μετανιώσει και να πάει μαζί της στο γιορτινό τραπέζι μαζί με  όλη την οικογένεια. 
Εκείνος δήλωνε πως δεν έχει διάθεση για γιορτές και φαγητό και ότι θέλει να κοιμηθεί και να ξυπνήσει όταν θα έχουν πλέον  τελειώσει οι γιορτές. Έτσι της μετέδιδε αυτή τη διάθεση και ποτέ δεν είχε χαρεί το γιορτινό τραπέζι. Πάντα πάνω της απλωνόταν η σκιά της δικής του μοναξιάς. 
Γιορτές γεμάτες με τύψεις  γιατί εκείνη είχε την οικογένειά της και θα καθόταν στο γιορτινό τραπέζι ενώ  εκείνος θα ήταν και πάλι μόνος. 
Για κάποια χρόνια μετά το θάνατο της μητέρας της πενθούσε κι εκείνη μέσα της τέτοιες μέρες. Όμως η σελίδα έπρεπε να γυρίσει. Ο χρόνος επούλωσε το τραύμα της απώλειας της μητέρας της, αφήνοντας όμως τη φροντίδα και την  αγωνία του μοναχικού πατέρα  σαν αγκάθι που πλήγωνε τις γιορτινές μέρες. 
Τα κορίτσια της όταν πέθανε η μάνα της ήταν 8 και 12 χρονών. Τώρα είναι μεγάλες κοπέλες 23 και 27 χρόνων. Την Παραμονή των Χριστουγέννων η μεγάλη  κόρη της κάλεσε στο σπίτι το αγόρι της και τους γονείς του. 
Εκείνη  φέτος πήρε την μεγάλη απόφαση να πάψει να αδικεί τον εαυτό της, τον άντρα της και κυρίως τα παιδιά της με τη μελαγχολική αυτή διάθεση που άφηνε να την κατακλύζει  και με τα αρνητικά συναισθήματα που της μετέδιδε ο πατέρας της. 
Το σκεφτόταν  καλά εδώ και μέρες. 
Το συμπέρασμα ήταν πως έπρεπε φέτος για χάρη της δικής της οικογένειας να περάσει κι εκείνη καλά χωρίς ενοχές. 
Έτσι λοιπόν τη συζήτηση  με τον πατέρα της αποφάσισε να την κάνει  αρκετές μέρες πριν τις γιορτές.
"Μπαμπά", του είπε αποφασιστικά, "αν φέτος δεν έρθεις να φας μαζί μας  το βράδυ της Παραμονής των Χριστουγέννων,  το φαγητό σου θα στο φέρω   απ' το πρωί γιατί στο σπίτι θα έχω καλεσμένους και δεν γίνεται να τους αφήσω και να τρέχω να σου το φέρω τελευταία στιγμή."
"Θα θέλαμε πολύ να είσαι μαζί μας για να γνωρίσεις  και το αγόρι της Μένιας που θα έρθει με τους γονείς του στο σπίτι, αλλά αν δεν θέλεις δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο."
Ξαφνιάστηκε ο πατέρας της, το ύφος του έδειξε πως δυσαρεστήθηκε, και η δυσαρέσκειά του ζωγραφίστηκε στο πρόσωπό του.
Εκείνη αγνόησε τη δυσαρέσκειά του και έκλεισε τα αυτιά της σε ότι ήταν αυτό που προσπάθησε να της πει για να την κάνει να νιώσει δυσάρεστα και βέβαια κατέληξε με την ίδια συνηθισμένη και τόσο μισητή γι αυτήν φράση: "Κάντε εσείς το πρόγραμμά σας και μην με υπολογίζετε εμένα." . 
Το πρωί της παραμονής, του χτύπησε την πόρτα, του είπε Χρόνια Πολλά και του άφησε φαγητό για το βράδυ. Φεύγοντας τον φίλησε και του είπε: " Να το ζεστάνεις πριν το φας στο φούρνο μικροκυμάτων κι αν τύχει να  μετανιώσεις και θέλεις να έρθεις, ξέρεις που είναι το σπίτι, θα σε περιμένουμε."
Δεν ξέρει τι ήταν αυτό που την έκανε αυτή τη φορά να μην νιώθει τύψεις για τη μοναξιά του. 
Είχε κουραστεί κάθε χρόνο, να ζει τα ίδια αρνητικά και δυσάρεστα συναισθήματα και πλέον θα ακολουθούσε τη γιορτινή διάθεση της οικογένειάς της χωρίς ίχνος τύψης. 
Πέρασε η μέρα με τα τρεξίματα της γιορτινής ετοιμασίας και αποφασισμένη δεν επέτρεψε σε καμία δυσάρεστη σκέψη να της χαλάσει αυτή τη διάθεση. Ήταν δικαίωμά της ξεχασμένο αυτό εδώ και πολλά  χρόνια και σήμερα έπρεπε να το διεκδικήσει και να το ευχαριστηθεί. 
Κατά τις 7 το απόγευμα,  όταν και η τελευταία λεπτομέρεια είχε τακτοποιηθεί στο σπίτι και το γιορτινό τραπέζι είχε στρωθεί, χτύπησε το κουδούνι. 
Άνοιξε την εξωτερική πόρτα, χωρίς να ρωτήσει ποιος είναι.
Το ασανσέρ έφτασε και απ' την πόρτα φάνηκε να προβάλει ο πατέρας της, ντυμένος με το καλό του το κουστούμι, με μια μεγάλη χριστουγεννιάτικη σύνθεση με λουλούδια και κεριά και ένα τεράστιο κουτί ζαχαροπλαστείου στα χέρια του. 
Έτρεξε κοντά του να του πάρει το βάρος απ' τα χέρια του με τα μάτια της γεμάτα δάκρυα χαράς. 
"Επιτέλους μπαμπά θα γιορτάσουμε μαζί", του είπε. 
Κι εκείνος,  μη θέλοντας να δείξει ότι η αποφασιστικότητα της κόρης του νίκησε το δικό του πείσμα και εγωϊσμό,  της είπε κοιτάζοντας το κέντρο του τραπεζιού.
"Καλά το κατάλαβα πως δεν είχες φροντίσει για λουλούδια. Η μάνα σου, αν θυμάσαι καλά, ποτέ δεν άφηνε το γιορτινό τραπέζι χωρίς λουλούδια. Έτσι είπα να σου  τα φέρω εγώ αφού θα έχεις και ξένους ανθρώπους στο τραπέζι. Και την τούρτα την έφερα, μέρα που είναι, για να είστε πάντα γλυκαμένοι." 
Εκείνο το βράδυ ήταν και για τους δυο τους πραγματική γιορτή. 
Για την ίδια, τον άντρα της και τα παιδιά της, ο πατέρας της ήταν το επίκεντρο της γιορτής και όλοι προσπαθούσαν να τον περιποιηθούν και να τον ευχαριστήσουν. Κι εκείνος επιτέλους, αφέθηκε χαλαρός να απολαύσει όλη την περιποίησή τους και την καλή παρέα που μαζεύτηκε  και τον πλαισίωσε με την αγάπη της.
Χάρηκε τη χαρά της μεγάλης εγγονής του και γνώρισε το αγόρι της και τους γονείς του, ενώ και οι  δυο εγγονές του, χάρμα οφθαλμών να τις βλέπει κανείς,  τριγύριζαν σαν μελισσούλες γύρω του και τον έπνιγαν με τα φιλιά τους. 
                  
                          Αυτή είναι η 2η συμμετοχή μου στο κάλεσμα της Αριστέας για μια

Μικρή Χριστουγεννιάτικη Ιστορία

20 σχόλια:

  1. Φλώρα μου ,καλή σου μέρα ! Κάθε λέξη ,κάθε σκέψη σου με καθήλωσε στη σημερινή σου ανάρτηση ..Θαύμασα την αποφασιστικότητα της κόρης να πετάξει από πάνω της ,τις ενοχές χρόνων και να διεκδικήσει την χαρά για χάρη της οικογένειας της !Γνωστή και οικεία η ιστορία για μένα ,αλλά εύχομαι να μη με κυριεύσει ο εγωϊσμός και να προσπαθώ να είμαι κοντά στις χαρές των παιδιών !Καλό Σαβατοκύριακο !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Με άγγιξε ως τα βάθη του είναι μου η ιστορία σου, Φλώρα. Κι' εγώ σε παρόμοια περίπτωση αντέδρασα και είπα θα χαρώ τη δική μου ζωή αλλά οι τύψεις με ακολουθούν ακόμα... χρόνια μετά! Όχι, δεν ήταν θέμα εγωισμού ή πείσματος, απλώς η μαμά μου ζούσε και ανάσαινε μέσα από μένα. Αν δεν με είχε δίπλα της, απλά, ΔΕΝ ΖΟΥΣΕ!
    Ας μην τα σκαλίζω όμως, μέρες που είναι...
    Η γραφή σου συγκλονιστική!
    Σε φιλώ γλυκά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτή η ιστορία σου Φλώρα μου, έθιξε ένα ζήτημα των γιορτινών ημερών που απασχολεί πολλά σπιτικά, οι γονείς πολλές φορές λόγω προβλημάτων υγείας κυρίως ή απόστασης προτιμούν να μην μετακινηθούν και να γιορτάσουνε μόνοι... Ιδιαίτερα αν υπάρχει μόνον ένας γονιός , τότε το θέμα γίνεται πιό σοβαρό και σίγουρα απασχολεί και στενοχωρεί τα παιδιά, οι γιορτές είναι οικογενειακή υπόθεση και φυσικά είναι ωραίο γύρω απο το γιορτινό τραπέζι, να μαζεύεται όλη η οικογένεια....παππουδογιαγιάδων συμπεριλαμβανομένων...Καλές γιορτές Φλώρα μου, σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μου αρέσει η ιστορία σου Φλώρα μου γιατί αγγίζει πολλούς ανθρώπους και ίσως φέτος και εμένα και χαίρομαι που θα μπορώ γιατί το θέλω να είμαι στη ζεστή αγκαλιά των αγαπημένων μου !!!! Η θλίψη βέβαια είναι διάχυτη αλλά όταν υπάρχουν αγαπημένα πρόσωπα είναι μέρα γιορτής !!! Καλές γιορτές αγαπημένη μου Φλώρα με υγεία και ζεστασιά στην ψυχή σου !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φλώρα μου πολύ συγκινητική και τρυφερή η ιστορία σου μέσα στο πνεύμα των ημερών.
    Καλές γιορτές σου εύχομαι με υγεία και χαρά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ευλογημένη η στιγμή που αποτινάζουμε τις ενοχές μας Φλώρα μου. Και το έδωσες τόσο εύγλωττα το μήνυμά σου, που είμαι σίγουρη πως βρήκε το στόχο του. Γιορτινή και λυτρωτική η ιστορία σου Φλώρα μου. Γιατί όλοι έχουμε κάτι βαρίδια που μας κρατούν συναισθηματικά εγκλωβισμένους & δεν χαιρόμαστε αυτά που δικαιούμαστε. Ελπίζω η αποφασιστικότητα της ηρωίδας σου να εμπνεύσει πολλές κόρες (αλλά και γιους).
    Σε φιλώ γλυκά Φλωρίτσα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Η επιμονή τής συγκατάβασης μπροστά στο ανοίκειο πείσμα.
    Με απλό, καθαρό λόγο περιγράφεις καταστάσεις, που συνήθως οδηγούν σε ρήξεις και συγκρούσεις, εκεί που θα μπορούσε ν’ ανθίσει η κατανόηση και η ανεκτικότητα.
    Το ίδιο καθαρό, το μήνυμα της διήγησής σου, Φλώρα: Η αγάπη είναι ο τελικός νικητής!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Η ιστορία σου συγκινητική, υπέροχη!
    Φιλιά πολλά, Φλώρα μου, καλές γιορτές σου εύχομαι με υγεία, χαρά και γαλήνη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πόσο μα πόσο την καταλαβαίνω την ηρωίδα της Ιστορίας σου Φλώρα μου.
    Κι από ότι κατάλαβα κι άλλες φίλες το ίδιο
    Γιατι ο εγωισμος να καταστρέφει αυτές τις άγιες μέρες;
    Χάρηκα για το τέλος της ιστορίας όμως.
    Να είσαι καλά και να περάσεις όμορφα με τους δικούς σου.
    Φιλακια πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Έχοντας προσωπικά βιώματα συμπονώ την ηρωίδα.Τελικά, η αγάπη πάντα νικάει.
    Καλές γιορτές με υγεία και μικρές χαρούμενες στιγμές!!!!!!.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μου φαίνεται σκληρό ο γονιός να φέρεται με τόσο πείσμα, αλλά και να μεταφέρει ενοχές στο παιδί του..βέβαια ίσως φταίει και το παιδί, μια και να, όταν αποφάσισε να αφήσει πίσω του τις ενοχές, ως εκ θαύματος ο γονιός άφησε πίσω του το πείσμα!
    Καλές γιορτές με υγεία Φλώρα μου!


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μια μικρή αλλαγή φέρνει μια μεγάλη ( λέει ένας τίτλος βιβλίου μου) κι εδώ επιβεβαιώθηκε Φλώρα μου περίτρανα!
    Απορώ γιατί δεν το έβαλες στην Μικρή Χριστουγεννιάτικη ιστορία!
    Πες μου αν είναι και το διαφημίζω αύριο το μεσημέρι εγώ, όταν επιστρέψω σπίτι!
    Σε φιλώ γλυκά♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Να ξερεις πόσα σπιτια ζουν ακριβως αυτό το πείσμα των γονιων Φλωρα μου.. η ιστορία σου αληθινη συμβαινει.. παντα πρεπει να καταλαβαινουμε και να έρχομαστε στη θεση των παιδιων μας... και ας ειναι αυτες οι μερες να μενουν οι εγωισμοι πίσω η αγαπη ειναι καλύτερη .. αγαπη μου.. να περνας ομορφα οπως η ηρωιδα της ιστορίας σου στο τελος..Καλες και χαρουμενες γιορτινες μερες φίλη σου ευχωμαι .. φιλακιααααα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αχ Φλωρούκο μου, πόσο συγκινητικό... Είναι πολλές οι παράπλευρες απώλειες από τις απώλειες των ανθρώπων, αλλά πάντα υπάρχει ένα παραθυράκι για χαρούμενες στιγμές! Τα φιλιά μου και καλή εβδομάδα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αγαπημένη μου πέρασα να ευχηθώ να Καλές Γιορτές και καλά Χριστούγεννα.
    Λογω την ημερών εχω περιορισμένο ελεύθερο χρόνο και περνάω σήμερα απο ολα τα αγαπημενα μπλοκοσπιτακια για να ευχηθω γιατι δε ξερω ποτε θα προλαβω να το κανω καποια αλλη στιγμη.
    Να περασεις ομορφα και να ξεκουραστεις
    Φιλια πολλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Με άγγιξε η ιστορία σου, όχι τόσο γιατί έχω παρόμοια βιώματα, αλλά είναι τα πρώτα Χριστούγεννα που θα κάνω χωρίς τον πατέρα μου, μια και έφυγε πριν επτά μήνες, έφυγε όμως ήσυχα και στα 98 του, περιτριγυρισμένος από παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα!
    Εύχομαι με όλη μου την καρδιά καλές γιορτές και ένα ευτυχισμένο χρόνο σε σένα και στην οικογένεια σου!
    ΑΦιλάκια με πολύ Αγάπη! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Nice photo :)
    BLOG M&MFASHIONBITES : http://mmfashionbites.blogspot.gr/
    Maria V.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Πολύ όμορφη ιστορία Φλώρα μου!
    Σου εύχομαι Καλά Χριστούγεννα να έχεις με υγεία και κάθε ευτυχία!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Είναι εκπληκτική η ιστορία σου όπως και η προηγούμενη που δεν άφησα σχόλιο, αλλά πραγματικά με συγκίνησαν Φλώρα μου! Οι ανθρώπινες σχέσεις θέλουν προσπάθεια κι οι συγγενικές πολύ δουλειά συνεχή προσπάθεια και απέραντη υπομονή! Όμορφα μηνύματα πέρασες!
    Χρόνια πολλά, καλές και χαρούμενες γιορτές μ' ένα ευτυχισμένο 2016!
    Φιλιά πολλά με μια γενναία αγκαλιά!:)) ❤️

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Ανώνυμος2:26 μ.μ.

    ΚΛΑΙΩ !!!! ΕΧΕΙΣ ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ Σ' ΑΥΤΟ !!! ΜΕ ΚΑΤΑΣΥΓΚΥΝΗΣΕΣ ΠΑΛΙ !!! ΤΗ ΣΥΜΜΑΘΗΤΡΙΑ .......

    ΑπάντησηΔιαγραφή