Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

το παιδί - "Μέλισσα"...


Σκατζόχοιρος, Χελώνα, Αράχνη, Μέλισσα

Μια φορά και έναν καιρό σ’ έναν τόπο μακρινό ζούσε μια μητέρα με τέσσερα παιδιά, έναν γιο και τρεις κόρες. 

Τον γιο τον λέγανε Σκατζόχοιρο και τις κόρες Χελώνα, Αράχνη και Μέλισσα. 

Ήταν πολύ αγαπημένοι και με το πέρασμα των χρόνων μεγάλωσαν, παντρεύτηκαν και φύγανε μακριά από την μαμά τους.

Πέρασαν πολλά χρόνια και όταν η μητέρα τους αρρώστησε και έφτασε στα τελευταία της,  φώναξε τη γειτόνισσα να ειδοποιήσει τα παιδιά της να τα δει λίγο πριν πεθάνει.
“Κυρία γειτόνισσα σε παρακάλω ενημέρωσε τα παιδιά  μου πως είμαι βαριά άρρωστη και πως θέλω να τα δω”, είπε η μητέρα με τρεμάμενη φωνή.
Έτσι και έγινε. Η γειτόνισσα ταξίδεψε μακριά και πήγε να βρει τον γιο, τον κ.Σκατζόχοιρο.
“Σκατζόχοιρε τρέξε,,η μαμά σου είναι βαριά άρρωστη και σε χρειάζεται κοντά της.”
Ο Σκατζόχοιρος εκείνη την ώρα έφραζε το χωράφι του και ούτε που έδωσε σημασία στη γειτόνισσα.
“Δεν μπορώ κυρία γειτόνισσα, δε βλέπεις που έχω πολλή δουλειά; Σε παρακαλώ πήγαινε στην ευχή της Παναγίας”.
Η γειτόνισσα πήρε τον δρόμο της επιστροφής και είδε τη μητέρα που περίμενε με αγωνία να δει τον γιο της. Μετέφερε τα λόγια του και με πικρή καρδιά η μητέρα είπε: “Τα παλούκια που φράζει να  μπουν όλα στην πλάτη του.”
Και από τότε ο γιος της, Σκατζόχοιρος μεταμορφώθηκε στο ζωάκι μας τον σκατζόχοιρο, με τα αγκάθια στην πλάτη.
Την επόμενη μέρα η γειτόνισσα πήγε να βρει την κόρη, την Χελώνα. Η Χελώνα ήταν μητέρα πολλών παιδιών και την ώρα που τη βρήκε η γειτόνισσα έπλενε σε μια μεγάλη ξύλινη σκάφη τα ρούχα τους.
Χελώνα μου, ήρθα ως εδώ να σ’ενημερώσω πως η μαμά σου είναι βαριά άρρωστη και θέλει να σε δει”, είπε η γειτόνισσα.
Δεν μπορώ να ‘ρθω κυρία γειτόνισσα, έχω μπουγάδα”, απάντησε.
Η γειτόνισσα μετέφερε τα λόγια της Χελώνας στην μητέρα και εκείνη στενοχωρημένη απάντησε:
Να γυρίσει η σκάφη στην πλάτη της, αφού δεν ήρθε να με δει”.
Έτσι έγινε το γνωστό σε όλους μας ζωάκι η χελώνα.
Πήγε και στη δεύτερη κόρη, την Αράχνη και της είπε πόσο ανάγκη είχε να τη δει η μητέρα της, αφού ήταν βαριά άρρωστη. Η Αράχνη ύφαινε ένα μεγάλο μάλλινο χαλί εκείνη την ώρα. Αφοσιωμένη στον αργαλειό της δεν σήκωσε καν το πρόσωπό της να δει τη γειτόνισσα και απάντησε βιαστικά: “Κυρία γειτόνισσα, βλέπεις πόση δουλειά έχω.Θέλω να τελειώσω το υφαντό  μου, δεν έχω χρόνο”.
Η γειτόνισσα έδωσε την απάντηση της Αράχνης στην μητέρα. Η μητέρα στενοχωρήθηκε πολύ, απογοητεύτηκε που τα παιδιά της δε θέλανε να τη δουν και με δάκρια στα μάτια είπε: “Να υφαίνει, να υφαίνει και ποτέ να μην τελειώνει”. Και από τότε η αράχνη υφαίνει τον ιστό της και ποτέ δεν τελειώνει.
Την επόμενη μέρα η γειτόνισσα πήγε να βρει και την τελευταία κόρη, την Μέλισσα. Η Μέλισσα, μητέρα πολλών παιδιών κι εκείνη ζύμωνε στη σκάφη ψωμί για τα παιδιά της.
Τρέξε Μελισσά μου, η μαμά σου είναι βαριά άρρωστη και θέλει να σε δει”, είπε η γειτόνισσα.
Η Μέλισσα ανταποκρίθηκε αμέσως στο κάλεσμα, χωρίς καν να πλύνει τα χέρια της από το ζυμάρι έτρεξε με λαχτάρα, όσο πιο γρήγορα μπορούσε κοντά στην μητέρα της.
Η μητέρα ευχαριστήθηκε που η Μέλισσα έτρεξε αμέσως κοντά της και της έδωσε την ευχή της:
“Να είσαι ευλογημένη, κόρη μου, από τον Θεό και ότι πιάνεις μέλι να γίνεται.”.
Από τότε η γνωστή σε όλους μας μέλισσα θεωρείται ευλογημένη. Από τη μέλισσα παίρνουμε το μέλι, αυτό το χρυσαφένιο, εύγεστο, θεραπευτικό και με αντισηπτικές ιδιότητες προϊόν και κάνουμε και τα φυσικά κεριά με κερί μέλισσας για την ευχαριστία μας προς τον Θεό.

Αυτό είναι ένα ελληνικό λαϊκό παραμύθι που πολλοί μπορεί να θυμούνται από παλιά αναγνωστικά του Δημοτικού ή άλλα βιβλία ανθολόγια που διαβάζαμε στις τάξεις κάποτε. Το βρήκα στο  http://www.panorama-grevena.gr/  και το μετέφερα εδώ  προκειμένου να προβληματιστούμε  μαζί.


Βλέποντάς το παραμύθι από άλλη σκοπιά, δεν θα εστιάσω στην συμπεριφορά της μέλισσας ούτε και στην ευχή της μάνας .
Ούτε στις κατάρες  θα αναφερθώ, θεωρώντας ότι χρησιμοποιήθηκαν  μέσα στο παραμύθι για τη δημιουργία εικόνων και έντονων εντυπώσεων στα μάτια των παιδιών που το ακούν.
Στην πραγματικότητα οι μητέρες και γενικότερα οι γονείς, ό,τι κι άν πάθουν, όσο κι αν στεναχωρηθούν εξαιτίας των παιδιών τους, δεν τα καταριούνται, απλά καταπίνουν και πληγώνονται.
Ας προβληματιστούμε λοιπόν σχετικά με τη  αδιάφορη στάση των  παιδιών, που δεν έχει σημασία αν λέγονται Σκατζόχοιρος, Χελώνα, Αράχνη, Κώστας, Μαρία, Γιώργος, Άννα....  
Σημασία έχει πως την δύσκολη ώρα συνήθως ανάμεσα στις οικογένειες βρίσκεται μόνο ένα παιδί - "Μέλισσα", που στέκεται κοντά στο γονιό τις τελευταίες δύσκολες ώρες.
Το περίεργο είναι πως όλοι μας έχουμε διδαχτεί αυτό το παραμύθι, όμως λίγοι πήραμε το σωστό μήνυμα. 
Όλοι μας καλούμαστε κάποια στιγμή να συμπεριφερθούμε σαν τη Μέλισσα, όμως προτιμούμε το ρόλο του Σκατζόχοιρου, της Χελώνας ή της Αράχνης γιατί  έχουμε γίνει αλαζωνικοί και εγωϊστές και θεωρούμε δεδομένο ότι οι γονείς  μόνο είναι αυτοί που έχουν υποχρεώσεις απέναντι στα παιδιά τους και πρέπει να τους προσφέρουν και να τα φροντίζουν  από την ώρα που θα γεννηθούν μέχρι να φύγουν για πάντα.
Είναι πολύ οδυνηρό για τους γονείς στο τέλος του βίου τους να συνειδητοποιούν ότι ανάθρεψαν  παιδιά σκληρά, άσπλαχνα και ασυγκίνητα, που με φτηνές δικαιολογίες, περί δήθεν υποχρεώσεων της καθημερινότητας, προσπαθούν να αποτινάξουν από πάνω τους την υποχρέωση συμπαράστασης  στους γονείς τους. Έτσι οι άνθρωποι αυτοί φεύγουν πικραμένοι, απογοητευμένοι και  παραμελημένοι.
Κι επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται ανά τους αιώνες,  στα σπίτια μας... στα διπλανά... στα κοντινά... και δεν αποκλείεται να βρεθούμε κι εμείς στη δύσκολη αυτή θέση του γονιού που έχει την ανάγκη των παιδιών του, ας δώσουμε με πράξεις το  παράδειγμα της σωστής συμπεριφοράς προς τους γονείς μας γιατί τα παιδιά μας, που μας παρατηρούν σιωπηλά από μικρά έως και μεγάλα, καταγράφουν μέσα τους και παπαγαλίζουν  τις  δικές μας συμπεριφορές.

Αφιερωμένο στο παιδί -"Μέλισσα", που με θαυμασμό παρακολουθώ τον τελευταίο καιρό να δίνει και την ψυχή του για να απαλύνει τον πόνο του άρρωστου πατέρα .

19 σχόλια:

  1. Απίθανη ιστορία!!!Πραγματικά.!!!
    Μπραβο!!
    θέλουμε λίγο από τον χρόνο σου για να μας βοηθησεις με τα βραβεια μας ...
    ΜΠΕΣ ΕΔΩ ΨΗΦΙΣΕ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ http://theacity.blogspot.gr/2015/05/the-city-awards-2015.html ΚΑΙ ΑΝ ΘΕΣ ΑΦΗΣΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΜΕ ΤΟ ΤΙ ΨΗΦΙΣΕΣ.ΚΑΙ ΠΟΙΕΣ ΣΤΗΛΕΣ ΣΤΗΡΙΖΕΙΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΑΧ Φλωρα μου ποσο δικιο εχις..!!! δυστηχως συμβενει πολύ συχνα αυτό .. οταν γερασει ο γονιος ..ειναι βαρος... και τα πιαδια....(αναλωγα με την ανατροφή που τους έχει δώσει ) θα σταθουν η όχι διπλα σου...οταν τα χρειαστεί κανείς.... και πραγματι η σωστη μανα δεν θα κακιωσει ποτε το παιδι της .. ακομη και αν δεν την βοηθησει στις δυσκολες ωρες της... τα παιδια μας παιρνουν αυτό πους δινουμε.. !!!!! να είσαι καλά Φωρα μου .. σε χασαμε ελπιζω όλα να ειναι καλα .... φιλω σε....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Παρουσίασες με πολύ όμορφο τρόπο το θαυμασμό σου για το παιδί - Μέλισσα !!!
    Ας έχει και το δικό μου θαυμασμό κι ας μην τον γνωρίζω !!!!!!!
    ΕΥΓΕ !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Aυτό το ευλογημένο παιδί Μέλισσα έχει γίνει στις μέρες μας σπάνιο και ακριβοθώρητο.....τι κρίμα δυστυχώς......ζούμε σε μια κοινωνία απαξίωσης, απονιάς, αδιαφορίας, σκληρότητας, προς το γονιό, το συνάνθρωπο, τον πάσχοντα, τον αδύναμο.....Με συγκινεί και με συγκλονίζει η ύπαρξη του παιδιού Μέλισσα....και εύχομαι σε κάθε γονιό να έχει, ένα τουλάχιστον τέτοιο παιδί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πολυ διδακτικη ιστορια Φλωρα μου!
    Πιστευω οτι οι γονεις εχουν υποχρεωση να φρονττιζουν για μια ζωη τα παιδια τους, επειδη δεν τα ρωτησαν πριν τα φερουν στον κοσμο, ηταν δικη τους επιλογη. Δεν πιστευω πως τα παιδια θα πρεπει απο υποχρεωση να σταθουν στη δυσκολη στιγμη διπλα στους γονεις τους, αν ειναι ετσι ας μη με κοιταξει ο γιος μου καν! Θεωρω πως ειναι η ΑΓΑΠΗ στο γονιο αυτη που προσταζει να εισαι κοντα του, αυτη που δεν σε αφηνει να διανοηθεις καν να αδιαφορησεις!
    Ελπιζω να πανε ολα καλα με τον αγωνα του πατερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πασταφλωρίτσα μου η αφιέρωση σου με ανατρίχιασε! Μπράβο στο παιδί αυτό μέλισσα και μπράβο σε όλες τις μέλισσες που ναι στις μέρες μας όλο και λιγοστεύουν. Πολύ αχαριστία. Κρίμα δεν είναι. Οι άνθρωποι που θυσιάστηκαν να έχεις τα πάντα να εισπράττουν πόνο κι εγκατάλειψη; Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν πολύ πάνω το σεβασμό στους ηλικιωμένους και στους γονείς.
    Φιλιά πολλά αγαπημένη μου Φλώρα ♥
    (το κερί σου το αναμμένο στο Παιχνίδι των λέξεων με έλιωσε! )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πως το λέει κι η παροιμία: ένας γονιός μπορεί να κοιτάξει τα 10 παιδιά του, τα 10 παιδιά δεν μπορούν να τον κοιτάξουν..
    Καλό είναι όσο μπορούμε να μαστε κοντά στα γεροντάκια μας, στην ανάγκη τους.. Οχι από υποχρέωση, αλλά γιατί είναι ηθική επιταγή αγάπης.. Δεν ξέρω αν έχει να κάνει με την ανατροφή των παιδιών ή το πως μας απορροφά η σκληρή πραγματικότητα κάποιες φορές και γινόμαστε κι εμείς σκληροί κι αναίσθητοι πάντως οι στιγμές δεν γυρνάνε πίσω κι οι τύψεις θα ναι εκεί.. Οπότε μακάρι να μαστε όλοι μέλισσες, έστω και στο ελάχιστο!! Πολύ καλά έκανες και αναδημοσίευσες την ιστορία Φλώρα μου!!
    Σε φιλώ και καλό σ/κ να χεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Έτσι είναι όπως τα λες Φλωρα μου, η μέλισσα είναι πάντα μία και τραβάει κουπί.
    Όταν θα έρθει και οι σειρά των άλλων, τότε να δω τι θα λένε για τα δικά τους παιδιά.
    Οι παλιές ιστορίες είναι πάντα επίκαιρες.
    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Έτσι είναι όπως τα λες Φλωρα μου, η μέλισσα είναι πάντα μία και τραβάει κουπί.
    Όταν θα έρθει και οι σειρά των άλλων, τότε να δω τι θα λένε για τα δικά τους παιδιά.
    Οι παλιές ιστορίες είναι πάντα επίκαιρες.
    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Όμορφη ιστορία
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Συνηθίζω να λέω πως τα παιδιά δεν οφείλουν στους γονείς τους, αλλά το αντίθετο, το λέω όμως για τους γονείς εκείνους που δεν αξίζουν, που δε στάθηκαν στα παιδιά τους, που δεν τα αγάπησαν τόσο όσο θα έπρεπε κι εμφανίζονται μια μέρα ζητώντας όσα δεν έδωσαν ποτέ..
    Και το λέω επίσης με τη σιγουριά πως ο γονιός που έδωσε αγάπη θα την πάρει!
    Αν υπάρχουν και παιδιά που πήραν, αλλά δε δίνουν, τι να πω...με ξεπερνάει!!!!
    Χίλια μπράβο στο παιδί μέλισσα!!
    Το θυμάμαι το παραμύθι...όχι πως το θυμόμουν, εσύ μου το θύμησες τώρα!...
    Φιλιά πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Πολύ συγκινητικό το παραμύθι, Φλώρα μου, δεν το ήξερα!
    Αξίζει ένα μεγάλο εύγε σε κάθε παιδί-μέλισσα αλλά κι ακόμα περισσότερο αν το κάνει από αγάπη και όχι από υποχρέωση!
    Φιλιά και καλή Κυριακή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Πολύ ωραία και διδακτική ιστορία, Φλώρα μου! Συμφωνώ μαζί σου, οι γονείς μπορεί να πικραίνονται από τις συμπεριφορές των παιδιών τους, αλλά δεν τα καταριούνται - απλώς καταπίνουν και εύχονται κάποτε, να έρθει η ώρα που το παιδί τους θα μετατραπεί σε μέλισσα.
    Η αφιέρωσή σου με συγκίνησε... μπράβο του!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Το παραμύθι με σόκαρε λίγο με τις κατάρες στα παιδιά, αλλά όταν διάβασα τον επίλογο κατάλαβα...
    Μεγαλείο ψυχής αυτό το παιδί. Του αξίζουν όλα τα καλά του κόσμου!
    Να είναι καλά κι εσύ επίσης που είχες την ευαισθησία να μας μεταφέρεις την ιστορία του.
    Φιλιά πολλά Φλώρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αν ήταν όλα τα παιδιά "μέλισσες", θα ήταν όλα καλύτερα. Νομίζω όμως πως, όσο πιο πολύ μεγαλώνει ο καθένας μας, τόσο πιο πολύ μπορεί να καταλάβει τους γονείς, ίσως επειδή βλέπει ότι όλο και πλησιάζει προς την ηλικία τους. Και ότι χρειάζονται κι εκείνοι τη δική του φροντίδα επί της ουσίας... Καλό βράδυ Φλωρούκο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Θυμάμαι πάντα αυτόν τον μύθο, στην πραγματική όμως ζωή δεν μπορώ να φανταστώ γονιό να καταριέται το ίδιο του το παιδί .Τώρα για το πως φέρονται τα παιδιά στους γονείς αυτό νομίζω ότι έχει να κάνει με το τι έχουν βιώσει και τι έχουν διδαχτεί μέσα στην οικογένεια. Καλή δύναμη εύχομαι στο παιδί μέλισσα και κάθε καλό στη ζωή του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Πολύ εκδικητική είναι αυτή η μάνα στο παραμύθι Φλώρα μου.
    Τα δύο τις τέκνα τα καταράστηκε επειδή αρνήθηκαν να την γηροκομήσουν ενώ το τρίτο το ευλόγησε επειδή φάνηκε πρόθυμο να της συμπαρασταθεί!
    Τα καλά και συμφέροντα η μανούλα του παραμυθιού.
    Και που είναι η καρδιά της μάνας που όλα τα συγχωρεί και όλα τα δικαιολογεί στο παιδί της εοε;
    Αααααα,θα την μαλώσω την μάνα του παραμυθιού!
    Πάντως νομίζω ότι αν σπείρεις ευγενικές και άδολες αρχές στις καρδιές των παιδιών στα παιδικά τους χρόνια αυτές θα καρποφορήσουν και θα δώσουν αισθήματα που θα κάνουν καλύτερα τα στερνά των γωνιών τους.
    Τις φιλούρες μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Συμφωνώ με την πλειοψηφία.
    Ας δούμε όμως και τα παιδιά Σκαντζόχοιρους-Χελώνες-Αράχνες. Το πρόβλημά τους δεν είναι απλά η αδιαφορία. Είναι η λανθασμένη αίσθηση του καθήκοντος. Η αίσθηση οτι αν είναι όλα τακτοποιημένα και καθαρά είναι όλα καλά. Αυτή είναι η κατάρα πάνω τους....
    Το παιδί-Μέλισσα παίρνει τέτοια ικανοποίηση, τέτοια ανταπόδοση που πραγματικά δεν χρειάζεται τίποτα άλλο για να συνεχίσει ευτυχισμένο τη ζώη του όταν ο γονιός φύγει.... Οι δυστυχείς είναι αυτοί που δεν μπορούν να καταλάβουν οτι η επαφή και η επικοινωνία με τους δικούς μας ανθρώπους είναι η πηγή της ευτυχίας μας και της πληρότητάς μας. Οι "υποχρεώσεις" και τα "καθήκοντά" μας είναι κατάρες τελικά.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή