Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

Τα δέματα της καρδιάς.

Με αφορμή την επίσκεψη της συνονόματης γιαγιάς μου στα όνειρά μου απόψε το βράδυ, έγραψα τα γράμματα αυτά, όπως τα θυμάμαι να πηγαινοέρχονται συνοδεύοντας τα δέματα του φθινοπώρου. Η σημερινή μέρα, αν και βρισκόμαστε  στο ξεκίνημα του καλοκαιριού, είχε τόσα στοιχεία του φθινοπώρου που με ταξίδεψε στο φθινόπωρο του τότε....

"Αγαπημένη μου Θεοδώρα,
ελπίζω το γράμμα μου να σας εύρει όλους καλά στην υγεία σας και με δύναμη να παλεύετε τα προβλήματά σας.
Στέλνω από ένα δέμα στον καθένα και ελπίζω ο Αντώνης να περάσει απ' το καφενείο με το ΤΑΧΙ να τα πάρει και τα επτά και όπως πάντα να μπει στον κόπο να τα μοιράσει και στους άλλους.
Μόλις προχθές τελειώσαμε τα χοιροσφάγια και γέμισα τα τενεκεδάκια με λουκάνικα, πασπαλάδες* και κομμάτια χοιρινό μέσα στη γλίνα*.
Μάζεψα αυγά απ' τις κότες, σας έχω βάλει και λίγες πατάτες απ' τις δικές μας να φτιάξετε μια φρουτάλια* να δοκιμάσετε κι εσείς τα γεννήματά μας.
Ο Νικολός προχθές άνοιξε τα βαρέλια με το κρασί και έβγαλε καινούριο ρακί. Σας έχω από μια νταμιτζάνα  κοκκινέλι στον καθένα κι από ένα μπουκάλι ρακί. Λίγα μύγδαλα και λίγα καρύδια να φτιάξετε καρυδόπιτα και λίγες πατηταριές*  να συνοδεύουν οι άντρες το ρακί τους.
Ελπίζω να μην έχει θαλασσοταραχή και χαλάσει το κρασί από το κούνημα.
Σας έχω βάλει από τρία βολάκια* κι από μια πίτα πετρωτή* να φτιάξετε παραγέμισμα* και στο δικό σας δέμα, ειδικά για τη Φλωρίτσα, έχω βάλει συγκάθουρο* που της αρέσει. Να της το δώσεις να το φάει που είναι δυναμωτικό και παχαίνει. Πιστεύω να έχει ανοίξει η όρεξή της και να μη σε βασανίζει με το φαγητό της.
Σας έχω βάλει κι από μια πλεξάνα κρεμμύδια* και μια σκορδέλα*, που φέτος μας γίνανε μεγάλα και ωραία.
Σ' ένα πάνινο σακουλάκι σας έχω κι από λίγα ξερά κουκιά να τα μαγειρέψετε και σ' ένα βάζο πελτέ απ' τον δικό μας. Μην βάζετε πολύ στο φαΐ γιατί τον έχω κάνει πολύ πηχτό και έχω βάλει κάμποσο αλάτι για να διατηρείται.
Σας έχω κι από ένα βάζο γλυκό κυδώνι, που το έφτιαξα μόλις χθες κι από ένα μικρό βαζάκι γλυκό ροδοζάχαρη* να το τρώτε που είναι φάρμακο για τη δυσκοιλιότητα.
Σ' ένα μικρό βαζάκι σας έχω βάλει και λίγο γλυκό λεμονανθό ίσα - ίσα για να το δοκιμάσετε.
Σ΄ένα κουτί θα βρείτε  λίγα καλτσούνια* και λίγα αμυγδαλωτά. Ελπίζω να μην έχουν διαλυθεί μέχρι να φτάσουν. Είναι ακόμη πολύ φρέσκα. Αφήστε τα λίγο έξω να ξεραθούν λιγάκι.
Κουραμπιέδες δεν έφτιαξα ακόμη για να σας στείλω, θα φτιάξω αργότερα και θα τους φέρουμε εμείς όταν θα έρθουμε για τους γιατρούς μας.
Ελπίζω τα χόρτα που σας μάζεψα να μην μαραθούν ώσπου να έρθουν.
Θεοδώρα μου, να δώσεις σε όλους χαιρετίσματα και φιλιά και να διαβάσεις σε όλους το γράμμα, γιατί στους άλλους δεν έγραψα. Έχω φωνάξει εδώ την αδελφή μου, τη  θεία σας τη Δέσποινα,  να μου το γράψει και δεν θέλω να την κουράζω να γράψει σε όλους.  Έχετε και τους δικούς της χαιρετισμούς. Τώρα κλείνω το γράμμα μου γιατί βιάζομαι. Πρέπει να ράψω ύφασμα πάνω απ' τα καλάθια για να μην ξεφύγουν τα πράγματα και πρέπει να προλάβει ο Νικολός να τα κατεβάσει στον αμαξωτό* με το γάιδαρο να τα παραδώσει στο Ζάνε που θα περάσει σε λίγο να τα φορτώσει στο φορτηγό του Φίλιππα. Θα γράψει και το όνομα του καθενός η θεία Δέσποινα πάνω στο ύφασμα να ξέρετε ποιο θα πάρει ο καθένας σας.
Οι νταμιτζάνες και τα μπουκάλια θα έρθουν χωριστά και είναι ίδια όλα. Μοιραστείτε τα.
Ο Νικολός θα πει στο Ζάνε να τηλεφωνήσει αμέσως μόλις φτάσει στην Αθήνα στον Αντώνη για να περάσει απ' το καφενείο να πάρει τα πράγματα. Φοβάμαι μη χαλάσουν τα τυριά αν δεν πάει γρήγορα να τα πάρει.
Θοδώρα μου, σε φιλώ. Να μου φιλήσεις τα παιδιά και τον Αντώνη μου, να έχεις δύναμη να μεγαλώνεις τα παιδιά και να κάνεις υπομονή αν καμιά φορά  νευριάζει ο Αντώνης. Ξέρεις ότι του περνάει αμέσως κι η καρδιά του είναι σαν του μικρού παιδιού. " 
                                                                                                                         Σε φιλώ με αγάπη 
                                                                                                                              η πεθερά σου
ΛΕΞΙΚΟ
*πασπαλάς=χοιρινό δέρμα τσιγαρισμένο
*γλίνα= λίπος χοιρινό λιωμένο μέσα στο οποίο διατηρούσαν τα λουκάνικα
*φρουτάλια=ανδριώτικη ομελέτα με πατάτες ροδέλες, λουκάνικα ντόπια και ματζουράνα
*πατηταριές =ξερά σύκα γεμισμένα με καρύδια, σουσάμι και ρίγανη
*βολάκι=ξερό τυρί πλασμένο σε σχήμα αχλαδιού  που το έτριβαν για μακαρόνια
*πίτα πετρωτή= φρέσκο τυρί από αγελάδα ή αιγοπρόβατα που το έπηζαν σε τσαντίλα 
                            και το πέτρωναν με μια μεγάλη πέτρα που του έδινε σχήμα πίτας
*παραγέμισμα= η γέμιση που έβαζαν το Πάσχα μέσα στο αρνί με πολλά αυγά, γάλα, τυρί, 
                    δυόσμο και ρύζι. Τον υπόλοιπο καιρό το ίδιο μείγμα έψηναν μέσα σε ταψιά σαν                              τυρόπιτα χωρίς φύλλο
*συγκάθουρο= έδεσμα που φτιαχνόταν από τσιγαρισμένες  κρούστες του 
                          βρασμένου γάλακτος με αρκετό αλάτι για να διατηρείται.
*πλεξάνα κρεμμύδια= τα κρεμμύδια πλεγμένα σε κοτσίδα
*σκορδέλα= σκόρδα πλεγμένα σε κοτσίδα 
*ροδοζάχαρη = γλυκό του κουταλιού από πέταλα εκατόφυλλου τριαντάφυλλου
*καλτσούνι = γλυκό στο σχήμα του αμυγδαλωτού, φτιαγμένο με μέλι και καρύδια,                                      τυλιγμένο σε διάφανο φύλλο, αρωματισμένο με ανθόνερο και σκεπασμένο  με                                   άχνη ζάχαρη
*αμαξωτός= κεντρικός αυτοκινητόδρομος
                                                                             
"Αγαπητή μητέρα,
πήραμε το δέμα σου και βρήκαμε το γράμμα σου μέσα.
Τα κορίτσια κόντεψαν να το σκίσουν απ' τη λαχτάρα τους να το ανοίξουν και να το διαβάσουν.
Το διάβασε η Φλωρίτσα, που πια η γλώσσα της πάει ροδάνι όταν διαβάζει. Η μικρή καθόταν και την άκουγε με ανοιχτό το στόμα. Ανυπομονεί να πάει  σχολείο να μπορεί να διαβάζει κι εκείνη.
Τα πράγματα που μας έστειλες ήταν όλα πολύ ωραία και ξέρεις πόσο του αρέσουν όλα αυτά του Αντώνη, όμως να κοιτάξετε να ελαττώσετε τις δουλειές σας στα χωράφια και τα ζώα γιατί μεγαλώσατε πια και κουράζεστε.
Όλοι εμείς εδώ, δόξα τω Θεώ, βρίσκουμε να αγοράσουμε ότι θέλουμε. Δεν χρειάζεται να κοπιάζετε και για εμάς.  
Ο Ζάνες μας τηλεφώνησε αμέσως μόλις έφτασε στην Αθήνα  κι ο Αντώνης πήγε και  πήρε  τα πράγματα απ' το καφενείο, μάλιστα  έφερε στο σπίτι το Ζάνε και  φάγαμε όλοι μαζί.
Ο Ζάνες θα μείνει δυο μέρες  εδώ και αύριο το πρωί συμφωνήσανε να του πάει ο Αντώνης στο καφενείο ένα δέμα για σένα μαζί και το γράμμα μου.
Μέσα σου  έχω βάλει μια φανελένια ρόμπα να τη φοράς και να πετάς τις παλιομένες.
Επίσης ένα ζευγάρι παντόφλες κλειστές με γούνα για να ανακουφίζονται τα πόδια σου που πονάνε.
Σου στέλνω δυο μέτρα ύφασμα μπλε λεπτό μαλλινάκι για να σου ράψει η Άννα ένα φόρεμα να το φοράς για καλό στην εκκλησία και οκτώ κούκλες μαλλί να πλέξεις μια χοντρή ζακέτα για πάνω απ' τη ρόμπα σου.
Για τον πατέρα έχω βάλει 4 φανέλες ολόμαλλες μαλακές να τις φοράει μέσα απ' αυτές που του πλέκεις εσύ με τα σκληρά νήματα απ' τα πρόβατα  για να μην τον τσιμπάνε και ένα ζευγάρι υποδήματα για τα χωράφια.
Θα βρεις μέσα και ένα πακέτο με ρούχα των κοριτσιών, που δεν τους κάνουν πια να τα δώσεις μαζί με τις καραμέλες που θα βρεις στην γειτόνισσά σου την Ελένη  για τα παιδιά της. Θα τους είναι ότι πρέπει...
Σου έχω βάλει λίγο γλυκό μελιτζανάκι, που σου αρέσει, καφέ από τον σκούρο, που σου αρέσει και δεν βρίσκεις εκεί και λουκούμια για να κερνάς μαζί με το ρακί.
Τα δικά μου πράγματα δεν μπορούν να συναγωνιστούν τα δικά σου.
Μέσα σ' ένα μικρό τσαντάκι  στο δέμα θα βρεις κι ένα μαντήλι μεταξωτό. Να το δώσεις στη θεία Δέσποινα από μένα και να της πεις ευχαριστώ που την βάζουμε σε κόπο να γράφει και να διαβάζει τα γράμματα που ανταλλάσσουμε.
Τέλος να ξέρεις πως ο Ζάνες θα σου δώσει κάτι λεφτά απ' τον Αντώνη να πάρεις ότι θέλεις απ' τη Χώρα.
Μητέρα, κοιτάξτε να μαζέψετε τις δουλειές σας νωρίς φέτος πριν πιάσουν τα πολλά τα κρύα και να έρθετε γρήγορα για Χριστούγεννα.
Μη σας πιάσει κακοκαιρία και περάσετε τις γιορτές μόνοι σας, όπως πέρσι.
Να σας πάμε  στους γιατρούς και να περισσέψει και καιρός να μείνετε σε όλους από λίγο.
Να δώσεις χαιρετίσματα σ' όλους τους συγγενείς και στη γειτονιά.
Έχεις  χαιρετίσματα και φιλιά απ' τον Αντώνη και τα κορίτσια.
Η Φλωρίτσα έμαθε να γράφει και θέλει να σου γράψει δυο λέξεις στο τέλος μόνη της.
Σας φιλώ κι εγώ μητέρα και να προσέχετε μην κρυώσετε και αρρωστήσετε.
                                                                                                       Με αγάπη η νύφη σας Θεοδώρα

"Αγαπημένη μου γιαγιά,
τι κάνεις; Είσαι καλά;
Ευχαριστώ πολύ για το συγκάθουρο που μου έστειλες. Το δοκίμασα και μου άρεσε πάρα πολύ.
Σου στέλνω κι εγώ μια ζωγραφιά για να με θυμάσαι και μια φωτογραφία που μας έβγαλε η μαμά μια μέρα που πήγαμε βόλτα στις πάπιες στο Ζάππειο να τη στολίσεις πάνω στο μπουφέ στη σάλα.
Σε φιλώ πολλές φορές και να δώσεις και στον παππού πολλά πολλά φιλιά.
Να μου φιλήσεις το γαϊδουράκι, τα γουρουνάκια και τις κοτούλες και να τους πεις να με περιμένουν να έρθω το καλοκαίρι να τις ταΐζω εγώ.
Να πεις στον παππού να φέρει στο σπίτι κι ένα κατσικάκι να με περιμένει κι αυτό όταν θα έρθω.
Γιαγιά μου σε ξαναφιλάω πολλές φορές.
                                                                                                           Η εγγονή σου Φλώρα."

Η γιαγιά μου γέννησε 11 παιδιά.
Δύο  αρρώστησαν  και πέθαναν μικρά σε ηλικίες 2 και 2 1/2 ετών.
Μια κόρη πέθανε στα 23 της από σκωληκοειδίτιδα .
Από τα 8 εν ζωή παιδιά της, 4 αγόρια και 4 κορίτσια, που γνώρισα εγώ, μόνο ένας γιος έμεινε κι έκανε οικογένεια στο νησί κι αυτός όχι κοντά τους στο χωριό. Τα δέματα  ήταν πάντα 7 και  είχαν ως παραλήπτες τα παιδιά που είχαν κάνει τις οικογένειές τους στην Αθήνα.
Ήταν γεμάτα από αγάπη και φροντίδα της μάνας που της λείπουν τα παιδιά της και τα εγγόνια της και που δεν κάνει χαλάλι να βάλει ούτε μπουκιά στο στόμα της αν δεν στείλει και στα παιδιά της.
Οι συνθήκες ήταν εξαιρετικά δύσκολες για να συσκευαστούν τα προϊόντα και να σταλούν τα δέματα με τον Ζάνε τον ταχυδρόμο, όπως έλεγαν τον άνθρωπο που μετέφερε έναντι μικρής αμοιβής τα καλάθια και  τα δέματα στην Αθήνα.
Εκτός από τον παππού και τη γιαγιά που έφυγαν από κοντά μας πριν από 30 χρόνια, έχουν φύγει απ' τη ζωή ο πατέρας μου πρώτος και άλλα δύο αδέλφια του.

Τα χρόνια περνούν  άνθρωποι φεύγουν κι άλλοι γεννιούνται, όμως  δέματα με αποστολείς και παραλήπτες πάνε κι έρχονται από τα χωριά  προς την πόλη και αντίθετα ακόμα μέχρι σήμερα.
Γονείς που λαχταράνε να στείλουν σε παιδιά και εγγόνια προϊόντα απ' τους κήπους τους, αγνά και ωφέλιμα.
Παιδιά που θέλουν να ανταποδώσουν την αγάπη που παίρνουν μέσα σε δέματα απ' το χωριό.
Δέματα με χωριάτικα καλούδια λαμβάνουμε συχνά από τα πεθερικά μου, που καταφέρνουν μέσα απ' τις πενιχρές συντάξεις τους να εξοικονομούν χρήματα για να αγοράζουν τυριά και κρέατα αγνά απ' το νησί να μας τα στέλνουν μαζί με μπαξεβανικά απ' τον κήπο τους.
Λίγα χόρτα, λίγα σαλιγκάρια, μελιτζάνες, λεμόνια, κρεμμύδια, πατάτες, αυγά και μαγειρεμένα ντολμαδάκια ή προετοιμασμένα έτοιμα για μαγείρεμα γαρδουμπάκια κι άλλες νοστιμιές....
Για μένα το δέμα απ' το χωριό έχει ιδιαίτερη αξία και δεν μπορεί να συναγωνιστεί ούτε το πιο ακριβό δώρο.
Από μικρή εκτιμούσα ότι προέρχεται  μέσα απ' την καρδιά και το μόχθο των γονιών κι ελπίζω να έχω μεταλαμπαδεύσει στα παιδιά μου την ευγνωμοσύνη αυτή που νιώθω όταν υποδέχομαι τα δέματα της καρδιάς.



ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ 
ΩΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ  11/6/2014
7 Η ΩΡΑ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ
ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΑΠΟ ΕΔΩ  ΚΙ ΕΔΩ
ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΕΤΕ 
ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ 8ου ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ ΜΑΣ 
"ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"



31 σχόλια:

  1. Καλά έχω αρχίσει τα κλάματα και δεν μπορώ να σταματήσω!!!!!
    Αχ βρε Φλωρίτσα τι μας κάνεις!
    Τι όμορφες εικόνες μας δημιούργησες!
    Ηταν σαν να το πήρα εγώ αυτό το γράμμα!!!
    Αυτή η αγάπη των οικογενειών που ζουν μακριά και το σούρταφέρτα των δεμάτων είναι απίστευτη!!!
    Μας συγκίνησες πολύ!
    Την έκανα εικόνα την γιαγιά να πλέκει την ζακέτα της με το μαλλί που της στείλατε!!
    Απλά καταπληκτικό!

    Υ.Γ. Α!!!
    Να μας φτιάξεις μια φρουτάλια και να μας την δείξεις σε παρακαλώ οπωσδήποτε!!!
    Πολλά πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φλώρα μου συγκινήθηκα και εγώ... Μαζί με την Ελενα τα μπηξα...

    Είναι που και στη δική μου περίπτωση τα δέματα πάνε και έρχονται και μόλις σκέφτηκα ότι μετά από χρόνια ίσως να μην υπάρχουν πια οι άνθρωποι που στέλνουν τα δέματα... ε, λύγισα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν μιλώ δεν γίνεται με λόγω σεις ας τα πούνε οι άλλοι οι ζωές μας σε γράμματα και φωτογραφίες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν γίνεται με λιγωσες εννοουσα φιλενάδα ξέρεις εσύ

      Διαγραφή
  4. Aχ βρε Φλωρα κι εγω μαζι με τα κοριτσια κλαιω! Αθανατη, ευλογημενη οικογενεια! Τι σεβασμος και ποση αγαπη ξεχειλισαν τα γραμματα! Κι αυτες οι γυναικες οι παλιες, ποση ενεργεια, δυναμη, τι αξιες και χρυσοχερες! Με συγκινησες πολυ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τι μου θύμησες τώρα, τα γράμματα που γράφαμε και διαβάζαμε της γιαγιάς μου από τα παιδιά τις στην Αυστραλία. Τις πρώτες σειρές τις ξέραμε απ'εξω και τις γράφαμε, μετά άρχιζε η υπαγόρευση και τα κλάματα της γιαγιάς για τους ξενιτεμένους, άσε που άμα αργούσε το γράμμα να έρθει η γιαγιά αρρώσταινε από τη στεναχώρια της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Θησαυρός η σημερινή σου ανάρτηση , Φλώρα μου - ξύπνησες πολλές αναμνήσεις - συγκινήθηκα πολύ !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αχ βρε Φλώρα...Προσπαθώ να γράψω σχόλιο και τα γράμματα τρεμοπαίζουν στην οθόνη από την συγκίνηση...
    Δέματα γεμάτα αγάπη και φροντίδα και σκέψη και λυγμό και έννοια...
    Δέματα που έχουμε λάβει, που έχουμε στείλει...
    Με συγκίνησες πολύ....
    Καλό απόγευμα, γλυκιά μου Φλώρα
    **Αννιώ**

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αυτούς του ανθρώπους αποκαλώ εγώ ΆΞΙΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ!!!! Τους θαυμάζω!!!
    Τα παιδιά τους ήταν πάντα πάνω από όλα και ας ζούσανε με ελάχιστα και μόνοι τους μακριά. Τους αξίζουν χίλια αφιερώματα!! Μακάρι να τους μοιάσουμε και εμείς! Λαμβάνουμε και εμείς δέματα από τη Κρήτη όταν ζούσαμε Αθήνα αλλά τώρα συνειδητοποιώ και εκτιμώ κάποια πράγματα!! Σ'ευχαριστώ Φλώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πολύ συγκινητική η σημερινή σου ανάρτηση,Φλώρα μου!!! Από μικρή έβλεπα στην γειτονιά να φτάνουν τα καλούδια από τα χωριά στους γείτονες και είχα ένα παράπονο τόοοοσο! ' Εμείς γιατί δεν έχουμε χωριό;' ρωτούσα την μαμά μου. Και οι δύο οικογένειες, βλέπεις, είχαν καταγωγή από την Σμύρνη και είχαν γίνει...Αθηναίοι!
    Πολλά φιλιά και καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Φλώρα μου αυτά που γράφεις εδώ ξέρεις πως δεν τα έζησα . Όμως συγκινούμαι βαθιά με όσα γράφεις για αυτά τα δέματα της αγάπης !! Εμείς με γράμματα οι γονείς μου επικοινωνούσαν με τους συγγενείς στην Ελλάδα και έβαζαν μέσα και λίγα χρήματα στον καθέναν και φωτογραφίες δικές μας...
    Όμως η θεία μου στο χωριό πολλές φορές μου μιλάει για τα δέματα που υπήρχε ένα φορτηγό και τα πήγαινε στην ΑΘήνα σε κάθε σπίτι..
    Αυτά που μοιράστηκες έχουν αξία ανεκτίμητη !!!
    Σε φιλώ γλυκά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Φλώρα μου συγκινήθηκα πολύ με τούτη την ανάρτηση. Έτσι είναι οι γονείς δεν βάζουν μπουκιά στο στόμα τους από τα καλούδια τους αν πρώτα δεν στείλουν στα ξενιτεμένα παιδιά τους.
    Να είσαι καλά να την θυμάσαι την γιαγιά σου.
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Πόση αξία είχαν τ αγράμματα κάποτε! Έχω κι εγώ αλληλογραφίες ( βλέπεις όταν ήμουν φοιτήτρια δεν είχαν ούτε σταθερό τηλέφωνο) και καμιά φορά τα διαβάζω και νιώθω ότι ταξιδεύω σε πολύ πολύ παλαιές εποχές
    Συγκινητική ανάρτηση σου Φλώρα μου!
    Απόλαυσα τα γράμματα λες και ήταν γραμμένα από τη δική μου γιαγιά....
    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. "Με αγάπη η νύφη σας Θεοδώρα"...
    Συλλεκτική φράση! Περικλείει τα ήθη και τα έθιμα της εποχής και την άδολη αγάπη και το σεβασμό των παιδιών προς τους γονείς τους. Και τ' αντίθετο.
    Φλώρα μου, γλυκιά μας Φλώρα... τι καλά που μοιράστηκες τα κειμήλια σου μαζί μας!
    Εκτός απ' τη νοσταλγία, ξύπνησες γλυκές μνήμες από κάτι αντίστοιχα πεσκέσια που καταφτάνανε παραγεμισμένα απ' το νησί. Τα μυζηθροπιτάκια τυλιγμένα σε εφημερίδες για να μείνουν παγωμένα και τα μέλια με τις ρακές, συσκευασμένα σε νάυλον με φυσαλίδες για να μη σπάσουν. Κι ένα γράμμα χωμένο στο σταμναγκάθι και στα μάραθα. Ένα χαρτζιλίκι για τα παιδιά και "εσύ να πάρεις καινούργια παπούτσια"....
    Α ρε Φλώρα!.... Σ' ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αχ!! βρε Φλώρα μου..!! τι όμορφες αναμνήσεις μοιράστηκες μαζί μας!!! για όσους εχουν χωριό.. και θυμούνται τα δέματα ..που πηγαιναν και ερχονταν.. τι όμορφες σχέσεις...!!! τυχερά τα παιδια που έχουν τοσο ωραιες θύμησες..!!! με γιαγιάδες και παππούδες..!! με συγκίνησε πολύ η αναφορα σου αυτή.. ισως γιατί εγώ δεν έχω τέτοιες θύμησες..!!! σε ευχαριστούμε πολύ.... ομορφα χρόνια... γεματα άδολη...αγάπη να είσαι καλά .....φιλάκιαααααααα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Η συγκινητική ανάρτησή σου, Φλώρα, θέτει με πρωτότυπο τρόπο, μέσω των γραφικών επιστολών, το ζήτημα της οικογενειακής συνοχής, και έμμεσα των ηθών, στη χώρα μας.
    Τα ήθη ενός λαού διαμορφώνονται από τις ανάγκες τής καθημερινής του ζωής και την ιδιοσυγκρασία του.
    Όλοι γνωρίζουμε την αλλαγή που υπέστησαν μεταπολεμικά τα ήθη μας, καθώς συντελέστηκε η μετάβαση από την κοινωνία της φτωχής αυτάρκειας στην καταναλωτική κοινωνία. Αναπόφευκτη εξέλιξη, με τα συν και τα πλην. Ο έλεγχος χάθηκε στην τελευταία τριακονταετία, καθώς ξεπεράσαμε το «μέτρον» και η Νέμεσις δεν άργησε (ή μάλλον άργησε κάπως...).
    Η οικογενειακή συνοχή όμως, παρέμεινε επαρκώς σταθερή και ήδη παίζει σημαντικότατο ρόλο στη σημερινή μετάβαση προς την κοινωνία της νέας φτώχειας. Κι αυτό αναπόφευκτο.
    Πολύ χρήσιμη ανάρτηση, και σε μας τους περασμένους κεντά ποικίλες μνήμες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αχ τι μου θύμησες.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Αχ τι μου θύμισες, κάποτε ερχόταν και εδώ ένα δέμα από τη γιαγιά, δυστυχώς πάνε αρκετά χρόνια που δεν υπάρχει πια.

    Εντωμεταξύ βλέπω έχασα επεισόδια, θα επανέλθω για τη βαθμολογία στο παίζοντας με τις λέξεις..

    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Βούρκωσα........η μοναδική ελληνίδα μάνα, γιαγιά, η ελληνική οικογένεια στην πιό αγνή κι ανόθευτη εκδοχή της....η έγνοια για τα ξενιτεμένα παιδιά κι εγγόνια, η στέρηση, η προσφορά......ο σεβασμός, η αποδοχή, ένα μεγαλείο !!!!
    Μία μοναδική κατάθεση ψυχής, οι επιστολές όσο για τα καλούδια........τι να πώ....τα μύρισα, τα γεύτηκα...μία φρουτάλια πρέπει να την φτιάξεις και να μας την παρουσιάσεις βήμα-βήμα...εκείνη η ματζουράνα με έχει τρελάνει !!!
    Πάντως η παράδοση συνεχίζεται εκμοντερνισμένη, με τα τάπερ και τις ειδικές isotherm τσάντες προς τους φοιτητές/τριες που σπουδάζουνε σε άλλη πόλη, μακριά απο το σπίτι..... Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Ελλάδα μύρισε ο τόπος γύρω μου Φλωράκι μου γλυκό με τούτα σου τα γράμματα που καθώς τ΄ άνοιξες και τα διαβάζουμε ξεχύνονται εικόνες.... μάτια με νοσταλγία στο βλέμμα, πικρά χαμόγελα που τα βασανίζουν οι αποστάσεις, αγάπη και χέρια σκεβρωμένα απ' τις δουλειές, η μυρωδιά της γης, του χόρτου, το γλυκό με την φροντίδα της μεγάλης Μάνας και παραδίπλα ο παππούς αλύγιστος να βαστά το δάκρυ γιατί αυτός είναι άντρας, δεν κλαίει....Τι υπέροχες, μοναδικές αναμνήσεις που κανένα παιδί του καιρού μας δεν θα ζήσει.

    Για μια ακόμα φορά θα πω, πως μέσα σε αυτό το μπάχαλο του διαδικτύου,
    μέσα στην φαυλότητα, τις άναρθρες φωνές, την βαρβαρότητα της ψευτιάς
    και της αγένειας, είχα την τύχη να γνωρίσω πολλά διαμάντια που λάμπουν
    με σεμνότητα και αξιοπρέπεια... είσαι ένα από αυτά.


    Την Καλημέρα μου Φλώρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Πόσο μου θύμησες την δική μου τη γιαγιά, Φλόρα μου.... Σε πολλά πράγματα μοιάζει με τη δική σου!
    Κι' αυτή έκανε 10 παιδιά, τα δύο πέθαναν σε νεαρές ηλικίες και γνώρισα κι' εγώ οκτώ θείους και θείες.
    Δεν ήταν όμως γυναίκα τόσο πολύ της προσφοράς!!!! Κάθονταν στο σπίτι της στη Σύρο και περίμενε να την επισκεφθούν τα παιδιά της και τα εγγόνια της για να τους δώσει την ευχή της. Και, φυσικά, να προσφέρει τη φιλοξενία της στα "ξενιτεμένα" σε Αθήνα και Αμερική....
    Όλα αυτά τα "καλούδια" τα ξέρω πολύ καλά απ' τις διακοπές μου στο πατρικό της γιαγιάς μου στην Άνδρο. Η δε φρουτάλια με τα ανδριώτικα λουκάνικα ήταν πάντα το αγαπημένο μου φαγητό....
    Πόσο θαυμάζω αυτές τις αγνές ψυχές της προσφοράς, που χορταίνουν μόνο και να βλέπουν τους άλλους χορτάτους και από εδέσματα και από αγάπη!!!! Γλυκές ψυχές, άδολες που όμως σπανίζουν πια....
    Φιλιά πολλά, φιλενάδα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Συγκινήθηκα πολύ με την ανάρτησή σου! Ευχαριστούμε που μοιράστηκες μαζί μας αυτούς τους θησαυρούς της καρδιάς και της μνήμης...
    Φιλάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Στη σημερινή μου βόλτα είναι η δεύτερη φορά που συγκινούμαι απόψε, μετά το Κανελλάκη που με έκανε χώμα... Φλώρα, είναι ο τρόπος που τα γράφεις, πέρα από τον τρόπο που τα ζεις και κανόνισε να σταθείς δίπλα στη Μαρία και να μας παρουσιάσεις κι εσύ το δικό σου βιβλίο.... Φιλιά πολλά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Δεν ξερω τι είναι αυτό που πραγματικά με συγκίνησε σ'αυτή σου την ανάρτηση, Φλώρα !
    Οι εικόνες που έφερα στο μυαλό μου με τα πανέρια φορτωμένα καλούδια , τα γράμματα και ο τρόπος γραφής, οι θύμησες ; Η όλα μαζί!!! Οπως και να'χει, να'σαι καλά , να μας γεμίζεις την ψυχή και την καρδιά!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Πολύ όμορφη και συγκινητική η ανάρτηση σου Φλώρα.
    Όπως βλέπω τα δέματα πήγαιναν και έρχονταν από Αθήνα προς Άνδρο και τούμπαλιν γεμάτα καλούδια και με συγκάθουρο για την Φλωρίτσα για να τις ανοίξει η όρεξη.
    Κρίμα που δεν ζει η γιαγιά σου να μας έστελνε κάτι για κλείσιμο της όρεξης.χα,χα,χα,χα

    Υ.γ
    Εγώ ήδη ακονίζω τον ουρανίσκο με την φρουτάλια που θα φάω από τα χρυσά χεράκια σου.
    Εγώ θα βάλω τις πατάτες και ο…… Μούτος θα μας φέρει αυγά από το…..κοτέτσι του γείτονα!(δανεικά λέμε!)
    Τις φιλούρες μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Ανώνυμος12:53 π.μ.

    Τί ωραία που περιγράφεις την αφοσίωση των γονιών και το παρέδώσε των καλουδιών!
    Θέτεις ένα θέμα που, λίγο πολύ, μας αγγίζει όλους.
    Και μας μεταδίδεις μια μεγάλη ζεστασιά!
    Μπράβο σου!
    christi

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Σαν να διάβαζα ένα μυθιστόρημα Φλώρα μου, πολύ με συγκίνησες, βλέπεις δεν έχω παρόμοια βιώματα, αφού μεγάλωσα στη Πόλη όπου τότε η ζωή για τους Έλληνες κυλούσε εντελώς διαφορετικά! Ζούσαμε σαν μικροί πρίγκιπες και οι Τούρκοι μας υπηρετούσαν, μέχρι που πήραν την εκδίκηση τους...
    ΑΦιλάκια μέσα απ' τη καρδιά μου! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Να σαι καλα βρε Φλωριτσα μου μοιραζεσαι μαζι μας αυτες τις υπεροχες ιστοριες απο παλια και μας κανεις να συγκινουμαστε μα και να τις ξαναζουμε μαζι σου!

    Φιλακια πολλα φιλη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. ΤΟ BLOG περασε στην τελικη ΕΞΑΔΑ και πλεον διεκδικει το βραβειο για το αγαπημενο ΦΙΛΙΚΟ BLOG μαζι με αλλα 6...η ψηφοφορια θα διαρκεσει μεχρι την απονομη,Δηλαδη μεχρι τελος του μηνος!!!!
    ψηφισε εδω:http://theacityawards.blogspot.gr/
    Αν θες δημοσιευσε το ωστε να σε ψηφισουν οι αναγνωστες σου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Πολύ συγκινητική ανάρτηση!!
    Κι εκείνο το γράμμα της μικρής Φλωρίτσας τι γλύκα γεμάτο!
    Να είσαι καλά!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Εγώ μόνο γνώρισα μια γιαγιά, ούτε παπούδες έιδα ποτέ. Πρέπει να είναι πολύ όμορφο...

    Φιλιά πολλά, πολλά... και το καφεδάκι παρέα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή