Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014

Ο κύριος Πέτρος



Ο κύριος Πέτρος, ένας πληθωρικός σε κιλά και συμπεριφορά άνθρωπος, πέρασε μέσα από τα υπαλληλικά μου χρόνια ως ένας απ’ τους καλύτερους προϊσταμένους που είχα  και ίσως ο άνθρωπος με το περισσότερο χιούμορ.
Στο ίδιο γραφείο για δύο χρόνια είχα την ευκαιρία να  τον γνωρίσω καλά και να δω το χαρακτήρα του να ξετυλίγει κάθε πτυχή του.
Ο άνθρωπος αυτός  ήταν μετρίου αναστήματος,  παχύσαρκος, ο κορμός του  δεν ξεχώριζε από το μεγάλο του κεφάλι με τα κρεμαστά  προγούλια του και ήταν πάντα κορδωμένος  όταν βάδιζε, εξ αιτίας της μεγάλης του κοιλιάς.
Για το παρουσιαστικό του αυτοσαρκαζόταν και έλεγε  για να μας κάνει να γελάμε, πως η μητέρα του θύμωνε όταν τον έλεγαν χοντρό και διόρθωνε λέγοντας πως δεν είναι χοντρός αλλά  « αφράτος ».
H καρέκλα του γραφείου του ήταν μια παλιά ξύλινη, που την είχε φέρει απ' το σπίτι του, γιατί  μέσα στις περιστρεφόμενες καρέκλες γραφείου με μπράτσα σφήνωνε και δεν μπορούσε να σηκωθεί.
Την καλημέρα του  συνόδευε κάθε πρωί ένα μεγάλο χαμόγελο και μετά ρώταγε τον κάθε ένα από εμάς τους υφισταμένους του, πως είμαστε και πως είναι οι οικογένειές μας.
Σαν άνοιγαν οι πόρτες για το κοινό, μέσα στο γραφείο γινόταν το «έλα να δεις». Πολίτες σε ουρές που ζήταγαν άμεση εξυπηρέτηση, κάποτε φωνές και απαιτήσεις υπερβολικές, κάποτε εκνευρισμοί γέμιζαν την καθημερινότητά μας χωρίς να μας αφήνουν ποτέ να πλήξουμε.
Μέσα σ’ αυτόν τον καθημερινό πανικό, ο κύριος Πέτρος είχε αναλάβει το ρόλο του πυροσβέστη!
Όταν κάποιος πολίτης ερχόταν εριστικός και είχε όρεξη για καυγά  τον παραπέμπαμε αμέσως στον κύριο Πέτρο, ο οποίος ήταν ειδικός να σβήνει φωτιές.
Εμείς πέφταμε με τα μούτρα στη δουλειά για να δούμε την ουρά να λιγοστεύει σιγά – σιγά και να τελειώνει κατά τη 1 το μεσημέρι, κι εκείνος με την ήρεμη αργή και επιβλητική ομιλία του προσπαθούσε να πείσει τον πολίτη ότι το πρόβλημά του θα έβρισκε λύση αρκεί να είχε υπομονή και καλή διάθεση.
Συνήθως τα κατάφερνε.
Περισσότερες απαιτήσεις δεν είχαμε από εκείνον γιατί τα πολλά κιλά του και η ηλικία του δεν του επέτρεπαν να μπει στην καθημερινή μάχη, αλλά αυτό που έκανε μας αρκούσε.
Κάθε πρωί έβγαινε έξω γύρω στις 10 για να κάνει τον κύκλο του τετραγώνου να ξεπιαστεί, όπως έλεγε, κι εμείς γελάγαμε όταν τον βλέπαμε να περνάει πρώτα απ’ το απέναντι τυροπιτάδικο, να αγοράζει  δύο τυρόπιτες και να τις τρώει καθώς έκανε το γύρο του τετραγώνου. Όταν επέστρεφε, ποτέ δεν έλεγε ότι είχε ήδη χτυπήσει στα κρυφά δύο τυρόπιτες σε χρόνο ντε τε!!!
Γύρω στις 11,  σκυμμένη εγώ πάνω στα τεράστια βιβλία με το κοινό ολόγυρά μου χωρίς ελεύθερο  οπτικό πεδίο για να βλέπουμε ο ένας τον άλλο, ξεκίναγε το καθημερινό μας παιχνίδι. Είχε πια καθιερωθεί και ο κύριος Πέτρος ΄δεν αισθανόταν καλά αν πέρναγε η ώρα και ξέχναγα να τον ρωτήσω:
«Κύριε Πέτρο, τι θα φάτε σήμερα;»¨
«Μισό λεπτό να πάρω τηλέφωνο τη Λιλή και θα σου απαντήσω αμέσως» έλεγε και αμέσως έπιανε το τηλέφωνο και μιλούσε με τη Λιλή τη γυναίκα του, μια χρυσή, ήσυχη, μικροσκοπική και αδύνατη κυρία,  που τον πρόσεχε σαν τα μάτια της και τον φρόντιζε με ένα τρόπο που μόνο οι παλιότερες γυναίκες ήξεραν.
Μόλις έκλεινε το τηλέφωνο,  ενώπιον ίσως και 40 πολιτών, που περίμεναν στην ουρά, φώναζε δυνατά το μενού της ημέρας,  πράγμα που έκανε τους μισούς πολίτες της ουράς να γελάνε και τους άλλους μισούς να ξερογλείφονται  απ’ την παραστατικότητα της περιγραφής. Μερικοί δύστροποι δυσανασχετούσαν που δεν έμπαινε κι εκείνος στην εξυπηρέτηση του κοινού, αλλά αυτοί ήταν πολύ λίγοι.
Έτσι λοιπόν άκουγες μέσα στη μεγάλη αίθουσα με φωνή τελάλη έναν παχύσαρκο κύριο να σηκώνεται όρθιος και να λέει:
«Σήμερα η Λιλή μου, μου μαγειρεύει φασολάκια λαδερά από τη λαϊκή με πατάτες. Έχουμε και ωραία φέτα Καλαβρύτων, θα πάρω και ψωμάκι προζυμένιο για να βουτήξουμε στο λαδάκι και θα περάσουμε μπέικα και σήμερα » ή 
"Ποιος τη χάρη μου σήμερα!!! η Λιλή μου μαγειρεύει γιουβαρλάκια αυγολέμονο και για συμπλήρωμα ένα αυγουλάκι τηγανητό."
Αμέσως εγώ πέρναγα στην επόμενη ερώτηση.
«Και τι επιδόρπιο;»
Ο κύριος Πέτρος απαντούσε με την ίδια δυνατή φωνή.
«Τι ρωτάς Φλώρα, ακόμη δεν το έμαθες ότι η Λιλή μου κρατάει για έκπληξη κάθε μέρα το επιδόρπιο;  Πάντως μη στεναχωριέσαι, αν έχει φτιάξει κάτι καλό αύριο το πρωί θα σας φέρω.»
Πράγματι όταν η κυρία Λιλή έφτιαχνε κάτι καλό, το έφτιαχνε και για τους πέντε που δουλεύαμε μαζί με τον κύριο Πέτρο.

Ένα πρωί ο κύριος Πέτρος φθάνει  αργοπορημένος στο γραφείο σε άσχημη κατάσταση. Είχε συνάχι, βήχα και κόκκινα μάτια. Κάθισε στο γραφείο του και μας ανακοίνωσε ότι είναι άρρωστος με βαριά  γρίπη και 40 πυρετό.
«Τη βγάζω δεν τη βγάζω ως το μεσημέρι» μας δήλωσε, ώστε να είμαστε σε ετοιμότητα μήπως πέσει σε κώμα!!!
Ο πυρετός του ήταν το πολύ μέχρι 37, αλλά του άρεσε γενικώς  να μεγαλοποιεί τις καταστάσεις κι εμείς το ξέραμε αυτό και τον αφήναμε να ζει την αρρώστια του, όπως εκείνος την ήθελε, χωρίς να τον προσγειώνουμε στην πραγματικότητα.
Κατά τις 9  το ίδιο εκείνο πρωί, η Ελένη, η μικρότερη του τμήματος σηκώνεται απ’ το γραφείο της για να πάει να πάρει κάτι να φάει και ρωτάει και τους υπόλοιπους μήπως θέλουμε κάτι κι εμείς.
Ρωτάει και τον κύριο Πέτρο  κι εκείνος της απαντάει:
«Για φαγητό είμαι εγώ τώρα Ελένη μου, στα χάλια που έχω!!! Με τόσο πυρετό  τι να φάω; Όχι Ελένη μου δεν θέλω τίποτα.»
«Εντάξει κύριε Πέτρο» λέει η Ελένη και δεν επιμένει περισσότερο.
Μόλις ο κύριος Πέτρος συνειδητοποιεί ότι η Ελένη άνοιξε το πόμολο της πόρτας για να βγει έξω, πανικόβλητος της φωνάζει:
«Ελένη, Ελένη, γύρνα πίσω. Με τόσο πυρετό που έχω εγώ επιτρέπεται να κάνω δίαιτα; Πάρε μου κι εμένα μια μπουγάτσα μήπως συνέλθω ο άμοιρος.»

Ο γλυκός μας κύριος Πέτρος, έχει βγει εδώ και δεκαπέντε περίπου χρόνια σε σύνταξη, όμως ποτέ δεν ξεχνάω το περιστατικό αυτό και το διηγούμαι σαν ανέκδοτο.
Προσφάτως τον συνάντησα μέσα σ’ ένα super market μαζί με την κομψότατη κυρία Λιλή του και χάρηκα πολύ που τον είδα να είναι μια χαρά, παρά τα πολλά κιλά του.
Ο ίδιος βέβαια, με τον πληθωρικό και υπερβολικό του τρόπο, μου δήλωσε με βροντερή φωνή, που ακούστηκε σχεδόν σε  όλο το super market:
"Κακά τα ψέματα Φλώρα μου, τα γεράματα είναι βαριά υπόθεση!!!"

Νιώθω ευγνώμων σ’ αυτόν τον άνθρωπο γιατί ήταν η αιτία που εκείνα τα δύσκολα χρόνια της  υπηρεσιακής τρέλας,  μαζί περάσαμε πολύ καλά.
Ήταν ο καλός του χαρακτήρας που μας έκανε να αντέχουμε την πίεση του κοινού και το αστείρευτο χιούμορ του, που νοστίμευε την άγευστη καθημερινότητά μας.

                                     Και μην ξεχνάτε ότι
το 8ο παιχνίδι  του 2ου κύκλου
"ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ "
ξεκίνησε και περιμένει τις συμμετοχές σας.
Πληροφορίες αναλυτικές
σε σχέση με το παιχνίδι μας
θα βρείτε εδώ.

30 σχόλια:

  1. Φλώρα μου υπάρχουν κάποιο άνθρωποι που αφήνουν το στίγμα τους στην ζωή μας με την καλοσύνη και την συμπεριφορά τους.. εχουν κατι ιδιέταιρο που τους κάνει αγαπητους.. στους γύρω τους.. τι...αυτοί οι άνθρωποι μας αφήνουν παντα ενα χαμόγελο οταν τους θυμόμαστε.. Φλώρα μου φιλάακιααααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όμορφη ιστορία
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Kάτι τέτοιοι άνθρωποθι μένουν για πάντα χαραγμένοι στην μνήμη μας Φλωρίτσα!
    Εχουμε και εμείς έναν τέτοιο άνθρωπο στην δουλειά τον κο Γιώργο ο οποίος εισπράττει κάθε μέρα τα νεύρα όλων και είναι πάντα με το χαμόγελο!
    Τον ρωτάω πως το κάνει και εγώ δεν μπορώ και μου λεει η ζωή είναι μικρή Έλενα δεν πρέπει να την χαλάμε με εκνευρισμούς χωρίς λόγο!
    Προσπαθώ να τον ακούω και να κάνω πράξη αυτά που μου λεει πάντα!
    Μακάρι να είχαμε περισσότερους Πέτρους και Γιώργους στον κόσμο ίσως να ήμασταν καλύτερα!
    Πολλά πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τι ευχάριστα περνάει η μέρα στη δουλειά όταν υπάρχουν άνθρωποι έξω καρδιά γύρω μας (ασχέτως κιλών) !! Καλή εβδομάδα !!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μπράβο του που ήξερε να διαχειριστεί το πλήθος. Είναι κάτι που δεν το’χω και δεν θα μπορούσα να δουλέψω σε παρόμοια θέση. Δεν μπορώ ούτε την αγένεια, ούτε τη σαχλαμάρα, ούτε την κακία, ούτε τον ξερολισμό, τους βιαστικούς, αυτούς με το γλύψιμο (κάνε γρήγορα, τηλεφώνησε ο κύριος Τάκης για μένα)…
    Το έχω πει πολλές φορές στην Υπηρεσία μου: ρε σεις, τι έχουμε να μοιράσουμε; Θα συναντιόμαστε μετά από χρόνια και θα αλλάζουμε πεζοδρόμιο; Θα φτύνουμε τους κόρφους μας;
    Εγώ τα λέω εγώ τ’ ακούω!
    Είναι σπουδαίο, πράγματι, να σε θυμούνται, να λένε καλά λόγια και να σε τιμούν, όταν ΔΕΝ σε έχουν πια ανάγκη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ανθρωποι οπως τον κυριο Πετρο δυστυχως ειναι λιγοι..
    Ειναι ομως λιγο ασχημο για μενα να αναφερομαστε στα κιλα του αλλου και να τον θυμομαστε γιαυτα...
    Δεν πιστευω πως εχει καμια σημασια με την συμπεριφορα του ανθρωπου
    Καλη εβδομαδα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τι γλυκιά ιστορία!!! Εκτός του ότι γέλασα σε μερικά περιστατικά, όπως αυτό με τη μπουγάτσα και την αρρώστια, θυμήθηκα πως και εγώ κάποτε είχα, για δύο χρόνια περίπου. Ένα καλό προιστάμενο, 62χρ. τότε, που με βοήθησε να βρώ τρόπους να αντιμετωπίζω σωστά τα πράγματα τόσο πάνω στη δουλειά όσο και στη καθημερινή μου ζωή!! Έτσι και αυτός μιλούσε καθημερίνα με τη γυναίκα του και ήταν φορές που νόμιζα πως ζουν ακόμα τον ερωτά τους!!! Καλή εβδομάδα Φλώρα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Συνήθως λέγεται, πως οι αφράτοι και οι αφράτες έχουν χιούμορ και καλή καρδιά και αυτό το έχω δει σχεδόν με όσους" αφρατούληδες" έχω συναντήσει στη ζωή μου και ο τελευταίος και εξαιρετικός ήταν στο ΤΕΒΕ!
    Έχω επίσης διαπιστώσει πως οι γυναίκες που μια ζωή είναι σε δίαιτα, είναι στριμμένες και κακοδιάθετες, η εξαναγκαστική στέρηση δεν βοηθάει στο να είναι κανείς ευδιάθετος...

    ΑΦιλάκια Φλώρα μου και ευχαριστούμε για το χαμόγελο που άφησε η τρυφερή ιστορία σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ΑΣυμφωνώ απόλυτα με την Άιναφετς για τους αφρατούληδες! Είναι και δική μου διαπίστωση.
    Ο καλύτερος φίλος μου είναι υπέρβαρος κι όλο γελάει. Και δεν κρατάει κακίες σε κανέναν. Μεγάλη καρδιά!
    Φλώρα μου η γραφή σου μου θύμισε πολύ έντονα, κείμενα του αξέχαστου Σακελλάριου. Με την ίδια σπιρτάδα και ζωντάνια μας έφερες την ιστορία του κυρ-Πέτρου.
    Να τον έχει ο Θεός καλά!
    Φιλιά Φλώρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Η περιγραφή σου , Φλώρα μου , είναι τόσο παραστατική και απολαυστική !!!!! Να είναι καλά ο καλός αυτός ανθρωπος και να τον θυμάσαι πάντα με αγάπη !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πολύ ωραία περιγραφή!
    Χαίρεσαι να δουλεύεις με τέτοιους ανθρώπους και πάντα τους θυμάσαι και χαμογελάς.
    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αυτή οι άνθρωποι είναι από σπάνια στόφα χαρακτήρα Φλώρα μου κι είναι υπέροχο όταν τους συναντάς! Πολύ ευγενικό και τρυφερό συνάμα που το μοιράστηκες μαζί μας! Να έχεις ένα όμορφο βράδυ! Φιλιά πολλά Φλώρα μου!:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Φλώρα μου πάντα μου αρέσουν οι διηγήσεις σου για τους ανθρώπους που γνώρισες γιατί είναι αληθινοί άνθρωποι που συνάντησες και μάλιστα στον εργασιακό σου χώρο . Λατρεύω αυτούς τους πληθωρικούς ανθρώπους ,που απλά σκορπίζουν λέξεις και φράσεις καθημερινές με χιούμορ .
    Ετσι χάρηκα και την συμπόρευσή σου με τον κ. Πέτρο και απόλαυσα την αφήγησή σου.
    Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Φλώρα από τη περιγραφή σου όντως πρέπει να είναι πολύ όμορφος άνθρωπος!

    Καλά να περνάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ένα ωραίο κείμενο για έναν ωραίο άνθρωπο!
    Σπάνιοι οι ωραίοι που μπορούν να χειρίζονται ανθρώπους. Πολύ παραστατική η γραφή σου, Φλώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. ευτυχως που υπαρχουν κι αυτοι οι ανθρωποι!
    καλημερα φιλη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Να είναι καλά ο κύριος Πέτρος!Γιατί τέτοιοι άνθρωποι σπανίζουν, αλλά όταν τους βρίσκουμε, μας χαροποιούν και ομορφαίνουν την καθημερινότητά μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Κλαυδία11:52 π.μ.

    Ωραίο συναπάντημα στη ζωή αυτοί οι ξεχωριστοί άνθρωποι, σπάνιοι αλλά υπέροχοι !!! Τελικά οι αφράτοι/ες αποδεικνύονται κατά κανόνα πληθωρικοί σε αισθήματα, σε προτερήματα, σε καλοσύνη, σε καλή διάθεση.....ας είναι καλά !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Μετράει κι η περιγραφή σου όμως ρε Φλώρα. Εγώ λέω να γράφεις συστηματικά (και πιο συχνά) τέτοια χρονογραφήματα, έχουν πολύ ενδιαφέρον, όπως κι ο κύριος Πέτρος άλλωστε, που είναι σπάνιο είδος ανθρώπου και κυρίως συναδέλφου! Να είναι καλά ο άνθρωπος. Την καλημέρα μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Μου ξέφυγε ένα γλυκό χαμόγελο, φιλενάδα μου...

    Φιλιά και το καφεδάκι σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Καλησπέρα Φλώρα μου!! Χρειάζεται απαραιτήτως τέτοιοι συνάδελφοι στις δουλειές!! Κι αν είναι και προϊστάμενοι ουυυυυυ!!!!!! Η χαρά κάθε εργαζόμενου!!! Να ναι καλά ο άνθρωπος!!
    Πολύ γλυκειά και γλαφυρή η περιγραφή σου!!! Φαίνεται η αγάπη σου κι ο σεβασμός σου σε αυτόν τον άνθρωπο!!!
    Φιλάκια πολλά και καλή βδομάδα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Απόλαυσα την ανάρτηση!
    Ας είναι καλά όλοι οι κύριοι Πέτροι τούτου του κόσμου που τον κάνουν πιο όμορφο και το εργασιακό περιβάλλον πιο ανθρώπινο!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Να είναι καλά ο άνθρωπος...
    Από όσα έχεις πει κατά καιρούς για το γραφείο, αντιλαμβάνομαι πως είχατε μεταξύ σας ως επί το πλείστον ένα καλό κλίμα, όχι μόνο συνεργατικό, αλλά και αρκετά φιλικό. Χαίρομαι ιδιαίτερα γι΄αυτό, είναι σπάνιο και μπράβο που το πετύχατε.
    Φιλιά πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Να'ναι πάντα καλά ο κ.Πέτρος!! Ενας άνθρωπος με αυτή τη προσωπικότητα κατάφερε να φτιάξει ένα όμορφο εργασιακό περιβάλλον και ο ίδιος να μείνει χαραγμένος στη μνήμη !!
    Να'σαι καλά, Φλώρα μου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Σαν να τον βλέπω μπροστα μου τον τύπο!
    Φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Η περιγραφή σου Φλώρα μου, μου έδωσε την εντύπωση πως ο κύριος Πέτρος είναι ένας αξιαγάπητος άνθρωπος. Να είναι καλά!
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Προσυπογράφω και με τα δύο χέρια αυτά που λέει ο Πέτρος!
    Είναι σημαντικό να συναντήσεις έναν συνάδελφο μετά από χρόνια και να μπορείς να τον κοιτάξεις στα μάτια!
    Τις φιλούρες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Φλωρα εμενα ολο το γραπτο σου με εκανε να νοιωσω οτι μπηκα στο τοτε κοσμο σου και ειναι μυθιστορηματικος τυπος ο κος Πετρος ....πολυ ομορφη περιγραφη, φιλια πολλα κΑΙ καλο Σ.Κ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Τι γλυκιά, τρυφερή διήγηση ...
    Σαν να έχω τη φωνή σου στα αυτιά μου Φλώρα...μου τη εξιστορείς την ιστορία και είναι τόσο ήρεμη , τόσο γλυκιά η φωνή σου....
    Φιλάκια πολλά!
    Χαίρομαι που είμαι και πάλι εδώ μαζί σας :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ!!!
    ΤΟ BLOG ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟ ΣΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΟΥ BLOG ΜΑΣ!!!
    ΜΠΕΣ ΕΔΩ ΨΗΦΙΣΕ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ http://theacity.blogspot.gr/2014/05/blog-post_26.html ΚΑΙ ΑΝ ΘΕΣ ΑΦΗΣΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ http://theacity.blogspot.gr/2014/05/blog-post_26.html ΜΕ ΤΟ ΤΙ ΨΗΦΙΣΕΣ.ΚΑΙ ΠΟΙΕΣ ΣΤΗΛΕΣ ΣΤΗΡΙΖΕΙΣ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή