Τρίτη, 13 Μαΐου 2014

Η αποκάλυψη...

Ερώτηση: "Ποιο είναι συνήθως το μυστικό που κρύβει καλά μια γυναίκα;"
Απάντηση: "Τα χρόνια της."
Λάθος, τουλάχιστον για την δική μου περίπτωση... Για μένα το μεγάλο μυστικό μου είναι ή μάλλον ήταν μέχρι πρότινος τα κιλά μου.
Για την ηλικία μου μιλάω χωρίς κανένα πρόβλημα. Είμαι 54 χρόνων και είναι τιμή μου και καμάρι μου. Τα έζησα και χαίρομαι να μιλάω για το σύνολό τους.
Για τα κιλά μου αντιθέτως δεν θέλω κουβέντα.
Θα μου πεις: "Γιατί κυρία μου; Μήπως δεν χαιρόσουν όταν έτρωγες;"
Και θα σου απαντήσω: "Γιατί, τι ζόρι τραβάς, τις μπουκιές σου έτρωγα;'Οχι αγαπητέ-ή μου,  δεν τα χάρηκα ποτέ μου... Μπουκιά δεν κατέβηκε χωρίς να συνοδεύεται από τύψεις."
Το κακό είναι ότι ο θερμιδομετρητής  δεν γράφει πόσες θερμίδες έχουν οι τύψεις.
Υποψιάζομαι ότι οι τύψεις με  παχαίνουν.
Τέλος πάντων. Δεν τα λέω τα κιλά μου... και δεν θέλω αντίρρηση.
Μπορείς να νομίζεις γι' αυτά ότι θέλεις.
Κι εγώ πάλι κάτι με τα σκούρα χρώματα, κάτι με τα ριχτά ρούχα σε μπερδεύω λιγάκι κι έχεις τις αμφιβολίες σου, αλλά επειδή είσαι ευγενικός-ή δεν ρωτάς.
Το μυστικό μου αυτό βέβαια το κράταγα επτασφράγιστο και από τον άντρα μου. Κυρίως από τον άντρα μου...
Τα ραντεβού μας με την ζυγαριά γινόταν εν αγνοία του, σε ανύποπτες ώρες, στα μουλωχτά και μέσα στην παρανομία.
Όσες φορές κι αν με ρώτησε πόσα κιλά είμαι, απάντηση δεν έλαβε και του υποσχέθηκα πως θα του απαντήσω μόλις τα κιλά μου γίνουν ίσα με τα χρόνια μου....

Έτσι σε καμιά τριανταριά χρόνια ίσως να πάρει απάντηση.
Μετά απ' αυτό συνήθως προσπαθούσε να μαντέψει και ρώταγε:
-65;
-Όχι, του απαντούσα εγώ.
-70;
-Όχι,  για βουβάλι με πέρασες Χριστιανέ μου;
Εκείνος  σταμάταγε συνήθως  να ρωτάει, προφανώς για να μην με πληγώσει.
Εγώ πάλι έτσι έριχνα στάχτη στα μάτια του και τον άφηνα να υποψιάζεται πως είμαι κάτι παραπάνω από 65.... αλλά σίγουρα όχι 70.
Γιατί πως να πεις σ' έναν άντρα που σε παντρεύτηκε 49 κιλά ότι αν συνεχίσεις έτσι σε λίγα χρόνια θα τα έχεις διπλασιάσει;
Ήξερα πάντα πως δεν είχε πρόβλημα εκείνος με τα δικά μου κιλά, όμως αυτό δεν με έκανε να νιώθω καλύτερα. Ο αυστηρός κριτής στο θέμα αυτό ήμουν πάντοτε εγώ η ίδια.
Κι ενώ κράταγα το μυστικό μου επτασφράγιστο για να το πάρω μαζί μου στον τάφο μου και να μην το αποκαλύψω ούτε στον Άγιο Πέτρο μπροστά απ' την είσοδο του Παραδείσου, έρχεται η στιγμή που κάποιο πρόβλημα στη μέση μου με αναγκάζει να κάνω μαγνητική τομογραφία.
Με σοβαρό πρόβλημα κλειστοφοβίας  εγώ, καθώς καταλαβαίνεις χρειαζόμουν ψυχολογική υποστήριξη για να μπω σε μαγνητικό τομογράφο, και αυτήν ανέλαβε να μου την προσφέρει ο άντρας μου, συνοδεύοντάς με.
Όλα καλά ως την ώρα που φτάσαμε στην κοπέλα που παίρνει το ιατρικό ιστορικό.
Αφού της εξηγώ το πρόβλημα της κλειστοφοβίας μου, εκείνη με καθησυχάζει, μου δίνει ένα χαπάκι ηρεμιστικό και αρχίζει τις ερωτήσεις... μέχρι που φτάνει  στην οδυνηρότερη όλων των ερωτήσεων ever.
"Πόσα κιλά είστε;"
Την ώρα εκείνη εγώ βρισκόμουν μπροστά της και ο άντρας μου ακριβώς  πίσω μου....
Τι να κάνω η δόλια γυναίκα που αιφνιδιάστηκα;
Τι ρωτάς κοπέλα μου; Σαράβαλο είναι ο τομογράφος σου και φοβάσαι μην σπάσει; σκέφτηκα εκνευρισμένη. Μη σου πω πως αντί για απάντηση μου ήρθε να της δώσω μια μπουνιά!!!
Και τώρα τι απαντάνε;
Να της πω "Μην είσαι αδιάκριτη."; θα με περάσει για βλαμμένη ή επιεικώς για εριστική (κι εδώ δεν ήρθα για να τσακωθώ).
Να της πω ότι αυτή την απάντηση μόνο ιδιαιτέρως μπορώ να  την δώσω στον ίδιο το γιατρό και μόνο εφόσον έχει σχέση με το πρόβλημά μου; Σίγουρα θα γίνω ρεζίλι αν της απαντήσω έτσι.
Να απαντήσω κι όποιον πάρει ο χάρος;
Τολμάω να απαντήσω χωρίς ήχο. Κούναγα τα χείλη μου αλλά χωρίς να βγάζω φωνή, ελπίζοντας πως η κοπέλα θα διάβαζε τα χείλη μου αλλά...
- Δεν σας άκουσα κυρία μου, μου λέει εκνευρισμένη.
Κρύος ιδρώτας με έλουσε, κοκκίνισα, ίδρωσα, συνειδητοποίησα ότι το ηρεμιστικό που μου είχε δώσει δεν με είχε πιάσει καθόλου και ψέλισα το επτασφράγιστο νούμερο όσο πιο χαμηλόφωνα γινόταν.... κρύβοντας 5 κιλάκια. Τι αξία έχουν 5 κιλάκια μέσα στο σύνολο; Ωστόσο έχει διαφορά  το πως ακούγεται το 60 έναντι 65, το 70 έναντι του 75, το 80 έναντι του 85....
Ήθελα να 'ξερα τι κατάλαβε η κοπέλα που με ξεμπρόστιασε.
Μου ερχόταν να κλάψω ή  να βάλω τα γέλια από τα νεύρα μου.
Κατάφερα να περισώσω με ψέμα μόνο 5 κιλά. Αποκαλύφθηκε στον άντρα μου  ο επτασφράγιστος αριθμός που με κάνει να ντρέπομαι για τον εαυτό μου γιατί δεν είναι εγκρατής, ένιωσα μια τεράστια ταπείνωση αλλά είπα στον εαυτό μου... "Ψυχραιμία Φλώρα. Μην το συζητήσεις καθόλου. Κάνε την ταραγμένη εξ αιτίας της  κλειστοφοβίας σου. Δεν ξέρεις μπορεί τελικά και να μην το άκουσε ή να σε λυπηθεί και από λεπτότητα να μην το συζητήσει ποτέ."
Όχι ότι δεν ήμουν ταραγμένη απ' την κλειστοφοβία, αλλά η ταραχή που έπαθα την ώρα που αποκάλυψα το μυστικό μου ήταν απείρως μεγαλύτερη από εκείνη της κλειστοφοβίας.
Μόλις τελείωσαν οι ερωτήσεις, τις οποίες απαντούσα εντελώς μηχανικά μετά απ' αυτό και δεν θυμάμαι καν ποιες ήταν, η κοπέλα μας οδήγησε  σ' ένα σαλονάκι να περιμένουμε ως την ώρα της εξέτασης.
Εκεί επικράτησε σιγή ιχθύος.... Ούτε ο άντρας μου είπε τίποτε, ούτε εγώ.
Η ησυχία αυτή  δεν μου άρεσε καθόλου!!!
Τελικά την μαγνητική τομογραφία  δεν  μπόρεσα να την κάνω λόγω κλειστοφοβίας και γυρίσαμε στο σπίτι. 
Το φύσαγα και δεν κρύωνε. Και δουλειά δεν έγινε και ρεζιλεύτηκα.
Μέσα στο αυτοκίνητο δεν έγινε καμία συζήτηση  με θέμα την μεγάλη αποκάλυψη.
Tο μεσημέρι όμως, καθώς  τρώγαμε μαζί με τα παιδιά, μου τη φύλαγε ο κύριος και είπε γελώντας και με μια ικανοποίηση στο πρόσωπο που δεν περιγράφεται!!!
"Παιδιά, σήμερα έμαθα και τα κιλά της μάνας σας!!!" 
"Νομίζεις!!!", του απάντησα με το πιο snob ύφος που διαθέτω  και σηκώθηκα απαξιωτικά  απ' το τραπέζι.
Περιττό να σας περιγράψω πρώτον τι καζούρα ακολούθησε από εκείνον αλλά και τα παιδιά  όχι για τον αριθμό των κιλών μου, αλλά για την αποκάλυψη του μυστικού μου και δεύτερον πόσο αμήχανα ένιωθα εγώ.
Η μόνη λύση είναι να αδυνατίσω, αφενός γιατί το θέλω πολύ και αφετέρου για να θολώσω πάλι τα νερά.
Α!!! και κάτι άλλο. Τελικά μήπως στο ιατρικό απόρρητο πρέπει να συμπεριλαμβάνεται και το βάρος του ασθενούς;


                                    Και μην ξεχνάτε ότι
το 8ο παιχνίδι  του 2ου κύκλου

"ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ "

ξεκίνησε και περιμένει τις συμμετοχές σας.
Πληροφορίες αναλυτικές
σε σχέση με το παιχνίδι μας
θα βρείτε εδώ.

28 σχόλια:

  1. Φλώρα εγώ ήξερα ότι δεν ρωτάμε ποτέ μία γυναίκα πόσα κιλά είναι και ένα φοιτητή πόσα μαθήματα χρωστάει, τα κιλά και ίσως το ύψος θα μπορούσαν επίσης να προστεθούν χαχα! Κατά τα άλλα μιλάω εκ του ασφαλούς (τρώω και δεν παχαίνω), οπότε δεν μπορώ να πω πολλά. Πάντως μη φτάσουμε στο άλλο άκρο, προκειμένου να γλιτώσει από το πρόβλημα της παχυσαρκίας κάποιος, να αποκτήσει πρόβλημα από το άγχος..

    Καλό απόγευμα και περαστικά για τη μέση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλό απόγευμα Φλώρα μου! Περαστικα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Απολαυστική η ανάρτηση σου , Φλώρα μου -είχα την εντύπωση ότι διαβάζω διήγημα !!!!! (κι εγώ δεν έχω πρόβλημα να πω την ηλικία μου - με τα κιλά .....κρύβω 5-6 αλλά πρέπει να χάσω 15 τουλάχιστον!!!!!)
    Περαστικά !!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μια χαρά τα λες Φλωρά, ποτέ δεν ρωτάμε κιλά αν θες κύριε ρώτα πόσο χρονών είμαι. Κάτι τέτοιο μου έκανε ο γιατρός στην οστεομετρηση που έκανα και ξανανέβηκα στη ζυγαριά μετά από ένα χρόνο .Περαστικά στη μέση σου και πρόσεχε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Aν και σε βρίσκω υπερβολικά αυστηρή με τον εαυτό σου, η διήγησή σου ήταν αριστούργημα! Ένιωσα στο πετσί μου την αγωνία σου. Εύχομαι να γίνει η εξέταση άμεσα, γιατί αυτό προέχει.
    Φλώρα μου φιλιά πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σ΄ευχαριστώ απέραντα Φλώρα μου γιατί γέλασα και γελάω ακόμα . Πόσο καλό μου έκανε η ωραία σου αφήγηση !!!! Αν και γω τα βρίσκω υπερβολικά αυτά που γράφεις , να προσέχεις τη μέση σου και αν είσαι κλειστοφοβική έρχομαι για παρέα χωρίς να ρωτήσω τίποτα , όσο για τα χρόνια ίσα τα πάμε και τα φέρνουμε.
    Να ΄σαι καλά με πολλά φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τώρα εγώ να σε πάρω αγκαλίτσα ( που πονάει και η μεσούλα σου) ή να σου τα πω χύμα, όπως θα μιλούσα σε κάποια άλλη ψυχρά κι απρόσωπα;
    Ξέρεις πολύ καλά ότι και η ηλικία και τα κιλά δεν είναι θέμα αριθμών. Είναι οπτικό! Αν μου πεις 45 (ενώ είσαι 54) και 65 ενώ είσαι 80 δεν θα σου πω κάτι αλλά δεν θα σε πιστέψω κιόλας! Εγώ προσωπικά δεν τη βρίσκω με τα νούμερα αλλά ...με τον καθρέφτη.
    Αυτόν τον καιρό ( που εξακολουθώ να έχω 2-3 επιπλέον κιλάκια για τα συνηθισμένα μου ) αν πω ζυγίζω 58 θα μου πουν ...μα δεν φαίνονται καθόλου! Εγώ εξακολουθώ να θέλω να χάσω 2-3 όχι για τους άλλους αλλά για μένα. Όχι για τη ζυγαριά αλλά γιατί αγαπώ να με σέβομαι! Όλα από κει ξεκινούν!
    Φλώρα μου παρ'όλα αυτά σε απόλαυσα!!!
    Φιλάκια πολλά και καλό αγώνα!!! ♥

    Περαστικά στη μεσούλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Εσύ έχεις το "ζόρι" σου,Φλώρα εμείς όμως απολαύσαμε την διήγησή σου και γελάσαμε πολύ,όχι με σένα βέβαια ,αλλά με τον υπέροχο τρόπο που τα γράφεις !!!!!Καλό βράδυ,φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Φλωράκι μου αρνούμαι κατηγορηματικά να βάλω αριθμούς στην ζωή μου.
    Ούτε ηλικία, ούτε κιλά, ούτε χρόνο, ούτε τίποτα που να μετριέται πέρα
    από όσα μετρά η ζυγαριά στον πάγκο της κουζίνας και μάλιστα δεν
    νοιώθω καθόλου τύψεις. Αυτή είμαι και σε όποιον αρέσω. Οι υπόλοιποι
    που θα θέλουν να με κόψουν και να με ράψουν στα μέτρα τους... μακριά
    κι αγαπημένοι :-)
    Πάντως η διήγηση όλα τα λεφτά!

    υγ. Δεν τον έστελνες κι εσύ για πορτοκαλάδα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Φλώρα μου στην ίδια κατάσταση βρίσκομαι, θέλω να χάσω κιλά και αντί αυτού παίρνω.
    Περαστικά στη μέση σου.
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καλά, πολύ απολαυστική διήγηση !!!! Την χάρηκα πάρα πολύ και δεν μ ενδιαφέρουν καθόλου τα κιλά, ούτε τα δικά σου μα ούτε και τα δικά μου !!!! Γι αυτό και δεν ζυγίζομαι ποτέ μα ποτέ ....είναι κάτι που ουδόλως με απασχολεί. Να φανταστείς ότι πριν 3 χρόνια που έκανα μια εγχείρηση με ρώτησε η καρδιολόγος στο νοσοκομείο πόσα κιλά είμαι για να το γράψει για τη νάρκωση και της απάντησα απαθέστατα ότι δεν έχω ιδέα γιατί είχα να ζυγιστώ περίπου 24 χρόνια από τότε που ήμουν έγκυος, Η γυναίκα όπως καταλαβαίνεις άρχισε να ψάχνει για ζυγαριά γιατί έπρεπε να βρούμε τα κιλά μου. Εγώ να γελάω και να της λέω καλέ γράψε 120 δεν παρεξηγούμαι, αλλά τελικά πήραμε κάτι διαδρόμους μπροστά εκείνη πίσω εγώ και βρήκαμε ζυγαριά, ζυγίστηκα και χωρίς να ρωτήσω και πόσο είμαι γυρίσαμε πίσω, ακόμα δεν έχω μάθει ... Να είσαι καλά που μου θύμησες το περιστατικό, γιατί θα θυμάμαι πάντα το ύφος της γιατρού γιατί δεν της είχε ξανατύχει κάποια που δεν ήξερε τα κιλά της !!! Μη σε κουράζω άλλο, καλό βράδυ !!!! ΦΙλιά !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. χαχαχα σε σένα τουλάχιστον αποκαλύφτηκε άθελά σου. Τι να πω κι εγώ που ζυγίστηκα μπροστά του χωρίς να σκεφτώ την καζούρα! :) Περαστικά σου εύχομαι! Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Απολαυστική η διήγησή σου, Φλώρα μου!!!!!!!!!
    Εγώ πάλι είμαι 'βαρυκόκκαλη" χαχαχα!!!! Πολύ θα ήθελα να χάσω...αρκετά κιλά..αλλά δύσκολο να τα καταφέρω!! Προ ημερών όμως, έπαθα ένα σόκ, όταν η ξαδέλφη μου, η οποία, οπτικά φαίνεται πολύ πιό 'παχουλή' από μένα, με πληροφόρησε ότι ζυγίζει, ούτε 5, ούτε 10, αλλά 23 ολόκληρα κιλά λιγότερο από μένα!!!!!!!!!!!!! Δεν την πίστεψα...να είμαι άραγε τόσο βαρυκόκκαλη ???
    Φιλάκια πολλά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ωχχχ τι μου θυμιζεις με την Μαγνητικη. Πηγα και εγω πριν 2 χρονια να κανω στο κεφαλι και στα 10 δευτερολεπτα τους λεω δεν μπορω βγαλτε με εξω. Και ειχα παρει και ηρεμιστικο. Καλε νομιζα πως βρισκομαι μεσα σε ταφο ! Μα τον θεο! Τελικα καναμε Αξονικο που ηταν πολυ λιγα λεπτα και ανοικτο το μηχανημα αρκετα. Παντως, κιλα δεν με ειχαν ρωτησει.
    Αυτα τα κιλα ειναι μεγαλο θεμα..
    Και η αληθεια ειναι πως και εγω νιωθω αβολα να με ρωτανε.. Οκ εγω ειμαι παχουλουλα αλλα δεν ειμαι υποχρεωμενη να λεω και τα κιλα μου.. Συνηθως τους λεω ειμαι οσο φαινομαι.Χαχαχα
    περαστικα σας κυρια Φλωρα.
    Φιλια πολλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. χαχαχα πλάκα έχει η ανάρτηση σου!!!! Καλά το ότι κρύβεις τα κιλά σου από τον άντρα σου με ξεπερνά... Τι σημασία έχει? Ετσι και αλλιώς σε έχει δει γυμνη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αποκαλυπτική.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Καλημέρα σου! Η διήγηση σου όλα τα λεφτά!Πριν ξεπεράσεις το θέμα με τα κιλά, καλό είναι να προσπαθήσεις να ξεπεράσεις τη φοβία σου με τη κλειστοφοβία, για να κάνεις τη μαγνητική και να γίνει καλά η μεσούλα.Κατά τα άλλα σαν να είχα διάλογο με τον εαυτό μου, δεν με νοιάζουν τα χρόνια, τα έχω ζήσει και μακάρι να ανεβαίνει το νούμερο με υγεία, όμως με τα κιλά το έχω το θέμα μου και δεν τα λέω ούτε του παπά.Εννοείται ότι είναι το μόνιμο θέμα καζούρας από τον άντρα μου και τις κόρες μου.Τώρα κάνω τη προσπάθεια μου και απλά τους αγνοώ όταν μου λένε ότι έχω χάσει μόνο από τον αστάγαλο..χα..χα..Που θα μου πάει θα φτάσω τον τελικό στόχο, αλλά μέχρι τότε γελάω κι εγώ μαζί τους.Μη μασάς, κορίτσι, πρώτα για μας και την υγεία μας να χάσουμε τα περιττά μας κιλά.Φιλάκια και αγκαλίτσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. καλημερα Φλωριτσα μου!
    ολα θα πανε καλα! να εισαι θετικη καρδια μου και ολα θα πανε καλα!
    φιλακια πολλα αγαπημενη μου φιλη! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Η διήγησή σου καταπληκτική αλλά με σταναχώρησε που έχεις τόσο άγχος για το βάρος σου!
    Δεν έχεις να δώσεις λογαριασμό σε κανένα για το πόσο ζυγίζεις και για το πόσο τρως.
    Να είσαι εσύ καλά είναι το θέμα.
    Και ότι κάνει να το κάνεις για σένα και άσε τους άλλους να λένε.
    Εγώ που πρόσφατα είχα την χαρά να σε γνωρίσω, θα σου πω ότι είσαι γλυκύτατος άνθρωπος και το τελευταίο πράγμα που κοίταξα επάνω σου ήταν αυτό.
    Εισαι μια κούκλα και κοίτα να χαλαρώσεις.
    Και εγώ έχω αγχωθεί με τα κιλά γιατί λόγω του θυρεοειδή έχω πάρει αρκετά τα 3 τελευταία χρόνια αλλά το παλεύω!
    Δεν θα τρελαθώ όμως!
    Σου στέλνω ένα γλυκό φιλί!
    Την καλησπέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Αχ βρε Φλώρα μου... έτσι που τα γράφεις μ΄έκανες να γελάσω, κι εσύ έχεις το ζόρι σου...
    Τι να σου πω; Σε καταλαβαίνω, αλλά κι εγώ πιστεύω πως είσαι αυστηρή με τον εαυτό σου.
    Στο θέμα της ηλικίας ή των κιλών, νομίζω πως η κοινωνία μας έχει κάνει να γινόμαστε τόσο αυστηροί με τους εαυτούς μας. Αν δεν υπήρχαν τόσα στάνταρ, πρότυπα και καλούπια για να μας βάζουν μέσα, ίσως να νιώθαμε μια χαρά έτσι ακριβώς όπως είμαστε. Σκέψου το και μη δίνεις σημασία. Αν είναι θέμα υγείας (έχω κι εγώ πρόβλημα με τη μέση μου και ξέρω πως το παραπάνω βάρος δυσχεραίνει την κατάσταση) ναι, τότε να χάσεις. Αλλά μόνο για σένα... για να είσαι καλά εσύ. Και όχι για να είναι καλά όλοι οι άλλοι... καταλαβαίνεις πώς το εννοώ.
    Όσο για το σύζυγο, θα το συζητά για λίγο καιρό, έτσι που έτυχε και το έμαθε... αλλά μόνο αν εσύ συνεχίσεις να του δίνεις το δικαίωμα, δείχνοντας ότι δεν είσαι άνετη μ΄αυτές τις συζητήσεις. Δοκίμασε να αστειευτείς μόνη σου γι΄αυτό το θέμα και να δεις πώς θα το κόψει αμέσως! Δε θα έχει ενδιαφέρον πια...
    Φιλάκια, περαστικά και μη μου αγχώνεσαι! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Πολύ ωραία ανάρτηση,απολαυστική,γέλασα πολύ! Μακάρι να μπορέσεις να χάσεις λίγα κιλά και τότε πιστεύω πως θα βελτιωθεί και το πρόβλημα της μέσης. Φιλάκια και να'σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Αχ βρε Φλώρα, είδες αν έχεις ταλέντο μπορείς να κάνεις μια ιστορία διασκεδαστική για τους αλλους ακόμη και αν σε ταράζει εσένα!
    Σιγά πια με τα κιλά, και τι έγινε; Κι εγώ πρέπει να χάσω μερικά, έχω γάμο το καλοκαίρι!
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Πως τα λες έτσι βρε Φλώρα;
    Θα νομίζει κανείς ότι έχει να κάνει με το θωρηκτό Ποτέμκιν μάνα μου,ενώ η αλήθεια είναι ότι έχει να κάνει με μία όμορφη κυρία των 54 ετών με 4-5-6 κιλά παραπάνω!
    Αυτά και δεν θέλω ούουουουου γιατί μάτια έχομεν και βλέπομεν!χα,χα,χα,χα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πες της τα Χριστίνα, γιατί η υπερβολή της, δεν έχει όριο!! Παιδιά, μην την ακούτε, είναι υπερβολική, ρωτάτε εμάς που την έχουμε δει, και ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν είναι αυτό που περιγράφει! Περαστικά Φλωράνς και μην αγχώνεσαι για κάτι που δεν είναι όπως το λες, αλλά περισσότερο όπως το πιστεύεις! Α! Σήμερα δεν έχω πρόβλημα με το μπλογκ σου, φιλιά!

      Διαγραφή
  24. Το πόσο σε καταλαβαίνω δεν λέγεται!!!! χαχα!! Το ίδιο πρόβλημα έχω κι εγώ!!!
    Τελικά, μάλλον το'χω πάρει απόφαση ότι αυτα τα 10 κιλά που πρέπει να φύγουν από πάνω μου, δεν θα φύγουν ΠΟΤΕ!!!!!
    Ας είναι, όμως! Η ιστορία σου άκρως απολαυστική και με εξαιρετική γραφή!
    Να'σαι καλά, Φλώρα μου!! Και να προσέχεις τη μέση σου!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Αχ...Αχαχαχχχχχ....αυτά τα κιλά που αποκτηθήκανε με νοστιμιές, με λιχουδιές, γύρω απο τραπέζια χαρούμενα, οικογενειακά, φιλικά......με απασχολούν χρόνια τώρα άλλά δεν κάνω και καμιά σοβαρή προσπάθεια για να τα ελαττώσω, βολεύομαι με μεγαλύτερο Νο ρούχων......μεγαλύτερη ανοχή, μεγαλύτερη απόλαυση αγαθών υλικών και πνευματικών ........το ζουμερό, γλυκό, απολαυστικό σου κείμενο όλα τα λεφτά !!!! Πρόσεχε τη μεσούλα και προσπάθησε να κατανικήσεις την κλειστοφοβία ...αν θέλεις βοήθεια είμαι πρόθυμη και 150 κιλά !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Ανώνυμος2:41 μ.μ.

    Έλα ρε Φλώρα τώρα !!! τα πάχη μας τα κάλη μας !!!!!!!! να είμαστε γερές χοντρές και ευτυχισμένες και όχι μίζερες...και να στερούμαστε το κάθε τι .... όλα χρειάζονται και οι νοστιμιές και τα γλυκα που εγώ δεν μπορώ να κόψω με τίποτα ......Μη νομίζεις και εγώ 49 κιλά είμουνα κάποτε και άντε να έφτανα μέχρι 52 -53 αλλά μετά τα κιλά τράβηξαν την ανηφόρα... ....κάτι σαν τη ζωή τελικά.......... Δεν είμαστε χοντρές Φλώρα μου απλά δεν έχουμε το κατάλληλο ύψος για την ανακατανομή του λίπους καταλαβαίνεις........Όσο αφορά το θέμα της κλειστοφοβίας ελάτε όλοι μαζί να κάνουμε παρέα....... Πάντως γράφεις πολύ ωραία και με χαλάρωσε η διήγησή σου από το προαναφερθέν τσίτωμα που έχω σήμερα ....... τώρα θέλω να κοιμηθώ....
    Δεν φανταζόμουνα ποτέ ότι θα είχες τέτοιο θέμα των κιλών. Γιατί δηλαδή εμείς πρέπει να είμαστε σιλφίδες και οι κύριοι σύζυγοι να είναι με τις μπάκες τα προγούλια και τα στομάχια τους ??? εμείς θα είμαστε τα τόπ μόντελ ????? Γιά άκου αυτό : Εμείς θα μείνουμε χοντρές κι όποιου δεν του αρέσει σαν φύλλο να του μαραθεί σαν σύκο να του πέσει........... !!!!!!!!!! Καλέ ποιό ????? Κατερίνα........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Πέρασα προχτές, πήγα στη συνέχεια κατευθείαν στην Κλαυδία και ξεχάστηκα!
    Γέλασα με την περιγραφή σου, αλλά είμαι σίγουρη πως υπερβάλεις με τα κιλά σου!..
    Αυτό που με ανησυχεί εμένα είναι η μέση σου...ξαναπήγες για τη μαγνητική ή όχι?
    Φιλιά πολλά και καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή