Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014

Ανάρτηση ιστοριών 6ου παιχνιδιού (2ου κύκλου) "ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"

Έφτασε λοιπόν η μέρα που θα πρέπει να διαβάσετε και να βαθμολογήσετε 
για να αναδείξετε την ιστορία της προτίμησής σας στο 6ο παιχνίδι του 2ου κύκλου.
Θέλω να ευχαριστήσω για ακόμη μία φορά όλους τους συμμετέχοντες  στο παιχνίδι μας, γιατί με εμπιστεύτηκαν και ξόδεψαν χρόνο  και σκέψη για να γράψουν και να λάβουν μέρος σ' αυτό.
Η συμμετοχή στο 6ο παιχνίδι  του 2ου κύκλου  ήταν μικρότερη των προηγουμένων ίσως  λόγω της δυσκολίας που δημιούργησε η φράση "όλα τα 'χει η Μαριωρή, ο φερετζές της λείπει" ή  ίσως επειδή δεν άρεσε η ιδέα της δημιουργίας ιστορίας βασισμένης πάνω σε μια φράση. Έτσι οι ιστορίες σας είναι αυτή τη φορά 11 στον αριθμό.
Για ακόμη μια φορά θα ζητήσω συγνώμη για τυχόν ανομοιομορφίες που θα συναντήσετε διαβάζοντας τις ιστορίες  στα διαστήματα, όμως παρόλο που δίνω όλες τις σχετικές εντολές στα windows, η μεταφορά τους στον blogger παρουσιάζει προβλήματα, λόγω του μεγάλου όγκου της ανάρτησης και του τρόπου που κάποιοι στέλνετε τις ιστορίες σας απευθείας στο mail και όχι ως συνημμένο έγγραφο των windows.

  Πρέπει να ζητήσω συγνώμη  φίλοι μου, επειδή για ένα δεκαπενθήμερο εξαφανίστηκα και δεν μπορούσα να σας απαντήσω όταν μου στέλνατε τις συμμετοχές σας. Αυτή η απουσία μου έφταιξε που παρατάθηκε για ακόμη μια εβδομάδα η προθεσμία για συμμετοχή σας στο παιχνίδι μας.
Οι κανόνες για τη βαθμολόγηση είναι οι εξής:
Μπορείτε να βαθμολογήσετε με 3, 2 και 1 ξεκινώντας από 3 για την καλύτερη και φθάνοντας στο 1 για την τρίτη  κατά σειρά στην προτίμησή σας.
Όπως και τις προηγούμενες φορές, για αποφυγή αδικιών,
είναι πλέον υποχρεωτικό να βαθμολογήσετε τρεις ιστορίες.
    Δεν μπορείτε να δώσετε σε 2 ιστορίες ίδιο βαθμό. 
    Δεν μπορείτε να βαθμολογήσετε ανώνυμα.
    Δεν μπορείτε να βαθμολογήσετε τη δική σας ιστορία.

Εγώ και αυτή τη φορά δεν θα βαθμολογήσω για ευνόητους λόγους...

Τις βαθμολογίες σας θα τις στείλετε με σχόλιό σας στο τέλος της  ανάρτησης αυτής. 
Χαρά δική μου αλλά και των συμμετεχόντων φαντάζομαι, θα ήταν να ακούσω εγώ τα σχόλιά σας, θετικά ή αρνητικά για τις ιστορίες  ή για κάτι που πήγε ή δεν πήγε καλά σ' αυτό το παιχνίδι ώστε στο επόμενο να έχει διορθωθεί. 
Εξ αιτίας του όγκου των ιστοριών  καλό θα ήταν διαβάζοντας να κρατάτε και σημειώσεις με τους αριθμούς των κειμένων που σας εντυπωσίασαν και στο τέλος να επιστρέψετε για μια 2η ανάγνωση  όσων ξεχωρίσατε, ώστε να πάρετε τη σωστή απόφαση για τη βαθμολογία που θα δώσετε.

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΕΙΤΕ 
ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14/3/2014
Το Σάββατο  15/3/14
θα αναρτηθούν τα αποτελέσματα της βαθμολογίας σας 
και θα ανακηρυχθούν οι 3 νικητές του  6ου παιχνιδιού του 2ου κύκλου.

Ως τότε εσείς να στέλνετε με σχόλιο τις βαθμολογίες σας, 

Στο 6ο παιχνίδι του 2ου κύκλου
μαζεύτηκαν  11 ιστορίες
 βασισμένες στη φράση:

 "΄Ολα τα 'χει η Μαριωρή, ο φερετζές της λείπει" 
Και τώρα σας αφήνω να τις απολαύσετε.
ιστορίες από 1 έως  11


1.Σύνθημα:  “Έχεις ταπεράκι”.  Παρασύνθημα: “Θέλω να σε δω!”

Πήρα το μήνυμά σου. Κι εγώ θέλω να σε δω. Να με περιμένεις στην εξώπορτα, με τα χέρια ορθάνοιχτα να με σφίξουν μέσα τους. Ντρέπομαι να στο πω. Κοτζάμ γαϊδάρα, που αυτοπροσδιορίζεται στον κύκλο της ως ανεξάρτητη. Και να περιμένω με κρυφή λαχτάρα το σύνθημά σου. Την αιώνια αφορμή για να τρέξω κοντά σου. Το ταπεράκι σου. Που έχει κάνει αμέτρητες διαδρομές, ούτε το τρόλεϊ Κολιάτσου-Παγκράτι να ήταν. Έχει μεταφέρει τη φροντίδα και το νοιάξιμό σου, με τη μορφή ενός μουσακά ή μιας ντάνας αχνιστών λαχανοντολμάδων. Πάντα στριμωγμένα, για να χωρέσει όση περισσότερη αγάπη γίνεται. Τοποθετημένα με αρχιτεκτονική διάταξη, για να μου θυμίζει τις διδαχές σου περί τάξης.
Φεύγοντας βιαστικά, σου δίνω ένα πεταχτό φιλί. Κρύβει μέσα του, όσα δεν τολμώ να σου πω. Απ’ τις αγκυλώσεις και τους εγωισμούς μου. «Έχω ανάγκη να με νοιάζεσαι. Να μου μαγειρεύεις και να μου θυμίζεις διαρκώς, πόσο τυχερή είμαι που εισπράττω τόση αγάπη». Στην καληνύχτα σου, αποκωδικοποιώ τα λόγια που δεν πρόλαβες να  πεις. «Να τρως καλά και να προσέχεις. Σε λατρεύω!». Αχ βρε μάνα! Όταν εγώ είχα το χρόνο σύμμαχο, εσύ τον είχες εχθρό. Έτρεχες να προλάβεις τη βάρδια στη δουλειά. Και τώρα που εσύ έχεις το χρόνο φίλο σου, εγώ τρέχω να προλάβω τη δική μου βάρδια στη ζωή. Δεν καταφέραμε να συντονιστούμε.
Κι όσο μεγαλώνεις, τόσο σε νιώθω να μικραίνεις. Να γίνεσαι ένα ανυπεράσπιστο παιδάκι που διεκδικεί την προσοχή μου. Ν’ ακούω τα άγχη και τις στεναχώριες σου. Για το ραντεβού στο ΙΚΑ που δεν κατάφερες να κλείσεις, για τα φάρμακα που ακριβύνανε, για την πετσοκομμένη σύνταξη. Κι όσο κυρτώνουν οι ώμοι σου, τόσο θέλω να σ’ αγκαλιάσω και να σου πω «Μη φοβάσαι, θα είμαι πάντα κοντά σου!». Και ποτέ δεν το είπα η δειλή. Μόνο εξυπνάδες σου πουλάω «Δεν υπάρχει ΙΚΑ ρε μάνα!... ΕΟΠΥΥ το λένε τώρα». Κι εσύ ν’απαντάς με αθώα παιδικότητα «Μάλιστα! Όλα τα’χει η Μαριωρή, ο ΕΟΠΥΣ τη μάρανε!...». Κι εγώ να σε διορθώνω με περίσσιο θράσος «Ο φερετζές ρε μάνα… ο φερετζές!».
Κάθε φορά που ανοίγω το ταπεράκι, με τυλίγουν τα αρώματα της αγάπης σου. Μοσχοκάρυδο για τον πόνο, κανέλλα για δυνάμωμα, πιπέρι για προστασία. Κι όσο δοκιμάζω τις γεύσεις σου, δακρύζω στη σκέψη. Για κείνη την ώρα… Που δεν θα με περιμένεις μ’ ένα ταπεράκι στην πόρτα. Που θα σου χαϊδεύω τα μαλλιά και θα οικτίρω τον εαυτό μου για όσα δεν σου είπα. Τότε, που θα έχω εγώ το χρόνο, μα δεν θα τον έχεις πια εσύ… Θα ξεγλιστράς λίγο-λίγο απ’ τη ζωή και θα κάνεις καλαμπούρια με τον θάνατο.
«Μάνα, σου έφερα καινούργια νυχτικιά. Μπαμπακερή, να σε ζεσταίνει το χειμώνα…»
«Όλα τα 'χει η Μαριωρή, ο φερετζές της λείπει!...»
«Τώρα βρήκες να το πεις σωστά;»
«Και τότες μπόραγα, μα έψαχνα αφορμή να μείνεις λίγο παραπάνω… ν’  ακούω τα πειράγματά σου…»
«Πεθύμησα τα ταπεράκια σου ρε μάνα!»
«Σαν λείψουν τα πιπέρια μου, να ιδώ τις μαγεριές σου!...»
Θα με αποστομώσεις. Λίγο πριν κλείσεις τα μάτια σου, κουρασμένη.
Στο ξεκίνημα της… “μετά τάπερ” ζωής μου.

2.Η συμπεθέρα

Όλα της τα χρόνια στο υπόγειο του ζαχαροπλαστείου έστρωνε φύλλα για   γαλακτομπούρεκα,  τύλιγε σοκολατάκια,  στόλιζε τούρτες,  έπλενε λεκάνες, καζάνια…
Παράλληλα μεγάλωνε τα παιδιά και τα σπούδασε.  Κι εκεί που  τα οικονομικά τους  επέτρεψαν την πρόσληψη ενός υπαλλήλου για όσες δουλειές έκανε εκείνη,  έπαθε  εγκεφαλικό ο άντρας της. Με το μυαλό του εμφανώς πειραγμένο και το βλέμμα απλανές, φυτοζωούσε ο δόλιος.
Έτσι έκλεισε το μαγαζί και αφοσιώθηκε στην περιποίησή του.
Τα παιδιά της βρήκαν καλές δουλειές, ανάλογες των σπουδών τους, και ο μεγάλος γνώρισε μια κοπέλα από  εύπορη οικογένεια. Μεγαλοδικηγόρος ο πατέρας και η μάνα  αριστοκράτισσα  από τα γεννοφάσκια της.
Στην πρώτη γνωριμία με τους συμπέθερους στόλισε τον άντρα της με κουστούμι, έβαλε κι εκείνη το  μπλε ταγιέρ και πήγαν να ζητήσουν το κορίτσι.
Μπαίνοντας στο σπίτι, θαμπώθηκε από τα χειροποίητα χαλιά, τα πανάκριβα δερμάτινα έπιπλα, τα φωτιστικά, τα έργα τέχνης, κυρίως όμως απ’ τη συμπεθέρα, που εντυπωσιακά ντυμένη  και με αέρα κοσμοπολίτικο τράβηξε ακόμη και το χαμένο απλανές βλέμμα του παρ’ ολίγον φυτού άντρα της.
Εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκε. Ένιωθε λίγη μπροστά στη συμπεθέρα  κι αυτό δεν το άντεχε.
Από την επόμενη κιόλας μέρα, ξεκίνησε ένας γενικότερος εξωραϊσμός.
Άλλαξε επίπλωση , παράγγειλε χαλιά, φωτιστικά, πίνακες…
Πήγε σε καλό κομμωτήριο, άλλαξε κουπ, έβαλε εξτένσιονς, έκανε μανικιούρ, πεντικιούρ, γράφτηκε σε ινστιτούτο καλλονής και έκανε ενέσεις μπότοξ για να εξαφανίσει κάμποσες ρυτίδες .
Στην επόμενη συνάντηση με τη συμπεθέρα  ένιωθε άλλος άνθρωπος, όμως κάτι  έλειπε  για να κινείται άνετα στα μεγάλα σαλόνια.
Αποφάσισε να αλλάξει  και τρόπο ζωής. Άρχισε να  παρακολουθεί  διαλέξεις, εκθέσεις, θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες  κλασσικής μουσικής στο μέγαρο, που ως τότε το ήξερε μόνο σαν στάση του μετρό. Η καθημερινότητά της έτεινε να μοιάζει με  αυτήν της συμπεθέρας.
"Μάνα, πήραν αέρα τα μυαλά σου και γίνεσαι αστεία προσπαθώντας να παραστήσεις κάτι που ποτέ δεν υπήρξες", της έλεγε ο γιός της.
Εκείνη όμως ήθελε πάση θυσία να ενσωματωθεί στον "καλό κόσμο". Την ενοχλούσε πλέον και η ύπαρξη του άντρα της δίπλα της. Πήρε γυναίκα στο σπίτι να τον κρατάει όταν εκείνη θα κινείται στα σαλόνια.
Δεν ησύχαζε όμως. Ήθελε κάτι πιο προχώ... απ’  τη συμπεθέρα. 
Κι ένα βράδυ, καθώς έβλεπε στην τηλεόραση μια τηλεπερσόνα να επιδεικνύει τα tatoo της, της ήρθε η φλασιά... 
Ένα  tattoo πάνω στον ώμο ήταν ότι χρειαζόταν.
Με αυτό θα τάπωνε... τη συμπεθέρα.
Έτοιμη για την επόμενη συνάντηση με τη συμπεθέρα, φόρεσε ένα έξωμο φόρεμα και μια εσάρπα, ριγμένη έτσι πάνω της που να μην εμποδίζει τη θέα του tattoo, ενός τεράστιου τριαντάφυλλου δίπλα στον ζαρωμένο λαιμό της.
Καμαρώνοντας σαν γύφτικο σκεπάρνι κατευθύνθηκε στο ταξί που την περίμενε, όταν άκουσε μια γειτόνισσα πίσω της να κρυφογελάει και να λέει κοροϊδευτικά:
«Όλα τα χει η Μαριωρή, ο φερετζές της λείπει
Τυφλωμένη απ’ την ξιπασιά, γύρισε  με ύφος δέκα καρδιναλίων και απάντησε:
«Όσα δεν φτάνει η αλεπού, τα κάνει κρεμαστάρια.»
Επιτέλους είχε αποκτήσει αυτό το κάτι παραπάνω απ’ τη συμπεθέρα και δεν έδινε δεκάρα για τα σχόλια της καθεμιάς τυχαίας... 

3. Ο καβγάς για το κύπελλο

-Αθηνά  με ακούς , βγάλε τα ακουστικά από τα αυτιά σου γιατί θέλω να συνεννοηθούμε  πριν  φύγω.
-Σε ακούω , τι θες και με ενοχλείς, άντε γεια σου.
-Χριστιανή μου , θέλω να συνεννοηθούμε  σου λέω, το σκυλί το τάισα, κοίταξε κατά τις τρεις να ανέβεις στη ταράτσα να προσθέσεις νερό στα κύπελλα γιατί θα τα έχει στεγνώσει ο ήλιος μην κορακιάσει το κακόμοιρο το ζώο.
-Α δεν γίνεται να ανέβω στη ταράτσα βαριέμαι και που να το θυμηθώ, βαλε  νερό σε κουβά για να μείνει μέχρι να γυρίσεις, δεν κάνει πια και τόσο ζέστη .
-Παιδάκι μου είσαι μπιτ για μπιτ αναίσθητη, δεν το πονάς το ζώο .
-Γιατί αυτό νοιάζεται για μένα εξάλλου έχω κανονίσει να φύγω  καλά που μου το θύμησες.
-Και που θα πας παρακαλώ, υποτίθεται πως διαβάζεις για την εξεταστική .
-Θα πάμε  όλες μαζί με την Μοσχούλα να διαλέξει νυφικό, δεν είπαμε πως έκλεισαν εκκλησία για το γάμο τον Οκτώβρη .
-Όλα ταχε η Μαριωρή ο φερετζές της έλειπε. Δέκα χρόνια μαζί με τέσσερα παιδιά, καλά βγάλε ένα χρόνο εκτός με το διαζύγιο, και θα φορέσει νυφικό στο δεύτερο γάμο ?
-Δικαίωμα τους λοιπόν. Και νυφικό θα φορέσει, γιατί την πρώτη φορά κλεφτήκανε και ούτε φωτογραφία δεν έχει με το ζιβάγκο και το παντελόνι, και γλέντι θα κάμνουνε  και γαμήλιο ταξίδι  κανονικό θα πάνε, γιατί την πρώτη φορά τη βγάλανε κουτσά στραβά στο εξοχικό της Δέσποινας στη Λούτσα.  Εσένα κύριε  Λεμόνι δεν σου πέφτει λόγος. Δεν έχεις ακούσει που λένε σε γάμο και ταξίδι ούτε λάδι ούτε ξύδι. Αντί να χαρείς που τα γειτονόπουλα μας τα ξαναβρήκαν και έσωσαν τον έρωτα τους και την οικογένεια τους .
- Άκου να σου πω σαν πολλά δεν μου τάπες. Για να έχουμε καλό ρώτημα τους λαχανοντολμάδες  που ήταν  στο ψυγείο και θα τους έπαιρνα σήμερα στο γραφείο, ποιος μου τους έφαγε γιατί εσύ ούτε που τα καταδέχεσαι  τα παραδοσιακά φαγητά . 
-Να μωρέ μαζευτήκαμε εχθές εδώ και πίναμε σφηνάκια και τους λιμπίστηκε η Μοσχούλα και τους τσάκισε.  Είναι που θα αρχίσει από σήμερα δίαιτα Dunkan.
-Δεν ξέρω τι δίαιτα θα κάνει Ντουκαν ή ντουκαναν αυτή από Μοσχούλα  θα γίνει στο τέλος Μοσχαρούλα,  και εγώ δεν έχω φαγητό για το γραφείο σήμερα.
- Είδες που γίνεσαι ρατσιστής τώρα είδες πως μόνο την αφεντομουτσουνάρα σου σκέφτεσαι, και μετά μας στο παίζεις φιλόζωος,  ντροπή σου καημένε μείνε εσύ με τα ζώα να τα κανακεύεις και άσε εμάς να αγαπάμε τους ανθρώπους .
- Που κολλάει τώρα αυτό τι σχέση έχουν οι άνθρωποι και τα ζώα στο γάμο της Μοσχούλας. 
- Κολλάει στο να πας να βάλεις σε κουβά το νερό της Σπίθας  γιατί εγώ δεν θα ανέβω στη ταράτσα άντε γεια.
- Ε δεν τρώγεσαι κοπέλα μου !!!!!!

4. Ο Φωταγωγός

H πιο ζωηρή ανάμνησή μας από το διαμέρισμα που ζήσαμε τα πρώτα χρόνια της ζωής μας, είναι εκείνος ο μεγάλος φωταγωγός, σαν χωνί φωνόγραφου, που δυνάμωνε τους καθημερινούς θορύβους, τις κουβέντες και τις μυρωδιές, τις στροβίλιζε και τις έστελνε σχεδόν ατόφιες στα αυτιά και τη μύτη όλων των ενοίκων.
Από τον πρώτο όροφο, που ζούσανε δυο φοιτήτριες, μας έρχονταν τα ακούσματα των μπήτλς και των ρόλλινγκ στόουνς, από τον δεύτερο , ανέβαινε καθημερινά η ευωδιά του θυμιάματος, από το λιβανιστήρι της κυρά Μοσχούλας , από τον τρίτο, η στεντόρεια φωνή της κυρά Καλλιρόης  «Θεόδωρεεεεεεεεεε, πάλι γεμάτο ξανθές τρίχες το σακκάκι σουυυυυυυ!!!!»
Από τον τέταρτο  αναδύονταν  οι θεσπέσιες μυρωδιές της κουζίνας
της Κατίνας και της Ευθυμίας, δύο αδελφών που δεν μοιάζανε καθόλου ούτε στην όψη, ούτε στο χαρακτήρα μας χάριζαν όμως   αθέλητα όλες τις λεπτομέρειες  της καθημερινότητάς τους.
- Κατίνα πήγαινε να σκουπιστείς, πάλι πασαλείφτηκες με το κραγιόν,  τι το θέλεις το ρημάδι…βάλε και  στρωτά  παπούτσια, μην γκρεμοτσακιστείς  κι έχουμε άλλα…..Όλα τα ΄χει η Μαριωρή , ο φερετζές της λείπει…
- Πάψε τη γκρίνια βρε  κακόγουστη, που γυρνάς όλη μέρα με τη ρόμπα και την ποδιά της κουζίνας ….!!!
Η Κατίνα παρά την ηλικία της,  φορούσε απαραιτήτως κραγιόν και ήτανε πάντοτε περιποιημένη, η  Ευθυμία πάλι δεν νοιαζότανε  για καλλωπισμούς, ήτανε φωνακλού και χωρατατζού   και οι δύο όμως ήτανε αξεπέραστες μαγείρισσες και από την κουζίνα τους ξεχυνόντουσαν οι πιο απίστευτες μυρωδιές ,   κουνέλι στιφάδο, αγκινάρες με αρνάκι αυγολέμονο,  σουπιές κρασάτες, κροκέτες μπακαλιάρου και σκορδαλιά, γαύρος τηγανητός , σουτζουκάκια, χοιρινό με σέλινο, καλαμαράκια γεμιστά,  ρεβίθια στο φούρνο με δενδρολίβανο, λαχανοντολμάδες…..
Μαγειρεύανε μαζί κοντράροντας διαρκώς η μία την άλλη:  «΄Ελα σώνει…πολύ αλάτι έβαλες, λύσσα θα γίνουν οι σουπιές» , «Καλά δεν βλέπεις τι ψωνίζεις, το σέλινο είναι για πέταμα….» « Βιάσου χριστιανή μου, ρίξε μου λίγο ζουμί, θα κόψει το αυγολέμονο» «Βάλε κι άλλο κρεμμύδι, ο κεφτές για να γλυκάνει θέλει μπόλικο κρεμμύδι και μυρωδικά» « Αμάν βρε Κατίνα, έλα στο τηγάνι , να πιάσω εγώ το γουδί που έχω πιο πολλή δύναμη»…. «Ευθυμία άσε θα καθαρίσω εγώ τις αγκινάρες, εσύ δεν έχεις υπομονή , είσαι και τσαπατσούλα…»  «Τσαπατσούλα είναι η νύφη σου, η  ανοικοκύρευτη» «Τις είδαμε και τις δικές σου τις προκομμένες, ασιδέρωτα βάζουνε τ΄ασπρόρουχα στα συρτάρια» « Κλείσε το καπάκι και σταμάτα τις δοκιμές, έσωσες όλο το ζουμί από το φρικασέ….» «Ευθυμίααααααααα!!!  Τελείωσε ο καφές» «Κατίνααααα!!! Πήρε φωτιά το Κορδελιόοοοο, που έχεις το νου σου…. το μαλεμπί κάηκε ……»   
 Χαιρόντουσαν να μαγειρεύουν και να προσφέρουν  τα θεσπέσια  εδέσματά τους,   στις οικογένειες των παιδιών τους, που καθημερινά παραλαμβάνανε  ταψιά και  κατσαρόλες γεμάτες  σπιτικό φαγητό  δίνοντας ταυτόχρονα τις σχετικές παραγγελίες για την επομένη «Κανένα γεμιστό έχουμε καιρό να φάμε»…αλλά κι εμείς είχαμε τα τυχερά μας, τυροπιτάκια, πιροσκύ, τηγανίτες με μέλι και κανέλλα ,  μπουγάτσα…..
Από το φωταγωγό  ενημερωνόμασταν αναγκαστικά, για  όλα τα δρώμενα και υπομέναμε το μαρτύριο των γαργαλιστικών οσμών που γινότανε πραγματικά αβάσταχτο , όταν η μάνα μας επέμενε να φάμε σπανακόρυζο ή φακές, ενώ από κάτω ερχότανε η θεία μοσκοβολιά των κεφτέδων που τσιτσιρίζανε στο τηγάνι... 

5. Φτώχια και πλούτη

Από μικρή η Ιωάννα ζούσε μέσα στη φτώχια. Οι γονείς της ήταν φτωχοί άνθρωποι, είχαν ένα μικρό σπιτάκι στην άκρη του χωριού, πάνω στο βουνό, με μικρό όμορφο κήπο. Για τους γονείς και τα αδέλφια της, ήταν το μικρό του παλατάκι, φτωχικό, αλλά το έβλεπαν σαν παλατάκι. Ζούσαν απλά και φτωχικά, αλλά ήταν ευτυχισμένοι. Η Ιωάννα σε αντίθεση με τους γονείς και τα αδέλφια της, δεν την άντεχε αυτή τη ζωή. Ονειρευόταν μια πλούσια ζωή, μεγάλο σπίτι, έναν άντρα πλούσιο, να ταξιδεύουν συνέχεια, φορέματα ακριβά. Δεν άντεχε άλλο αυτή τη φτωχική ζωή, το φτωχικό σπίτι της, το φτωχικό φαγητό, τα παλιά και απλά φορέματα της. "Όλα τα 'χει η Μαριωρή, ο φερετζές της λείπει." Ονειρευόταν πλούτη και μεγαλεία , ονειρευόταν να αποκτήσει αυτό ακριβώς που δεν είχε.

6. Ζητείται Βλάκας.

Ζητείται Βλάκας με όλη την σημασία της λέξεως δια να τοποθετηθεί εις διευθυντική θέση εις σημαντική, νευραλγική υπηρεσία. Όσο πιο Βλάκας, τόσο πιο ψηλά θα ανέλθει εις την ιεραρχία του συστήματος.
Απαραίτητα προσόντα τα εξής:
Κατά προτίμηση άρρεν άνω των 45 ετών, με εκπληρωμένες ή πληρωμένες τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, οικογενειάρχης με τουλάχιστον δύο (2) τέκνα.
Έλλην πολίτης με ελληνική καταγωγή έως δεκάτης γενεάς.
Βασιλικών,  δεξιών και φιλο(ναζιστικο)γερμανικών φρονημάτων.
Ομιλών την καθαρεύουσα απταίστως.
Πτυχία Οικονομικών και Πολιτικών επιστημών αποκτηθέντα εις την αλλοδαπήν.
Εμφάνιση μαμμόθρεφτη, βαρετή, αλλά με σωστές ενδυματολογικές επιλογές δια να αποδίδει εις το ακεραίων την φράση "Όλα τα 'χει η Μαριωρή, ο φερετζές της λείπει".
Αδίστακτός λόγω βλακείας, έτοιμος και πρόθυμος δια να πραγματοποιήσει κάθε παράλογη απόφαση εκ του διοικητικού συμβουλίου.
Αφοσιωμένος στον στόχο του συστήματος. Απαθής ως προς τις συνέπειες τούτου.
Χωρίς συναισθήματα και όνειρα. Μικροαστική σκέψη και ζωή.
Θα προτιμηθούν άτομα με προϋπηρεσία εις ανάλογη θέση, οι μη έχοντες συνείδηση και ποινικό μητρώο λευκό.
Όλοι οι υποψήφιοι θα περάσουν από διαγωνισμό υποκριτικής τέχνης, φερέφωνου και ελεύθερης βούλησης.
Αμοιβή όμοια με αρχηγό κράτους.
Παρακαλούμε οι ενδιαφερόμενοι όπως αποστείλατε τα βιογραφικά σας, μαζί με μία πρόσφατη φωτογραφία, εις τα γραφεία μας.
Με εκτίμηση.
Καπιταλιστικό Σύστημα.

7. Aχ Koύλα

-         Κούλα, Ε Κούλα; Ακούγεται μια χοντροκομμένη γυναικεία φωνή από ένα μπαλκόνι, πνιγμένο κυριολεκτικά από δεκάδες ολάνθιστες γλάστρες.
-         Έλα καλέ, τί είναι; Απαντά μια καστανόχρωμη γυναίκα από το απέναντι μπαλκόνι με ένα κίτρινο ξεσκονόπανο στο χέρι.
-         Ταμαθες τα νέα;
-         Ποια νέα;
Η αγωνία είναι ολοφάνερη στον τόνο της φωνή της.
-         Η Μαρία του Χατζηαργύρη αρραβωνιάστηκε έναν πλούσιο από το εξωτερικό.
-         Ποια καλέ; Η στραβοκάνα;
-         Ναι γεια σου! Αυτή! Πήρε έναν πλούσιο γέρο.
-         Σώπα! Τον είδες εσύ;
-         Τον είδα τις προάλλες που πάρκαρε από κάτω.
-         Είναι ωραίος;
-         Τι ωραίος καλέ. Γέρος σου λέω, με μια καράφλα να!
Τα δάχτυλα της γυναίκας ενώθηκαν και σχημάτισαν έναν κύκλο.
-         Τί φορούσε; Ήταν και η λεγάμενη μαζί του;
-         Τί να σου λέω. Το τσόλι! Να την έβλεπες πως καμάρωνε!
-         Εμ δεν το ξέρεις! Τα λεφτά αλλάζουν τον άνθρωπο. Τον αποτελειώνουν.
-         Μμμμμ, μεταξύ μας, αυτή ήταν αποτελειωμένη από παλιά. Τώρα να δεις πως έχει γίνει. Σα κότα καμαρώνει. Αλιά από μας τις δύσμοιρες που πήραμε φτωχαδάκια.
-         Και για πες, πώς ήταν το ζευγαράκι; Περπατούσαν χεράκι - χεράκι;
-         Σαν να έβγαζε βόλτα τον παππού της ήταν.
Οι δυο γυναίκες χαχανίζουν ειρωνικά.
-         Να σου πω μαρή, δεν έρχεσαι από δω να τα πούμε; Να ψήσω καφεδάκι;
-         Έρχομαι, έρχομαι!
Το κουδούνι της θύρας χτύπησε και η Κούλα όλο χάρη άνοιξε την πόρτα.
Μια εύσωμη γυναικεία φιγούρα μπήκε σαν άνεμος στο δωμάτιο και σωριάστηκε στην πρώτη πολυθρόνα που βρήκε μπροστά της.
-         Έμαθα πως αυτός έχει κάνει δυο γάμους και έχει και εγγόνια.
-         Είναι καλοστεκούμενος τουλάχιστον;
-         Κοίτα, δεν είναι και για «απόσυρση» αλλά όπως και να το κάνεις είναι σαν παππούς της.
-         Και για πες, πώς είναι δίπλα -  δίπλα;
-         Είναι για τα καρναβάλια!
Οι δυο γυναίκες ξελιγώνονται στα γέλια και το απολαμβάνουν.
-         Αχ Κούλα. Και να βλεπες τη μικρή πως καμάρωνε δίπλα του. Σαν φρεγάτα κουνιόταν. Α! Φόραγε και γούνα.
-         Γούνα; Βρε το τσόκαρο. Είναι αυτό που λένε «όλα τα 'χει η Μαριωρή ο φερετζές της λείπει». Άκου γούνα. Δεν είχε δεύτερο βρακί να βάλει και θέλει και γούνα.
Τα πρόσωπα των γυναικών ξινίζουν από απέχθεια.
Η εύσωμη γυναίκα καρφώνει το βλέμμα της στην μπαλκονόπορτα.
-         Καλέ κοίτα απέναντι, η Παναγιώτα κάτι κοιτάζει. Πάμε να δούμε.
Οι δυο γυναίκες βγαίνουν  στο μπαλκόνι και η Παναγιώτα τους γνέφει να σωπάσουν. Κοιτάνε προς τα κάτω και βλέπουν στο στενό να περπατά ένας καλοστεκούμενος κύριος και δίπλα του μια πιτσιρίκα να τον συνοδεύει περήφανα.
Ξαφνικά, το τακούνι της μικρής «βρίσκει» σε μια πέτρα και παραπατάει. Πριν πέσει εντελώς, ο άντρας τη στηρίζει, η νεαρή του χαμογελάει και συνεχίζουν τη βόλτα τους ακάθεκτοι.
Οι γυναίκες χαμογελάνε συνωμοτικά και έπειτα μπαίνουν μέσα στο σπίτι.
-         Είδες Κούλα τί μάτι έχει η Παναγιώτα; Καλά τη λένε γρουσούζα. Τους έφαγε η άτιμη. Κόντεψε να σπάσει το πόδι η μικρή.
-         Α πα πα κάτι άνθρωποι που υπάρχουν…
Τόνισε η Κούλα και οι δυο γυναίκες ανατρίχιασαν στη σκέψη πως υπάρχουν άνθρωποι που γλωσσοτρώνε άλλους!


8. Η αβάσταχτη ελαφρότητα του Μιχάλη!



Ησυχία στο σπίτι. Μόνο τα πλήκτρα στην αριθμομηχανή ακούγονται μονότονα, να πατιούνται, άλλοτε με δύναμη, άλλοτε ξέπνοα.

Η Ζαχαρούλα, αναψοκοκκινισμένη, έχει σηκώσει  μανίκια και  μαλλιά  ψηλά, σηκώνει ξαφνικά και τα δυο της χέρια προς τον ουρανό κραυγάζοντας με τη στεντόρεια φωνή της:

 "Α ρε μεγάλε... μας πας για εξόντωση ε; Να μη δούμε μια άσπρη μέρα κι εμείς!"

Μα ευθύς αμέσως μετανιώνει.

"Τι φταίει κι αυτός, αν είμαστε λαός αδιάφορος  και δεν ξεσηκωνόμαστε; "

Και έπειτα συνεχίζει με το μονότονο κτύπημα των πλήκτρων της να σκίζει τη σιγαλιά του σπιτιού.

Μια μπλε πεταλουδίτσα, με κίτρινα και καφέ στίγματα, μπαίνει από το ανοιχτό παραθύρι μα η Ζαχαρούλα που άλλες φορές θα έψαχνε για τη φωτογραφική της μηχανή να την απαθανατίσει, τώρα ούτε καν την παίρνει είδηση!

"Χαράτσι, ΔΕΗ. τηλέφωνα! Η δόση της εφορίας! Έβαλαν κι άλλο καπέλο στο νερό…

Ούτε αυτό το μήνα θα αγοράσω  μπότες! Πάλι στο τσαγκάρη τις παλιές θα πάω! " μονολογεί κουρασμένα.

-Μωρό μου ; μπαίνει φουριόζος ο Μιχάλης, πετώντας στον καναπέ  μπουφάν και κλειδιά και πιάνοντας αμέσως το laptop που ήταν ανοιχτό πάνω στο τραπέζι.

....................................................

-Τι κοιτάζεις με τόσο ενδιαφέρον Μιχάλη μου;

-Άκου , άκου μωρό μου τι λέει εδώ: To μίνι της Opel ετοιμάζεται να "ντυθεί" στα πολεμικά χρώματα της φίρμας. Θα ξεχωρίζει για την σχεδίαση, την ποιότητα, τον εξοπλισμό και τις άπειρες δυνατότητες του. Μάλιστα, σε μερικούς μήνες θα βγάλουν και  μία crossover και μία κάμπριο!

Η Ζαχαρούλα, ξεροκαταπίνει.

-Και τι μας νοιάζει εμάς βρε Μιχάλη μου; Έχουμε άλλα πιο σημαντικ...."

-Πας καλά βρε μωρό;  Το νέο Opel Adam OPC θα ξεχωρίζει από τις "απλές" εκδόσεις χάρη στους σπορ προφυλακτήρες -με μεγαλύτερες εισαγωγές αέρα εμπρός και αεροδυναμικό διαχύτη πίσω, την σπορ ανάρτηση, τα πίσω δισκόφρενα και την σπορ απόληξη της εξάτμισης. 

 Η Ζαχαρούλα νιώθει το αίμα να κοχλάζει ήδη μέσα στις φλέβες της, αλλά συγκρατείται!

-Εμ πες μου έτσι για να καταλάβω ! Άμα είναι να έχει αεροδυναμικό διαχύτη, τότε αλλάζει το πράμα!  Βρε κλείσε το laptop να σου πω για τους λογαριασμούς που έκανα το πρωί....

-Ωχού,  χέστους αυτούς μωρό! Πάλι με άσχετα ασχολείσαι; Αν σου πω για το  τούρμπο κινητήρα άμεσου ψεκασμού 1,4 λίτρων με απόδοση περίπου 160 ίππους, που θα διαθέτει θα με καταλάβεις !

Απορημένη και με εξαντλημένη την υπομονή της ρωτάει όσο πιο ήρεμα μπορεί..

-Γιατί μου τα λες όλα αυτά...Μιχάλη μου;

-Α δεν στο ‘πα ; Το παρήγγειλα! Έπρεπε να προλάβω. θα είναι λίγα τα κομμάτια! Σούπερ;

Η λάβα της οργής ήδη έχει ανέβει ως το λαρύγγι της και την καίει... 

-Όλα τα είχε η Μαριωρή ο φερετζές της λείπει! ουρλιάζει εξαγριωμένη για τα καλά πια η Ζαχαρούλα. Με τι λεφτά βρε Μιχάλη μου; Εδώ δεν αρκούν για τους λογαριασμούς μας!

- Βρε μωρό ζήτα από το μπαμπά σου κι άλλη βοήθεια. Άντε να προλάβουμε εμείς πριν του αρπάξουν τα άλλα τ' αρπακτικά!

- Μιχάλη! Μπάστα! Τον έχουμε ξεζουμίσει τον μπαμπά!

Μα ο Μιχαλάκης..... την αγνοεί! Λες κι η οθόνη τον έχει μαγέψει! 

-Μιχάλη;

-Ναι, μωρό μου;

ντε στο διάολο..... μωρό μου!


9. Το σκοινί της Ασπρούλας


«Τάσο! Όρε Τάσο!»
«Τι φωνάζεις μωρέ Κωσταντή;»
«Τι φωνάζω; Εκείνη η κατσίκα σου η Ασπρούλα πάλι έκοψε το σκοινί και μου ρήμαξε το αμπέλι, θα σου κάνω μήνυση».
«Α! το αναθεματισμένο το ζωντανό πάλι την έκανε την ζημιά της. Μην κάνεις έτσ’ βρε αδερφέ… θα τα βρούμε» του είπε ο Τάσος. « Έλα πάμε στον καφενέ να σε κεράσω κάνα τσίπουρο και  μετά θα αγοράσω  καινούργιο σκοινί στην Ασπρούλα για να μην το ξανακόψει». «Αγγελική! φώναξε της γυναίκας του, πρόσεχε την Ασπρούλα, εγώ παγαίνω να της πάρω σκοινί».
«Ναι Τάσο μου και μην ξεχάσεις να πάρεις  το δέμα που άφησε ο ταχυδρόμος στο καφενείο».
Ο Τάσος μαζί με τον Κωσταντή κατηφόρισαν για την αγορά του χωριού και τράβηξαν για τον καφενέ. Εκεί άρχισαν τα τσίπουρα.  Ο Τάσος ήθελε  να καλοπιάσει τον Κωσταντή μην πάει και του κάνει καμιά μήνυση για την ζημιά της Ασπρούλας και τρέχει στα δικαστήρια.
Μετά από μια ώρα τσιπουροκατάνυξης τα βρήκαν και χώρισαν. Ο Τάσος αφού πήρε το δέμα παραμάσκαλα κίνησε για το σπίτι του, ξεχνώντας να αγοράσει σκοινί για την Ασπρούλα. 
«Από ποιόν είναι το δέμα Τάσο μου;» τον ρώτησε η γυναίκα του μόλις έφτασε στο σπίτι.
«Από την Αμερική, από τον θείο-Τζίμη».
Άνοιξαν το δέμα και πάνω-πάνω βρήκαν ένα γράμμα που ο θείος τους έγραφε τα νέα του και από κάτω είχε δύο κλαρωτά φουστάνια για την Αγγελική, που τα πήρε όλο χαρά και έτρεξε να τα φορέσει. Στο λεπτό γύρισε πίσω φορώντας το ένα.
«Μου πάει Τάσο μου», ρώτησε συνάμενη και κουνάμενη.
«Ωραίο είναι, αλλά πολύ ξεγουλητό ρε γυναίκα…»
«Μην φοβάσαι, έτσι και αλλιώς μου είναι λίγο μεγάλο. Θα το μπάσω και με το ύφασμα που θα περισσέψει θα βάλω ένα φραμπαλά στο λαιμό και θα είναι εντάξ’. Θα το φορέσω στο πανηγύρι μας και θα με ζηλεύουν ούλες. Εσένα τι σ’ έστειλε;»
Ο Τάσος κράταγε στα χέρια του ένα καρό παντελόνι και δυο πουκάμισα με φανταχτερά χρώματα και τα κοίταζε με απορία.
«Τούτα μ’ έστειλε. Αν τα φορέσω αυτά στο χωριό θα μου κρεμάσουν κουδούνια… θα πουν πως έγινα ντιγκιντάγκας. Δεν τα φοράω… φύλαξέ τα… μεθαύριο που θα φτιάξω το σκιάχτρο για να μη μας φαν’ τα τσιροπούλια τα σταφύλια, θα τα χρειαστώ. Α! έχει μέσα και  σώβρακα, παρδαλά και τούτα,  αλλά τουλάχιστον αυτά όταν  θα τα φοράω δεν θα φαίνονται. Αυτά τα μακρυναρίκια που κρατάς  εσύ τι είναι;»
«Γραβάτες είναι, σαν αυτές που φοράει ο δάσκαλος».
«Γραβάτες; Τώρα μάλιστα είπε γελώντας ο Τάσος, όλα τα ‘χει η Μαριωρή ο φερετζές της λείπει. Α! ρε θείε Τζίμη πήγες στην Αμερική και ξέχασες πως ντυνόμαστε εδώ στο χωριό. Ας είναι… φτιάξε βρε γυναίκα δυο καφεδάκια να τα πιούμε και μετά να δω τι θα κάνω και με την Ασπρούλα που ξέχασα να της πάρω σκοινί».
Το βραδάκι όταν γύρισε ο Τάσος από τα κτήματα με τις κατσίκες και η Αγγελική πήγε να τις αρμέξει, την έπιασαν τα γέλια.
Αιτία το σκοινί της Ασπρούλας, που ο Τάσος το είχε μακρύνει με δυο τρεις από τις παρδαλές γραβάτες του θείου Τζίμη.

10. Πύρρειος νίκη

«Όλα τα ‘χει η Μαριωρή, ο φερετζές της λείπει», μουρμούρισε μέσα από τα δόντια της η Τασία πριν αλλάξει κανάλι νευριασμένη.
Η Καίτη, σίγουρη πως έλεγε για εκείνη, έκανε πως δεν την άκουσε και συνέχισε να μετράει τους πόντους στο πλεκτό της. Δυο καλή, μια ανάποδη, δυο καλή, μια ανάποδη…
Σταματάει το πλέξιμο και καρφώνει το βλέμμα στην τηλεόραση που αλλάζει συνέχεια εικόνες. Σκέφτεται πως στη ζωή είναι περισσότερες οι ανάποδες από τις καλές.
«Τι σχέδιο είναι αυτό πάλι, δεν καταλαβαίνω» μουρμουράει με τη σειρά της και η Τασία αφήνει το ζάπινγκ και την κοιτάζει λες και προσγειώθηκε ξαφνικά δίπλα της.
«Σιγά μη σου δώσω σημασία», ψιθυρίζει. «Ποιος ξέρει τι έχεις βάλει στο μυαλό σου και θες να με συγχύσεις πάλι».
Συνεχίζει τη σκέψη της, από εκεί που την έκοψε πριν.
«Άκου δωρεάν γουάι φάι. Και γιατί να μην είναι δωρεάν το «φάει», δηλαδή; Τι να το κάνω εγώ και η άλλη (ρίχνει μια κλεφτή ματιά στην Καίτη που κοιτάζει ακόμα την οθόνη σαν υπνωτισμένη), η κακομοίρα», συμπληρώνει και γελάει ευχαριστημένη με το επίθετο που τη στόλισε, «το δωρεάν ίντερνετ;»
Η Καίτη τραβάει με δυσκολία το βλέμμα από την τηλεόραση, την βλέπει που γελάει και νευριάζει.
- Τι έγινε πάλι Τασία μου;
Ρωτάει με μελιστάλαχτο ύφος, που στάζει όμως και λίγο δηλητήριο.
-Σκέφτεσαι τα χάλια σου και γελάς;
Ο καυγάς δεν αργεί να φουντώσει.
Λέξεις εκτοξεύονται, σαν οβίδες που στοχεύουν καρδιές. Όλες προσεκτικά διαλεγμένες να εξουδετερώσουν τον αντίπαλο.
Είναι δεν είναι δυο χρόνια που ζουν μαζί οι δυο αδερφές και οι καβγάδες τους ξεκινούν πάντα από το τίποτα και καταλήγουν στο πουθενά.
Θα έλεγε κάποιος ψύχραιμος παρατηρητής πως απολαμβάνουν να πληγώνουν η μια την άλλη.
Πώς το έφερε η μοίρα, χήρεψαν και οι δυο την ίδια εποχή και αποφάσισαν να συγκατοικήσουν για να μη γίνουν βάρος στα παιδιά τους.
Το ρινγκ στήθηκε από την αρχή και οι δυο γυναίκες παρατάχτηκαν, έτοιμες να διεκδικήσουν νίκες που δεν τους χρειάζονται.
Δεν είναι πως δεν αγαπιούνται, είναι που μοιάζουν πολύ. Περισσότερο από όσο θα ήθελαν.
Ξαφνικά η Τασία, νιώθει άσχημα.
Κόβει μια βρισιά στη μέση και πιάνει το στήθος.
Η Καίτη αλλάζει τον αμανέ.
- Αδελφούλα μου, τι σου ‘κανα η κακούργα. Νερό, νερό, φωνάζει και τρέχει μοναχή της να το φέρει, καθώς θυμάται πως δεν είναι άλλος εκεί.
Καθώς φεύγει τρέχοντας και σκουντουφλώντας για την κουζίνα, η Τασία ανοίγει με κόπο τα μάτια και χαμογελά ευχαριστημένη.
Μπορεί να πονάει, αλλά νίκησε.



11. Ο λύκος που ήθελε να γιατρεύει τον πόνο.

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα πανέμορφο δάσος, ζούσαν πολλά ζώα. Λαγοί, σκαντζόχοιροι, σκιουράκια, κάστορες και άλλα πολλά. Ανάμεσά τους, ζούσε και μια οικογένεια λύκων. Η μαμά, ο μπαμπάς και ένα μικρό λυκάκι.
Μια μέρα, το λυκάκι βρήκε στο δάσος πεταμένη μια βαλίτσα γεμάτη με βιβλία και την πήρε στο σπίτι του. Το πρώτο βιβλίο που άνοιξε ήταν γεμάτο εικόνες. Έδειχνε διάφορα ζώα που είχαν τραυματιστεί και κάποιος είχε γιατρέψει τα τραύματά τους. Τις κοίταξε μία προς μία με θαυμασμό και καταλάβαινε ότι είχε μπροστά του κάτι πολύ σπουδαίο, αν και δεν ήξερε ακριβώς τι. Αποφάσισε να ρωτήσει τους γονείς του ποιος είχε περιποιηθεί αυτά τα ζώα και γιατί. Μόλις είδαν τις εικόνες, του είπαν πως ένας γιατρός, ένας κτηνίατρος είναι αυτός που μπορεί να κάνει καλά τις αρρώστιες των ζώων και να τα βοηθάει να μην πονάνε. Ενθουσιασμένος ο μικρός λύκος, ανακοίνωσε με στόμφο ότι μόλις κι αυτός μεγαλώσει θα γίνει κτηνίατρος. Στην αρχή, ο λύκος και η λύκαινα γέλασαν μαζί του και δεν του έδωσαν σημασία. Ο μικρός όμως το είχε βάλει πείσμα. Όπου στεκόταν και βρισκόταν έλεγε πως θα πάει να σπουδάσει να γίνει γιατρός. Τα ζώα του δάσους  τον κορόιδευαν. «Όλα τα ‘χε η Μαριωρή, ο φερετζές της έλειπε!» του έλεγαν περιπαιχτικά. «Έχεις δει εσύ ποτέ λύκο να πηγαίνει στο πανεπιστήμιο; Αυτά είναι για τους ανθρώπους!» Το λυκάκι όμως δεν είχε σκοπό να το βάλει κάτω. Κάθε βράδυ, όταν όλοι κοιμόνταν, εκείνο μελετούσε  σκληρά ό,τι έπεφτε στα χέρια του. Με κόπο πολύ, κατάφερε τελικά να μάθει να διαβάζει, να γράφει και να μιλάει τη γλώσσα των ανθρώπων. Ακόμα, έμαθε μαθηματικά, φυσική, βιολογία και χημεία. Τα χρόνια πέρναγαν και το λυκόπουλο μεγάλωνε, μελετώντας διαρκώς. Όταν πια ενηλικιώθηκε, πήρε τα βιβλία του, το χαρτζιλίκι  που μάζευε όλα αυτά τα χρόνια και κίνησε στα κρυφά για την πόλη.
Όταν έφτασε εκεί, οι άνθρωποι δεν τον καλοδέχτηκαν. Φοβήθηκαν πως είχε έρθει να τους κάνει κακό ή να τους ρημάξει το βιος. Ο λύκος όμως, τους μίλησε με ανθρώπινη λαλιά και τότε εκείνοι παραξενεμένοι, στάθηκαν να τον ακούσουν.
«Δεν έχω έρθει να σας πειράξω, μη φοβάστε. Θέλω μόνο να γιατρεύω τον πόνο. Ήρθα να σπουδάσω, να γίνω γιατρός.»
Οι άνθρωποι τότε ξέσπασαν σε γέλια! «Άκου γιατρός! Μα καλά, έχεις δει εσύ ποτέ ζώο στο πανεπιστήμιο; Αχαχαχαχαχα!»
Ο λύκος που ήταν έξυπνος και ετοιμόλογος τους είπε «Γιατί μήπως έχετε δει εσείς ξανά ζώο να μιλάει τη γλώσσα των ανθρώπων;» Μιλιά οι κάτοικοι της πόλης. Σαν να τους αποστόμωσε κομματάκι. «Θέλω μόνο μια ευκαιρία. Βάλτε με να κάνω ό,τι θέλετε, να λύσω τα πιο δύσκολα προβλήματα, ό,τι μου ζητήσετε θα το κάνω και θα σας αποδείξω ότι μπορώ να τα καταφέρω. Θέλω  μόνο μια ευκαιρία…» είπε και δάκρυα άρχισαν να πλημμυρίζουν τα μάτια του. Οι άνθρωποι  συγκινήθηκαν και τον άφησαν να σπουδάσει. Ο λύκος αποδείχτηκε εξαιρετικός σπουδαστής. Αρίστευσε σε όλα τα μαθήματα κι έγινε σιγά σιγά αγαπητός κι αποδεκτός από όλους.
Όταν τελείωσε την Ιατρική, μάζεψε τα πράγματά του και συγκινημένος αποχαιρέτισε τους φίλους του και ξεκίνησε για το σπίτι του στο δάσος. Μόλις έφτασε, τα υπόλοιπα ζώα σχεδόν δεν τον αναγνώρισαν τόσο που είχε αλλάξει. Οι γονείς του πήραν τέτοια χαρά, που έστησαν γλέντι τρικούβερτο!
Ο καλός μας λύκος, έφτιαξε ένα ιατρείο και βοηθούσε αφιλοκερδώς όλα τα άρρωστα ζώα. Κανείς ποτέ πια δεν τον κορόιδεψε. Όλοι μιλούσαν με θαυμασμό για το μικρό λύκο που είχε κυνηγήσει τα όνειρά του και με το πείσμα και την επιμονή του τα κατάφερε!
Όταν πέθανε, γέρος πια και πολύ ευτυχισμένος, τον έβαλαν σε ένα όμορφο σπιτάκι στο δάσος κι έγραψαν απ’ έξω « Εδώ κοιμάται ο λύκος που ήθελε να γιατρεύει τον πόνο».
(Αυτή η ιστορία υπερβαίνει το ανώτατο όριο λέξεων) 

29 σχόλια:

  1. καλημερα φλωρα μου!συγχαρητηρια σε ολες τις συμμετοχες.δινω 3 βσθμους στην πρωτη ιστορια γιατι με συγκινησε πολυ, 2 βαθμους στην δευτερη ιστορια γιατι θυμιζει ποσο ευκολα ξιπαζεται ο ανθρωπος και 1 βαθμο στην εβδομη ιστορια που μου εφερε λυπη για οσους δεν εχουν ζωη κι ασχολουνται με των αλλων και δεν το καταλαβαινουν κιολας!φιλια καλο σκ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ ωραίες ιστορίες !!!!! Θα δυσκολευτώ πολύ να επιλέξω μόνο τρεις !!
    Θα ξαναπεράσω , Φλώρα μου , να τις ξαναδιαβάσω και να ψηφίσω !!!! Καλό Σαββατοκύριακο !!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πασταφλωρίτσα μου, δεν εμφανίζεται στις ενημερώσεις η νέα ανάρτηση! Δείχνει ακόμα το πράσινο χαλί!
    Στην επεξεργασία της ανάρτησης κάνεις κλικ στο "Δημοσιεύτηκε στις" κι επιλέγεις αυτόματο κι εκ νέου δημοσίευση!
    Φιλάκια! Θα διαβάσω απόψε με ποτάκι τις 11 ιστορίες !
    Με μια γρήγορη ματιά είδα ομορφιές!
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλησπέρα Φλώρα μου
    Χωρίς καμιά παινεψιά οι ιστορίες
    ήταν όλες Αριστουργηματικές
    Ας ψηφίσω λοιπόν:
    Τους 3 βαθμούς τους δίνω στο Νο 1 γιατί η αγάπη πρέπει
    πάντα να εκδηλώνεται γιατί αλλιώς αφήνει πικρία!!!
    Τους 2 βαθμούς τους δίνω στο Νο 4 γιατί μου πρόσφερε μιαν εικόνα
    της παλιάς καλής γειτονιάς !!!
    Και τον 1 βαθμό στο Νο 9 γιατί την βρήκα σαν ιστορία ευρηματική και ανέμελη!!!
    Εύχομαι καλή επιτυχία σε όλους τους συμμετέχοντες!

    φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. καλησπερα ομορφια μου , υπέροχες αλλη μια φορα οι ιστορίες ολων , εξαλλου ηταν μια καινουρια προκληση αυτη η φραση και χαιρομαι πολυ για την αλλαγη !!!
    Θα βαθμολογησω λοιπόν με 3 τον Φωταγωγό στο 4 γιατι κρυβει τοσες αληθεις
    με 2 το Ταπερακι στο 1 , γιατι με έπνιξε στο συναισθημα
    και με 1 βαθμό το παραμυθι του Λυκου στο 11 που πραγματικα θαθελα πολυ να το διαβαζα στα παιδιά μου σας φιλω όλους πολυ πολυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλημέρα και καλή εβδομάδα και απο μένα!
    Μόλις διάβασα τις ιστορίες και ομολογώ πως μου άρεσαν πάρα πολύ!
    Βασικα επειδη θεωρουσα δυσκολη τη παροιμια που υπηρχε ως θεμα χαρηκα που ειδα ιστοριες που δε μοιαζουν μεταξυ τους και κρυβουν και χαρα και συγκινηση μεσα τους.

    Λοιπον εγω θα δωσω το 3αρι μου με θαυμασμο στη συμμετοχη 10. Πύρρειος νίκη γιατί το βρήκα ιδιαίτερα καλογραμμένο και μου άρεσε παρα παρα πολυ ο τίτλος του.

    Το 2αρι μου θα το δωσω με πολλη χαρα στη συμμετοχη 9 στο Σχοινι της Ασπρουλας γιατι και ιδιαιτερο (πρωτοποριακο) το βρηκα και καλογραμμενο και αστειο πολυ.

    Και τελος, τον 1 μου βαθμο θα τον δωσω στη συμμετοχη 6. Ζητειται βλακας γιατι με εκανε να γουσταρω πολυ διαβάζοντάς το. :)

    * Θα μου επιτρεψετε να πω πως μου αρεσε παρα παρα πολυ το παραμυθι αλλα για καποιο λογο το βαζω σε" ειδικη κατηγορια" και δεν το ψηφιζω εδω. Ειλικρινα ομως ειναι υπεροχο! Συγχαρητηρια σε οποιον το εγραψε.

    Καλη επιτυχια σε ολους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλημέρα σε όλους.

    3 βαθμούς στο 1.Σύνθημα: “Έχεις ταπεράκι”. Παρασύνθημα: “Θέλω να σε δω!”
    2 βαθμούς στο 4. Ο Φωταγωγός
    και 1 βαθμό στο 9. Το σκοινί της Ασπρούλας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλησπέρα !
    Να'μαι κι εγώ. Χτες δεν είχα σήμα καλό και δεν ήθελε να πάρει το σχόλιο μου με τίποτα!
    Συγχαρητήρια σε όσους δέχτηκαν και τη νέα πρόκληση και δεν έκαναν πίσω! Και η συμμετοχή είναι μία μικρή νίκη!
    Δεν δυσκολεύτηκα καθόλου να επιλέξω καθώς ήταν μικρός ο όγκος και πολύ πιο εύκολη και η ανάγνωση και η απόφαση!

    Η ιστορία 1 μου έκλεψε την καρδιά. Συγκινήθηκα, ταυτίστηκα , δάκρυσα! Μάνα είναι μόνο μία ...και οι 3 βαθμοί μου πάνε τρέχοντας εκεί!

    Στον "φωταγωγό" θυμήθηκα έναν φωταγωγό που έζησα κάποτε στην Αθήνα, στο φοιτητόσπιτο του πρώην άντρα μου. Και σε μας έρχονται οι μυρωδιές που μαγείρευαν οι άλλοι και ζηλεύαμε και λιγάκι όταν δεν είχαμε μία εμείς να μαγειρέψουμε κάτι της προκοπής! Δίνω λοιπόν τους δύο μου βαθμούς με συγκίνηση!

    Κι έναν βαθμό στο 6 για την πικρή ειρωνεία του!

    Φλώρα μου φιλιά πολλά κι ευχαριστούμε για την όμορφη φιλοξενία σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Φλώρα μου καλησπέρα και καλή εβδομάδα
    Πέρασα και εγώ για να δώσω την βαθμολογία μου
    Έτσι δίνω τους 3 βαθμούς στην 8 "Η αβάσταχτη ελαφρότητα του Μιχάλη" γιατί απέδωσε τέλεια την παροιμία σε μια καλογραμμένη ιστορία.
    Τους 2 βαθμούς τους δίνω στην 4 "Ο φωταγωγός" γιατί μου ξύπνησε φοιτητικές μνήμες
    και τον 1 βαθμό τον δίνω στην 6 "Ζητείται βλάκας" αρκετά ευρηματική η αγγελία.
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ήταν όντως δύσκολο να χρησιμοποιήσεις τη φράση σε κείμενο.....κι εγώ προσπάθησα αλλά δε τα κατάφερα. Πολλά μπράβο και στις 11 ιστορίες . Θα επανέλθω για τις βαθμολογίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Φλώρα μου εκανα μια βόλτα.. στις ιστορίες αλλά θα ξαναπεράσω να τις ξαναδιαβάσω ..με την ησυχία μου... φιλακιααα μεχρι νεωτερας..!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Φλώρα μου καλησπέρα , χαίρομαι που πάλι μαζεύτηκαν πολύ σπουδαίες ιστορίες για να διαβάσουμε .
    Δίνω τους 3 βαθμούς μου στην ιστορία 1 γιατί με έπνιξε η συγκίνηση για τη μάννα , μέ κέρδισε εντελώς.
    Τους 2 βαθμούς στην ιστορία 6 που πιο παραστατικά και ωμά περιγράφει το ζητούμενο και 1 βαθμό για την ιστορία 4 . Να είσαι καλά Φλώρα μου αγαπημένη !
    Σε φιλώ με την αγάπη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Φλωρίτσα αν και μου άρεσαν περισσότερα από 3, τελικά κατάφερα να επιλέξω και να δώσω τους παρακάτω βαθμούς στις αντίστοιχες ιστορίες:
    3 βαθμούς στην ιστορία Νο7 Aχ Koύλα γιατί μου άρεσε η χιουμοριστική του διάθεση,
    2 βαθμούς στην ιστορία Νο4 Ο Φωταγωγός γιατί έκρυβε ρομαντισμό μέσα της
    και
    1 βαθμό στην ιστορία Νο6 Ζητείται Βλάκας γιατί είναι επίκαιρο και το βρήκα γουστόζικο.
    Καλή επιτυχία!!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Κλαυδία10:26 π.μ.

    Φλωρέττα μου η αλλαγή στο παιχνίδι λιγόστεψε τις συμμετοχές.......έκανε πιο δύσκολη την προσέγγιση του θέματος και η πρόκληση από την άλλη αύξησε το ενδιαφέρον.....πάντως οι ιστορίες που ξεπήδησαν είναι καταπληκτικές και διαπίστωσα ότι οι σκέψεις των συγγραφέων κάπου συναντήθηκαν, κάπου ταυτίστηκαν ακόμη (κοινά ονόματα ηρωίδων) !!!! Λοιπόν τους 3 βαθμούς μου στην ιστορία 1 την οποία βιώνω εδώ και αρκετά χρόνια και με συγκίνησε βαθειά και ολοκληρωτικά εκτός από το θέμα της, η αριστουργηματική γραφή της, 2 βαθμούς στο 8 πολύ καλογραμμένη, με ρεαλισμό και αμεσότητα και τον 1 βαθμό μου στο Σχοινί της ασπρούλας, το 9 γιατί με κέρδισε το χιούμορ της.....Πάντως μου άρεσε πολύ το επίκαιρο 6, λιγόλογο αλλά εύστοχο και απόλυτα αληθινο, το 10 γιατί έχω προσωπικές εμπειρίες που μου τις θύμισε πολύ έντονα και το παραμύθι φυσικά με το λύκο, που τον βγάζει από την κατηγορία των "κακών" που τον έχουνε τοποθετήσει οι περισσότεροι μύθοι και παραμύθια και τον επαναπροσδιορίζει ως" καλό" αυτή τη φορά , φιλομαθή, ανιδιοτελή και πρόθυμο να προσφέρει στους άλλους.....Θαυμάσιο !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Καλημέρα κι από μένα!! Μόλις σήμερα είδα την ανάρτηση γιατί δεν με άφηνε το wordpress να δω ότι έχει βγει καινούρια.... Γκρρρρ!!
    Συγχαρητήρια σε όλες τις συμμετοχές και καλή επιτυχία σε όλους!!! Συμφωνώ και παρατήρησα κι εγώ την ταύτιση που ανέφερε η Κλαύδια ειδικά σε παρόμοια ονόματα!!!!! :))))
    Δίνω 3 βαθμούς στην ιστορία 1 Σύνθημα: “Έχεις ταπεράκι”. Παρασύνθημα: “Θέλω να σε δω!” Γιατί μου έδωσε πολλά πολλά συναισθήματα κι έχω μια αδυναμία σε τέτοιες γραφές!!
    Δίνω 2 βαθμούς στην ιστορία 9 Το σκοινί της Ασπρούλας. Υπέροχο, γουστόζικο, γλαφυρότατο!!
    Δίνω 1 βαθμό στην ιστορία 4 Ο Φωταγωγός. Μου άρεσε πολύ αυτό το μέντλεϊ ας πούμε, από ιστορίες πολυκατοικίας!! Ρεαλιστικό και μεστό!!!
    Μπράβο και πάλι σε όλες τις συμμετοχές και μπράβο και σε εσένα Φλώρα μου για την όμορφη οργάνωση!!!
    Φιλάκια και καλή μας βδομάδα!!! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Καλησπέρα, Φλώρα μου!
    Δίνω τους βαθμούς μου ως εξής:
    3 βαθμοί - Νο 1
    2 βαθμοί - Νο 11
    1 βαθμός - Νο 9
    Συγχαρητήρια σε όλους για τις ιστορίες τους και καλή επιτυχία!
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Αχ Φλώρα.. Κι ας είναι λιγότερες οι ιστορίες, πάλι με μεγάλο ζόρι η βαθμολογία.
    3 βαθμοί στο 4. Ο Φωταγωγός (βούτηξα κυριολεκτικά μέσα του και στροβιλίστηκα στις μυρωδιές του... γραφή-διαμάντι!!!)
    2 βαθμοί στο 7. Aχ Koύλα (τόσο ζωντανός διάλογος!... το φαντάστηκα σαν σενάριο παλιάς ελληνικής ταινίας, με Βασιλειάδου και Νέζερ, να κουβεντιάζουν συνωμοτικά απ' τα μπαλκόνια τους)
    9. Το σκοινί της Ασπρούλας (μια μικρή ταινία εποχής κι αυτό. Λάτρεψα το τέλος του!!! Τέλειο!)

    Συγχαρητήρια ολόθερμα για όλες τις συμμετοχές! Και καλή συνέχεια στο παιχνίδι σου Φλώρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Συγχαρητήρια σε όλους γιατί όλες οι ιστορίες είναι απίθανες!
    Η βαθμολογία μου είναι:
    3 βαθμοί: 1. Σύνθημα: “Έχεις ταπεράκι”. Παρασύνθημα: “Θέλω να σε δω!”. Με συγκίνησε τόσο πολύ! Δεν έχω αρκετά λόγια να πω γι' αυτή την ιστορία!
    2 βαθμοί: 11. Ο λύκος που ήθελε να γιατρεύει τον πόνο. Τι όμορφο παραμύθι! Γλυκό, συγκινητικό και διδακτικό!
    1 βαθμός: 6. Ζητείται Βλάκας. Νομίζω πως δε χρειάζεται να πω τίποτα γι' αυτή την ιστορία! Μιλάει από μόνη της και μας φέρνει στο μυαλό πολλά γνωστά πρόσωπα...
    Ανυπομονώ για την αποκάλυψη του νικητή! Καλή συνέχεια!
    Φιλάκιαα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Τους 3 βαθμούς, μαζί με τη συγκίνησή μου, στην 1. Σύνθημα: “Έχεις ταπεράκι”. Παρασύνθημα: “Θέλω να σε δω!”
    Τους 2 βαθμούς στο υπέροχο παραμυθάκι > 11. Ο λύκος που ήθελε να γιατρεύει τον πόνο.
    Και τον 1 βαθμό στην 10. Πύρρειος νίκη. Όλα τα λεφτά!!

    Ιδιαίτερη μνεία και στις 2, 4, 6, 7, 9.


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Ένα μπράβο σε όλους που κάθισαν κι έγραψαν και μας έδωσαν ποικιλία διηγημάτων. Με στρωτή γραφή όλα ανεξαιρέτως, με σαφήνεια, καλοστημένους διαλόγους, ευρηματικότητα.
    3 βαθμοί στο κείμενο υπ’ αριθμόν 1. Με φόντο απλές γνωστές σκηνές αναδεικνύει το ισχυρό συναίσθημα της υποχρέωσης στην αγάπη τής μάνας. Άμεσο, ελκυστικό μέχρι το τέλος.
    2 βαθμοί στο υπ’ αριθμόν 2. Παραστατικό κομμάτι σεναρίου παλιάς ελληνικής ταινίας.
    1 βαθμός στο υπ’ αριθμόν 10. Καθόλου φανταστική περίπτωση πολεμοφιλικής συνύπαρξης.
    Και βέβαια ένα ευχαριστώ στην ευγενική, φιλόξενη Φλώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Φοβερή σύμπνοια επικρατεί στις ιστορίες. Περίπου σα να γράφτηκαν από την ίδια πένα ή έχει προχωρήσει πολύ η "ταυτοποιημένη" σχέση ανάμεσα στους bloggers;;
    3 βαθμοί στο 1 (κρίμα που δεν μπορώ να του δώσω 10....)
    2 βαθμοί στο 7
    1 βαθμός στο 9
    Πολλά φιλιά Φλωρούκο και καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Άργησα λίγο αλλά να'μαι!

    Καταρχήν συγχαρητήρια σε όλους του συμμετέχοντες!

    Ο 1 βαθμός μου πάει στο νούμερο 1 αφού μάνα είναι μόνο μία
    Οι 2 βαθμοί μου πάνε στο νούμερο 7 καθώς γέλασα σο τέλος
    και..
    Οι 3 βαθμοί μου πάνε στο 4 για τις εικόνες, ήχου και μυρωδιές που μου μετέφερε αυτός ο φωταγωγός!

    Καλή επιτυχία σε όλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Φλώρα φαντάζομαι ότι η ενσωμάτωση της φράσης πρέπει να δυσκόλεψε τους συμμετέχοντες αλλά παρόλα αυτά τα κείμενα που προέκυψαν είναι διαμαντάκια.
    Όπως φαίνεται οι φίλοι που γράφουν τις ιστορίες είναι και για τα δύσκολα.
    Περνώντας στην ψηφοφορία δίνω τις ψήφους μου στα παρακάτω διαμαντάκια:
    -3 ψήφους στο 9 (Το σκοινί της Ασπρούλας)
    -2 ψήφους στο 1 (Σύνθημα: “Έχεις ταπεράκι”. Παρασύνθημα: “Θέλω να σε δω!”)
    1 φήφο στο 4 (Ο Φωταγωγός)
    Καλή επιτυχία σε όλους
    Τις φιλούρες μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Καλησπέρα!! Νομίζω πως η φράση ήταν αιτία για λιγότερες συμμετοχές..
    Μου έκανε εντύπωση που σχεδόν σε όλες υπήρχε τόση ταύτιση, στο ίδιο μοτίβο γραμμένες!

    Δίνω 3 βαθμούς στην ν.1
    2 βαθμούς στην ν.4 και
    1 βαθμό στην ν.6

    Καλά αποτελέσματα και συγχαρητήρια σε όλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Καλησπέρα Φλώρα μου...μου έλειψε η γειτονιά μας ,χάθηκα... μη στενοχωριέσαι που ειναι λιγότερες...11 δεν ειναι μικρός αριθμός μια χαρά ειναι...και η νέα ιδεα σου μου αρέσει εμένα..ωραίες ιστορίες καλή επιτυχία σε όλους
    ψηφίζω τις πιο κάτω
    2.Η συμπεθέρα - 3
    9. Το σκοινί της Ασπρούλας -2
    4. Ο Φωταγωγός -1

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Ολες οι ιστορίες ΥΠΕΡΟΧΕΣ !!!! Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες !!!!!
    3 βαθμούς στην 1 (υπέροχη τρυφερή ιστορία !!!!! )
    2 βαθμούς στην 4 (υπέροχο γράψιμο- ξυπνά αναμνήσεις !!!!! )
    1 βαθμό στην 9 ( πολύ ευρηματική - γέλασα με την καρδιά μου !!!! )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Καλησπερα Φλωρα,..αν και εχω λιγο καιρο να βρεθω εδω ,το κλιμα παραμενει εξαιρετικο!!Μπραβο σε ολες τις ιστοριες που κρατησαν αμειωτο το ενδιαφερον μου λογω γλαφυροτητας!!
    3 βαθμους στην 1,γιατι μου θυμησε ...οσα δε προλαβα να κανω,
    2 βαθμους στην 8 γιατι οντως μου ηλθε και μενα να βρισω τον εκτος πραγματικοτητας Μιχαλη,
    1 βαθμο στην 11 γιατι ανατρεπει το στερεοτυπο του κακου λυκου
    Να συγχαρω τις 9 και 10 που θα μπορουσα εξισου να εχω ψηφισει!!
    Καλη συνεχεια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Γεια σου Φλώρα μου!
    Ελπίζω να είσαι καλά! Καθυστέρησα αλλά πρόλαβα την ψηφοφορία, γιούπι!
    Λοιπόν, δίνω 3 βαθμούς στην ιστορία 7 γιατί τελικά ορισμένοι άνθρωποι δεν φαντάζονται πόσο κακό μπορούν να κάνουν με την γλωσσοφαγιά τους!
    Δύο βαθμούς στην ιστορία 11, μου φάνηκε ευφάνταστη και με συγκίνησε!
    Τέλος, έναν βαθμό στην ιστορία 4 για τις αναμνήσεις.. :)
    Συγχαρητήρια σε όλους για τις υπέροχες ιστορίες και καλή επιτυχία, αυτή η φράση μου αρέσει και την χρησιμοποιώ πολύ! :) Συγχαρητήρια και σε σένα Φλώρα μου!
    Καλό Σουκου! Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή