Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2014

Βράβευση ιστοριών 5ου παιχνιδιού "ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"

Σήμερα τελείωσε ένα ακόμα συναρπαστικό ταξίδι που κάναμε με οδηγό τις λέξεις.
Το 5ο παιχνίδι μας έκανε τον κύκλο του και θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την εμπιστοσύνη που μου  δείξατε για ακόμη μια φορά,
για την προσπάθειά σας να γράψετε ιστορίες αντάξιες της φήμης του παιχνιδιού
και για τη διάθεσή σας να ασχοληθείτε σοβαρά με τη βαθμολόγηση
των καλύτερων, κατά την άποψή σας, ιστοριών.


Είστε όλοι υπέροχοι και αξίζετε συγχαρητήρια.
Όλες οι ιστορίες και τα ποιήματά σας ήταν ιδιαίτερα αξιόλογα
και κόσμησαν το παιχνίδι μας  για άλλη μια φορά.

Φυσικά είμαστε όλοι νικητές και ως νικητές δικαιούμαστε ένα βραβείο συμμετοχής!
Βραβείο συμμετοχής στο 5ο παιχνίδι (2ου κύκλου)
"ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"
(Όσοι συμμετείχατε μπορείτε να αντιγράψετε το βραβείο και να το βάλετε στο blog σας.)

Αυτή τη φορά το παιχνίδι έφτασε στις 15 συμμετοχές
 και η βαθμολόγηση ήταν πολύ δύσκολη
γιατί όλες οι ιστορίες, κατά κοινή ομολογία, 
ήταν καταπληκτικές, μέσα στην τόση δυσκολία των λέξεων, 
 που ανέβασαν ακόμη περισσότερο τον πήχυ του παιχνιδιού. 
Δεν είναι εύκολο να διαλέξεις 3 ιστορίες ανάμεσα σε  15 πολύ αξιόλογες...
Οι λέξεις, που έδωσαν τη μεγάλη όπως αποδείχτηκε έμπνευση, διαλέχτηκαν από την @iris την νικήτρια του 4ου παιχνιδιού μας και ήταν οι: 
άγγελος, αίσθηση, αναλγησία, δράκος, σήψη



Σύμφωνα με τους ισχύοντες όρους του παιχνιδιού μας,
δώσατε βαθμό στις 3 καλύτερες, κατά την άποψή σας, ιστορίες - παραμύθια - ποιήματα. 

Έτσι προέκυψαν  4  νικήτριες 
που διεκδίκησαν τις 3 θέσεις. 

Το 1ο  βραβείο δίνεται στην Μαρία Κανελλάκη
 για την  ιστορία της με τον αριθμό 11
"Η πριγκίπισσα Ρούλα"

 Το 2ο βραβείο δίνεται εξ ημισίας
α) στην Κλαυδία   και   β) στην @iris
   για τις ιστορίες τους
                        "Mαθητευόμενος Άγγελος"    και   "Μικρή Κυρία"

Το 3ο βραβείο δίνεται στην  Butterfly 
για την ιστορία "Φύλακας άγγελος"

Οι νικητές λαμβάνουν ως δώρα χειροποίητες καρφίτσες από τα χεράκια μου.
Οι Μαρία Κανελλάκη, Κλαυδία  και @iris δεν χρειάζεται να μου στείλουν τη διεύθυνσή τους γιατί την έχω από προηγούμενες βραβεύσεις τους , όμως  η  Βutterfly παρακαλώ να μου στείλει τη διεύθυνσή της στο mail μου: flora27031960@gmail.com, ώστε να  στείλω το δώρο της.


Ήρθε και η ώρα να αποκαλυφθεί ο συγγραφέας κάθε κειμένου καθώς και 
 η συνολική βαθμολογία κάθε ιστορίας.



1.Μαθητευόμενος άγγελος  Kλαυδία  19
2. Αρχέγονη μάχη Funky Monkey   7
3. Μικρή Κυρία @iris    19
4. Aλλόκοτες εποχές Μaria mytripsonblog 9
5. To crescendo των λέξεων Lysippe 9
6.Ιστορία μυστηρίου Hengeo   1
7.Εξομολόγηση Μarilena ArtSpot  4
8.Προσευχή Ελένη Φλογερά   10
9.Λίγες στιγμές ευτυχίας Μαρία Νι 3
10.Αντιστροφή Άννα Πάρος   7
11.Η πριγκίπισσα Ρούλα Μαρία Κανελλάκη  27
12.Μη παρακαλώ σας, μη Σοφία ΜΒ   11
13. Ο πυροσβέστης Lisa  12
14.Σύγχρονο Κωσταλέξι Φλώρα  3
15.Φύλακας άγγελος Βutterfly   15


Εδώ μπορείτε να διαβάσετε όλες τις βραβευμένες ιστορίες κατά σειρά βράβευσης. 

1ο βραβείο
 Η πριγκίπισσα Ρούλα
 Κανελλάκη Μαρία 
“Αν δεν φας το παραμύθι σου, θα έρθει ο δράκος να σε κάνει τας-κεμπάπ!”
“Κι αν το φάω;”  ρώτησα μια μέρα.
“Θα έρθει ο πρίγκιπας καβάλα στ’ άσπρο του άλογο, να σε πάρει για  πριγκίπισσα στο  παλάτι του!”
“Οκέϊ κατάλαβα! Φλόμωσέ με στο παραμύθι!...”
Για λόγους ασφαλείας, στο λύκειο διάλεξα δέσμη “Σταχτοπούτας” και ήμουν συνεπής στο ραντεβού μου με τον πρίγκιπα. Ήρθε καβάλα σε παπί, ένα βράδυ που είχαμε παραγγείλει πίτσες.  Ένας ξανθός, γαλανομάτης άγγελος  μου παρέδωσε τις πίτσες κι εγώ την καρδιά μου.
“Πώς σας λένε;” με ρώτησε την ώρα που έφευγε.
“Γρηγορία” του είπα. “Για λόγους συντομίας Ρούλα. Εσάς;”
“Τάκης απ’ το Παναγιώτης” μου απάντησε λάγνα.
Για λόγους συντομίας, πετσοκόψαμε ονόματα, όνειρα και αισθήσεις. Ερωτευτήκαμε,  παντρευτήκαμε και γίναμε γονείς, με το χρονόμετρο στο χέρι. Ο επόπτης-μπαμπάς έμεινε ευχαριστημένος απ’ τις επιδόσεις μας κι η μαμά δεν σταμάτησε στιγμή να με συμβουλεύει πώς να γίνω καλή μαγείρισσα, υποδειγματική νοικοκυρά, στοργική μάνα και παραχωρητική σύζυγος. Για λόγους συντομίας, παρέλειψε το κεφάλαιο “Γυναίκα”. Κάτι ροζ όνειρα που είχα εκείνη την εποχή, τσαλακώθηκαν  και κιτρίνισαν στο βάθος ενός συρταριού. Για λόγους ευρυθμίας.
 Άλλαξα ρόλο από κόρη σε μάνα με επισκληρίδιο αναλγησία, νομίζοντας πως θα γλυτώσω τις οδύνες της μητρότητας. Κανείς δεν μου είχε πει πως το παραμύθι τελείωνε, εκεί ακριβώς που άρχιζε η ζωή.  Στο μεταξύ, ο Πρίγκιπας-Τάκης έπιασε δεύτερη δουλειά και τα βράδια γύρναγε σπίτι κατάκοπος. Έτρωγε, γκρίνιαζε και κοιμόταν. Για λόγους πειθαρχίας, δεν παραπονέθηκα ποτέ για τίποτα. Το σιδερωμένο ρούχο, το γυαλισμένο παρκέ και το ζεστό φαί, ήταν οι στόχοι της νιότης μου. Το μικρό κορίτσι που κρυβόταν μέσα μου, μεγάλωσε παρέα με την κόρη μου. Τα βράδια έπαιζα κρυφά με τις κούκλες της.  Και τα πρωινά που έλειπε στο σχολείο, στόλιζα τα μαλλιά μου με τα κοκαλάκια της. Ίσως να είναι απ’ τα λίγα  κορίτσια που δεν δοκίμασαν ποτέ τις γόβες της μαμάς τους. Απ’ την αλάνθαστη παιδική της διαίσθηση, μου παραχώρησε κι αυτό το παιχνίδι της. Για λόγους ευαισθησίας.
Με λέγανε Γρηγορία νομίζω. Είμαι απροσδιορίστου ηλικίας, αφού έχασα το μέτρημα στην πορεία του παραμυθιού. Κάποιοι με φωνάζουν “Μικρομάνα”, κι άλλοι “Μεγαλοκοπέλα”. Ο μπαμπάς συνεχίζει να με φωνάζει “Κορίτσι του”. Κι η μαμά μοιράζεται μαζί μου τα μυστικά της, λες κι  είμαστε  φίλες. Ο πρίγκιπάς μου έχει παραδώσει το φωτοστέφανο της νιότης του, στην εκατόμβη της σχέσης μας. “Γερνάω” μου είπε προχτές. “Γερνάμε μαζί” του είπα. “Ζήσαμε ένα βολικό παραμύθι. Ίσως να ήταν ασφαλέστερο από μιαν άβολη αλήθεια”…
Η κόρη μου κουλουριάζεται δίπλα μου κάποια βράδια και κοιμάται γαλήνια στην αγκαλιά μου.
Της διηγούμαι ιστορίες με αλήθειες και δράκους.

Τη συμβουλεύω να αποφεύγει δια ροπάλου τα παραμύθια, γιατί έχουν πάρει στο λαιμό τους πολλά κορίτσια.

Και κάποια Σταχτοπούτα που υπήρχε μια φορά κι έναν καιρό,  βρίσκεται ήδη σε προχωρημένη σήψη.

2ο βραβείο 
α)Μαθητευόμενος άγγελος
    Κλαυδία
Κατέβαλλε μεγάλη προσπάθεια να διατηρήσει την απόλυτη αυτοκυριαρχία του, παρά την εξειδικευμένη εκπαίδευση  και τη μακροχρόνια άσκηση, με δυσκολία συγκρατούσε το ανεπαίσθητο πετάρισμα των φτερών και όταν τον πλησίασε ο διδάσκαλος-επόπτης του, έκανε ένα βήμα μπροστά ενώ θα έπρεπε να παραμείνει ακίνητος.
Ξεκινούσε για την πρώτη του αποστολή, θα συνόδευε τον διδάσκαλο στη γη, θα παρακολουθούσε ως μαθητευόμενος, για πρώτη φορά ,την πρακτική εκτέλεσης των εντολών του πανάγαθου, που στηριζότανε στη βασική αρχή: «Οι άγγελοι δεν αυτενεργούν, εκτελούν πιστά τις εντολές του πανάγαθου, διαβιβάζουν τις παραγγελίες του και όσον αφορά τους ανθρώπους δεν παραβιάζουν ποτέ την ελευθερία της βούλησής τους»
Η κάθοδος ήτανε σύντομη και ομαλή, παρά την επουράνια προετοιμασία, τον ξάφνιασε η αίσθηση του φωτός της γήϊνης ατμόσφαιρας και οι αναδυόμενες οσμές, καυσαέρια, χημικά απόβλητα, αποφορά σήψης και οργανικής αποσύνθεσης.
Βρεθήκανε δίπλα σ΄ ένα μικρό, χλωμό, πεντάχρονο αγόρι που ήτανε ξαπλωμένο σ΄ ένα νοσοκομειακό κρεβάτι, γεμάτο σωλήνες και συνδεδεμένο με διάφορες συσκευές.
Ο πανάγαθος είχε τους λόγους Του να θέλει να χαρίσει τη ζωή σ΄ αυτό το πλάσμα, η ψυχή του ίσα που αχνόφεγγε και το σήμα της σχεδόν είχε πάψει…
Ξαφνικά τα μηχανήματα αρχίσανε να σφυράνε , τα λαμπάκια τους αναβοσβήνανε νευρικά, στο δωμάτιο ορμήσανε γιατροί και νοσηλεύτριες, βγάλανε έξω τη μητέρα και τη γιαγιά που παραστεκόντουσαν στο παιδί  και ριχτήκανε πάνω στο μικρό κορμί. Μαλάξεις, ενδοφλέβιες, στηθοσκοπήσεις, οξυγόνο…
Η μάνα στο διάδρομο ξέπνοη και με κατακόκκινα μάτια από την αγρύπνια και το κλάμα εκλιπαρούσε: «Σώστε το, σας παρακαλώ μην  αφήσετε το χάρο να μου το πάρει…. εννιά χρόνια βασανίστηκα να τ΄ αποκτήσω, το μονάκριβό μου, το αγόρι μου… σώστε το σας παρακαλώ… Παναγία μου, με συντριβή σου ζητώ να εισακούσεις τη δέησή  μου, γονατιστή θα ΄ρθω στη χάρη σου να προσκυνήσω….»
Η γιαγιά έσφιγγε τα χείλη και σκούπιζε τα δάκρυα που βουβά κατρακυλούσανε στα μάγουλά της απευθύνοντας κι εκείνη τις δεήσεις της στην Παναγία: «Δέσποινά μου, εισάκουσε την ικεσία μου, εγώ η ανάξια κι αμαρτωλή σου ζητώ Παρθένα μου να μεσιτεύσεις για τη σωτηρία του μονάκριβου εγγονού μου»
Στο μικρό παρεκκλήσι του Νοσοκομείου, ο πατέρας του μικρού, αξύριστος και καταρρακωμένος , γονατισμένος στην Ωραία Πύλη, πότιζε με  τα δάκρυά του το μαρμάρινο κεφαλόσκαλο του άμβωνα και ικέτευε ψελλίζοντας: «Θεέ μου μη με τιμωρήσεις τόσο σκληρά, δεν φταίει  το αγγελούδι μου…., δεν είμαι άξιος να ελπίζω στο έλεός Σου, έθρεψα το δράκο της απληστίας,  τάϊσα το τέρας του εγωισμού, υπηρέτησα την αδικία, υπέκυψα στα  πάθη μου, κατακυριεύθηκα από την αναλγησία, έχασα την πίστη μου…. συναισθάνομαι την αθλιότητά μου και σε εκλιπαρώ να μη μου επιβάλλεις αυτό το βαρύ τίμημα….»
Η γιατρός έβαλε το στηθοσκόπιο στην τσέπη, «Επιτέλους σταθεροποιήθηκε» είπε, πριν αποσώσει τα λόγια της,
το μικρό αγόρι άνοιξε ξαφνικά τα μάτια, το χρώμα γύρισε στα μάγουλά του και με ήρεμη χαμηλή φωνή ρώτησε: « Που είναι οι άγγελοι
«Είναι πάντα δίπλα μας και μας προσέχουν»  του απάντησε
η γιατρός χαϊδεύοντας το κεφάλι του, ύστερα κάλεσε τη μητέρα και τη γιαγιά στο δωμάτιο « Όλα καλά» τους είπε
« Διέφυγε τον κίνδυνο, πρόκειται για θαύμα»!
β) Μικρή Κυρία
    @iris 
"Σας παρακαλώ. Μου πουδράρετε και τη δική μου μυτούλα;"
Το μικρό κοριτσάκι στέκεται ακίνητο καθώς η μακιγιέζ του συνεργείου, χαμογελώντας γλυκά, πιάνει το μεγάλο πινέλο κι αναλαμβάνει να την περιποιηθεί λες και είναι σταρ του σινεμά. Χαρούμενη η μικρή χοροπηδά έπειτα σαν πολύβουη μέλισσα ανάμεσα στις κάμερες και το τεχνικό προσωπικό.
"’Όλοι στις θέσεις σας. Φώτα, κάμερες και...πάμε!"
"Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας. Σήμερα η εκπομπή Πρωταγωνιστές συναντάει, μια μικρή πρωταγωνίστρια όχι της σκηνής, αλλά της ζωής. Τη λένε Ελπίδα κι όλοι εδώ στο Αγλαΐα Κυριακού που βρισκόμαστε απόψε, έχουν να πουν ότι η Ελπίδα είναι ένα μικρός άγγελος επί γης.
Κόντρα στην αναλγησία της Πολιτείας και την έλλειψη Κοινωνικής Πολιτικής, σε μια περίοδο σήψης των θεσμών και της γενικότερης κρίσης, τέτοια μικρά ή μεγάλα θαύματα μας δίνουν ελπίδα. Όπως και το όνομα της φίλης μας.
Η Ελπίδα δεν κάνει ό,τι κι ένα συνηθισμένο 11χρονο. Θα τη βρούμε τακτικά να περιφέρεται στους διαδρόμους του νοσοκομείου και να επισκέπτεται τους θαλάμους όπου νοσηλεύονται παιδιά με σπάνιες μορφές καρκίνου. Θα τη βρούμε να ζωγραφίζει με τα άλλα παιδιά, να τους διαβάζει ιστορίες, να τους παίζει κουκλοθέατρο.
-Ελπίδα λοιπόν. Πολύ όμορφο όνομα.
-Σας ευχαριστώ πολύ. Κι εμένα μου αρέσει.
-Λοιπόν Ελπίδα.. Έμαθα ότι εδώ μέσα χαρίζεις πολλές ελπίδες στα  παιδιά που νοσηλεύονται.
-Η αλήθεια είναι ότι προσπαθώ να κάνω χαρούμενα πολλά παιδάκια κύριε Θεοδωράκη. Προσπαθώ να τα κάνω να ξεχάσουν... 
-Τι ακριβώς;
-Τον πόνο όταν τα τρυπούν οι βελόνες κύριε Θεοδωράκη. Τις δύσκολες στιγμές μέσα σε αυτό το στενό κουβούκλιο- μαγνητικό τομογράφο τον ονομάζουν- σπηλιά τον νιώθουν τα παιδιά, μια σκοτεινή, παγωμένη σπηλιά. Να ξεχάσουν ότι είναι κλεισμένα μέσα, πάνω σε κρεβάτια σιδερένια, ενώ οι φίλοι τους είναι έξω, στο σχολείο, στο γήπεδο,  στο δωμάτιο τους και διαβάζουν ή παίζουν.
-Πώς το καταφέρνεις αυτό Ελπίδα;
-Ζήτησα και μου έδωσαν πολλά και διάφορα υλικά: χαρτόνια κάνσον, μαρκαδόρους, κηρομπογιές, κόλλες, και κάνουμε με τα παιδιά διάφορες χειροτεχνίες και κατασκευές. Μετά στολίζουμε τους τοίχους. Κοιτάξτε πόσο όμορφοι έχουν γίνει οι περισσότεροι....
Η κάμερα εστιάζει σε διάφορα σημεία. Πολύχρωμες ζωγραφιές κοσμούν τους λευκούς τοίχους. Κάποιες από αυτές είναι χαρούμενες, άλλες πάλι είναι μαύρες ή γκρίζες. Κάπου υπάρχει μόνο μια τεράστια σύριγγα. Σαν αερόστατο.
-Αυτή την έκανε ο Σπύρος. Μισούσε τις βελόνες. Έφυγε όμως κι έτσι δεν πονάει πια.
-Μίλησε μου για τα παιδιά...
-Φοβούνται. Στενοχωριούνται. Βλέπουν να χάνουν τα μαλλιά τους, να γίνονται άσχημα....
-Κι εσύ;
-Εγώ τι; Τους λέω να αντέξουν. Πρέπει να γίνουν άσχημα. Πολύ άσχημα. Έτσι θα διώξουν το δράκο.
-Ποιο δράκο;
-Τον καρκίνο! Αν γίνουν πολύ άσχημα κι αν κάνουν όλες αυτές τις ενέσεις ο δράκος δεν θα αντέξει. Θα τα μαζέψει και θα φύγει κύριε Θεοδωράκη. Τρέχοντας!
-Έχω την αίσθηση ότι εισπράττεις μεγάλη ικανοποίηση...
-Ου!!! Πολύ, λέει χαμογελώντας το μικρό κορίτσι.
-Κι ο δικός σου ο δράκος Ελπίδα;
Η κάμερα, που τόση ώρα έδειχνε τα γαλάζια της μάτια, απομακρύνεται αργά.
Η Ελπίδα χαϊδεύει το κεφαλάκι της που είναι άδειο από μαλλάκια. 
"Θα τον τρομάξω κύριε Θεοδωράκη.
Θα βάλω τα δυνατά μου και θα τον τρομάξω κι εγώ"!
συνεχίζεται.......
3o βραβείο
Φύλακας άγγελος
Βutterfly
Κοίταξε από ψηλά το ολόλευκο δωμάτιο. Ένα μεγάλο παράθυρο στ’ αριστερά. Δίπλα, ένα μικρό τραπέζι με δυο πολυθρόνες. Στη μέση του δωματίου ένα μονό κρεβάτι, στρωμένο με επίσης λευκά σεντόνια. Η απουσία κάθε χρώματος ήταν σχεδόν εκτυφλωτική και μια μυρωδιά σήψης κυριαρχούσε στο χώρο. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ο θάλαμος ενός νεκροτομείου.
Πάνω στο κρεβάτι, ένα νεαρό γυναικείο κορμί, από όπου ξεπηδούσαν διάφορα καλώδια και σωληνάκια που κατέληγαν σε κάτι τετράγωνα κουτιά. Ήταν εντελώς ακίνητη. Αν δεν ακουγόταν αυτό το μονότονο «μπιπ» από κάποιο μηχάνημα, τίποτα δεν θα μαρτυρούσε πως το σώμα αυτό έκρυβε ίχνος ζωής μέσα του.  Τα μαλλιά της, μακριά, στο χρώμα του κάστανου, απλώνονταν λυτά στο μαξιλάρι. Τα μάτια της σφαλισμένα. Η αναπνοή της κοφτή, ανεπαίσθητη. Πλησίασε να την παρατηρήσει καλύτερα. Καθώς το βλέμμα της ανέβηκε αργά από τα πόδια στην κοιλιά, στο στήθος κι έπειτα στο πρόσωπό της, μια κραυγή βγήκε από το στόμα της. Η γυναίκα στο κρεβάτι ήταν εκείνη, η ίδια! Μα τότε … πώς;… Ω, ναι! Ξαφνικά κατάλαβε. Ξαφνικά, τα θυμήθηκε όλα! Το ατύχημα, τα τεράστια φώτα του φορτηγού να την πλησιάζουν απειλητικά, εκείνο τον ανατριχιαστικό θόρυβο που κάνουν τα κόκαλα όταν σπάνε…
Ένιωσε μια παγωμένη αίσθηση να την τυλίγει. Φόβος; Πόνος; Καθώς η ματιά της περιπλανήθηκε και πάλι στο χώρο, άλλες αναμνήσεις άρχισαν να την κατακλύζουν. Τότε που, μικρό κοριτσάκι ακόμα, σε ένα παρόμοιο δωμάτιο νοσοκομείου, πιο λιτό και πιο μικρό ακόμα – παρότι έμοιαζε τεράστιο στα παιδικά της μάτια- αναγκάστηκε να αποχαιρετίσει τη μητέρα της. Δεν ήταν η απροσεξία κάποιου οδηγού που την είχε πάρει μακριά της, αλλά η αναλγησία κάποιων δήθεν γιατρών. Δυο χρόνια παραπονιόταν για πόνους χαμηλά στην κοιλιά η μάνα της, μήνες ολόκληρους έβλεπε αίμα στο εσώρουχό της, όμως κανείς δεν της έδωσε σημασία. Ουρολοίμωξη, κυστίτιδα, ακόμα και ψυχολογικά αίτια της είχαν διαγνώσει. Όταν τελικά ανακάλυψαν τον καρκίνο, εκείνος είχε απλωθεί σε όλο της το κορμί και το έκαιγε, όπως οι φωτιές που βγάζουν οι δράκοι στα παραμύθια. Ένας τέτοιος δράκος ήταν κι ο θάνατος της μαμάς της, που ένιωσε πως θα την καταβρόχθιζε, θα την κατάπινε ολόκληρη. Η γιαγιά της, που από τότε τη μεγάλωσε με τόση αγάπη, της είχε πει πως, αν το πίστευε, η μαμά της θα ερχόταν στον ύπνο της σαν άγγελος να την προστατεύει, κάθε φορά που θα είχε ανάγκη τη βοήθεια και τη συμβουλή της. Εκείνη το πίστεψε. Και πράγματι, από τότε, όποτε ένιωθε στεναχωρημένη, ονειρευόταν τη γλυκιά της μορφή, με φτερά αγγέλου στην πλάτη, να της χαμογελάει. Και πάντα ένιωθε καλύτερα.
Στη σκέψη της μητέρας της, μια γλυκιά ζεστασιά την τύλιξε. Ξάφνου, μια ουράνια μελωδία έφτασε στα αφτιά της, αρχικά μακρινή, μα σιγά - σιγά όλο και πλησίαζε. Το λευκό δωμάτιο της φαίνονταν τώρα πιο αστραφτερό, λες κι ένα απόκοσμο φως το είχε λούσει από κάθε γωνιά. Γύρισε προς το παράθυρο κι αντίκρισε τη μητέρα της, ακριβώς όπως την επισκεπτόταν στα όνειρά της. Γαλήνια, γελαστή, με δυο λευκά φτερά στην πλάτη και με τα χέρια της ορθάνοιχτα, να την προσκαλούν σε μια μεγάλη αγκαλιά! Η καρδιά της πλημμύρισε αγαλλίαση! Επιτέλους θα ξανάσμιγαν! Άνοιξε κι εκείνη τα χέρια της κι ετοιμάστηκε να τρέξει στην αγκαλιά της. Τότε, η πόρτα άνοιξε κι όρμησε στο δωμάτιο ένα μικρό κοριτσάκι, με τα καστανά της μαλλιά πιασμένα αλογοουρά και με ένα μπουκετάκι στα χεράκια της. Ήταν η κόρη της. Πίσω της ακριβώς ένας νεαρός άντρας, με βουρκωμένα μάτια, που προσπαθούσε με δυσκολία να χαμογελάσει στη μικρή. Το κοριτσάκι πλησίασε στο κρεβάτι κι ακούμπησε το ζεστό του χέρι στο παγωμένο δικό της.
-Μαμά! Μαμά! Αυτό είναι για σένα, είπε και ακούμπησε τα λουλούδια ακριβώς στο μέρος της καρδιάς.
Κοίταξε την κορούλα της τρυφερά κι έπειτα στράφηκε και πάλι στη μητέρα της.
-Λυπάμαι μαμά. Τώρα έχω άλλον άγγελο να με φυλάει. Και της χαμογέλασε, αποχαιρετώντας την. Καθώς η μορφή απομακρυνόταν, της φάνηκε σαν να της έκλεισε το μάτι.
Τα ερμητικά κλειστά βλέφαρα τρεμόπαιξαν για λίγο κι έπειτα άνοιξαν εντελώς.
-Μαμά;
-Μωρό μου…
 
Σε λίγες ημέρες ξεκινάει το 6ο παιχνίδι του 2ου κύκλου με κάποιες διαφοροποιήσεις...
Λίγη υπομονή και σας υπόσχομαι με την έναρξή του θα λυθεί ο γρίφος.
Και πάλι σας ευχαριστώ και σας εύχομαι καλή ξεκούραση για λίγες ημέρες.

21 σχόλια:

  1. Συγχαρητήρια στις νικήτριες
    Φιλακια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα αγαπημένη μου Φλώρα..ανυπομονούσα να δω ποιος έγραψε τις 15 ιστορίες...συγχαρητήρια στις νικήτριες....ανυπομονώ να δω τις διαφοροποιήσεις στο νέο μας παιχνιδι....
    είχα ψηφίσει αυτές
    14.Σύγχρονο Κωσταλέξι-3 > δική σου Φλώρα μου..με συγκίνησε αυτή η ιστορία πολύ..
    15.Φύλακας άγγελος-2
    1.Μαθητευόμενος άγγελος-1 > η νικήτρια συγχαρητήρια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φλώρα μου, πρωτίστως μπράβο σε σένα για την άψογη διεκπεραίωση, που βρήκες χρόνο κι άντεξες την επίπονη διαδικασία. Μπράβο στις νικήτριές μας που άξιζαν δικαιωματικά κάθε ψήφο, όπως και σε όσους συμμετείχαν κι ανέβασαν τον πήχη τόσο ψηλά με την συγγραφή τους. Οι λέξεις που επέλεξε η Αριστέα μπορεί να φόβησαν αρχικώς, αλλά αποδείχτηκαν έναυσμα για να πλεχτεί ο πιο όμορφος λεκτικός ιστός, πάνω σε λουλούδια πλεγμένος.

    *Αν σου είναι εύκολο, Φλώρα μου, κάνε ένα edit και αντικατάστησέ με ως Lysippe, γιατί δεν με γνωρίζουν όλοι σαν Anastasia Gk.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλησπέρα Πασταφλωρίτσα μου! Πόσο χαίρομαι που κι αυτός ο γύρος άφησε τόσο καλές εντυπώσεις! Ένα μπράβο σε όλους!
    Χαίρομαι απίστευτα που συγκατοικώ στη δεύτερη θέση με την αγαπημένη μας Κλαυδία,
    μπ΄ραβο στην νικήτρια Μαρία μας, στην Πεταλούδα μας, σε όλους !
    Το χαμόγελο που έχω δεν είναι γαι τη δεύτερη θέση. Είναι γιατί διαβάσαμε ομορφιές.
    Να'στε καλά όλοι!
    Τα φιλιά μου!

    Καλό ξημέρωμα! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. φλωρα για αλλη μια φορα συγχαρητηρια για τη διοργανωση!και συγχαρητηρια σε ολους τους συμμετεχοντες οπως εχω ηδη πει πρωτη φορα δυσκολευτηκα τοσο...ευχαριστω πολυ οσους με ψηφισαν και τους αγγιξε η ιστορια μου.καλο βραδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. καλε εχω το ζιζανιο και με τριβελιζει και ξεχασα να συγχαρω τα κοριτσια μας!παντα τετοια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ωωωωωω!!! Θερμά συγχαρητήρια σε όλα τα κορίτσια μας, που τυγχάνει να είναι και καλές φίλες, αν και η έκπληξη (για μένα) ήταν στην ιστορία 7 που τόσο, μα τόσο πολύ την λάτρεψα και που πίσω της κρυβόταν το συμπεθερόνι μου, αν και δεν μπορούσα να το φανταστώ καθόλου! Όσο για το Φλωρούκο, για άλλη μια φορά, άψογη οικοδέσποινα! Πολλά φιλιά σε όλες τις νικήτριες και στο γλυκό Φλωρούκο! Καλό ξημέρωμα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κλαυδία9:06 π.μ.

    Φλώρα μου τελικά οι "δύσκολες" λέξεις είναι μία υπέροχη πρόκληση για να γραφτούνε
    αριστουργήματα !!! Συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες και φυσικά στις νικήτριες του αγαπημένου παιχνιδιού....η συγκατοίκησή μου με το Αριστάκι με χαροποίησε ιδιαίτερα όπως και το συναπάντημα με όλες και όλους τους αξιόλογους συγγραφείς που είχα την ευκαιρία να γνωρίσω στο λατρεμένο παιχνίδι σου ....ανυπομονώ για τις εκπλήξεις του επόμενου !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Συγχαρητήρια σε όλους, ιδιαίτερα στις νικήτριες, αλλά και σε σένα Φλώρα μου!
    Για άλλη μια φορά απολαύσαμε όμορφες ιστορίες και ποιήματα!
    Θέλω να ευχαριστήσω όσους βαθμολόγησαν και τη δική μου ιστορία...
    Ανυπομονώ να δω τι αλλαγές θα κάνεις..
    φιλιά πολλά και καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Συγχαρητήρια στην διοργάνωση
    και πολλά μπράβο σε όλους
    τους συμμετέχοντες και ιδιαιτέρως
    στις νικήτριες...μια απολαυστική γιορτή όλα!!!!!

    Φιλάκια Φλώρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Συγχαρητήρια σε όλους! Πολύ το χάρηκα κι αυτό το παιχνίδι! Και ξεπήδησαν υπέροχες ιστορίες μέσα από πέντε λέξεις, η καθεμιά με το στίγμα της! Μπράβο στις νικήτριες (καλά, η Μαρία κι η Αριστέα πρέπει να έχουν κάνει ολόκληρη συλλογή από καρφίτσες! Δώστε και σε μας κάτι κορίτσια!) και σε σένα Φλώρα για την άψογη διοργάνωση παρά τα παιχνίδια του μπλόγκερ. Ευχαριστώ όσους ξεχώρισαν και τη δική μου ιστορία.
    Φιλιά και καλό ΣΚ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. καλημερα και απο μενα!
    συγχαρητηρια σε ολους και ολα!
    και φυσικα σε σενα!
    φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Καλημέρα σε όλους!!!
    Συγχαρητήρια στα κορίτσια μας που πρώτευσαν και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους βαθμολόγησαν και την δική μου συμμετοχή.
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Μπράβο για την άψογη διοργάνωση και θερμά συγχαρητήρια στις νικήτριες!
    Στέλνω επίσης τις ευχαριστίες μου σε όσους στήριξαν την ιστορία μου.
    Φλώρα μου, φιλιά, καλό Σ/Κ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Καλησπέρα κι από μένα! 4 κοπέλες αυτή τη φορά!Μπράβο κορίτσια!Συγχαρητήρια για τις όμορφες ιστορίες που μας χαρίσατε! Φλώρα μπραβο και για την δική σου συμμετοχή και για την όμορφη διοργάνωση του παιχνιδιού, όπως πάντα άλλωστε!!!!
    Ευχαριστώ πολύ για την ανάγνωση του ποιήματός μου και τις ψήφους!!!
    Καλή ξεκούραση να χεις Φλώρα μου και καλό σ/κ!!!!!
    Φιλάκια πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Εδώ "Ρούλα". Σας ευχαριστώ πολύ όλους και όλες για τη στήριξή σας, συγχαρητήρια στα κορίτσια που βραβεύτηκαν, αλλά και σε όλες τις συμμετέχουσες!
    Ένα τεράστιο ευχαριστώ στην Φλώρα μας, για τη φιλοξενία και την άψογη διοργάνωση!
    Καλή συνέχεια στο παιχνίδι και καλή ξεκούραση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Αγαπητή Φλώρα, σου έστειλα πολλά συγχαρητήρια στο mail, σου τα στέλνω κι εδώ! Το παιχνίδι τραβάει όλο τον ανήφορο! (Kanellaki, κανόνισε τώρα κι εσύ, να μας ξετινάξεις με τις νέες λέξεις!)
    Μέσα σε μια τέτοια συλλογή από διαμάντια, νιώθω ιδιαίτερα ευγνώμων που κάποιοι από σας πρόσεξαν και τις δικές μου... ημιπολύτιμες πέτρες!
    Θερμά συγχαρητήρια σε όλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες και φυσικά στις νικήτριες του αγαπημένου παιχνιδιού!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Συγχαρητηρια στις νικητριες κ σ´οσες συμμετειχαν!!! Ολες οι ιστοριες ηταν υπεροχες!! Μπραβο κοριτσια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Τα συγχαρητήρια στις νικήτριες!
    Ήταν ένας πολύ δύσκολος διαγωνισμός και όμως η ομάδα πέταξε!
    Τα φιλιά σε όλες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Μπράβο στις νικήτριες και την άξια οικοδέσποινα! Όλες οι συμμετοχές μετράνε φυσικά!

    Όσο για τη δική μου, πανωλεθρία απλά, δεν το περίμενα αυτό, τη θεωρούσα το δυνατότερο χαρτί μου και μάλιστα καλύτερη από μία από τις νικήτριες. Με μεγάλη πίκρα και απογοήτευση λοιπόν ανακοινώνω ότι από εδω και πέρα θα συμμετέχω μόνο ως βαθμολογητής.

    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή