Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013

Το κάλεσμα του Διευθυντή

Σήμερα ήθελα να γράψω για έναν χαρακτήρα μίζερο...
όμως η διάθεσή μου όλο και σπρώχνει πίσω ότι έχει σαν χαρακτηριστικό του τη μιζέρια.
Γενικά η ζωή μας είναι πλέον τόσο γεμάτη από μιζέρια που δεν χρειάζεται παραπάνω ούτε μια σταγόνα.
Καλύτερα λοιπόν να μιλήσω για μεγαλείο ψυχής και συμπεριφοράς.

Κάμποσα χρόνια πριν... 
μέσα σ' ένα γραφείο με 10 άτομα, πολλή δουλειά, σκληρή και υπεύθυνη, επικεφαλής, μετά τη συνταξιοδότηση μιας χρυσής γυναίκας,  ανέλαβε η πιο παλιά εκεί μέσα συνάδελφος. 
Δεν είχε την καλοσύνη και τις αρετές της προηγούμενης προϊσταμένης, αλλά κανένας δεν μπορούσε να αμφισβητήσει την εργατικότητά της, τη γνώση της δουλειάς, την υπευθυνότητά της, τον τρόπο που χειριζόταν τις δυσκολίες που προέκυπταν.
Η  Στέλλα, έτσι την έλεγαν, ήταν παντρεμένη με ένα συνάδελφο και είχαν 3 παιδιά. 
Γνωρίστηκαν στην  Υπηρεσία σαν νεοδιόριστοι, και έκαναν παρέα όλοι μαζί με τους υπόλοιπους της ίδιας φουρνιάς, που διορίστηκαν από τον ίδιο Υπουργό της περιφέρειάς τους....
Όταν διορίστηκα εγώ (με διαγωνισμό) στο Δημόσιο, είχα εκπλαγεί με τον τρόπο που διαχωριζόταν οι φουρνιές του ρουσφετιού. Αυτοί ήταν του Ανδρουτσόπουλου, αυτοί ήταν του Κανελλόπουλου, αυτοί του Έβερτ κ.ο.κ. Αργότερα άλλαξαν ονομασία οι φουρνιές και έγιναν του Τσοβόλα, του Σουφλιά και άλλων νεοτέρων... Ελλάς το μεγαλείο σου!!! αυτά πληρώνουμε σήμερα.
Για να επανέλθω,  η Στέλλα έμεινε στο ίδιο γραφείο που διορίστηκε, κι εκεί δούλεψε 35 χρόνια μέχρι να συνταξιοδοτηθεί. 
Ο άντρας της, μετά από λίγα χρόνια στην Κεντρική Υπηρεσία, έφυγε με μετάθεση σε άλλη Υπηρεσία... για περαιτέρω εξέλιξη και  αναζήτηση καλύτερης τύχης... ως ελεγκτής.
Δυστυχώς αυτή η καλύτερη τύχη είχε πάντα να κάνει με αυτά που κάποιοι αποκαλούσαν "τυχερά", άλλοι "δωράκια" και  άλλοι "προϊόν εκβιασμού". Αυτά τα τυχερά έκαναν πολλούς να αφήνουν την Κεντρική Υπηρεσία που δεν είχε πρόσβαση στο "ψητό..." γιατί δήθεν δεν υπήρχε εξέλιξη.... και ήταν αυστηρό και ασφυκτικό το περιβάλλον και σφιχτό το ωράριο... και άλλες πολλές δικαιολογίες. Έπειτα οι περιφερειακές Υπηρεσίες, για τους ελεγκτές είχαν ελεύθερο ωράριο για να μπαινοβγαίνουν στις επιχειρήσεις και να κάνουν "με άνεση" τους ελέγχους τους. 
Άξιο τέκνο της προόδου... ο άντρας της Στέλλας, γρήγορα δικτυώθηκε, όπως ψιθυρίζονταν στους διαδρόμους, είχε κάνει καλές γνωριμίες και κουμπαριές - ήταν χαρακτηριστικό αυτό των "καλών γνωριμιών"  να εξελίσσονται σε "κουμπαριές" - και πέρναγαν όλοι καλά μαζί με τους κουμπάρους...
Πολλά ψιθυριζόταν για τον άντρα της αλλά όλοι έκαναν ότι τάχα δεν γνώριζαν...
Βέβαια η Στέλλα, δεν έδινε λεπτομέρειες για την οικονομική τους ζωή, η οποία όμως, όσο κι αν προσπαθούσε να την κρύψει, φαινόταν πως διέφερε από αυτή των υπολοίπων  του γραφείου, ως προς τις τόσο συχνές διασκεδάσεις, τα ταξίδια και την ευκολία με την οποία ξοδεύονταν  τα χρήματα.
Η Στέλλα όμως είχε με το σπαθί της κερδίσει την εκτίμηση όλων όσων είχαν να κάνουν με τη δουλειά της. Σκληρός εργάτης, δούλευε πιο πολύ απ' όλους και έδινε το καλό παράδειγμα. Πρώτη έπιανε το στυλό το πρωί και τελευταία έπαιρνε την τσάντα της για να φύγει το μεσημέρι. 
Επειδή όμως "ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται", όπως λέει και ο λαός μας, ήρθε η ώρα που "πιάστηκαν στα πράσσα"  ο άντρας της Στέλλας και άλλος ένας συνάδελφός του με το προϊόν του εκβιασμού ανά χείρας. Ένα χοντρό σημαδεμένο μάτσο χαρτονομίσματα.
Εκείνο το απόγευμα οι τηλεοράσεις έδειχναν σε όλα τα δελτία τον άντρα της Στέλλας με χειροπέδες να οδηγείται στην αστυνομία... Έσπασαν τα τηλέφωνα των συναδέλφων... να ενημερώνει ο ένας τον άλλον και το κουτσομπολιό οργίαζε. Ακόμη και  ο πλέον δύσπιστος συνάδελφος είχε βεβαιωθεί πλέον για τις διασυνδέσεις και τις βρώμικες δουλειές που σκάρωνε ο άντρας της Στέλλας. 
Το πρωί στους διαδρόμους της Υπηρεσίας τα πηγαδάκια και τα ψου... ψου... έδιναν κι έπαιρναν...
Η Στέλλα δεν ήρθε στο γραφείο. Κανένας δεν τολμούσε να σηκώσει το τηλέφωνο να της μιλήσει. Τι να πεις άλλωστε σε τέτοιες καταστάσεις... 
Σε λίγο μας ειδοποίησαν απ' το γραφείο Προσωπικού ότι η Στέλλα ζήτησε κανονική άδεια.
Η μέρα πέρασε μέσα σε ένα βουητό απ' τον πάταγο του συμβάντος. 
Κάποιοι χάρηκαν με αυτό που είχε συμβεί, κάποιοι σκέφτονταν τα τρία παιδιά της Στέλλας και τη Στέλλα την ίδια, κάποιοι αναμάρτητοι ήταν έτοιμοι, αν μπορούσαν, πρώτοι να ρίξουν τον λίθον και να καταδικάσουν και τη Στέλλα μαζί του σε ισόβια φυλάκιση...
Μέσα στο κλίμα αυτό τη λύση ήρθε να  δώσει ο Διευθυντής της Υπηρεσίας, ένα κοντό ανθρωπάκι που πρόφερε το "ρο" σαν "γο"  και χτύπαγε προσοχή στο τηλέφωνο,όταν μίλαγε με τον Υπουργό λέγοντας "Μάλιστα κύγιε Υπουγέ" σαν να βρισκόταν μπροστά του. Όταν μίλαγε είχε τικ  κάθε λίγο να ξεφυσάει με ένα τρόπο τα ρουθούνια του ταυτόχρονα με ένα πνιχτό βήξιμο.  Ο άνθρωπος αυτός με την καράφλα του και το αστείο μεγάλο κεφάλι πάνω στο μικρό σωματάκι του, ολοκλήρωνε την καλικατούρα του με μια τεράστια τσάντα που πάντα κουβάλαγε μαζί του, ικανή να γίνει κρεβατάκι πτυσσόμενο, αν την άνοιγε, σε ώρα ανάγκης για να ξεκουραστεί. 
Αυτό το ανθρωπάκι, πήρε στα μάτια μου τεράστιες διαστάσεις όταν μας κάλεσε όλους στο γραφείο του και με το πλέον αυστηρό πρόσωπό του,  αποφασιστικά μας είπε πως θα τιμωρηθεί παραδειγματικά όποιος στο εξής μιλήσει για το συμβάν, όποιος σχολιάσει τη Στέλλα και την οικογένειά της και όποιος  συμμετέχει σε κακεντρεχή κουτσομπολιά.

Μας είπε πως μέσα στην Υπηρεσία είμαστε όλοι μια οικογένεια  και η Στέλλα είναι ένα απ' τα παιδιά αυτής της οικογένειας. Ότι μέσα σε μια οικογένεια ακόμη κι όταν κάποιο παιδί παρεκκλίνει  απ' την πορεία του, οι υπόλοιποι δεν πρέπει να του στρέψουν την πλάτη. Ότι όταν ο συνάνθρωπός μας πέσει κάτω πρέπει να του δώσουμε το χέρι μας για να σηκωθεί κι όχι να τον κλωτσήσουμε να πάει παρακάτω. Ότι η δοκιμασία που περνάει αυτή η γυναίκα είναι πολύ μεγάλη, πολύ μεγαλύτερη απ' αυτήν του άντρα της, ότι χρειάζεται στήριξη για να μπορέσει να σηκώσει το κεφάλι της και να δει πάλι τον κόσμο κατάματα, ότι πρέπει εμείς να της δώσουμε δύναμη να αντιμετωπίσει τα "γιατί" των παιδιών της και ότι, καθώς φαίνεται, μόνη της θα έπρεπε στο εξής να σηκώσει βαρύ σταυρό και να δώσει μεγάλη μάχη για να προχωρήσει η οικογένειά της παρακάτω. Ότι για να αποδώσουν δικαιοσύνη υπάρχουν τα δικαστήρια και πως δεν πρέπει να πέφτουμε σαν όρνια να ξεσκίζουμε  σάρκες πάνω από ζώο που ψυχορραγεί.
Στη συνέχεια έδωσε εντολή στον Τμηματάρχη να τηλεφωνήσει στη Στέλλα και να της πει πως πρέπει να έρθει στη δουλειά της και πως όλη η Δ/νση θα βρισκόταν στο πλευρό της.
Το αυστηρό του ύφος και η αποφασιστική φωνή του δεν άφησαν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης των λόγων του.  Νομίζω πως τα σκυφτά κεφάλια των συναδέλφων που έβγαιναν απ' το γραφείο του Διευθυντή, φανέρωναν ανθρώπους που ντράπηκαν για τη σκληρή τους στάση, ίσως μετάνιωσαν για την χαιρέκακη συμπεριφορά που είχαν δείξει και τη διάθεση να κατασπαράξουν τη Στέλλα, που βρισκόταν σε τόσο δύσκολη θέση. 
Σε 2 μέρες η Στέλλα ήρθε στη δουλειά, την κάλεσε ο Διευθυντής στο γραφείο του και συζήτησαν. Κανείς δεν έμαθε ποτέ τι λέχθηκε μεταξύ τους  και μετά η Στέλλα γύρισε στο γραφείο της και στη δουλειά της σιωπηλή, είπε απλά καλημέρα  και ξεκίνησε να δουλεύει κρύβοντας την πληγωμένη ψυχή της πίσω απ' τις στίβες των εγκυκλίων.
Ο άντρας της Στέλλας πέρασε από πειθαρχικά συμβούλια και απολύθηκε. Έκανε και λίγα χρόνια φυλακής και όταν βγήκε έπιασε δουλειά στο γραφείο κάποιου συγγενή. Ο χρόνος έκανε όπως πάντα το θαύμα του, καταλάγιασαν οι εντυπώσεις, τα σχόλια, τα κουτσομπολιά και σιγά - σιγά ξεχάστηκε το γεγονός.
Πολλά χρόνια μετά, εκτιμώ πως δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί κανένας καλύτερα απ' τον Διευθυντή αυτή την κατάσταση στην Υπηρεσία, προς όφελος της οικογένειας της Στέλλας. 
Ο ως τότε αδιάφορος για μένα Διευθυντάκος, απέκτησε ύψος γίγαντα στα μάτια μου, κέρδισε το σεβασμό μου και την εκτίμησή μου κι αν τώρα αναφέρω το γεγονός είναι γιατί ο άνθρωπος αυτός δίδαξε ότι άνθρωποι είμαστε όταν ξέρουμε να φερόμαστε ανθρώπινα και το κάλεσμα του αυτό στο γραφείο του, ήταν για όλους μας το καλύτερο μάθημα ανθρωπιάς. 

Και μην ξεχνάτε 
να στείλετε τη συμμετοχή σας 
στο 1ο παιχνίδι του 2ου κύκλου 
"ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"
ως την επόμενη Παρασκευή
20/9/2013
                                                        7 η ώρα το απόγευμα
Πληροφορίες σχετικά με το παιχνίδι μας εδώ

60 σχόλια:

  1. Φλώρα μου, ζω για την στιγμή που δεν θα χρειάζεται κάποιος να μας καλέσει για να μας πει τα αυτονόητα, αλλά θα το κάνουμε μόνοι μας.
    Δεν θα περιμένουμε να πέσει κάποιος λαβωμένος κάτω, για να πάμε σαν τα όρνια να φάμε τις σάρκες του, επειδή μπορεί στο βάθος ζηλεύουμε ή απλά από ανείπωτη βλακεία!
    Ο νους μας ξεχωρίζει από τα ζώα, ας τον χρησιμοποιήσουμε, γι΄ αυτό μας τον έδωσε ο καλός Θεούλης!
    Καλημέρα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Aυτό περιμένω κι εγώ.
      Όμως μέχρι τότε χρήσιμο φαίνεται είναι κάποιος να παίρνει την κατάσταση στα χέρια του.

      Διαγραφή
    2. Καλησπέρα! Συμφωνώ με την Έλενα! Παρ'όλα αυτά συγκινήθηκα με την πράξη του διευθυντή.. είναι αξιέπαινη όπως και να το κάνεις..

      Διαγραφή
    3. και να συμπληρώσω πως σε καμία περίπτωση δεν είμαι σύμφωνη με όσα έκανε ο άντρας της, κι εκείνη ήταν ηθική αυτουργός γιατί βολεύτηκε σε όλα αυτά.. Όμως δεν είμαστε εμείς οι κριτές τους, ούτε θα τους λιθοβολήσουμε. Πιστεύω πως ο καθένας παίρνει αυτό που το αξίζει και δεν χρειάζεται να τιμωρηθεί από εμάς.

      Διαγραφή
  2. Τι μου θύμισες τωρα!!!!!Και να'ξερες!!!
    Μάθημα ζωής "εδωσε" αυτός ο , κατά τα άλλα, αδιαφορος άνθρωπος!
    Με ένα μικρό δάκρυ και ένα μικρό χαμόγελο, σου στέλνω την καλημέρα μου με ένα φιλί! Καλό Σαββατοκύριακο, Φλώρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλό Σαββατοκύρια κο Pepi μου.
      Αν σου θύμησα κάτι καλό έχει καλώς
      αλλιώς συγχώρεσέ με.
      Φιλάκια

      Διαγραφή
  3. Φλώρα μου καλημέρα,
    Δεν μπορώ παρά να σχολιάσω τον υπέροχο ΄τρόπο που γράφεις. Δεν δραματοποιείς, ούτε μεγαλοποιείς τις καταστάσεις. Τις περιγράφεις όμως με τον δικό σου τρόπο υπέροχα και πολύ μα πολύ ρεαλιστικά.
    Νομίζω οτι το ταλέντο σου, σου επιτρέπει να ασχοληθείς και με φανταστικές ιστορίες, θα είναι εξίσου ενδιαφέρουσες και γλαφυρές.
    φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου θέλει πολύ ψάξιμο ώστε να μην βάλεις μέσα στις ιστορίες των άλλων τη δική σου ματιά.
      Νομίζω πως απλά το παλεύω να είμαι αντικειμενική στη ζωή μου γενικά και τιμωρώ τον συναισθηματισμό μου βάζοντάς τον τιμωρία στον τοίχο.
      Φιλιά κι από μένα

      Διαγραφή
  4. Kλημέρα...όλα τα θέματα σου και τις ιστορίες της ζώης σου τα παρουσιάζεις πάντα με τη γνωστή σου αγάπη και ευαισθησία και μου αρέσει να τα διαβάζω..ευχαριστούμε που τα μοιράζεσαι μαζί μας... Μπράβο στον διευθυντή για τη στάση του... μπράβο που τον εκτίμησες
    υγ-οι εικόνες που διάλεξες ταιριαστές

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μετά από πολλά χρόνια δουλειάς κάποια πράγματα που αξίζει να τα μοιραστείς με άλλους μένουν.
      Ήρθε η ώρα μάλλον γι αυτό.

      Διαγραφή
  5. καλημερα φλωρα μου. χαιρομαι που μιλησες τοσο τρυφερα για τη Στελλα. γενικη σε βρηκα αντικειμενικη και τρυφερη σε ολα σου! φιλια πολλα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προσπάθησα να είμαι αποστασιοποιημένη απ' τη Στέλλα στην ιστορία της. Προσωπικά για μένα δεν ήταν το πλέον αρεστό πρόσωπο στο χώρο γιατί σαν χαρακτήρας ήταν δύσκολος και λίγο Κατίνα (με την κακή έννοια) αλλά δεν μπορώ να μην της αναγνωρίσω πως δούλευε σαν σκυλί.
      Φιλάκια

      Διαγραφή
  6. Φλώρα μου ,πόσο μεγαλείο ψυχής είχε εκείνο το κατά τα άλλα αδιάφορο ανθρωπάκι και κατάφερε να το μεταδώσει σε όλους τους υπόλοιπους ενδιαφέροντες "συναδέλφους "??? Μία κατάσταση σοβαρή ,την μετέδωσες με ρεαλιστικό και έντονα συναισθηματικό τρόπο .
    Την καλημέρα μου από τη Βόρεια Ελλάδα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στη Βόρεια Ελλάδα στέλνω κι εγώ την καλημέρα μου σε μια φίλη που τη σκέπτομαι συχνά...
      Γράφε μου, αν θέλεις νέα σου...
      Φιλιά

      Διαγραφή
  7. Βρε Φλώρα μου με αυτή τη λογική όλοι καταδικάζουμε και τον Τσοχατζόπουλο..δηλαδή κανονικά θα έπρεπε να του δώσουμε το χέρι και να τον σηκώσουμε?...δεν ξέρω κατά πόσο η γυναίκα του ήξερε και δέχονταν τις συμπεριφορές του άντρα της, αλλά για να ζει πλουσιοπάροχα μάλλον τις γνώριζε και τις επιδοκίμαζε...
    Δε θα την κρίνω και καλά έκανε ο διευθυντής να τα "πει" σε κάποιους, γιατί δούλευαν μαζί της και η κατάσταση θα ήταν αφόρητη διαφορετικά, αλλά αυτές οι συμπεριφορές μας έφεραν εδώ...να γνωρίζουν κάποιοι και να μη μιλάνε, ή να βολεύονται και να σιωπούν...και να τώρα που τα πληρώνουμε κι όσοι δε φάγαμε..
    Θα μείνω στο πόσο καλογραμμένη είναι η ιστορία...
    Φιλιά πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου, δεν το πιστεύω!!!!
      Δεν σχολίασες καθόλου τους διορισμούς απ' το παράθυρο....
      Τι τρέχει Μαρία μου...
      Εγώ όταν έγραφα γι αυτούς είχα στο νου μου
      τα πόσα θα σύρεις....
      Βέβαια μερίδιο ευθύνης προφανώς είχε και η Στέλλα,
      αλλά δεν μπορώ να συγκρίνω με τον Τσοχατζόπουλο την ιστορία τους.
      Πάντως το ότι συμβαίνουν τέτοια πράγματα και ίσως συνέβαιναν σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα, κατά την ταπεινή μου άποψη είναι θέμα αξιών και παιδείας.
      Όταν αυτές οι φουρνιές των ρουσφετοδιορισμών ερχόταν στην Υπηρεσία διέκρινε κανείς συγκεκριμένους τύπους ανθρώπων που ήρθαν απ' το χωριό τους για να πιάσουν καρέκλα και όταν η καρέκλα αυτή είχε να κάνει με κάποιου είδους εξουσία.... τότε το καλάμι το καβάλαγαν για τα καλά και χανόταν κάθε έλεγχος συμπεριφοράς.
      Το παραπανίσιο χρήμα έδινε και άλλη καταξίωση στο άτομό τους, όταν πήγαιναν Πάσχα και Χριστούγεννα στο χωριό και το έπαιζαν "πετυχημένοι"
      Νομίζω πως οφείλω άλλη μια ανάρτηση σχετικά με τους "πετυχημένους"...
      Φιλάκια

      Διαγραφή
    2. Επίσης φοβάμαι πως ο Τσοχατζόπουλος θα έχει τελικά μικρότερη ποινή απ' τον άντρα της Στέλλας.

      Διαγραφή
    3. Φλώρα μου πιστεύω πως και οι δυο έκαναν το ίδιο έγκλημα...ο καθένας εκμεταλλεύονταν το κράτος και τους πολίτες για δικό τους όφελος.
      Αν ο ένας έκλεψε περισσότερα κι ο άλλος λιγότερα, είναι απλά γιατί η θέση του καθενός, τόσα του "επέτρεπε" να αρπάξει...αν μπορούσε παραπάνω θα έπαιρνε κι αυτός..δεν είχε ενδοιασμούς όπως βλέπεις...ίσα ίσα!!
      Βάλε τώρα και χιλιάδες άλλους "διορισμένους" που έκλεβαν και βλέπεις ποιοι εξαργύρωσαν το μέλλον των παιδιών μας, ενώ τα δικά τους τα έχουν εξασφαλισμένα...΄
      Γιάννη Αγιάννη δεν τον λες..!!..και "διορισμένο" και κλέφτη διπλό έγκλημα το λες!!!
      Φυσικά και θύμωσα με τους διορισμούς, δεν το σχολίασα επειδή το είχα σχολιάσει χθες...
      Έκανα τους υπολογισμούς μου και είδα πως αν ένας από ένα χωριό διόρισε όλο το χωριό, βάλε πόσοι έχουν βολευτεί εξαργυρώνοντας την "ευγνωμοσύνη" τους κλέβοντας κι από πάνω..
      Τι να πω...ήξερα πως κάποιοι "βολεύονταν" από γνωστούς ή χωριανούς, αλλά δεν είχα φανταστεί τέτοιους αριθμούς!!

      Καλό ξημέρωμα...φιλιά!

      Διαγραφή
  8. Μπραβο του και αξια η θεση του! Διευθυντης σημαινει ηγετης και ηγετικα συμπεριφερθηκε, σημαινει και πατερας και πατρικα αγκαλιασε τη Στελλα. Βεβαια, το γιατι χρειαζομαστε ηγετη για τα αυτονοητα μενει ακομα αναπαντητο...
    Καλημερα Φλωρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να συμπληρωσω οτι δεν ειναι απαραιτητο οτι γνωριζε κατι, αλλα και να γνωριζε καλως η κακως εκεινες τις ημερες ηταν το συνηθες, το φυσιολογικο. Δυσκολευομαι ωστοσο να πιστεψω οτι ενας ανθρωπος τοσο εργατικος και συνεπης θα ενεκρινε κατι τετοιο. Εχω στο νου μου τους ανθρωπους της αρπαχτης καπως διαφορετικους... ισως να κανω λαθος...

      Διαγραφή
    2. Εκείνες τις μέρες όποιοι δεν το κάναμε αυτό δεν είμασταν "ξύπνιοι". "Ξύπνιος" ήταν το επίθετο που χαρακτήριζε όλους όσους βολευόταν με κάποιους τρόπους, χωρίς ηθικές αξίες και φραγμούς.
      Για μένα οι εποχές εκείνες έδειξαν τον χειρότερο χαρακτήρα του Έλληνα.
      Η Στέλλα προφανώς δεν έπαιρνε μέρος στα ανήθικα παιχνίδια του άντρα της. Πρέπει όμως να ήξερε για τα "τυχερά".
      Δεν ξέρω όμως αν ήξερε για τα τυχερά κατόπιν εκβιασμού.
      Γιατί καταγγελία για εκβιασμό ήταν αυτό που τον οδήγησε στη φυλακή.
      Τα φιλιά μου.

      Διαγραφή
  9. Συμφωνώ με την me (maria)!

    Το δίκαιο, δίκαιο και το άδικο, άδικο!

    Όμορφα γραμμένο το κείμενό σας!
    έχω μία μικρή απορία..., γιατί μετά το τηλεφώνημα του Υπουργού έγινε το κάλεσμα-μάζωξη με τον Διευθυντή για το θέμα της κ. Στέλλας;!

    Καλό σας μεσημέρι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Lia μου, το τηλέφωνο του Υπουργού δεν έγινε πριν το κάλεσμα του Δ/ντή. Απλά ανέφερα τον δουλικό τρόπο που συμπεριφερόταν ο κάθε Δ/ντής μπροστά στον Υπουργό και ο συγκεκριμένος Δ/ντής ήταν πιο αστείος ακόμη όταν έλεγε "Μάλιστα κύγιε Υπουγέ" γιατί έτρωγε το "ρο" εντελώς απ' τις λέξεις.
      Αν ο Υπουργός ήταν μπλεγμένος με όλο αυτό να ξέρεις σίγουρα πως δεν θα τον είχαν πιάσει στα πράσσα τον άντρα της Στέλλας.

      Διαγραφή
  10. Φλώρα μου,συγκλονιστική η αφήγησή σου!!!Με καθήλωσες!!!
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φιλιά πολλά κι από μένα και χαίρομαι που σου άρεσε.

      Διαγραφή
  11. Εξαιρετικό το κείμενό σου γλυκιά μου Φλώρα χωρίς πλάτιασμα και σχλιασμούς απο σένα για την ιστορία αυτή που βίωσες και τόσο γοητευτικά αιχμηρά αποτύπωσες στο χαρτί..Είναι μεγάλο σχολείο τελικά ο τόπος εργασίας μας..παίρνουμε πολλά διδάγματα απο τις εμπειρίες μας..ο διευθυντής ενήργησε άμεσα και θετικά ώστε η Στέλλα να μη γίνει βορά στα στόματα των κακόβουλων..μακάρι να έκαναν όλοι οι άνθρωποι το ίδιο και να προστάτευαν τους αθώους απο την κακεντρέχεια που βασιλεύει σε τέτοιους χώρους..ο άντρας της πλήρωσε στη Δικαιοσύνη τις ανομίες του..η Στέλλα όμως ήταν παράδειγμα στην υπηρεσία της..γιατί λοιπόν να βιώσει κάποιο λεκτικό λιθοβολισμό που μπορούσε να την είχε σπρώξει σε αυτοκτονία η ψυχοθεραπευτήριο?..πρόλαβε λοιπόν κάποιες άσχημες καταστάσεις ο διευθυντής..οπότε πολύ σοφό το δίδαγμα της ιστορίας σου...ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλλέτω..υπέροχο σε γραφή για άφθονο προβληματισμό..πολλά φιλάκια κοριτσάκι μου..ένα όμορφο Σ/Κ να έχεις..τα λέμε σύντομα και σ'ευχαριστώ θερμά για τα σχόλιά σου στο χώρο μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κate μου, εμένα μου κάνεις μεγάλη τιμή να έρχεσαι και να αφήνεις τόσο μακροσκελές σχόλιο.
      Θα πει ότι δεν περνάει στο ντούκου το γράψιμό μου και οι προβληματισμοί μου και σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για κάθε σου επίσκεψη εδώ.
      Τα φιλιά μου

      Διαγραφή
  12. Κι εγώ συμφωνώ με τη me(maria): το νόμισμα πάντα έχει δύο όψεις.
    Ωραία η αφήγησή σου, όμως! Ήταν σαν να ήμουν εκεί...
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω πως δεν προσπάθησα να κρύψω την άλλη όψη του νομίσματος.
      Μάλιστα γράφω ότι προσπαθούσε να κρύψει την άνετη ζωή τους... από τους συναδέλφους, όμως δεν τα κατάφερνε πάντα με επιτυχία.
      Επίσης έγραψα πως φήμες ότι ο άντρας της "τα παίρνει" κυκλοφορούσαν... γενικώς.
      Χαίρομαι αν μπόρεσα να δώσω το κλίμα μέσα στο οποίο εξελίχθηκαν τα γεγονότα.
      Φιλιά πολλά.
      (Γράψε μου στο mail που βρίσκεσαι, άρχισε η χρονιά κοντά ή μακριά απ' το σπίτι σου; Σε νοιάζομαι.)

      Διαγραφή
  13. καλησπέρα Φλώρα-)
    Μπράβο στην αφήγησή σου!!!Διευθυντής.....αν ήταν όλοι γνώστες της θέσης τους είτε είναι διευθυντές,είτε απλοί υπάλληλοι,δεν θα είχαμε τόσα προβλήματα.Δίκαιο και άδικο,αχ βαχ....τα φάγαμε στη μάπα-)))
    Πολλά φιλιά και συγχαρητήρια και πάλι-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Christa μου,
      πόσο δίκιο έχεις..
      Πρέπει να ξέρουμε ποιά είναι η θέση μας και να μην κάνουμε κατάχρηση εξουσίας.

      Διαγραφή
  14. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πάντα το γράψιμό σου μας παρασύρει!!!!Άλλοτε αφήνουμε σχόλιο ,άλλοτε όχι,πάντα όμως διαβάζουμε τις ιστορίες ζωής που μοιράζεσαι μαζί μας και πάντα μας βάζεις να σκεφτούμε πράγματα και καταστάσεις !!!Πολλές φορές συμφωνούμε,άλλες οργιζόμαστε,άλλες διαφωνούμε πάντα όμως μας μένει κάτι από κάθε ιστορία!!!!
    Φιλιά πολλά!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι πολύ που κάτι βρίσκεται κάθε φορά για να δημιουργήσει τροφή για σκέψη, ιδιαίτερα ενδιαφέροντα θεωρώ τα σχόλια που έχουν μέσα τους διαφωνία... για ανταλλαγή απόψεων, γιατί ποτέ ένα πράγμα δεν είναι τόσο απλό.
      Πολλά φιλιά κι από μένα.

      Διαγραφή
  16. Εγώ αγαπητή Φλώρα δεν είμαι τόσο …large στις απόψεις μου. Και συγγνώμη γι’ αυτά που θα σου γράψω αλλά όντας δημόσιος υπάλληλος, αυτή υπήρξε πάντοτε η αμετακίνητη θέση μου.
    Καθείς πρέπει να τιμωρείται ανάλογα με τα λάθη του. Ούτε περισσότερο, ούτε καθόλου επειδή πρέπει να σκεφτούμε τα παιδιά του ή οτιδήποτε άλλο. Πρώτα πρώτα δεν τα σκέφτεται αυτός και κάνει «φιλότιμες προσπάθειες» για να έρθει κάποτε η ημέρα της κατακραυγής.

    Αν κατάλαβα καλά η Στέλλα έκανε ζωή πλουσιότερη από τους συναδέλφους της. Δεν γνωρίζω αν προσπάθησε να μεταπείσει τον ΞΕΦΤΙΛΑ άντρα της, που εκμεταλλεύτηκε τη θέση του εις βάρος των συμφερόντων του Δημοσίου για να τα κονομήσει, πάντως από το κείμενο δεν φάνηκε.
    Δεν είμαι υπέρ της άποψης να κατασπαράξετε οι συνάδελφοι την Στέλλα, εκτός και αν είχε κάνει η ίδια το έγκλημα. Δέχομαι τα ανθρωπιστικά χαρακτηριστικά της στάσης σας και ενδεχομένως να λειτουργούσα παρόμοια κι εγώ στη θέση σας, όμως δεν μπορεί κανένας να στηρίζεται στην ‘ελεημοσύνη’ των συνανθρώπων του συναινώντας σε ένα έγκλημα. Διότι όποιος κλέβει το δημόσιο κλέβει και εμένα και εσένα και τα παιδιά μας και το μέλλον τους. Προφανώς λοιπόν μιλάμε για έγκλημα. Ξεκάθαρα!

    Ουδείς αναμάρτητος, αλλά οι αμαρτίες του καθενός κατηγοριοποιούνται. Ο Άκης δεν μπορεί να στοιχηθεί πίσω μου (κάτι που προσπάθησε επίμονα να μας περάσει ο Πάγκακος και δυστυχώς το κατάφερε σε πολλούς) επειδή κάποτε αγόρασα ένα μπουφάν χωρίς απόδειξη. Δέχομαι γι’ αυτό μου το έγκλημα να με στείλουν 1 μήνα στη φυλακή, αρκεί αυτόν που ξέσκισε στο κλέψιμο μια ολόκληρη χώρα να τον τουφεκίσουν!

    Αυτό που δεν φάνηκε από το κείμενο είναι αν τελικά τα κλεμμένα επεστράφησαν (κατασχέσεις λογαριασμών κλπ) ή μετά την αποφυλάκισή του ο κύριος συνέχιζε να τα ξεκοκαλίζει εις υγείαν ημών των κορόιδων.

    Καλό σου βράδυ και να με συμπαθάς για τη διαφοροποίησή μου. Σε θέματα ηθικής τάξης από υπαλλήλους του Δημοσίου έχω κάθετη και αμείλικτη στάση!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Aγαπητέ μου Πέτρο...
      δεν απαντώ τίποτα στα σχόλιά σου καθώς με βρίσκουν σύμφωνη,
      απλά με την ιστορία που σας διηγήθηκα ήθελα να εστιάσω στη στάση του Διευθυντή που κατά τη γνώμη μου ήταν η πιο σωστή που θα μπορούσε άνθρωπος να σκεφτεί...
      Όσο για κατασχέσεις λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων σε διαβεβαιώ πως δεν έγινε τίποτα...
      Δεν ξέρω άλλωστε αν τότε γίνονταν κάτι τέτοιο ή θεσπίστηκε τελευταία.
      Εγώ περιμένω να δω τώρα στις τεράστιες αρπαχτές του Άκη και των υπολοίπων τι θα γίνει...
      Άσε με να έχω τις αμφιβολίες μου...
      Αν θέλαμε να λύσουμε το πρόβλημα το οικονομικό δεν θα χρειαζόταν να κάνουμε τίποτα άλλο παρά μια επιτροπή που θα αξιολογούσε την περιουσία του καθενός από εμάς, αν είχε δίκαια αποκτηθεί ή αν ήταν προϊόν παράνομου πλουτισμού... και σε διαβεβαιώ είναι τόσο απλό αυτό... γιατί φαντάζομαι όπως εγώ, έτσι και όλοι μας, ξέρουμε από που προήλθε και η τελευταία δραχμή που μπήκε ή βγήκε απ' το πορτοφόλι μας.
      Εγώ δεν διέκρινα κάποια διαφοροποίηση στις απόψεις μας.
      Όμως θα δεις ότι όταν πρόκειται για άνθρωπο γνωστό, του οποίου γνωρίζεις την οικογένεια, αμέσως ξυπνούν μέσα σου κάποια ελαφρυντικά... και ανεξάρτητα με το πως φέρθηκε ο ίδιος, θέλεις τα παιδιά να μείνουν όσο το δυνατόν αλώβητα μέσα απ' τις καταστάσεις.
      Φαντάσου και το παιδί του Τσοχατζόπουλου, που σίγουρα κάποια στιγμή θα ακούσει για τον πατέρα του, και θα πέσουν πάνω του διάφοροι ζητώντας ευθύνες και απ' αυτό, σε τι έφταιξε;
      Δυστυχώς τα παιδιά δεν ευθύνονται για τα λάθη ή την ασυνειδησία των γονιών τους, παρόλα αυτά όμως τα πληρώνουν με βαρύ αντίτιμο.
      Καλή σου μέρα...

      Διαγραφή
  17. Δε θα σταθώ πολύ στο θέμα πως και η Στέλλα ήταν κατά τρόπο τινά ένοχη, καθώς τα γνώριζε και τα κουκούλωνε... Θα σταθώ όμως στη μεγαλοψυχία και τον υπέροχο τρόπο που μίλησε αυτός ο διευθυντάκος, όπως τον είπες κι εσύ :)) Μπράβο του! Πραγματικά μπράβο του!
    Οι ιστορίες σου πάντα μας συγκινούν και μας αγγίζουν, έχεις έναν πολύ ευαίσθητο χαρακτήρα στα γραφόμενά σου!
    Πολλά φιλάκια! Καλό σαββατοκύριακο :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ουσία της ιστορίας ήταν ο "Διευθυντάκος" γιατί ιστορίες σαν της Στέλλας και του άντρα της υπάρχουν πάμπολλες.... σχεδόν όλες με τα ίδια χαρακτηριστικά.
      Πολλά φιλιά

      Διαγραφή
  18. Καλησπέρα Φλώρα ! Διαβάζω τις αφηγήσεις σου με τους ανθρώπους που γνώρισες κυρώς μέσα από τον εργασιακό σου χώρο, αφου εκεί περνάμε το μεγαλύτερο μέρος της μέρας μας .Εκτιμώ βαθειά τον τρόπο της αφήγησής σου ,ακριβώς όπως τα έζησες , χωρίς σχόλια και υπονοούμενα!
    Σαν φορολογούμενος πολίτης , εξοργίζομαι πολύ και με τα ρουσφέτια και με κάθε ΄΄μέσον΄΄ ,αλλά και τον εκβιασμό !
    Δικαιοσύνη θα ήθελα να υπάρχει , αλλά η και αυτό σχετικό είναι .
    Η Στέλλα ήταν εργατική υπάλληλος , όμως δεν την καθιστά συνένοχη η ενοχή του συζύγου της?Δεν κρίνω , απλά τη γνώμη μου λέω.
    Για τη στάση του διευθυντή έχω να πω ότι με βρίσκει σύμφωνη . Οφείλει να προστατέψει την υπάλληλο , εφ΄όσον δεν της αποδόθηκε ενοχή!
    Καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν ήταν συνένοχη η Στέλλα δεν μπορώ να το ξέρω.
      Αν υπήρχε θέμα στο σπίτι πάλι δεν μπορώ να το ξέρω.
      Αν ήξερε ότι ο άντρας της κάνει εκβιασμούς και το δεχόταν κι αυτό είναι πολύ κακό.
      Πολλές φορές όμως μπορεί να δίνεις μάχη για κάτι μέσα στο σπίτι αλλά να μην μπορείς να την κερδίσεις.
      Το πιθανότερο είναι η Στέλλα να αντιλαμβανόταν τον τρόπο που της εξασφάλιζε την καλή ζωή και να έκανε το κορόϊδο ή να μην την ενδιέφερε να μάθει λεπτομέρειες ή να δεχόταν την καλή ζωή ανεξάρτητα απ' τον τρόπο που της την εξασφάλιζε.
      Όμως συμφωνούμε όλοι φαντάζομαι απ' τον τρόπο που ο Δ/ντής χειρίστηκε το θέμα.
      Δεν ήταν καρπούζι η Στέλλα να την βάλουμε κάτω και "όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω"... αυτό προσπάθησε να κάνει κι αυτό έκανε με επιτυχία ο Διευθυντής.

      Διαγραφή
  19. Eίδες πως μερικοί άνθρωποι αίφνοις ανεβαίνουν στα μάτια μας και κάποιοι άλλοι ξαφνικά καταποντίζονται από το βάθρο που τους είχαμε βάλει?
    Αυτό είναι η ζωή... ΑΝΑΤΡΟΠΗ... και χαίρομαι πολύ για τη στάση που κράτησε ο διευθυντής αν και νομίζω ότι αν η Στέλλα δεν ήταν μια άξια και ευσεινήδητη υπάλληλος αλλά μια λουφαδόρα ίσως και να μη την στήριζε...
    Καλό σου βράδυ Φλώρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ νομίζω ότι ο Διευθυντής δεν προστάτεψε τη Στέλλα αλλά όλη την οικογένεια της Στέλλας. Ακόμη κι αν ήταν λουφαδόρα η Στέλλα νομίζω ότι θα τον ευαισθητοποιούσε η πίσω απ' αυτήν οικογένεια και κυρίως τα παιδιά...
      Καλή σου μέρα...

      Διαγραφή
  20. Ανάμικτα τα αισθήματά μου για τη Στέλλα.
    Μερικές φορές γινόμαστε συνένοχοι, ακόμα με και τη σιωπή ή την αδιαφορία μας. Η συγκεκριμένη έπεσε στα "μαλακά". Τυχερή!
    Τέτοιοι προϊστάμενοι είναι είδος προς εξαφάνιση.
    Θα μπορούσε να είχε χάσει τη δουλειά της, αν ήταν στον ιδιωτικό τομέα. Εκεί εκδιώκονται οικογενειακώς και με συνοπτικές διαδικασίες.
    Οπότε, νομίζω ότι το ενδεχόμενο της άγνοιας και της αθωότητας της, το απόλαυσε στο έπακρον.

    Για τη διήγησή σου, δεν έχω λόγια.
    Θα μπορούσες να είσαι δημοσιογράφος. Άνετα. Στο κοινωνικό ρεπορτάζ. Έχεις το ταλέντο να αποστασιοποιείσαι και να καταγράφεις. Αυτά που έχεις στο μυαλό σου, τα κάνεις εικόνες. Δίχως να μας πηγαίνεις εκεί που θέλεις. Μας δίνεις την εικόνα κι εμείς τραβάμε όπου θέλει ο καθένας...

    Φιλιά!
    Πολυλογία σήμερα... Συγνώμη ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου, πόσο απολαμβάνω τη δική σου πολυλογία δεν λέγεται.
      Έχεις δίκιο ότι ο ιδιωτικός τομέας δεν χαρίζεται σε τίποτα
      καρατομεί ακόμη και αθώους ακόμη με μόνο με την υποψία να πλανάται...
      Ως προς το β΄σκέλος:
      Δημοσιογράφος εγώ όμως ... π ο τ έ....
      Είναι κάτι που ποτέ δεν το ήθελα
      απλά νομίζω πως ότα μιλάει κανείς για τη ζωή άλλων πρέπει να είναι αντικειμενικός και ιδιαίτερα προσεκτικός γιατί
      αν μίλαγε κάποιος για εμάς τους ίδιους θα θέλαμε να μιλάει με σεβασμό ακόμη και για τα λάθη μας.
      Τα φιλιά μου Μαρία μου.

      Διαγραφή
  21. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Ελλάς, το μεγαλείο της μικρότητας (όλα οι άλλοι τα κάνουν, εμείς περιστέρια!) Η γραφή σου ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ!!! :)
    Σε περιμένω και πάλι στο μπλογκ μου για μια διευκρίνηση.
    Σε φιλώ γλυκά κι από δω και καλό Σεπτέμβρη, αμήν.. :))
    http://pistos-petra.blogspot.gr/2013/09/blog-post.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κοριτσάκι μου καλώς ήρθες από τα εξωτερικά...
      Ποιός ξέρει που πάτησε το πόδι σου....
      Θα σκάσω από αγωνία ως αύριο.
      Τα φιλιά μου...

      Διαγραφή
  23. Και σε μας έδωσε μάθημα ζωής αυτός ο διευθυντής σου Φλώρα μου!
    Καλό είναι βέβαια να μη χρειάζονται ιδιαίτερα μαθήματα οι συνεργάτες για να πράξουν ανάλογα!

    Εγώ αντιθέτως ξέρω ανθρώπους σαν τον σύζυγο της Στέλλας που ξαναγύρισαν στην θέση τους μετά από ανάλογη κατάσταση σαν νσ μη συνέβη τίποτα!

    Φιλιά θαλασσινά για καλό ΣΒΚ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι αυτά έχουν συμβεί πολλές φορές...
      εξαρτάται πάντα από το πως το χειρίζονται οι δικηγόροι...
      όμως όταν σε πιάσουν με τα λεφτά στο χέρι
      δεν την γλιτώνεις εύκολα.
      Σήμερα ακόμη κι εγώ μπορώ να σου στείλω θαλασσινά φιλιά.
      Από αύριο δυστυχώς θα στέλνω φιλιά πόλης...

      Διαγραφή
  24. Πραγματικά αξίζει τον θαυμασμό μας αυτός ο Διευθυντής...Μακάρι να υπήρχαν περισσότεροι τέτοιοι άνθρωποι και ειδικά σε τέτοιες θέσεις στελέχους για να μπορούν να παροτρύνουν και να εμπνέουν τους υπόλοιπους!
    Φιλιά Φλώρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φιλιά πολλά κι από μένα Κατερίνα μου.
      Μακάρι ο κάθε ένας μας να έχει κάτι στο χαρακτήρα του
      που να εμπνέει ανθρωπιά ή άλλες αρετές.

      Διαγραφή
  25. Για μένα η Στέλλα είναι άλλο ένα θύμα της κοινωνίας μας και βασικά της ανδροκρατούμενης...ποια γυναίκα στην εποχή μας θα τολμούσε να παρατήσει τον άνδρα της επειδή κλέβει ή κάνει απατεωνιές και να πάρει τα τρία της παιδιά και να ζήσει μόνη;
    Τεράστιο δίλημμα ηθικό κατ' αρχάς...
    Ο διευθυντής καλά έκανε ότι έκανε και ας υποψιάζομαι πως τα κίνητρα του δεν ήταν και τόσο καθαρά...
    Το κείμενο σου και αυτή φορά εξαιρετικά δοσμένο, όντος μπορεί να διχάσει τις γνώμες γιατί πολλές παρόμοιες ιστορίες να έχουν πολλά επίπεδα ανάγνωσης...

    ΑΦιλιά Φλώρα μου και καλή μας νύχτα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπημένη μου Αϊναφετς,
      τα κίνητρα του Διευθυντή απ' όσο μπορώ να ξέρω είναι καθαρά.
      Το συμπέρασμα το βγάζω γιατί στην όλη ιστορία δεν υπήρχε καμία ανάμειξη... Ήταν πολύ μακριά τα καθήκοντά του από εκείνα του άντρα της Στέλλας.Επιπλέον κάτι που δεν το ανέφερα, γιατί δεν είχε απόλυτη σχέση με την ιστορία, έχει σχέση όμως με το χαρακτήρα του Διευθυντή, ο ίδιος είχε 3 παιδιά, σχεδόν στην ηλικία μου, τα οποία αργότερα γνώρισα μέσα στην Υπηρεσία ως συναδέλφους, εξαιρετικού ήθους και χαρακτήρα γιατί ο συγκεκριμένος άνθρωπος ήταν άνθρωπος της οικογένειας και υποστήριζε και βοηθούσε συναδέλφους με οικογενειακά προβλήματα.
      Για παράδειγμα, όταν εμένα το μικρό μου παιδί έπρεπε να πάει στον παιδικό σταθμό, του ζήτησα να με βοηθήσει στη μετάθεση που ζήταγα για μια Υπηρεσία που βρισκόταν πολύ κοντά στο σταθμό, γιατί σαν μαμά είχα τις ανησυχίες μου και πράγματι στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο υποστήριξε τους λόγους μου και πέτυχα τη μετάθεση αυτή.
      Άλλος ένας λόγος που με κάνει να πιστεύω ότι δεν είχε κανένα κίνητρο (όχι τόσο καθαρό) είναι γιατί έπειτα απ' όσα έχω ζήσει 28 χρόνια μέσα στο Δημόσιο, όσοι παγαπόντηδες έχουν από πίσω τους κι άλλους ισχυρότερους ποτέ δεν πιάνονται... Τότε οι τακτικές είναι διαφορετικές και τα λεφτά δεν δίνονται στο χέρι... κατατίθενται σε λογαριασμούς του εξωτερικού ή γίνονται ακριβά δώρα...

      Διαγραφή
  26. Άνθρωποι είμαστε όταν ξέρουμε να φερόμαστε ανθρώπινα... Η τελευταία σου φράση τα είπε όλα... Γιατί είμαστε έτοιμοι όταν βλέπουμε κάποιον να είναι πεσμένος να του δώσουμε μία να πάει παρακάτω? Ενώ δε νομίζω όταν η Στέλλα και η κάθε Στέλλα είναι στα πάνω τους να τολμάει να πει κάποιος κάτι... Όλοι σκύβουν το κεφάλι και περιμένουν την ώρα να επιτεθούν σαν όρνια...
    Σε φιλώ Φλώρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τολμώ να πω ότι πολλοί θα ήθελαν να βρίσκονται στη θέση της Στέλλας όταν πέρναγε καλά... κι ας ήξεραν ότι αυτό το καλά ήταν με λεφτά εκβιασμών...
      Πολύ υποκρισία δυστυχώς...
      Τα φιλιά μου.

      Διαγραφή
  27. Καλή σου μέρα Φλώρα μου. Έχω διαβάσει από δυο φορές τα κείμενά σου. Αυτό και την προηγούμενη ανάρτηση. Και πάντα, και στην ζωή μου συνειδητοποιώ ότι δεν ήμαστε μια ταμπέλα. Μάνα. Τελεία. Γυναικα. Τελεία. Κόρη. Τελεία.Γυιος. Τελεία. Ήμαστε πολλαπλοί χαρακτήρες που συνθέτουν την προσωπικότητά μας. Και γυναίκα, και μάνα, και κόρη, και σύζυγος ταυτόχρονα.Πως να κρίνουμε λοιπόν τους ανθρώπους κι από ποια σκοπιά; Σαν άντρες;Σαν γυναίκες;Σαν μάνες;Σαν εργαζόμενους;Σαν γιους και κόρες; Ο καθένας θα ερμηνεύσει ένα συμβάν από τη σκοπιά του. Δεν θα δει το σύνολο. Ότι κάποιος επαίνεσε τη μάνα κι αδίκησε τη σύζυγο. Που είναι το ίδιο πρόσωπο. Σαν Μαριλένα μέσα μου λυσσάω πχ που στην προηούμενη ανάρτηση ανέχτηκε η γυναίκα τόσα πολλά, σαν γυναίκα και σύζυγος, αλλά έβαλε μπροστά την μάνα και πως να την αδικήσεις; Είναι το παράπονο που τέτοιους ανθρώπους πρέπει να τους έχεις στα ώπα ώπα γιατί είναι ελάχιστοι. Κι αξίζουν τόσα πολλά. Κι εδώ ο εργοδότης καλά έκανε και τους έτριξε τα δόντια κι ας μην ξέρουμε αν η Στέλλα ήξερε. Πόσα πολλά ανεχόμαστε; Για τους τύπους. Για τους άλλους. Αυτές είναι οι σκέψεις μου... Ελπίζω να μην σε κούρασα. Όσο για τις προσλήψεις... μόνο από το παράθυρο δεν βάλανε άτομα .... Άσε.. Καλή Κυριακή να έχεις! Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαριλένα μου, σωστή η άποψή σου. Οι ρόλοι μας είναι τόσο πολλοί...
      Πάντα λοιπόν υπερισχύει κάποιος για να ανταπεξέλθουμε στις καταστάσεις της ζωής.
      Και η ζωή μας φυλάει πάρα πολλά σαν έκπληξη.
      Δεν με κούρασες. Χάρηκα που διάβασα τη γνώμη σου.
      Σε φιλώ.

      Διαγραφή
  28. Θελει μεγαλειο ψυχης για να φερθει κανεις ετσι και αποκαλυπτεται αυτο την καταλληλη στιγμη , ετσι αυτος ο διευθυντης εκανε το καλο και αυτο πολλαπλασιαστηκε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μairi μου, ευχαριστώ για το σχόλιό σου...
      Μακάρι να πολλαπλασιάζονταν όλα τα καλά του κόσμου...
      Φιλιά

      Διαγραφή
  29. Καλή σου μέρα Φλώρα μου και καλό φθινόπωρο!!!
    Κατ' αρχήν να σου πώ ότι η γραφή σου είναι καταπληκτική και μετά θα σου πω ότι συμφωννώ με την άποψη του Πέτρου γιατί ...φτάνει πια ... αυτό το "πάρτυ" στο δημόσο πρέπει να τελειώσει και οι ένοχοι να τιμωρηθούν παραδειγματικά!!!! Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να την πληρώνουν πάντα όσοι δεν φταίνε και δεν έχουν κλέψει ποτέ!!!! Κάποτε πρέπει η Ελλάδα να γίνει ένα κράτος με σωστούς πολίτες αλλά και σωστούς νόμους γιατί οι νόμοι είναι για να στηρίζουν την κοινωνία κι όχι να βοηθούν μόνον τους λίγους!!!
    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή