Σάββατο, 29 Ιουνίου 2013

Βράβευση ιστοριών 11ου παιχνιδιού "ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"


Ακριβώς πριν μπει η 29η Ιουνίου 2013, τα μεσάνυχτα,
 τελείωσε ένα ακόμα συναρπαστικό ταξίδι ιστοριών
που κάναμε με οδηγό τις λέξεις του 11ου παιχνιδιού μας.
Το 11ο παιχνίδι μας oλοκλήρωσε τον κύκλο του 
και θα ήθελα να σας ευχαριστήσω που το ακολουθήσατε  και σ' αυτόν το γύρο του.

Θα σας παρακαλέσω να με συγχωρήσετε  για τυχόν λάθη που ξέφυγαν. 
Θέλω να ελπίζω πως δεν μου ξέφυγε  κανένα λάθος  ιδιαίτερα στην καταμέτρηση. 

Όλοι σας αξίζετε συγχαρητήρια
 γιατί οι ιστορίες και τα ποιήματά σας ήταν ιδιαίτερα αξιόλογα
και λάμπριναν το παιχνίδι μας σαν διαμαντάκια κι αυτή τη φορά.

Όσοι συμμετείχαμε, είμαστε όλοι νικητές 
και ως νικητές δικαιούμαστε ένα βραβείο συμμετοχής!


(Οι συμμετέχοντες μπορούν να αντιγράψουν το βραβείο
 και να το τοποθετήσουν στο blog τους.)

Αυτή τη φορά το παιχνίδι έφτασε στις 18 συμμετοχές
 και η βαθμολογία ήταν για σας ευκολότερη γιατί ήταν λιγότερες οι συμμετοχές
και ταυτόχρονα πιο δύσκολη γιατί, όπως εσείς επισημάνατε, 
οι ιστορίες ήταν όλες υπέροχες.
Δεν είναι εύκολο να διαλέξεις 3 ιστορίες ανάμεσα σε  18 πολύ αξιόλογες...
Οι λέξεις στις οποίες βασίστηκε το παιχνίδι μας  αυτή τη φορά ήταν
ανατροπή, ευκαιρία, κοινωνία, τράπουλα, μύθος
Σύμφωνα με τους ισχύοντες όρους του παιχνιδιού μας,
δώσατε βαθμό στις 3 καλύτερες, κατά την άποψή σας, ιστορίες - παραμύθια - ποιήματα. 

Έτσι προέκυψαν οι  3 νικητές μας. 

Το 1ο χρυσό βραβείο δίνεται
στην Mayumi
για την ιστορία της "To μέτρημα"

Το 2ο αργυρό βραβείο δίνεται 
στην Κανελλάκη Μαρία
για την ιστορία της  "Ευπειθώς αναφέρω"

Το 3ο χάλκινο βραβείο δίνεται εξ ημισίας στις 
α) @iris (Αριστέα)                                                       β) Μαρία (mytripsonblog)
για την ιστορία της                               και                                               για την ιστορία της
"Ένας μύθος ακόμα"                                                                          "Το χωριό των μύθων"

Οι νικητές μας θα πάρουν "τιμής ένεκεν" τα παρακάτω δωράκια
 που είναι φτιαγμένα με πολύ αγάπη από εμένα.
1η νικήτρια 

βραχιόλι με χάντρες φλούο και πέρλες σε σύρμα memory
2η νικήτρια
βραχιόλι με χάντρες φλούο και πέρλες σε σύρμα memory
3ες νικήτριες

βραχιόλι με  γυάλινες χάντρες
 και πέρλες σε σύρμα memory
(mytripsonblog)
βραχιόλι με χάντρες φλούο
και πέρλες σε σύρμα memory
(@iris)














 Η συνολική βαθμολογία κάθε ιστορίας έχει ως εξής:

1.Στο μύθο κι εγώ πίστεψα…. Κλαυδία   4
2. Μονοπώλιον ευκαιριών: Εγχειρίδιο προς την ανατροπήν των κοινωνικών θεσφάτων Agrimio   8
3.Για τη φορολογική δήλωση  ρε γαμώτο!xristin   4
4. Ο μονόλογος της Μάνας Funky Monkey  14
5.Ο Τάσος, η Μάγδα, ο πεθερός και η πολεοδομία Φλώρα  3
6.Η κρούση της λύρας christi  9
7.Ευπειθώς αναφέρω… Kανελλάκη Μαρία  23
8.Οι τρεις Μοίρες Pink Angel  10
9.Ο θόλος Καλαϊτζάκη Μαρία 
10.Το Μέτρημα… Μayumi      25
11.Ο μύθος της αγάπης Xris Kat  1
12.Σημαδεμένη τράπουλα Kαλλισθένη  14
13.To λαχείο της ζωής Βαγγέλης Κόκκαλης
14. Ένας μύθος ακόμα @iris  16
15.Συγνώμη για την αγανάκτηση αλλά έπρεπε! Έλενα Λ.  2
16. ΡΕ Σμαραγδένια Ρούλα  9
17. Το χωριό των μύθων mytripsonblog  16
18.Η  ώρα  της  μαμάς marronblogger    4

Οι βραβευμένες ιστορίες

1ο βραβείο
Το Μέτρημα…
Μayumi
Ήταν περασμένα μεσάνυχτα  Πρωτομαγιάς..Το κοριτσάκι  ήταν πολύ κουρασμένο...Τα βλέφαρα της έκλειναν κάθε τόσο και η κίνηση του αυτοκινήτου την νανούριζε γλυκά..Προσπαθούσε να μείνει όμως ξύπνια..μετρώντας τα μεγάλα φανάρια που φώτιζαν πορτοκαλιά την άσφαλτο...Ένα... Δύο… Τρία.. Προσπαθούσε να υπολογίσει την απόσταση που είχαν μεταξύ τους..Ήθελε να ρωτήσει τον μπαμπά της που οδηγούσε.. Εκείνος τα ήξερε όλα... Δεν ήθελε να χάσει την ευκαιρία… Αλλά δεν ήθελε και  να τον ενοχλήσει… Η μαμά της καθόταν  στο μπροστινό κάθισμα… έχοντας  χαμηλώσει τη θέση για να είναι πιο άνετα…  Και κοιτούσε ήρεμα έξω από το παράθυρο… Στα αριστερά της βρισκόταν ο αδερφός της… 4 χρόνια μεγαλύτερος… Δεν έχανε την ευκαιρία να την πειράζει… αλλά βλέποντας πως εκείνη δεν είχε και πολύ όρεξη για παιχνίδι αφοσιώθηκε στο ηλεκτρονικό του... Το κοριτσάκι ήταν 8 χρονών ... Για την ακρίβεια… Θα γινόταν 8 στις τρεις του μηνός… Κάθε τόσο έχανε το μέτρημα με τα φανάρια...Όμως δεν είχε και πολύ σημασία… Γιατί κατάφερε να μετρήσει τα λουλούδια στον κήπο του θείου της… Κατάφερε να μετρήσει τα χαρτιά από την πλαστική τράπουλα... Κατάφερε να μετρήσει τα φιλάκια που έδινε τρυφερά στον μπαμπά της… Κατάφερε να μετρήσει πόσα σκαλοπάτια οδηγούσαν σε εκείνη την γκρι  μισοφτιαγμένη πισίνα… Και κατάφερε να μετρήσει πόσα άτομα τελικά συγκεντρώθηκαν σε αυτήν την οικογενειακή συνάντηση… Μία μικρή κοινωνία αγάπης... Ναι… Πέρασε τόσο όμορφα… και ο μήνας μπήκε ανοιξιάτικος… και αισιόδοξος... Αλλά οι δυνάμεις της έδωσαν και την τελευταία τους πνοή... Λίγο πριν αποκοιμηθεί… μάζεψε τα πόδια της πάνω στο κάθισμα..έβαλε την ζώνη κάτω από την μασχάλη της..για να μην την ενοχλεί στο λαιμό..και το κεφαλάκι της απαλά ακούμπησε στην πόρτα... ονειρευόμενη πως ακόμα χόρευε στο πράσινο γρασίδι... σαν μια νεράιδα ενός μύθου..
Δεν θυμάται πως ξύπνησε ακριβώς… Με τις άκρες των ποδιών της ένοιωθε την τραχιά αίσθηση από το χαλάκι του αυτοκινήτου μαζί όμως με κάποιο υγρό που κολλούσε… και σπασμένα γυαλιά...Όλα ήταν σκοτεινά… Δεν ήξερε αν ακόμα τα μάτια της ήταν κλειστά ή απλά δεν μπορούσε να δει…  Άκουγε ομιλίες… σίδερα να χτυπούν... και σειρήνες να ουρλιάζουν... Νόμιζε πως ονειρευόταν… Το δεξί της χέρι ήταν μουδιασμένο… και το κεφάλι της άρχιζε να στριφογυρίζει... Ακόμα δεν μπορούσε να δει… Μόνο να αισθάνεται ... Προσπάθησε να σηκωθεί ... αλλά τα πόδια της δεν ανταποκρίθηκαν… Όταν ένα χέρι πολύ απαλά την άγγιξε στο σώμα εκείνη είπε ξεψυχισμένα.... «όχι. εγώ είμαι καλά… τους άλλους να κοιτάξετε...»Ένας άντρας της απάντησε για να την ενθαρρύνει... «Μην ανησυχείς… Όλα θα πάνε καλά…»
Εκείνη άκουσε τον δισταγμό στην φωνή του… λίγο πριν χάσει τις αισθήσεις της...
«Τροχαίο δυστύχημα στο δρόμο Θεσσαλονίκης-Χαλκιδικής… Μετά από σύγκρουση και ανατροπή των αυτοκινήτων τους τετραμελής οικογένεια τραυματίστηκε σοβαρά όταν μεθυσμένος οδηγός έπεσε μετωπικά πάνω τους...»
Μέσα στο ασθενοφόρο… το κοριτσάκι τώρα μετρούσε τους χτύπους της καρδιάς της... ένα… δύο… τρία...


Το μόνο που ήθελε..ήταν να μην χάσει το μέτρημα…

2o βραβείο
Ευπειθώς αναφέρω…
Μαρία Κανελλάκη
«Ήλθαμε εις γάμου κοινωνίαν», που θα’λεγε κι ο θείος Ορέστης, o απόστρατος. Ένα κρύο βράδυ, πριν δυο χιλιάδες Μάρτηδες. Τόσους χειμώνες μου φάνηκε πως μέτρησα από τότε.  Όρκοι αιώνιας αγάπης τυλιχτήκανε σε τούλια, γίνανε μπομπονιέρες και ξεχαστήκανε στο πίσω παρμπρίζ ενός αυτοκινήτου. Την ιστορική φράση «Είσαι ο θησαυρός μου!», την εξέλαβα ως αβρότητα. Δεν αντιλήφθηκα ότι κυριολεκτούσες.
Έκτοτε, οι ιεροί όρκοι καταπατήθηκαν αυθωρεί,  που θα’λεγε κι ο θείος. Ο μύθος του «Καλού Παιδιού», αποδομήθηκε σε πενήντα δύο φύλλα. Τράπουλα και υπόσχεση. «Θα το κόψω…». Κοπήκαμε εμείς στο τέλος. Χρέη, απειλές και ψυχολογικός ξυλοδαρμός. Οι διαμαρτυρίες μου κατεστάλησαν βίαια. Κατάχρηση συζυγικής εξουσίας  και λίγο πριν παίξεις τα ρέστα σου, η μεγάλη μπλόφα. “Το παιδί δεν το σκέφτεσαι;”
Το σκέφτηκα. Μου την έπεσε κι ο θείος Ορέστης. Ξοπίσω, σύσσωμο το ιερό τάγμα συγγενών και φίλων.
Σύνθημα: «Τι θα κάνεις μόνη σου μ’ ένα μωρό
Παρασύνθημα: «Δώσε μια ευκαιρία… θα δεις, όλα θ’ αλλάξουν
Το μόνο που άλλαξε ήταν οι ώρες που δούλευα. Υπερωρία που πήγε σύννεφο! Να καλύπτονται όλα τα έξοδα. Ακολούθησε αιματοκύλισμα. Το παιδί μετατράπηκε σε πεδίο βολής. Ενίοτε, χρησιμοποιήθηκε ως ανάχωμα. Που θα’λεγε κι ο θείος…
Απόφαση  για ανατροπή του καθεστώτος τυραννίας,  ελήφθη υπό το κράτος πανικού. Δικηγόρος, χαρτιά, παπαδόσημα, έξοδα παράστασης, η παράσταση έλαβε τέλος, αυλαία. Και μια υπογραφή,  που την πλήρωσα με -μνημονιακής χροιάς- όρους και πανωτόκια. «Ο λογαριασμός στην κυρία! Εγώ δεν ήθελα χωρισμούς…»
«Διαζύγιον εξεδόθη!», όπως με λύπη του διαπίστωσε ο θείος. Αιματηρή συναινέσει. «Υπογράφω, αλλά δεν θα πάρεις μία! Θα το μεγαλώσεις μόνη σου!». Συνηθισμένα τα βουνά. Ουδέν νεώτερον απ’ το πατρικό μέτωπο!
Το μεγάλωσα μόνη μου. Μεγάλωσα κι εγώ μαζί του. Αντέξαμε. Παρά τους σφοδρούς βομβαρδισμούς με πυρά θανάτου. Χολή κι αδιαφορία. Κι απάνω που σηκώναμε λίγο κεφάλι, αρχίζανε οι σειρήνες του πολέμου. Έτσι τη βγάζω ετούτη την ισόβια θητεία. Ανάσα και  συναγερμός. Μικροχαρά και πανικός. Γέλιο και τρεχαλητό στο καταφύγιο. Σφιχταγκάλιασμα με το παιδί στα σκοτεινά.  Εμπύρετες νύχτες, ξενύχτια, ζόρια, κόντρες κι εφηβικές ανησυχίες. Κι εγώ σκοπιά, μ’ ένα ντεπόν κι ένα θερμόμετρο υπό μάλης. Και γιορτές σχολικές που δεν τις χειροκρότησε κανείς. Απ’ το γραφείο τον σκεφτόμουν να λέει το ποίημά του και βάραγα το πληκτρολόγιο, σα να ήμουν στη γιορτή και του βαρούσα παλαμάκια. Τι να σου λέω τώρα…
Ακολουθεί ανακοινωθέν απ’ το μέτωπο. Που θα’λεγε κι ο θείος.
«Ευπειθώς αναφέρω ότι:
Αν στεκόσουν στο ανάστημά σου, αυτή την εποχή θα έβαζες πλάι σου τον μικρό και θα στοιχίζατε το ύψος σας. ΄Ενα κι εβδομήντα έφτασε. Θα το χάραζες με μολύβι στην κάσα της πόρτας. Και θα καμάρωνες».
Χωρίς ίχνος υπόληψης,
Ο «θησαυρός» σου!
Ή, κατά τον θείο Ορέστη…
Mόνιμος Στρατιώτης Πεζικού, διατελών παραλλήλως καθήκοντα:
Υπαλλήλου Γραφείου
Νοικοκυράς  με μεταπτυχιακά
Οικονομολόγου, με μάστερ στην  αιματηρή – μικροοικονομία
Μητέρας  με  ανεγνωρισμένους τίτλους θυσιών
*****
(Είναι αφιερωμένο στη φίλη που γνώρισα σ’ ένα γειτονικό φυλάκιο. Εγώ με μαυρισμένη την ψυχή, αυτή με μαυρισμένο το κορμί. Παρέα γλύφαμε τις πληγές μας, πριν γυρίσουμε αγχωμένες στη σκοπιά μας. Μαζί στις «καλλιόπες», στα μαγειρεία και στα καψόνια. Κατά τύχη -ίσως-  τη λένε Μάχη.)

3ο βραβείο
α) Ένας μύθος ακόμα.
@iris (Aριστέα)
Τη λένε Δανάη. Ή έτσι συστήνεται τουλάχιστον μέσα από το μισάνοιχτο παράθυρο, καθώς σκύβει για τα διαδικαστικά. Στριμώχνεται λες κι είναι γκισέ ταμείου, μα εδώ δεν θα πληρώσει. Θα πληρωθεί, έτσι και κλείσει τη συμφωνία. Ερωτήσεις κοφτές. Απαντήσεις στον ίδιο τόνο. 
Το αλισβερίσι στέφεται με επιτυχία. Το αυτοκίνητο μαζί με τη Δανάη εξαφανίζεται στο επόμενο στενό.
"Αν κάνουμε γρήγορα ίσως προλάβω άλλον ένα" σκέφτεται η Δανάη που μετράει τα νυχτοκάματα στο κεφάλι της, για να ξεχάσει το ιδρωμένο σώμα που αγκομαχάει σαν πληγωμένο ζώο πάνω της!"
Τα ξημερώματα, στο υγρό της κενοτάφιο, θα μετρήσει τα λεφτά, θα τα φυλάξει με προσοχή και θα πέσει ξερή, σε ύπνο βαθύ. 
Έτσι είναι η ζωή της τα τελευταία τρία χρόνια. 
Δεν έχει περάσει τα είκοσι, μα το έντονο μακιγιάζ τη δείχνει πολύ μεγαλύτερη. Θα την πεις πουτάνα. Εύκολα. Μα δεν θα μάθεις ποτέ την ιστορία της. Ούτε θα στη πει. Δεν αναμασάει ιστορίες για την άτιμη την κοινωνία και τη σημαδεμένη της τράπουλα. Σιωπηλά υπομένει. Και περιμένει....
Θα ξυπνήσει το απόγευμα και θα φύγει βιαστικά. Με το ίδιο μακιγιάζ ξεχασμένο στο πρόσωπό της. Με ένα αρκούδο στο χέρι ψάχνει απεγνωσμένα για ταξί.
Κι εκεί, πέφτει πάνω της η Ντόρα. Μαλλί κομμωτηρίου, άψογο βάψιμο, όλα προσεγμένα. 
Θα προσέξει τη Δανάη, με τα μαυρισμένα από το μακιγιάζ μάτια, γιατί της "κλέβει" το ταξί! 
"Πουτάνα"! μουρμουράει από τα σφιγμένα της δόντια, η Ντόρα και βλαστημάει τη τύχη της καθώς θα παιδευτεί να βρει έπειτα ταξί.
Όταν καταφέρει και γυρίσει σπίτι, θα τηλεφωνηθεί με τη φίλη της. Θα μιλήσουν για το τι θα βάλουν απόψε, "Πάει η φούξια γόβα ρε με το καινούργιο μου φουστάνι;! Ναι; Ωραία!.... Β.Π.; Τέλεια..... Θα είναι κι ο Τζίμυ; Γουστάρω!" 
Το βράδυ θα κάνει θραύση μέσα στο κίτρινο μικροσκοπικό φουστανάκι της. Θα λικνιστεί άψογα για χάρη του Τζίμυ πάνω στη μπάρα. Και θα φύγει μαζί του μέσα στο υπέροχο κάμπριο ασημί εργαλείο του!
Θα νιώθει υπέροχα που γράπωσε την ευκαιρία από τα μαλλιά με τον φραγκάτο Τζίμυ, από τα βόρεια προάστια. "Επιτέλους! Ανατροπή στη γκαντεμιά μου". σκέφτεται! Και θα ξεχάσει αμέσως και τα νεύρα και την κοπέλα με το άθλιο ντύσιμο και το ξεφτισμένο μακιγιάζ.
Τη κοπέλα  που της έκλεψε το ταξί, με έναν αρκούδο στο χέρι. Τη Δανάη που δεν μιλάει. Μόνο υπομένει.
Δεν θα μάθει ποτέ τον προορισμό της. 
Δεν θα τη δει ποτέ να φτάνει στο Χατζηκυριάκειο. Δεν θα τη δει να παίρνει αγκαλιά το μικρό της αγγελούδι, να προσπαθεί να το χορτάσει, να  αναπληρώσει τις απουσίες. Δεν θα δει το δάκρυ που κυλάει καθώς μπαίνει ξανά στο ταξί για να γυρίσει πίσω στο σιωπηλό της μαρτύριο.
Και δεν θα μάθει ποτέ, ότι πουτάνα δεν είναι αυτή που πουλάει το κορμί της, για να πάρει πίσω το παιδί της!
Μύθος, από τους πολλούς που κυκλοφορούν για να κοιμάται ήσυχη η κάθε Ντόρα που ξεπουλάει τη ζωή της πάνω σε μπάρες και ξέφρενα ξενύχτια!

β) Το χωριό των μύθων
Mαρία (mytripsonblog)
Το ανηφορικό μονοπάτι χάνονταν εδώ κι εκεί, καθώς το έπνιγε η πυκνή βλάστηση. Ο ήλιος ανέβαινε όλο και ψηλότερα κι ένιωθα τις αχτίδες του σαν ένα ακόμα βάρος που έπρεπε να κουβαλάω.
Αυτό, που το προηγούμενο βράδυ, κάτω από το φως των κεριών, φάνταζε σαν ευκαιρία για περιπέτεια, είχε αρχίσει να γίνεται κουραστικό και βαρετό. Τώρα δεν βρισκόμασταν πια στη δροσερή βεράντα παίζοντας τράπουλα και τρώγοντας καρπούζι, αλλά ανεβαίναμε όλο και ψηλότερα στο βουνό, για να ανακαλύψουμε το χωριό των μύθων. Έτσι το είχαμε βαφτίσει από την πρώτη στιγμή που πατήσαμε το πόδι μας εδώ, μια και όλο γι’ αυτό ακούγαμε. Κάθε μύθος ήταν διαφορετικός, αλλά όλοι ήταν παράδοξοι και αρκετά μυστήριοι για να μας εξάψουν την περιέργεια. Η τοπική κοινωνία αναφέρονταν συχνά στα παράξενα γεγονότα που έκαναν το χωριό να ερημώσει.  Λίγο οι μύθοι, λίγο η δική μας αγάπη για κάθε τι παράξενο, έκαναν την ανατροπή στο καθημερινό μας πρόγραμμα. Δεν ξέρω αν τα δεκάδες θροΐσματα που ακούγονταν γύρω μας, ήταν αυτό που μου δημιουργούσε ταραχή, ή η ιδέα του ερειπωμένου χωριού.
Κι εκεί που περπατούσα μηχανικά και  ονειρευόμουν παραλίες και βουτιές σε κρύα νερά, κάποιος φώναξε δυνατά.
Είχαν αρχίσει να φαίνονται πια τα χαλάσματα του χωριού. Για μια στιγμή ο ήλιος με τύφλωσε κι εκεί που πριν λίγο είχε ερείπια, νόμισα πως είδα κανονικά σπίτια.
Μπαίνοντας στο χωριό, μια αλλόκοτη αίσθηση με συνεπήρε και η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει τόσο δυνατά που φοβήθηκα. Έβλεπα τους άλλους γύρω μου να γελάνε και να αστειεύονται και προσπάθησα να πνίξω το φόβο μου.
Σταμάτησα κάτω από ένα μπαλκόνι και μου φάνηκε πως διέκρινα τα γεράνια που κάποτε γέμιζαν τις γλάστρες του. Ένας δρόμος δίπλα στο σπίτι με τα γεράνια μου κέντρισε το ενδιαφέρον και χωρίς να το σκεφτώ τον ακολούθησα.
Οι φωνές των άλλων ακούγονταν όλο και πιο μακρινές και μου πέρασε από το μυαλό, πως ίσως τους κάνω να ανησυχήσουν.
Για κάποιο λόγο δε με ένοιαξε καθόλου και συνέχισα να προχωρώ καθώς γύρω μου τα σπίτια αποκτούσαν στέγες, παράθυρα, πόρτες, ζωή. Νόμιζα πως ήταν η φαντασία μου που οργίαζε, αλλά δε φοβόμουν πια. Ούτε ζεσταινόμουν όπως όταν ανεβαίναμε στο μονοπάτι.
Ο ήλιος εξακολουθούσε να λάμπει πάνω μου, αλλά θα έλεγε κανείς πως δεν ήταν πια καλοκαίρι.
Κοιτούσα γύρω μου, καθώς μια αίσθηση γυρισμού πλημμύριζε το είναι μου. Άρχισα να καλημερίζω ανθρώπους που λίγο πριν δεν έβλεπα.
Διάβηκα την αυλόπορτα ενός μικρού σπιτιού  κι ένα κοριτσάκι έτρεξε να χωθεί στην αγκαλιά μου.
-Μαμά, ήρθαν πάλι οι άγνωστοι στο χωριό. Τους είδες;
-Τους είδα αγάπη μου. Πώς να της εξηγήσω πως πριν λίγο ήμουν κι εγώ ανάμεσά τους; Πώς να εξηγήσω όλα όσα γίνονταν, από τη στιγμή που δεν τα καταλάβαινα ούτε εγώ;
-Έλειψες καιρό μαμά, μου παραπονέθηκε το παιδί. Όλοι έλεγαν πως δε θα ξαναγυρίσεις. Πως πέρασες σε άλλη ζωή.
Καθώς μπαίναμε στο σπίτι και η βαριά πόρτα έκλεινε πίσω μας, μια σκέψη πέρασε φευγαλέα από το μυαλό μου. «Κάποιοι θα με ψάχνουν πάλι».

Άλλη μια φορά ο blogger αρνείται να υπακούσει 
και  βγάζει τις βραβευμένες ιστορίες
με διαφορετικά μεγέθη γραμματοσειράς...

Όλοι μαζί  ας προετοιμαστούμε για να ακολουθήσουμε 
το παιχνίδι μας στον 12ο γύρο του
μετά από τον οποίο θα κάνει μια μικρή παύση 
λόγω διακοπών
και ίσως κατόπιν ξεκινήσει με διαφοροποιήσεις...
Αν κάποια από τις νικήτριες θέλει να το φιλοξενήσει 
στο δικό της blog γι αυτήν την φορά 
δεν έχει παρά να με ενημερώσει με mail.

H 1η νικήτρια, που  αυτή τη φορά είναι η Μayumi
θα βρει 5 ουσιαστικά συγκεκριμένα ή αφηρημένα, 
που θα αποτελέσουν τη βάση για τη διεξαγωγή του 12ου παιχνιδιού μας
το οποίο θα ξεκινήσει μέσα σε λίγες ημέρες.

Οι νικητές παρακαλούνται να στείλουν στο mail μου
flora27031960@gmail.com 
τα στοιχεία τους για να παραλάβουν τα δωράκια τους
ακόμη κι αν μου τα έχουν ξαναστείλει
γιατί δεν κρατάω αρχείο διευθύνσεων.

Για άλλη μια φορά σας ευχαριστώ θερμά για τη συμμετοχή σας.
Πάμε να ετοιμαστούμε όλοι μας για το 12ο  παιχνίδι!

23 σχόλια:

  1. Φλώρα μου καλησπέρα...συγχαρητήρια στις νικήτριες..να χαρούν τα όμορφα δώρα σου
    περιμένω τις νέες λέξεις ...
    χρειάζεσαι και συ ξεκουράση , εμείς εδώ θα είμαστε γιατί αγαπούμε και σένα και το μπλοκ σου και το παιγνίδι ΜΑΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μράβο στα κορίτσια... που ξεχώρισαν με τις ιστορίες τους... τα συγχαρητήρια μου...και ειναι ενας τρόπος όμορφος να προσπαθήσουμε περισσότερο.. μετράει πάντα η συμετοχή.....και το παιχνίδι Φλωρα μου ειναι ενας τροπος να μας κεντρίσει το ενδιαφερον .. για κατι που αγαπαμε.. να κάνουμε...φιλακια πολλα... και παλι μπράβο.. για όλα..!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και οι τέσσερις ιστορίες ήταν υπέροχες!!!
    Μπράβο στις νικήτριες!
    Μπράβο και στην πρωτοεμφανιζόμενη Mayumi, το άξιζε και με το παραπάνω!
    Θα επισκεφτώ και τα ιστολόγια για να ξαναδώ τις ιστορίες με άλλα μάτια...
    Καλό ξημέρωμα Φλώρα! Νομίζω αυτό το παιχνίδι ήταν από τα καλύτερα ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φλώρα μου!!!αλήθεια θα μου στείλεις ένα τέτοιο όμορφο δωράκι?? ΟΥάου!
    Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους με ψήφισαν μέσα από την καρδιά μου και σε εσένα που φιλοξενείς ένα τόσο όμορφο παιχνίδι!Θα σου στείλω σε mail τα στοιχεία μου και τις 5 λέξεις που σκέφτηκα!!
    Φιλάκια πολλαααααά σε όσους και όσες συμμετείχαν!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μόλις τελείωσε ο εορτασμός των γενεθλίων μου. Τα φώτα έσβησαν. Μάζεψα και τα τελευταία πράγματα, έβαλα ποτάκι και κάθισα στον υπολογιστή μου! Τι όμορφη έκπληξη με περίμενε;
    Δεν είναι η διάκριση!
    Είναι ότι συγκατοικώ στη τρίτη θέση με το αγαπημένο μου Μαράκι! Δεν μπορείτε να φανταστείτε τη χαρά μου!
    Είναι ότι αρκετοί φίλοι ένιωσαν κάτι από τα μηνύματα που ήθελα να περάσω και με τίμησαν με τη ψήφο τους!
    Είναι που κάποιοι επέλεξαν την ιστορία μου με το τρία τους!
    Και σας ευχαριστώ πολύ όλους γιατί ...ρε παιδιά είναι η πρώτη μου φορά! Επιτρέπεται να χοροπηδάω κι απόψε ε;

    Μπράβο στο κορίτσι μας, τη Mayumi, που από την πρώτη φορά που τη διάβασα κατάλαβα ότι το'χει! Και της πρότεινα αμέσως το παιχνίδι μας!
    Μπράβο στο κανελλάκι μας που πάλι ζωγράφισε ( εξάλλου και τις δύο ιστορίες τις τίμησα με τη ψήφο μου).
    Μπράβο στη Μαρία μας (me maria) που σταθερά γίνεται όλο και καλύτερη!

    Μπράβο σε όλους γιατί ki αυτή τη φορά είχαν συγκεντρωθεί διαμάντια!

    Τα μεγαλύτερα μπράβο όμως σε σένα Φλώρα μου, για την εξαιρετική ιδέα που είχες εξαρχής και για όλη την αγάπη που δίνεις κάθε φορά από τη σωστή διεξαγωγή του έως και τα δώρα των νικητών !
    Σε ευχαριστούμε!
    Σε ευχαριστώ ! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Συγχαρητήρια στις νικήτριες αλλά και σε όλους τους συμμετέχοντες αυτού του όμορφου δημιουργικού παιχνιδιού! Υπέροχες όλες οι ιστορίες! Μπράβο και σε σένα Φλόρα μου για τη διοργάνωση!! Καλή συνέχεια εύχομαι και καλή έμπνευση για το επόμενο παιχνίδι! Πολλά φιλούθκια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. υπέροχο συναρπαστικό το παιχνίδι σου Φλωρα μου και αυτή τη φορά και μοναδικά όλα τα κείμενα συγχαρητήρια σε όλες και όλους στις νικήτριες μας ένα μεγαλοοοοο φιλί για τα συναισθήματα που μας χάρισαν και καλοφορετα τα δωρακια τους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Χαμογελάω πολύ..καλύτερη παρέα δε θα μπορούσα να έχω, όχι μόνο στην τρίτη θέση, αλλά εδώ ανάμεσα σε όλους σας...
    Νομίζω πως καταλαβαίνετε τι θέλω να πω, μια και πάω στοίχημα πως όλοι κάπως έτσι νιώθουμε...
    Η Φλώρα μας έδωσε ευκαιρία να γίνουμε μια όμορφη παρέα και θέλω να την ευχαριστήσω γι΄αυτό..όπως θέλω να ευχαριστήσω κι όσους βαθμολόγησαν την ιστορία μου, αλλά και όσους τη διάβασαν, όσους συμμετέχουν κάθε φορά με κάθε τρόπο..όλους όσους δίνουν ζωή στο παιχνίδι..
    Συγχαρητήρια σε όλους αυτούς λοιπόν, αλλά και στα κορίτσια που διακρίθηκαν...εκτός από τη δική μου που φυσικά δεν βαθμολογώ, βαθμολόγησα τις δυο πρώτες και στο τσακ μου ξέφυγε της Αριστέας μας...ήταν ανάμεσα σε αυτές που θεωρώ πως αδίκησα μια και ήταν στις αγαπημένες μου...Αριστέα, που θα μου πάει θα σε πετύχω κάποτε..χαχα!!
    Φιλιά πολλά σε όλους!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ανώνυμος1:22 μ.μ.

    Μπράβο σε όλες κι όλους τους συμμετέχοντες.
    Από την αρχική πρόταση μέχρι την προβολή των κειμένων, δεν χάνεται καθόλου το ενδιαφέρον.
    Και τί να πούμε για τη διοργανώτρια που βρίσκει χρόνο για πολλά και για πολλούς;
    Ακόμα μπράβο και φιλάκια!
    christi

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μπράβο σε όλους όσους συμμετείχαν και συγχαρητήρια στις 4 νικήτριες!
    Φλώρα μου, στέλνω μια αγκαλιά σαν ευχαριστώ για την άψογη (και πάλι) φιλοξενία και ένα μεγάλο φιλί για να πάρει την κούρασή σου από όλα τα διαδικαστικά του παιχνιδιού.
    Να περάσεις ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Φλωρούκο μου θα το δώσεις το βραχιόλι;
    Να σου πω την αμαρτία μου εγώ θα το κρατούσα.
    Τόση δουλειά έχεις κάνει δε θα σου δώσουν δωράκι εσένα;
    Συγχαρητήρια στις νικήτριες και τις συμμετέχουσες!
    Συγχαρητήρια και σε σένα, ακόμα μια φορά εξαιρετική οικοδέσποινα!!

    Πολλά πολλά φιλάκια, καλό Σαββατοκύριακο:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Mπραβο σε όλους όσους συμμετείχαν και μπραβο και σε σένα Φλωρούκο!
    Ηταν όλες οι ιστορίες τέλειες!
    Καλό Σαβατοκύρισκο σε όλους!
    Φλώρα τα βραχιολάκια σου καταπληκτικά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. όλες οι ιστορίες ηταν ωραίες......αλλά ήμερα εγω θα βραβεύσω εσένα για την διοργάνωση αυτού του πολύ ωραίου παιχνιδιού....δεν έχω βραβείο να σου δωσω....αλλά δέξου τις πολλές ευχαριστίες μου από καρδιάς.....αντε και στο επόμενο......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Δεν θα κουράζομαι να στο λέω.
    Σε θαυμάζω γι αυτό που έχεις στήσει με πολύ κόπο και δουλειά.
    Μια αλυσίδα ανθρώπων, που με αφορμή ένα παιχνίδι, ολοένα μεγαλώνει και εξελίσσεται. Ξέρω πως θα μπορούσες να αφιερώνεις τον ελεύθερο χρόνο σου σε πιο ανάλαφρες & διασκεδαστικές ασχολίες.
    Όλα τα βραβεία ανήκουν σε σένα και όσα "ευχαριστώ" και να σου πούμε, είναι λίγα!
    Καλή ξεκούραση Φλώρα μου!
    Να χορτάσεις ήλιο, θάλασσα, φίλους & ... πιτόγυρα ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Συγχαρητήρια στις νικήτριες (πολύ ωραίες οι ιστορίες τους) αλλά και σε όσες πήραν μέρος στο παιχνίδι!!!!Συγχαρητήρια και σε σένα για τη διοργάνωση του παιχνιδιού!!!!Φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Τα θερμά μου συγχαρητήρια σε όλες τις κυρίες που κέρδισαν γιατί το άξιζαν πραγματικά! Κι αυτή τη φορά διαβάσαμε πάρα πολύ ιδιαίτερες ιστορίες και δεν χαίρομαι μόνο για τα τρία κορίτσια μου που θριάμβευσαν αλλά και για την πρώτη νικήτρια που δεν την ήξερα και θα προσπαθήσω να την γνωρίσω και να της δώσω και κατ' ιδίαν τα συγχαρητήρια μου! Φλωρούκο μου εσύ έσκισες ως συνήθως ως οικοδέσποινα!! Φιλάκια σε όλους! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Υπέροχες ιστορίες από υπέροχες κυρίες!!!!Συγχαρητήρια!!!Φιλάκια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Πολλα πολλα συγχαρητηρια στις νικητριες αλλα και σε ολες τις συμμετεχουσες. Ποσο χαρηκα που οι δυο απο αυτες που ψηφισα βραβευτηκαν. Ασε που απολαυσα πολυ το παιχνιδι παρολο που δεν συμμετειχα.
    Μπραβο σου Φλωρα. Υπεροχη ιδεα και αρτια οργανωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Συγχαρητήρια στις νικήτριες
    Πολύ όμορφες οι ιστορίες τους
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. ΒΓΗΚΑΝ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΒΡΑΒΕΙΑΩΝ ΜΑΣ!!! http://theacity.blogspot.gr/2013/06/the-city-awards-2013winners.html
    ΡΙΞΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΕΑΝ ΣΥΝΦΩΝΕΙΣ Η ΟΧΙ ΚΛΠ.....
    ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΟΥ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Συγχαρητήρια σε όλες τις νικήτριες και ειδικά στην πρωτοεμφανιζόμενη Mayumi που έκανε πράγματι την έκπληξη.
    Στο blog τις διάβασα ότι η ιστορία της είναι αληθινή και αυτό με συγκλόνισε ακόμη περισσότερο.
    Φιλάκια Φλώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Κορίτσια μου αγαπημένα,
    μια απάντηση για όλες εσάς είναι τόσο λίγη από μέρους μου.
    Τα τόσο καλά σας λόγια για το παιχνίδι μας αλλά και για μένα
    δεν ξέρω αν μπορώ να τα σηκώσω.
    Μου πέφτουν πολύ βαριά στους ώμους.
    Εγώ είμαι πολύ συγκινημένη γιατί αγκαλιάσατε την ιδέα αυτή του παιχνιδιού και είστε εσείς η αιτία που αυτό απέκτησε τέτοια ποιότητα.
    Σας είμαι ευγνώμων που μαζί σας δεν νιώθω ποτέ μόνη μου.
    Πάντα θα υπάρχει κάποια κοντά μου να μου κρατά παρέα
    τις κενές ώρες της ημέρας αλλά και της νύχτας πολλές φορές.
    Δεν σας κρύβω πως μέσα μου νιώθω τις περισσότερες από εσάς
    σαν φίλες πολλών χρόνων...
    Όσο κόπο κι αν χρειάζεται θέλω να σας κρατήσω εδώ
    γιατί έχω ανάγκη να βρίσκεται στη ζωή μου η δική σας αγάπη και ποιότητα.
    Σας φιλώ όλες μαζί και από Δευτέρα ή Τρίτη ξεκινάμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Κοριτσια συγχαρητηρια! Υπεροχες ιστοριες, υπεροχες! Καθε φορα και πιο δυσκολη η επιλογη!
    Παντα επιτυχιες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή