Σάββατο, 18 Μαΐου 2013

Ο κυρ Αντώνης...

Σου στέλνω μηνύματα.
Πολλά μηνύματα.
Τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότερα.
Ήρθε φαίνεται η ώρα να μαζευτεί εκεί πάνω η παρέα σου. Ένας - ένας ολοένα και πιο πολλοί φεύγουν. Χωρίς καν να χαιρετήσουν.
Τελευταία έφυγε κι ο αδελφός σου.
Είμαι σίγουρη πως ήρθε να σε βρει. Eίμαι σίγουρη πως τον περίμενες στην είσοδο.

Τον υποδέχτηκες και στάθηκες κοντά του για να μην νιώθει μόνος στην καινούρια του ζωή μετά το θάνατο, όπως ακριβώς στάθηκες σαν πατέρας σε όλα τα μικρότερα αδέλφια σου, όταν ένα - ένα τα παραλάμβανες για να τα βοηθήσεις να σταθούν μόνα τους στα πόδια τους.

Πάντα αγαπούσες τους ανθρώπους και ήξερες να τους προσφέρεις, χωρίς να τους το δείχνεις, σιωπηλά και με σιγουριά.
Είμαι σίγουρη πως φτάνοντας σου παρέδωσε το τελευταίο μήνυμά μου.
Τον αποχαιρέτησα και του το εμπιστεύτηκα να σου το δώσει.
Που είσαι; Γιατί δεν φαίνεσαι;
Να περάσεις λίγο, απ' τα όνειρά μου, να μου δώσεις ένα σήμα... μια ελπίδα... μια παρηγοριά.
Παλιότερα ερχόσουν και έλεγες ένα γεια. Άφηνες ένα χαμόγελο.
Κάποιες φορές στα όνειρά μου εντελώς ξαφνικά άλλαζε κάποιο πρόσωπο κι έβλεπα απρόσμενα τη  δική σου μορφή.Άλλοτε πάλι άκουγα τη φωνή σου και συνειδητοποιούσα πως αυτή η πλάτη ήταν η δική σου, πως η φιγούρα που διαγραφόταν ήσουν εσύ.
Πότε ερχόσουν χαμογελαστός, πότε σοβαρός.
Πάντα όμως ερχόσουν πριν στο ζητήσω.
Και όταν σου ζήταγα να μιλήσουμε, να σταθείς λίγο, να σε αγκαλιάσω, τότε ξύπναγα κι εσύ είχες φύγει. Αυτό όμως μου ήταν αρκετό. Ένιωθα πως ήσουν εδώ για μένα.
Τώρα χάθηκες. Πάει καιρός που δεν έρχεσαι πια.
Τι φταίει; Με ξέχασες; Απομακρύνθηκες; Έκανα κάτι που δεν σου άρεσε και μου θύμωσες;
Εσύ δεν απουσίαζες ποτέ. Ούτε στα εύκολα, ούτε στα δύσκολα.
Ήσουν εδώ στήριγμα, σταθερότητα, στήλος στη ζωή μου.
Η σταθερή αξία, το καθαρό βλέμμα, η καθαρή σκέψη, η σωστή άποψη.
Η διορατικότητά σου ήταν συγκλονιστική. 
Οδηγός μαζί κι άγκυρα στα άγρια ρεύματα του βυθού.
Μαζί σου εξοικειώθηκα με το θάνατο όπως ακριβώς εξοικειώθηκα δίπλα σου με τη ζωή.
Έφυγες κι έπαψα να φοβάμαι το θάνατο γιατί ήξερα πως πήγες εκεί πρώτος για να ετοιμάσεις το έδαφος ώστε όταν θα φτάσει η ώρα να έρθω κι εγώ, θα απλώσεις το χέρι σου το τόσο ζεστό να με κρατήσει, όπως τότε που το μικρό χεράκι μου χανόταν μέσα στο δικό σου μεγάλο στιβαρό χέρι και με πήγαινες στο σχολείο, βόλτα, σινεμά...
Και δεν έπαψε ποτέ το χέρι μου μέσα στο δικό σου να είναι ένα παιδικό χεράκι.
Τη μέρα που έφυγες  έπιασα τελευταία φορά το χέρι σου και αποθήκευσα μέσα στο δικό μου την αφή και την αίσθησή σου τόσο έντονα που ακόμα την αισθάνομαι.
Εσύ ήσουν ο άνθρωπος που διαισθανόσουν τη λύπη μου, που ήξερες να με ενισχύεις με όση δύναμη μου έλειπε για να τα καταφέρω.
Μου είχες αδυναμία και σου είχα.
Ήσουν η πρώτη και μεγαλύτερη αγάπη της ζωής μου.
Ήσουν η πρώτη και μεγαλύτερη απώλεια της ζωής μου.
Για σένα οι πράξεις μου ήταν πάντα καλά ζυγισμένες, μετρημένες και επεδίωκα η ζωή μου να είναι λόγος για σένα να νιώθεις περήφανος που είμαι παιδί σου.
Δεν ξέρω πως, δεν ξέρω γιατί, μετά τόσα χρόνια η απώλειά σου για μένα είναι το ίδιο οδυνηρή. Ιδιαίτερα κάποιες στιγμές όπως και σήμερα.
Σήμερα σ' έφερα πάλι στη σκέψη μου.
Νομίζω πως αυτό το μνημόσυνο που κάνω για σένα λειτουργεί σαν ίαση για μένα.
Σήμερα όμως ήθελα να μοιραστώ αυτά που νιώθω, ήθελα να σε μοιραστώ με όσους δεν σε γνώρισαν.
Μπορεί σαν άνθρωπος να μην ήσουν τέλειος, όπως κανένας μας δεν είναι... όμως σαν πατέρας δεν υπήρξε άλλος όμοιός σου, ακόμη κι όταν ήσουν βαριά άρρωστος, ως την τελευταία μέρα που αντιλαμβανόσουν τον κόσμο γύρω σου.
Λάτρευες τα παιδιά, τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου. 
Αγαπούσες πολύ και τα περιστέρια...
Πιστεύω πως εκεί πάνω περιβάλλεσαι από πολλούς ανθρώπους και έχεις καλή παρέα, όπως πάντα σου άρεσε και πολλά περιστέρια να φτερουγίζουν γύρω σου κι εσύ να τα χαίρεσαι ρίχνοντάς τους τροφή για να τα φέρεις κοντά σου... να τους δείξεις την αγάπη σου. 
Θυμάσαι που σε πείραζα, όταν σου έλεγα πως προτιμάς να σκοτώσεις ένα παιδί σου παρά τα περιστέρια σου. Και γέλαγες εσύ, γέλαγα κι εγώ γιατί ήξερα πως ούτε μηρμύγκι δεν μπορούσες να βλάψεις, κι ήθελα μ' αυτό να σου τονίσω πως δεν θέλω να σε μοιράζομαι ούτε με τα περιστέρια σου. 
Είχες μια έντονη αίσθηση της δικαιοσύνης. Ήσουν σαφής. Δεν ήθελες να σε αδικήσουν αλλά δεν ήθελες κι εσύ να αδικήσεις κανέναν.'Ησουν αυστηρός κάποιες φορές αλλά  ποτέ σκληρός.
Η υπερβολική αγάπη σου ήταν αυτή που σε έκανε να θέλεις να μηδενίσεις τις πιθανότητες να πληγωθούν τα παιδιά σου από μια δύσκολη ζωή που την γνώριζες καλά.
Κι έπειτα αναρρωτιέμαι γιατί είμαι τόσο απόλυτη στις απόψεις μου....
Μου κληροδότησες, την ξεκάθαρη θέση σου απέναντι στους ανθρώπους και τη ζωή, την αίσθηση του  δικαίου σου, το χαμόγελό σου το αβίαστο, την καλοπροαίρετη διάθεσή σου απέναντι στους ανθρώπους. 
Μόνο ένα πράγμα δεν έμαθα από σένα. Να στηρίζομαι τόσο δυνατά στα δικά μου πόδια όσο εσύ, γιατί ποτέ δεν μου είχες στερήσει τη βοήθειά σου και προσπαθούσες να προχωράς στο δρόμο πριν από μένα για να τον καθαρίζεις από εμπόδια και σκουπίδια.
Αυτή τη δική σου αποφασιστικότητα δεν έχω  για να πετάω τα σκουπίδια απ' τη ζωή μας. Αυτό το έκανες πάντα εσύ για όλους μας γιατί είναι κάτι πολύ οδυνηρό, και όλα τα οδυνηρά τα κράταγες μακριά από την οικογένειά σου και κυρίως απ' τα παιδιά σου. 
Η απόλυτη προστασία σου με κάνει τώρα που δεν σ' έχω να νιώθω εκτεθειμένη.
Δεν θέλω να πω τίποτα άλλο... ένα βιβλίο αξίζει η ζωή σου και το χαμόγελό σου.
Το χαμογελό σου δεν μπορεί να κρύψει αυτό που πραγματικά ήσουν, αυτό που καμιά περιγραφή δεν μπορεί να ζωγραφίσει.
Το χαμόγελό σου... Το πιο ανοιχτό  κι αβίαστο χαμόγελο ανθρώπου...
Το μεγάλο σου μέτωπο φανέρωνε τον πιο  έντιμο και ξεκάθαρο  άνθρωπο που έχω γνωρίσει.
Και το τραγούδι λες και γράφτηκε για σένα...
Ο δικός μου κυρ Αντώνης. Ο κυρ Αντώνης όλης της γειτονιάς, όλου του κόσμου.



Και μην ξεχνάτε...
μένουν μόνο λίγες ημέρες 
μέχρι την Παρασκευή 
που λήγει η προθεσμία 
της συμμετοχής σας 
στο παιχνίδι μας 

57 σχόλια:

  1. Φλώρα μου γλυκιά με συγκίνησες πάρα πολύ.
    Να είσαι καλά να τον θυμάσαι... κι εκείνος σίγουρα θα σε καμαρώνει από ψηλά.
    Πίστεψέ με, είναι πολύ σημαντικό που έχεις τόσες μνήμες να θυμάσαι, που τον έζησες, τον πρόλαβες, τον γνώρισες σαν άνθρωπο. Εγώ δεν στάθηκα τόσο τυχερή...
    Σε φιλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λυπάμαι τόσο πολύ για την έλλειψη αυτή στη ζωή σου.
      Εγώ ναι τον χάρηκα 40 χρόνια...
      Είμαι τυχερή που τον είχα.
      Σε φιλώ

      Διαγραφή
  2. με συγκινησες και μένα, εχω και εγω ενα κυρ αντωνη που το γραφω γραμματα συχνά
    αγκαλιά και φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσύ γράμματα, εγώ μηνύματα με όσους φεύγουν.
      Καμιά φορά σκέπτομαι τι ωραία θα ήταν να υπάρχει ένα διαδίκτυο που να στέλνει εκεί πάνω τις σκέψεις μας, τα μηνύματά μας....
      Λες να προχωρήσει ως εκεί η τεχνολογία κάποτε;

      Διαγραφή
  3. Υπέροχο !!
    Θα ήθελα η κόρη μου, κάποτε, όταν έρθει ο καιρός να μου γράψει κάτι τέτοιο.
    Σίγουρα το πήρε κι αν δακρύζουν οι ψυχές, δάκρυσε !

    Να είσαι καλά, να τον θυμάσαι πάντα με τόση τρυφερότητα και αγάπη ! Αυτό κρατά τις ψυχές !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σου εύχομαι η κόρη σου να σου εκφράσει την αγάπη της από κοντά.
      Να σε κάνει να δακρύσεις από ευτυχία και όταν θα έρθει η ώρα να χωριστείτε να έχετε πει από κοντά όλα αυτά που εγώ με τον πατέρα μου δεν είπαμε, αλλά τα εννοούσαμε...

      Διαγραφή
  4. δεν ξέρω γιατί,αλλά από μικρή αγαπούσα αυτό το τραγούδι.
    Λυπάμαι για τον χαμό του,χαίρομαι όμως για τα τόσο όμορφα συναισθήματα που έχεις!!! Απόλαυσε τις αναμνήσεις Φλώρα μου....και εκείνος είμαι σίγουρη,θα σε βλέπει και θα σε καμαρώνει και κυρίως θα σε προστατεύει.
    Πολλά φιλιά


    …….(¨`•.•´¨)…..….l | /
    (¨`•.•´¨).¸.•´—— (ړײ) —
    .`•.¸.(¨`•.•´¨)….… / | l
    (¨`•.•´¨).¸.•´
    .`•.¸.•´.•´
    ……`•´¸
    ………..)
    ……¸.•´
    …..(
    ……`•.¸
    ………..Είσαι γλύκα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για μένα απ' όταν ήμουν πολύ μικρή αυτό το τραγούδι ήταν απόλυτα συνδεδεμένο με τον μπαμπά μου...
      Είχε κάτι απ' την απλότητά του και την ευθύτητά του.
      Σε φιλώ κι ευχαριστώ...

      Διαγραφή
  5. Όμορφη ανάρτηση
    Να ζήσεις να τον θυμάσαι
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Μαρία Έλενα.
      Νιώθω πως μπορεί να σας κούρασα με την αποτύπωση των συναισθημάτων μου απόψε...

      Διαγραφή
  6. Φλώρα ο πατέρας σου από εκεί ψιλά θα κλαίει με τον γλυκό και συγκινητικό τρόπο που αναφέρεσαι σε αυτόν.
    Και εγώ είχα αδυναμία στον πατέρα μου αλλά δυσκολευόμουν να την εκφράσω.
    Έφταιγε και εκείνος λιγάκι γιατί με την αυστηρότητα που τον χαρακτήριζε δεν μου έδινε θάρρος.
    Αλλά έτσι ήταν η γενιά των γονιών μας.
    Δεν εξέφραζε ανοιχτά τα αισθήματα της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν ήξερα πως θα έκλαιγε δεν θα έγραφα ποτέ κάτι τέτοιο.
      Κι ας ήταν δάκρυα χαράς...
      Ο πατέρας μου δεν είχε κλάψει μπροστά μου παρά μόνο μία φορά, όταν ήταν άρρωστος. Εκείνη τη φορά είχε λειτουργήσει το μυαλό του και κατάλαβε πως τον καθαρίζαμε και ήταν γυμνός μπροστά μας.
      Τότε βρήκε τα λόγια και είπε "Ντρέπομαι" και ταυτόχρονα έκλαιγε.
      Είναι μια στιγμή που ποτέ δεν θα ξεχάσω... ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που τον είδα να κλαίει και δεν το άντεχα.

      Διαγραφή
  7. βρίσκεται σίγουρα με τον δικό μου.....να ειμαστε καλά να τους θυμόμαστε.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μακάρι να έχουν μια καλή παρεούλα...
      Φιλιά

      Διαγραφή
  8. Είναι στη γειτονιά των αγγέλων με τη μαμά μου...
    Κομμάτια μ' έκανες απόψε.
    Σε φιλώ γλυκιά μου:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σίγουρα θα έχουν να πουν πολλά...
      Άνθρωποι γεννημένοι για το ρόλο του πατέρα και φαντάζομαι και η μαμά σου για το ρόλο της μητέρας έχουν τόοοοσα πολλά να πούν....
      Φιλάκια

      Διαγραφή
  9. Ααα !! Μα πως δεν το σκέφτηκες?
    Δεν έρχεται γιατί δεν το έχεις πια ανάγκη !!
    Ερχόταν όταν έφυγε κάπου κάπου για να σιγουρευτεί πως είσαι καλά,
    πως είσαι δυνατή κι αντέχεις με την απουσία του… σε κοιτούσε από μακριά,
    σου χάιδευε τα μαλλιά, σου ψιθύριζε στο αυτί οδηγίες μέχρι που…
    κατάλαβε πως εσύ μπορείς να προχωρήσεις δίχως αυτόν κι εκείνος
    μπορεί πια να ξεκουραστεί !
    Πήρε στους ώμους τα περιστέρια του και χάθηκε με ένα χαμόγελο ευτυχίας.
    Ότι άφησε πίσω του ήταν καλά καμωμένο κι η μικρή του κοιμόταν δίχως άηχα να φωνάζει βοήθεια.

    Ίσως κάποτε ....
    Να χρειαστεί να ξανάρθει

    Μα … όχι , παρακαλά να μην χρειαστεί !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λεβίνα μου, υποπτεύομαι πως είναι το αντίθετο απ' αυτό που λες.
      Ίσως με βλέπει ανάμεσα σε πολλά αδιέξοδα και ψάχνει τον σωστό δρόμο να μου δείξει.
      Ίσως πάλι να ψάχνει τον ταχυδρόμο για να μου στείλει ένα μεγάλο φορτίο δύναμης...
      Ίσως όμως και να μην αντέχουν τα αυτιά του την κραυγή βοηθείας που του εκπέμπω.
      Ας έρθει λίγο κι εγώ θα βρω την άκρη.

      Διαγραφή
  10. Φλώρα μου, να είσαι γερή να του στέλνεις μηνύματα! Αποκλείεται να απομακρύνθηκε και να σε ξέχασε! Συγκινήθηκα πολύ με αυτήν την αναφορά σου στον αγαπημένο σου πατέρα. Και για μένα, δεν περνάει μέρα χωρίς να σκεφτώ τον μπαμπά μου. Τον λάτρευα!
    Φιλάκια !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάλλον για εμάς τις γυναίκες ο πατέρας είναι η πιο άδολη, η πιο αγνή αγάπη που δεν ξεχνιέται ποτέ...
      Φιλιά κι από μένα.

      Διαγραφή
  11. Δεν είναι τυχαίο που σήμερα έκανες την ωραιότερη ανάρτηση σου...
    Μα πόσα θα ήθελα να σου πω. Αν και θα προτιμούσα μια αγκαλιά...
    Επιφυλάσσομαι Φλώρα. Άλλος ένας λόγος για να σε κλείσω μέσα στην καρδιά μου... Πόσα φιλιά να στείλω και να έρθουν εκεί, σε σένα καλό μου Φλωρούκο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κρατήσου τα φιλιά και τις αγκαλιές θα μου τα δώσεις μαζεμένα σε μια εβδομάδα....
      Ομοίως κι εγώ.
      Καμιά φορά βλέπεις με πιάνει να βγάλω τα μέσα έξω κι εκεί πετυχαίνει το γλυκό.
      Όταν με πιάνει το καθωσπρεπει-στικό μου και κρύβω κάτι, δεν μου πετυχαίνει το γλυκό και πάει στα σκουπίδια...
      Προτιμώ να τα λέω όλα, κι ας μου βγει και σε κακό, που λέει το τραγούδι.
      Φιλιά κούκλα μου.

      Διαγραφή
  12. Ολες μας συγκίνησες Φλώρα μου με τη γραφή σου . Μοιράστηκες τα συναισθήματά σου με λόγια ψυχής , που και μένα αγγίζουν αφού και ο δικός μου έχει φύγει και πονάει πολύ.
    Ομως Φλώρα μου μακάρι να μπορούσα να εκφράσω τα όσα νοιώθω , δεν μου είναι εύκολο .
    Βαθιά μέσα μου πιστεύω οτι κάπου υπάρχει το πνεύμα και μας παρακολουθεί.
    Να τον θυμάσαι Φλώρα μου.
    Φιλάκια




    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νikol μου, οι λέξεις ήρθαν μόνες τους...
      Οι σειρές έφευγαν η μια μετά την άλλη χωρίς να καταλαβαίνω πως και διόρθωση δεν έκανα καμία...
      Και το κυριότερο τώρα νιώθω να είναι δίπλα μου.
      Φιλιά γλυκειά μου.

      Διαγραφή
  13. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΦΛΩΡΑ ΜΟΥ!!!!!
    ΣΥΓΚΙΝΗΘΗΚΑ ΚΙ ΕΓΩ ΠΟΛΥ!!!!
    ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΖΗΣΕΣ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΙ ΕΧΕΙΣ ΩΡΑΙΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ!!!
    ΕΓΩ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΧΩ, ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΖΗΣΑ ΑΡΚΕΤΑ!!
    ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΚΑΝΕΣ ΣΗΜΕΡΑ!!!!!
    ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ!
    ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρένα μου ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
      Πολλά φιλιά κι από μένα.

      Διαγραφή
  14. Φλώρα μου δεν έχω λόγια,να είσαι γερή να τον θυμάσαι και να τον μνημονεύεις πάντα..
    Καλημέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Τάνια μου. Τα καλά σου λόγια δείχνουν ότι πέτυχα μάλλον να δείξω ένα κομματάκι από το είναι του.
      Καλή σου μέρα

      Διαγραφή
  15. Πολύ όμορφα και συγκινητικά τα λόγια σου! Δυστυχώς εγώ έχω πολύ λίγες αναμνήσεις,γιατί έφυγε νωρίς. Να'σαι καλά και να τον θυμάσαι πάντα! Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kαλή σου μέρα κι εσένα και σου εύχομαι να μείνουν οι αναμνήσεις σου σαν φυλαχτό μέσα σου, έστω και λίγες, όταν θα έρχονται σίγουρα θα σου κάνουν καλό.

      Διαγραφή
  16. Αχ καλή μου Φλώρα να από που πήρες την αγάπη και την ευαισθησία σου και την καλοσύνη που έχεις για όλο τον κόσμο , πραγματικό και μπλογκερικό... Να είσαι πάντα καλά να τον θυμάσαι με αγάπη .. Με συγκίνησε η ανάρτηση αφιέρωμα και το σημείο με τα περιστεράκια..Καλημέρα και καλή Κυριακή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο μπαμπάς μου ήταν "αληθινός μπαμπάς".
      Μακάρι σαν μάνα να έχω προσφέρει κι εγώ στα παιδιά μου ότι εκείνος σε μένα.
      καλή σου μέρα και φιλιά.

      Διαγραφή
    2. Είμαι σίγουρη Φλώρα μου..είσαι ένας όμορφος άνθρωπος μια όμορφη ψυχή.. καλημέρα και φιλούθκια

      Διαγραφή
  17. Το πιο ζεστό, το πιο τρυφερό σου κείμενο το διάβασα σήμερα αγαπημένη μου Φλώρα! Και δείχνει τι άνθρωπος είσαι! Μπορεί να σκιαγράφησες τέλεια τον πατέρα σου, μα εγώ "διάβασα" εσένα μέσα σε αυτές τις γραμμές! Και νιώθω τυχερή που σε γνώρισα διαδικτυακά, που μπορώ να σε διαβάζω και να σε αποκαλώ πασταφλωρίτσα μου!
    Να ζήσεις να του θυμάσαι πάντα τρυφερά χαρά μου κι εύχομαι να τον ιώθεις μέσα σου κι ας μην έρχεται στα όνειρά σου!
    Φιλάκια πολλά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι ευχές σου όπως πάντα είναι μοναδικές.
      Σε φιλώ Αριστέα μου.

      Διαγραφή
  18. Συγκινήθηκα,διαβάζοντας την ανάρτησή σου,Φλώρα!!Τουλάχιστον έχεις υπέροχες αναμνήσεις...
    Πολλά φιλιά,γλυκιά μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολλές αναμνήσεις και ιδιαίτερες που δεν χωράνε στο διαδίκτυο, παρά μόνο στην καρδιά μου.
      Φιλιά κι από μένα

      Διαγραφή
  19. Ναι μωρέ σε νιώθω.
    Μα ξέρω πως πεθαίνουν μόνο απ' τη λήθη. Ο φυσικός θάνατος δεν είναι παρά μια βιολογική λειτουργία.
    Τα υπόλοιπα μπορεί να μη τα νιώθουμε με τις συμβατικές μας αισθήσεις. Αλλά πόσες φορές σε μια δύσκολη στιγμή της ζωής σου, δεν ένιωσες ένα σπρώξιμο ή ένα άγγιγμα στην πλάτη; Δεν είδες ένα όνειρο ή δεν έγινε ένα μικρό θαύμα ξαφνικά; Δεν γλίτωσες από έναν κίνδυνο κι ύστερα είπες "Άγιο είχα!"...

    Το διάβασα με κρατημένη την ανάσα.
    Με ελάχιστες τροποποιήσεις, θα μπορούσα να το έστελνα και στον δικό μου.
    Συγκινούμαι όταν κρατάμε ζωντανή αυτή την αόρατη αλυσίδα που μας δένει με τους νεκρούς μας. Κάποιος άλλος θα τη συνεχίσει και για μας. Αέναο ταξίδι...

    Να'σαι καλά ρε Φλώρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απ' το λίγο που σε ξέρω νομίζω πως φαίνεται πάνω σου, πόσο καλές και δυνατές ρίζες έχεις μέσα από μια καλή οικογένεια.
      Δεν μου κάνει εντύπωση πως έχεις ζήσει κι εσύ έναν τέτοιο πατέρα.

      Διαγραφή
  20. Συγκινήθηκα κι εγώ πάρα πολύ... Μα τι άνθρωπος είσαι... τι τρυφερό πλάσμα, τι γυναίκα, τι καρδιά έχεις... Είσαι πολύ τυχερή που υπήρξε πατέρας σου ένας τέτοιος άνθρωπος. Πολλοί δεν έχουν αυτή την τύχη... Κράτα βαθιά στην ψυχή σου αυτή την αγάπη σας. Είμαι σίγουρη ότι τη νιώθει ακόμα! Φλώρα μου, υπέροχή μου, καλό μεσημέρι...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι είχα την ευλογία να με μεγαλώσει ένας τέτοιος πατέρας.
      Μακάρι όλου του κόσμου τα παιδιά να πετύχαιναν τέτοιο πατέρα...
      Θα είχαμε χαρούμενα παιδιά, χαρούμενους ανθρώπους.
      Φιλιά

      Διαγραφή
  21. Συγκινήθηκα πολύ... Πρέπει να ήταν περήφανος που ήταν πατέρας σου, κι ακόμα θα είναι δηλαδή... Συνέχισε να του στέλνεις μηνύματα, θα επιστρέψει όταν θα είναι σίγουρος για τις συμβουλές που θα έχει να σου δώσει! Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kι από μένα πολλά φιλιά κι ευχαριστώ που πέρασες από εδώ.

      Διαγραφή
  22. Δεν θα κρύψω πως έκλαψα πολύ...Διάβαζα και ξαναδιάβαζα...ώσπου μπέρδεψα τον πατέρα σου με τον δικό μου...και είναι τόσο νωπή η έλλειψη...
    Λες και μιλούσες μέσα από την ψυχή μου όταν έγραφες "Μου κληροδότησες την ξεκάθαρη θέση σου απέναντι στους ανθρώπους και τη ζωή, την αίσθηση του δικαίου σου, το χαμόγελό σου το αβίαστο, την καλοπροαίρετη διάθεσή σου απέναντι στους ανθρώπους."
    Δυσκολεύομαι όμως Φλωρίτσα να πιστέψω πως ένας τέτοιος άνθρωπος δεν σου έμαθε να στηρίζεσαι τόσο δυνατά στα δικά σου πόδια....Γύρνα γλυκιά μου ξανά στις θύμισσες και θα μάθεις μέσα από τα δικά του βήματα...τις δικές του πράξεις...τον τρόπο που ανταποκρινόταν στις κραυγές βοήθειας...Αν αυτό δεν πιάσει...εύχομαι από καρδιάς να πετάξει στα όνειρά σου και να σου ψιθυρίσει ότι είσαι δυνατή...
    Σ' αγαπώ πολύ γλυκιά μου...και σε νοιώθω πολύ περισσότερο!!!Φιλάκια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αspa μου, λυπάμαι κι εγώ που έχεις χάσει τον μπαμπά σου και νιώθεις τα ίδια συναισθήματα να σε κατακλύζουν.
      Τα λόγια σου βάλσαμο και μεγάλη παρηγοριά για μένα.
      Φιλιά πολλά.

      Διαγραφή
  23. Συγκινήθηκα πολυ. Εγώ στέλνω μηνύματα εδώ και χρόνια και στους δυο γονείς μου. Είμαι σίγουρη ότι με ακούνε. Είμαι σίγουρη ότι και ο κυρ Αντώνης σε ακούει και είναι κοντά σου.
    Είναι ξημέρωμα και είμαι εκτός πατρίδας. Δεν έχω και δικό μου λάπτοπ μάζι μου, γράφω απο δανεικό.
    Φιλακια Φλωρά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είμαι διπλά υποχρεωμένη μαζί σου που με αντίξοες συνθήκες πέρασες να μου πεις δυο λόγια.
      Φιλάκια πολλά κι από μένα και να περνάς καλά.

      Διαγραφή
  24. Τι γλυκιά ανάρτηση και συγκινητική!
    Να είσαι καλά να τον θυμάσαι και σίγουρα είναι εκεί και σε καμαρώνει ο κυρ Αντώνης.
    Και σίγουρα ήταν πολύ γλυκός άνθρωπος για να βγάλει ένα τόσο γλυκό και συναισθηματικό κορίτσι σαν και εσένα.
    Φιλιά πολλά Φλωρούκο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλενα εκείνος δοκιμάστηκε κι έφυγε.
      Και στάθηκε σωστός σε όλες τις δοκιμασίες που του επιφύλαξε η ζωή.
      Εγώ παλεύω να είμαι αντάξιά του, ας ελπίσουμε πως θα τα καταφέρω στον αγώνα της ζωής ώσπου να φύγω το ίδιο καλά όπως εκείνος.

      Διαγραφή
  25. Να είσαι καλά να τον θυμάσαι πάντα!
    Πολύ με συγκίνησες...!
    Φιλιά και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φιλιά πολλά Μαρία μου.
      Ευχαριστώ που πέρασες από εδώ και στάθηκες λίγο κοντά στις σκέψεις μου.
      Φιλιά πολλά.

      Διαγραφή
  26. Φλώρα μου κατάθεση ψυχής η ανάρτησή σου γεμάτη συγκίνηση . Ας είναι αναπαυμένος ο πατερούλης σου και να είσαι βέβαιη ότι εχει πάντα τα μάτια του επάνω σου και τη σκέψη του σε σένα..... εμείς εδώ πρέπει να διασχίσουμε το δικό μας δρόμο με εφόδιο τις αρχές και τα διδάγματα που πήραμε απο τους γονείς μας, να ζήσουμε τις δικές μας εμπειρίες, να πάρουμε τα δικά μας μαθήματα, να κάνουμε τα δικά μας λάθη, να βιώσουμε τη δικη μας ζωή κάνοντας τις δικές μας επιλογές.....Εύχομαι όλοι στις δύσκολες στιγμές μας να αισθανόμαστε την παρηγοριά και να αντλούμε δύναμη απο την αόρατη παρουσία των αγαπημένων γονιών μας στα όνειρά μας.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κλαυδία μου,
      από τη στιγμή που ξετύλιγα τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου σ' αυτήν την αφιερωμένη στον πατέρα μου ανάρτηση, ήλπιζα στα δικά σου λόγια τα τόσο όμορφα και καθησυχαστικά πάντα.
      Σ΄ ευχαριστώ για ακόμη μία φορά.
      Φιλιά πολλά

      Διαγραφή
  27. Πολύ γλυκό και συγκινητικό το κείμενο σου Φλώρα μου!
    Η αγάπη είναι που μας ενώνει με τους ανθρώπους και δεν μας χωρίζει ποτέ!
    Τα ίδια αισθάνομαι ακριβώς για τον παππού μου, όπως τα λες και για τα όνειρα! Όπως τα λες, κάποτε ερχόταν πολύ συχνά, πριν καν το ζητήσω, τώρα έχει καιρό να "φανεί"...Αναρωτιέμαι και εγώ όπως και εσύ...
    Πιστεύω, πως μόνο που τους σκεφτόμαστε είναι ευτυχισμένοι!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με ένα κεράκι λένε πως μπορείς να τους δείξεις ότι τους σκέφτεσαι εκεί επάνω.
      Εκείνοι άραγε χρησιμοποιούν τα όνειρά μας για να μας δείξουν το ίδιο ή απλά τα όνειρα και οι φιλοξενούμενοί τους είναι η δική μας ανάγκη να τους έχουμε μαζί μας;
      Φιλιά κορίτσι μου.

      Διαγραφή
  28. δεν έχω λόγια τα είπες εσυ για μενα αν και έχουν περασει 13 ολοκληρα χρονια απο τότε και απο τα 38 χρονια της κοινης ζωής μας αν υπολογίσεις τα χρονια που ταξιδευε σαν ποντοπορος μεχρι την σύνταξη ... μενει λιγος χρονος , όμως είχα και εγω ξεχωρους θησαυρούς τα γραμματα που ανταλλασαμε , τα μακρινα τηλεφωνα αλλα και τις υπέροχες στιγμες όταν ξεμπαρκαριζε . Απο τότε όμως που γεννηθηκε η πρωτη του εγγονή άφησε την θαλασσα στην άκρη και δηλωνε εστω και για τα τελευταια 10 χρονια περηφανος επαγγελμα παππους !!!! ΣΕ ΦΙΛΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Τι μπορει να πει κανεις για αυτη την αγαπη, αυτη τη σχεση, την τοσο μοναδικη; Διαβαζα και εκει που δακρυα συγκινησης προβαλαν εκει ενα χαμογελο τα εσπαγε... Λυπαμαι για την προσφατη απωλεια σου. Και λυπαμαι και για την απωλεια την πιο παλια,αυτη που ποτε δεν επαψε να ποναει! Αλλα εισαι τυχερη που τον ειχες τοσο κοντα σου, τοσο μαζι σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή