Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

1η ανάρτηση ιστοριών του 10ου παιχνιδιού "ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"

Θέλω να ευχαριστήσω για ακόμη μία φορά όλους τους συμμετέχοντες  στο παιχνίδι μας, γιατί με εμπιστεύτηκαν και ξόδεψαν χρόνο  και σκέψη για να γράψουν και να λάβουν μέρος σ' αυτό.
Η συμμετοχή και στο 10ο παιχνίδι μας ήταν μεγάλη, αν και αυτή τη φορά δεν έγιναν δεκτές διπλές συμμετοχές.

Για ακόμη μια φορά θα ζητήσω συγνώμη για τυχόν ανομοιομορφίες που θα συναντήσετε διαβάζοντας τις ιστορίες τόσο στη γραμματοσειρά όσο και στα διαστήματα, αλλά παρόλο που έδινα όλες τις σχετικές εντολές στα windows, η μεταφορά τους στο blog παρουσίαζε προβλήματα.

Για να πετύχω όσο το δυνατόν καλύτερο αποτέλεσμα αφαίρεσα τον κόκκινο χρωματισμό από τις  5 λέξεις του παιχνιδιού πάνω στις ιστορίες, αφού βέβαια προηγουμένως έλεγξα ότι και οι 5 βρίσκονται μέσα σε όλες τις ιστορίες.
Έτσι έχουμε μόνο τον τίτλο κάθε μιας κόκκινο.

Οι κανόνες για τη βαθμολόγηση είναι οι εξής:

Μπορείτε να βαθμολογήσετε με 3, 2 και 1 ξεκινώντας από 3 για την καλύτερη και φθάνοντας στο 1 για την τρίτη  κατά σειρά στην προτίμησή σας.
Όπως και την προηγούμενη φορά, για αποφυγή αδικιών,
είναι πλέον υποχρεωτικό να βαθμολογήσετε τρεις ιστορίες.
    Δεν μπορείτε να δώσετε σε 2 ιστορίες ίδιο βαθμό. 
    Δεν μπορείτε να βαθμολογήσετε ανώνυμα.
    Δεν μπορείτε να βαθμολογήσετε τη δική σας ιστορία.

Εγώ και αυτή τη φορά δεν θα βαθμολογήσω επειδή ξέρω ποια ιστορία γράφτηκε απ' τον καθένα.

Τις βαθμολογίες σας θα τις στείλετε με σχόλιό σας στο τέλος των  αναρτήσεων. 
Χαρά μου θα ήταν να ακούσω και τα σχόλιά σας, θετικά ή αρνητικά για τις ιστορίες  ή για κάτι που πήγε ή δεν πήγε καλά σ' αυτό το παιχνίδι ώστε στο επόμενο να έχει διορθωθεί. 
Εξ αιτίας του όγκου των ιστοριών  καλό θα ήταν διαβάζοντας να κρατάτε και σημειώσεις με τους αριθμούς των κειμένων που σας εντυπωσίασαν και στο τέλος να επιστρέψετε για μια 2η ανάγνωση  όσων ξεχωρίσατε, ώστε να πάρετε τη σωστή απόφαση για τη βαθμολογία που θα δώσετε.

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΕΙΤΕ 
ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 31/5/2013
Το Σάββατο  1/6/13 
θα αναρτηθούν τα αποτελέσματα της βαθμολογίας σας 
και θα ανακηρυχθούν οι 3 νικητές του 10ου παιχνιδιού.

Στο 10ο παιχνίδι μας
μαζεύτηκαν   19   ιστορίες
 βασισμένες στις λέξεις:
φυσιογνωμία, ορίζοντας, κερί, σταθμός, πειρασμός
και μοιράστηκαν σε αυτήν και ακόμη 1 ανάρτηση, που θα βρείτε παρακάτω.
ΙΣΤΟΡΙΕΣ 1 ΕΩΣ 9
1.Ελπίδα εναντίον Σούλας

Η κάτωθι ιστορία αφορά δύο δίδυμες, την Ελπίδα και τη Σούλα. Δύο δίδυμες με ίδια φυσιογνωμία, μα καθόλου ίδιες εν τέλει εσωτερικά! Είναι βέβαιο πια πως προέρχονται από διζυγωτικά ωάρια.
Το ότι μεγάλωσαν στριμωγμένα, στα ίδια στενά τοιχώματα και μοιράστηκαν το ίδιο αίμα, τους έδωσε μονάχα μια υποψία ότι μοιάζουν. Γιατί δεν μοιάζουν τελικά καθόλου καλέ μου άνθρωπε!
Η μία, η Ελπίδα, μαυρομαλλούσα, λιτή στη ζωή της, στολισμένη μόνιμα σχεδόν με ένα καλόκαρδο χαμόγελο. Όταν την κοιτάζεις, ο ορίζοντας σου παίρνει χρώματα ανατολής! Μπορείς να ατενίζεις το μέλλον σου με δύναμη και χαρά. Σου δίνει κουράγιο και προχωράς.
Η άλλη, η Σούλα, σκέτη λατέρνα! Ξανθιά, λουσάτη, με χαχανίσματα και σπεσιάλε κουνήματα! Ο πειρασμός να την επιλέξεις για παρέα σου, μεγάλος! Σταθμός στη ζωή σου, η επιλογή που θα κάνεις!
Ελπίδα ή Σούλα;
Η Ελπίδα δεν εγγυάται τίποτα πέρα από το γεγονός ότι θα είναι μαζί σου στους αγώνες σου. Και θα σε βοηθάει να αντέξεις!
Η Σούλα, από την άλλη, είναι διασκεδαστική. Στην αρχή, θα την καταευχαριστηθείς, είναι σχεδόν βέβαιο. Εδώ, απαραίτητο είναι να σου αποκαλυφτεί μία λεπτομέρεια: Η Σούλα είναι υποκοριστικό. Ψευδαίσθηση-Ψευδαισθησούλα-Σούλα! 
Τώρα κατανοείς καλέ μου άνθρωπε γιατί μιλάμε; Αν την επιλέγεις στη ζωή σου, θα ζεις με φρούδες ελπίδες, καθηλωμένος κι άπραγος! Σαν όλους αυτούς που πιστεύουν τους πολιτικούς μας και περιμένουν την ανάπτυξη!
Η Σούλα είναι τόσο ζωντανή όσο κι η ανάπτυξη!
Το πολύ-πολύ να της ανάψουμε ένα κερί. Της Σούλας. Ή της ανάπτυξης! Και να πούμε κι ένα "Θεός σχωρέστην"! Ήταν τόσο καλή για να είναι αληθινή!
Στα ταπεινά και στα μετόπισθεν, μην αγνοείς την Ελπίδα....
Σε περιμένει!

2.Εγκληματική φυσιογνωμία                                  

Ήταν τρίτο παιδί μιας πολύτεκνης οικογένειας.
Μέσα στο σχολείο εκείνος και τα τέσσερα αδέλφια του, ξεχώριζαν ανάμεσα στα παιδιά. Ήταν βρώμικα, κακοντυμένα, απεριποίητα με τις μύτες τους να τρέχουν μόνιμα και να τις σκουπίζουν με τα μανίκια. Σαν να μην υπήρχε φροντίδα μάνας, να περάσει την τελευταία ματιά της από πάνω τους πριν φύγουν, να τα φιλήσει και να τα στείλει στο σχολείο όπως όλα τ’ άλλα.
Κι όμως υπήρχε μάνα, υπήρχε και πατέρας.
Μια μάνα αδιάφορη κι ένας πατέρας μέθυσος, που συνήθως δεν δούλευε, όμως αράδιαζε παιδιά, το ένα πίσω απ’ τ’ άλλο, χωρίς έγνοια για το μεγάλωμά τους. Μετά απ’ αυτά τα τέσσερα που ερχόταν στο σχολείο, γεννήθηκαν κι άλλα τρία στη σειρά.
Έμεναν σε μια αυθαίρετη παράγκα με ελενίτ ψηλά στον Προφήτη Ηλία, χωρίς ηλεκτρικό. Τα παιδιά, αν ήθελαν να διαβάσουν το βράδυ, διάβαζαν κάτω από το φως ενός κεριού, που κι αυτό έσβηνε νωρίς για οικονομία. Θέρμανση ούτε γι’ αστείο, συχνά ούτε και φαγητό.
Δεν είχαν σάκα, ούτε τετράδια για κάθε μάθημα, όπως τα άλλα παιδιά. Κάμποσες φορές χανόταν μολύβια και άλλα αντικείμενα μέσα απ’ την τάξη, κι όλα τα παιδιά ψιθύριζαν μεταξύ τους, ότι εκείνος τα είχε κλέψει. Άλλοτε πάλι τον τσάκωναν να τρώει βιαστικά στην τουαλέτα το κολατσιό κάποιου άλλου παιδιού.
Μια μέρα χάθηκε στην τάξη ένα μπλοκ ζωγραφικής και δύο μαρκαδόροι κι έγινε μεγάλο θέμα.
Ο δάσκαλος πήρε την κατάσταση στα χέρια του  και  χωρίς δυσκολία βρήκε το μπλοκ και τους μαρκαδόρους κάτω από το θρανίο του.
Χωρίς σκέψη, τον άρπαξε απ’ τ’ αυτί, τον ανέβασε στην έδρα, του μαύρισε τις παλάμες και τα γυμνά αδύνατα μπούτια, χτυπώντας τον αλύπητα με τη βέργα και αποκαλώντας τον «εγκληματική φυσιογνωμία…»
Έπειτα έβαλε τα παιδιά στη σειρά να περάσουν μπροστά του και να τον φτύσουν.
Εκείνος κατέβασε το κεφάλι και τα μάτια και δεν τα ξανασήκωσε μέχρι που χτύπησε το κουδούνι για σχόλασμα.
Ήταν η τελευταία μέρα στο σχολείο και ο τερματικός σταθμός στη μόρφωσή του.
Δεν ξαναφάνηκε  στο σχολείο γιατί «ντρεπόταν», είπε η αδελφή του. Η παιδική ψυχή του στιγματίστηκε. Το περιβάλλον του σχολείου δεν ήταν ποτέ φιλικό σ’ αυτόν κι έπειτα απ’ το συμβάν μετατράπηκε σε εχθρικό.
Όταν ο διευθυντής κάλεσε τη μάνα του να τη ρωτήσει γιατί δεν έρχεται πια στο σχολείο, εκείνη είπε: «Δεν πειράζει. Καλύτερα. Nα βρει καμιά δουλειά να μας βοηθήσει».
Τα παιδιά τον ξέχασαν γρήγορα, κάποιες φορές μόνο τον συναντούσαν στο δρόμο να κάνει αλητείες με άσχημες παρέες.
Έφταιγαν άραγε οι πειρασμοί που παρουσιάζονταν μπροστά σ’ ένα στερημένο και παραμελημένο παιδί, ή μήπως ο εγκληματικός χαρακτηρισμός, που σαν ταμπέλα του φόρεσε εκείνη τη μέρα ο δάσκαλος; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει. Κανείς  δεν νοιάστηκε.
Το αποτέλεσμα είναι στα 25 του χρόνια να βρίσκεται  καταδικασμένος σε 38 χρόνια φυλάκισης για σωρεία κλοπών και ληστεία μετά φόνου.
Εκεί πίσω απ’ τα κάγκελα και την ψηλή περίφραξη της φυλακής, χάθηκε ο ορίζοντας από τα μάτια του, η ελευθερία και τα  όνειρά του.
Μόνο η οικογένεια δεν θα του λείψει γιατί, αν και παιδί πολύτεκνης οικογένειας, στην ουσία ποτέ δεν είχε.

3. Ο σκύλος του σταθμού

Εντελώς τυχαία έγινα ο σκύλος «σήμα κατατεθέν»  του Σταθμού Λαρίσης, καμία σχέση βεβαίως με τον άλλο, τον διάσημο σκύλο  Χάτσικο,  που η ιστορία του έγινε ταινία και το  άγαλμά του υπάρχει στο σταθμό Σιμπούγια της Ιαπωνίας.
Γεννήθηκα κάτω από κάτι παροπλισμένες Κλινάμαξες στο αμαξοστάσιο του Ρέντη. Η μάνα μου, εξαφανίστηκε  δυο μήνες αργότερα, το ίδιο και τα άλλα τέσσερα αδέλφια μου.    Τον πατέρα μου,  δεν τον γνώρισα ποτέ,  εγώ  επιβίωσα μάλλον σ΄ αυτόν τον αχανή και επικίνδυνο χώρο, χάρη στην Θεία πρόνοια και την έμφυτη κλίση  μου στις δημόσιες σχέσεις . Από νωρίς κατάφερα να γίνω αγαπητός στους περισσότερους εργαζόμενους, τριγυρίζοντας ελεύθερος ολημερίς στο εργοτάξιο, στις αποθήκες, στις ρεμίζες, στα πλυντήρια, στα γραφεία. ΄Εμαθα να ξεχωρίζω εύκολα από τη «φυσιογνωμία»   αυτούς που με βλέπανε με συμπάθεια και αυτούς που δεν θέλανε πολλά- πολλά, έτσι για τους πρώτους επεφύλασσα ενθουσιώδες κούνημα ουράς, χαρωπά γαυγίσματα συνοδευόμενα ενίοτε  και από μεγαλύτερες διαχύσεις, ενώ κρατούσα  αποστάσεις ασφαλείας από τους δεύτερους.
Θυμάμαι  από τότε που ήμουνα κουτάβι, τον Λουκά τον Αρχιτεχνίτη, που  μου έδειξε ιδιαίτερη αδυναμία, με βάφτισε Πειρατή  γιατί ήμουνα κάτασπρος με ένα μαύρο «μπάλωμα» γύρω από το δεξί μου μάτι, μου έβαλε τσιπ και κολάρο  και με πήγαινε τακτικά στον κτηνίατρο  . 
Ο Λουκάς  ήτανε πολύ θρήσκος, φανατικός Ολυμπιακός και  ταλαντούχος ψήστης. Κάθε πρωί μ΄ ένα κερί άναβε το καντηλάκι στο σκαλιστό εικονοστάσι που είχε φτιάξει στη μία γωνία του εργαστηρίου που ήτανε υπεύθυνος, ενώ στην αντικρινή είχε στήσει  ένα  μεγάλο  τραπέζι που φιλοξενούσε τα τσιμπούσια, γιατί στο εργοτάξιο  το τραπέζωμα των συναδέλφων, ήτανε άγραφος νόμος, σε κάθε  ευχάριστο γεγονός και κυρίως στις απεργίες, τότε χαιρότανε η ψυχή μου τζερτζελέ, κουβεντολόϊ και  μπόλικο φαγητό.
Σ΄ αυτά τα γλέντια  πρωτοστατούσανε οι συνδικαλιστές,  πολύ τους εκτιμούσα τους συνδικαλιστές γιατί μετά τις πορείες, τις ντουντούκες και τα πανό, καταφθάνανε στο στέκι των τεχνιτών και ξαποσταίνανε από τους αγώνες, ευφραίνοντας την καρδία τους με κρασί, τσίπουρο και μπύρες ενώ καταβροχθίζανε  κοκορέτσια, σουβλάκια, μπιφτέκια, λουκάνικα  και παϊδάκια  που είχανε αγοραστεί ρεφενέ και τα έψηνε με ξεχωριστή μαστοριά ο Λουκάς στην αυτοσχέδια ψησταριά του.
Όταν ο Λουκάς μετατέθηκε στον Σταθμό Λαρίσης, στενοχωρήθηκα, μπήκα μάλιστα σε πειρασμό να μην τον ακολουθήσω, γιατί εκείνη την περίοδο είχα ξελογιαστεί με μια χρυσόμαλλη σκυλίτσα , αλλά εκείνος με πήρε μαζί του και έστησε εκεί στον πρώτο όροφο, το τραπέζι των συμποσίων  και την ψησταριά, οπότε δεν άργησα να προσαρμοστώ.
Τα αγαπημένο μου στέκι όμως, ήτανε η πεζογέφυρα, γιατί από εκεί πάνω παρατηρούσα με την ησυχία μου την πλατφόρμα, την κίνηση των επιβατών, την άφιξη και αναχώρηση των συρμών και  δεν άφηνα το πόστο μου παρά μόνο μετά την αναχώρηση της βραδινής αμαξοστοιχίας για Θεσσαλονίκη, μιας και μου άρεσε ιδιαίτερα  η εικόνα  των φωτισμένων τρένων που χάνονταν σφυρίζοντας στο βάθος του ορίζοντα.
Κοιμόμουνα στο σπιτάκι που μου είχανε φτιάξει  πίσω από την αποθήκη αποσκευών και ξεκινούσα τη μέρα μου περιδιαβαίνοντας στην αποβάθρα,  στην αίθουσα αναμονής, στα εκδοτήρια, ακόμα και τώρα, το πνεύμα μου περιπλανιέται ελεύθερο στα ίδια ακριβώς μέρη, στο σταθμό… εκεί που έζησα 14  ολόκληρα ευτυχισμένα χρόνια….   

4.Η πρώτη αγάπη

Πριν χρόνια την είδε για πρώτη φορά στο πάρκο. Ο αγαπημένος του τόπος που πήγαινε όταν ήθελε να μείνει μόνος, να σκεφτεί, να απολαύσει την ομορφιά της φύσης. Τι όμορφη που ήταν! Καθόταν μόνη της σε ένα παγκάκι διαβάζοντας. Γύρω της πανέμορφα τριαντάφυλλα, ροζ, κόκκινα, φούξια, άσπρα. Το πιο όμορφο τριαντάφυλλο όμως ήταν η ίδια. Μακριά ξανθιά μαλλιά μπούκλες, γαλανά μάτια, το δέρμα της άσπρο σαν το κερί. Ήταν ένας ξανθός άγγελος. Πόσο του έλειψε. Πέρασαν τόσα χρόνια από τότε. Η φυσιογνωμία της έμεινε χαραγμένη στο μυαλό του. Πόσο πολύ την αγάπησε. Κι ας μην την γνώριζε καν. Κι ας μην ήξερε ούτε καν το όνομα της. Είχε μπει πολλές φορές στον πειρασμό να την πλησιάσει, αλλά δίσταζε, ντρεπόταν. Καθημερινά πήγαινε στο πάρκο και την έβλεπε από μακριά. Καθόταν πάντα στο ίδιο παγκάκι, με ένα βιβλίο στο χέρι. Άραγε τι να απέγινε; Πέρασαν τόσα χρόνια από τότε. Από την ημέρα εκείνη που την είδε να πηγαίνει στον σταθμό και να μπαίνει μέσα στο τρένο και να φεύγει. Να φεύγει για πάντα! Η πρώτη του αγάπη έφυγε και δεν την ξαναείδε ποτέ από τότε. Αν δεν αντιστεκόταν στον πειρασμό τότε να τρέξει πίσω της να την προλάβει πριν μπει στο τρένο, να της πει όλα όσα ένοιωθε γι αυτήν, τώρα δεν θα βρισκόταν στο πάρκο μόνος του, εδώ που την πρωτοείδε εκείνη την όμορφη ανοιξιάτικη μέρα κοιτάζοντας τον ορίζοντα και αναπολώντας τις μέρες εκείνες και τον ξανθό του άγγελο, την πρώτη του αγάπη!

5.Οδός: Εγκατάλειψης 43

Κάποια παιδιά…
Μοναχικοί φάροι. Ελπίδα και Φως.
               
Κάποια παιδιά….
Κουρασμένοι ταξιδιώτες. Μαχητές.
Νικητές. Ζωοδότες.

Κάποια παιδιά…
Μικρά φαναράκια, να σου δείχνουν το φως.
Παιδικά πατουσάκια, μην ρωτάς το γιατί και το πώς.

Κάποια παιδιά…
Μικρές, γνώριμες φυσιογνωμίες τις οποίες αναζητάς τα κρύα σου βράδια.
Σε τράβηξαν από τα πιο βαθιά – τα δικά σου σκοτάδια.

Κάποια παιδιά…
 Τα δικά σου παιδιά, μικρές βαρκούλες ελπίδας στο πιο γαλάζιο Αιγαίο.

Κάποια παιδιά…
Με το  βλέμμα καρφωμένο στον ορίζοντα, περιμένοντας.
Με τα μάτια κλαμένα στο μαξιλάρι, απλά ανασαίνοντας.

Κάποια παιδιά... 
Μικρά κεριά αναμμένα 
στον βωμό της Εστίας.

Κάποια παιδιά…
ευλογία, μαγεία  
μια γλυκιά αλχημεία .

Κάποια παιδιά...
O δικός σου σταθμός. Τα δικά σου βαγόνια.
Γλυκός πειρασμός - να τα λιώσεις τα Χιόνια! 

Στέγη Ανηλίκων,  
Οδός: Εγκατάλειψης 43
Ονειρούπολη

6.Εγώ;

Εχω μπει πολλές φορές στον πειρασμό να του μιλήσω.
Κάτι με τραβάει επάνω του.
Δεν είδα ποτέ την  φυσιογνωμία του απλά ένοιωθα την ανάγκη του για βοήθεια.
Κάθε μέρα τον  ψάχνω με το βλέμμα μου.
Kάθε μέρα μπροστά από τον σταθμό των  λεωφορείων να κοιτάει, δεν ξέρω και εγώ τι.
Ο πόνος ξεχειλίζει από παντού.
Από το σώμα του, από τα άκρα του, από τα χείλια του.
Πόνος ακόμα και στο περπάτημά του.
Κάτι στις κινήσεις  του μου έλεγε, μείνε μακριά μου.
Δεν τον πλησίασα ποτέ και ξαφνικά μια μέρα τον έχασα δεν τον ξαναείδα.
Έπαθε κάτι, τον εκνεύρισα  που καθόμουν και τον κοίταγα κάθε μέρα σαν την χαζή και αποφάσισε να μην ξανάρθει, ένοιωσε ότι τον καταλαβαίνω.
Πήγαινα μέρες πολλές, με την ελπίδα ότι θα τον ξαναδώ,
έψαχνα μπροστά από τον σταθμό και τίποτα.
Ένα σφίξιμο είχα στην καρδιά μου, τι έκανα ή τι δεν έκανα και έφυγε.
Πως θα ζήσω τώρα, πως θα συνεχίσω όταν ξέρω ότι δεν ήμουν εκεί, και γιατί να ενδιαφέρομαι τόσο
γι’ αυτόν τον άνθρωπο ούτε που τον ήξερα.
Ούτε το όνομά του δεν ήξερα.
Μήπως επειδή κατάλαβα τον πόνο του, μήπως επειδή φώναζε για βοήθεια και κανείς δεν τον άκουγε. Μήπως έχω αρχίσει και τρελαίνομαι.
΄Εκανα κάθε μέρα την ίδια απόσταση για να περνάω απ’ έξω από το σταθμό μήπως και τον δω.
Τίποτα!
Απογοητεύτηκα και τα παράτησα!
Σε μια από τις συχνές μου βόλτες στην θάλασσα ενώ περπατούσα μόνη μου γιατί ήταν χειμώνας και κανείς δεν υπήρχε γύρω, βλέπω πάνω σε ένα βράχο μια σιλουέτα γνωστή .
Μπα δεν μπορεί από πού και ως που και όμως ο πόνος που ξεχείλιζε από το κορμί του δεν με μπέρδευε, δεν θα μπορούσε να υπάρχει άλλος άνθρωπος με τόσο πόνο γύρω του.
Άρχισα να τρέχω με όλη μου την δύναμη για να μην τον χάσω, έτρεχα έτρεχα, έχασα την ανάσα μου αλλά δεν το ένοιωθα, μόνο έτρεχα.
Να προλάβω, γιατί δεν μπορούσα να φωνάξω, δεν θα με άκουγε και δίπλα του να ήμουν δεν θα με άκουγε.
Ανεβαίνω με μανία τον βράχο τρέχω προς το μέρος του, φτάνω με κομμένη την ανάσα δίπλα του και τον βλέπω να στέκει αμίλητος, με ένα σβηστό κερί στο χέρι του να κοιτάει τον ορίζοντα με τόσο πόνο, τόση απελπισία.
Ο πόνος ξεχείλιζε και από τα μάτια του, δεν το είχα προσέξει ποτέ!
Δεν είχα δει ποτέ τα μάτια του.
Γύρισε και με κοίταξε και ο χρόνος σταμάτησε.
Δεν ήταν άντρας, ήμουν εγώ, έβλεπα την μορφή μου τυλιγμένη με τα ρούχα ενός άντρα και τον πόνο να βγαίνει από όλο το κορμί μου.
Έπεσα κάτω στο έδαφος και έμεινα να κοιτάω την μορφή μου με απορία, ανήμπορη να κουνηθώ, μίσος, απόγνωση, πόνος, όλα μαζί.
Πάω να προχωρήσω πιο κοντά και με δυο βήματα πέφτει στο κενό κρατώντας το κερί αναμμένο τώρα.
Πλησιάζω και βλέπω την μορφή μου να πέφτει στο κενό.
Απλώνω το χέρι και κάνω ένα βήμα εμπρός.
Και ξαφνικά ακούω μια φωνή από μακριά.
Δεσποινίς είστε καλά;

7.Kοιμήσου...

Άνοιξη έξω. Αύριο θα σε πάω για νύχια και μαλλί. Μετά θα κατηφορίσουμε στα πολυμάγαζα και θα φορτωθούμε πλαστικές σακούλες με φτηνά μακώ και τενεκεδένια βραχιόλια. Πίσω απ’ την καλαίσθητη γυψοσανίδα στο δοκιμαστήριο, ένα αγόρι θα αδειάζει πλαστικές σακούλες με στίβες από δαύτα. Ευτυχώς, εσύ θα καθρεφτίζεσαι. Αν έβλεπες τους δεμένους μπόγους να σκάνε με δύναμη στο σκονισμένο πάτωμα, θα έφευγες τρέχοντας. Σε κάποιον παράλληλο ορίζοντα, σε μια επαρχιακή πόλη έξω απ’ το Μπαγκλαντές, μια μπουλντόζα θα ξερνάει λιωμένα πτώματα εργατών. Τίποτα το αξιoπρόσεκτο. Χίλια ζευγάρια φτηνά εργατικά χέρια, λιγότερα. Στην επόμενη κολλεξιόν, λέγεται πως θα έχουν στάμπα με τη φωτογραφία του ζευγαριού που βρέθηκε αγκαλιασμένο στα ερείπια του θυσιαστηρίου. Συλλεκτικό κομμάτι. Η φρίκη πουλάει. Κοιμήσου...
 Έξω απ’ το σταθμό του μετρό, θα κάνουμε στάση για καφέ. Η κοπέλα που θα μας σερβίρει, θα έχει μάτια από νεφρίτες και κάτασπρη επιδερμίδα. Θα τη λένε Άλμα και θα έχει στην πλάτη της τα σημάδια απ’ τα φρεσκοκομμένα φτερά της. Αν απομόνωνες τα χέρια της, θα έπαιρνες όρκο πως είναι ζωγράφος. Ή πιανίστρια. Το χαμένο της όνειρο θα πετάει σα μπαλόνι στον ουρανό και θα συναντήσει το δικό σου μετά από μήνες. Εκεί που θα σερβίρεις κι εσύ, τους ντόπιους κάποιας άλλης χώρας. Για να βγάζεις τα έξοδα της επιβίωσής σου. Όχι… εδώ δεν έχει μέλλον. Κοιμήσου…
Να ονειρευτείς πως βουλιάζεις σε απέραντα φραουλοχώραφα. Μπήγεις τα δόντια σου σε θηριώδεις φράουλες και λερώνεσαι με ζουμιά σε αιμάτινες αποχρώσεις. Ένας μπάτσος κλωτσάει με λύσσα το φυτό που σε λέρωσε κι εσύ παρατηρείς πως μέσα απ’ το κράνος δεν υπάρχει φυσιογνωμία ανθρώπου. Είναι μια κονσόλα με κουμπιά και διακόπτες. Όταν λειώσει και τον τελευταίο ιστό ζωής στο χωράφι σου, θα κλωτσήσει μετανάστες, απεργούς, τοξικομανείς και  αστέγους. Θα πετάξει δακρυγόνα σ’ ένα δημοτικό σχολείο της Ιερισσού και θα μειδιάσει με τον πνιγηρό βήχα ενός οκτάχρονου κοριτσιού.  Θα ξυλοκοπήσει άγρια ηλικιωμένους που δεν αφήνουν την Εταιρεία να σκάψει τις Σκουριές και θα συμμετέχει στις νυχτερινές απαγωγές «υπόπτων πολιτών» μέσα απ’ τα σπίτια τους, για εξακρίβωση και ανακρίσεις.  Το πρωί που θα ξυπνήσεις, όλα θα έχουν τελειώσει. Μη σκέφτεσαι τον εφιάλτη. Οι κακοί θα έχουν μεταφερθεί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, υψίστης ασφαλείας. Με ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα και άγρια σκυλιά τριγύρω.  Να αλυχτάνε για αίμα και τιμή. Κοιμήσου…
Μη μπεις στον πειρασμό να σκεφτείς πως αυτά τα σύρματα δεν υπήρχαν χτες βράδυ έξω απ’ το παράθυρό σου. Τα σύνορα ολοένα αλλάζουν. Στενεύουν επικίνδυνα. Οι θάλασσες θα γίνουν οικονομικές ζώνες, τα δάση θα αποψιλωθούν και θα γίνουν ορυχεία εξόρυξης και τα νησιά θα βγουν στο σφυρί.  Την ώρα που θα βουλιάζει ένα σαπιοκάραβο στα νερά του Αιγαίου, φορτωμένο με ανθρώπους-μπαλόνια, εσύ θα υπακούς στη φωνή του στρατοπεδάρχη απ’ τα μεγάφωνα. Θα βγάλεις τα ρούχα σου και θα τ’ αφήσεις έξω απ’ την πόρτα μαζί με τα προσωπικά σου αντικείμενα. Θα μπεις στο θάλαμο που θα σου υποδείξουν, για να κάνεις ντουζ με νερό και σαπούνι. Να το πιστέψεις. Ο αδιαμαρτύρητος θάνατος, είναι πιο ανώδυνος για το θύμα και  πιο βολικός για το θύτη.
 Έλιωσε το κερί των Ανθρώπων. Σκοτάδι… Κοιμήσου…

8.Και ποιανού είσαι εσύ ;

Αργά τα απόγευμα έφτασε το λεωφορείο στη   Χώρα  . Ζαλισμένος από τις στροφές και μουδιασμένος από τα άβολα καθίσματα τεντώθηκα και προχώρησα αργά προς την πόρτα. Δεν βιαζόμουν,  έξαλλου κανείς δεν με  περίμενε και η συνάντηση με την συμβολαιογράφο είχε οριστεί για το επόμενο πρωινό. Παρέλαβα  την χειραποσκευή μου  και  κοντοστάθηκα  στην πλατεία για να αποφασίσω προς τα πού να κατευθυνθώ .
Ένα γύρω οι φυσιογνωμίες άγνωστες  αν και ήλπιζα πως κάποιον ή κάποια θα αναγνώριζα ύστερα από τόσα χρόνια, όλα είχαν αλλάξει μονάχα το εστιατόριο στην άκρη της πλατείας, « ο Σταθμός » ήταν ίδιο με τότε, το ίδιο πλακοστρωμένο αυλιδάκι , το πέτρινο κτίσμα βαμμένο πάντα σε μια απόχρωση  ώχρας με τα  πράσινα πορτοπαράθυρα. Προχώρησα  προς το αυλιδάκι  με τις συκομουριές και διάλεξα  ένα τραπέζι  άκρη - άκρη για να αγναντεύω την θάλασσα. Σε ένα  μεγάλο τραπέζι  μια  παρέα δασκάλων στην άλλη πλευρά της αυλής  απολάμβανε το κρασί του και σχεδίαζε την εκδρομή του Σαββατοκύριακου στη βορεινή πλευρά του νησιού. Δίπλα σε ένα μικρότερο  ένας λεβεντόγερος απολάμβανε τον καφέ του ξαλαργάροντας  μακριά πέρα από τον φάρο. Τράβηξα προσεκτικά  την καρέκλα μου του να μην τον έχω στη πλάτη μου  και κοίταξα πέρα στον ορίζοντα . Εκείνη την στιγμή του δειλινού η θάλασσα πέρα μακριά   έμοιαζε με πίνακα του Μπόκορου σαν να γέμισε χιλιάδες αναμμένα  κεριά  με χρυσές και πορφυρές  φλόγες.
 Τα  ‘μαθες  πάππου, η συμβολαιογράφος  ήταν εδώ για το μεσημεριανό της και μου είπε πως αύριο έρχεται να παραλάβει τα κλειδιά του σπιτιού της Αντιγόνης   ένας  ανιψιός της από την Αθήνα, μου είπε  εγγονός  της μικρής της αδελφής της Μαργαρώς,  ένα όνομα ξενικό   για τα μέρη μας  Σεϊντάνης  νομίζω.»
 Ένα ηλιοκαμένο  ψηλό παλληκαράκι  κάθισε   στο διπλανό τραπέζι, κρατώντας  μια στοίβα τιμολόγια  και ένα καφέ σε γυάλινο ποτήρι.
 « Άντε με το καλό να ξανανοίξει το Πυργί να γεμίσει η γειτονιά μας κόσμο γιατί  με τούτα και εκείνα  ερημώσαμε  Από τότε που χήρεψε η Αντιγόνη   και χάθηκαν και τα αδέλφια της, σίγασε το σπίτι και το μπαξεδακι του, ούτε οι γάτηδες δεν περπατούν πια στο φράκτη.  Η Αντιγόνη, για να μαθαίνεις Κωνσταντή, στα νιάτα της ήταν πανέμορφη σκέτος πειρασμός,  ένα στόμα, ένα πόδι, περπάταγε με τις φιληνάδες της στον Νυχτερινό και έτριζε η γης, χαιρόσουν   να την θωρείς».
Ξαφνικά  στην αυλή εμφανίστηκε μια παρέα  και ο Κωνσταντής  έτρεξε  να τους εξυπηρετήσει. Ο λεβεντόγερος τότες σήκωσε τα μάτια του και με  κοίταξε.
« Πρώτη φορά στα μέρη μας παλληκάρι μου»
« Δεν θα  το ‘λεγα, αλλά έχω να ‘ρθω  από τα μικράτα μου»
« Kαι ποιανού είσαι εσύ λοιπόν;»
« Μαθιός Σεϊσμένης, ανιψιός της Αντιγόνης  Πέππα,  εγγονός της Μαργαρώς Σαρρή»
« Μα τι λες βρε παιδί μου γιος της Ευθαλίτσας   ίδιος ο πάππους σου  ο καπτά Τζαννής να ζήσεις,  καλώς μας όρισες» και συνέχισε μέχρι αργά  να με ταχταρίζει με κεράσματα και θύμησες .

9. H κολώνια

Δακρύζω με χαμόγελο
κι όλο δε βρίσκω πιότερο
δικό σου ποιο μου λείπει.
Είναι που ακόμα με μεθάς
και σαν κερί σκορπάς
το φως σου ολόγυρά μου.
Κι η εικόνα σου με παίρνει αγκαλιά.

Το μπουκάλι της κολώνιας
σαν να πέρασε αιώνας
σκονισμένο με κοιτάζει
λυπημένο, και μου τάζει
ένα ταξίδι πίσω σ’ όσα ανήκουν στο χθες.
Στη μυρωδιά σου που ακόμα με στοιχειώνει.

Ο πειρασμός για εκείνο που δεν πρέπει
με ποτίζει και με γέρνει
καταπάνω σε μια λάθος απόφαση.
Είναι και που όλο ψάχνω πρόφαση
να σε θυμηθώ.
Φοβάμαι πως στον χρόνο ξεθωριάζεις.

Ανοίγω το γυάλινο βαρύ μπουκάλι
κι ο πόνος μού βαραίνει το κεφάλι.
Μια δίνη με τυλίγει σφιχτά
και γυρίζω σ’ όλα αυτά
που μας φύγαν.
Και η γλυκιά φυσιογνωμία σου γεμίζει το μυαλό ζεστασιά.

Θυμήθηκα να με στριφογυρνάς
δυνατά να μου γελάς
και να μου λες σ’ αγαπώ.
Το ξέρεις, είμαι εδώ
και δεν θα φύγω.
Πώς το μπορείς να λείπεις απορώ.

Μου χρωστάς έν’ ουρανό
να ‘χει χρώμα γαλανό.
Να κοιτάζω τον ορίζοντα
να θυμάμαι όλα που δεν είδα
όσα δεν έμεινες να δούμε μαζί.
Κι είναι τόσο όμορφα αυτά που δεν σου ‘δειξα...

Μη φοβάσαι, μη λυπάσαι
μη σε τρομάζει η βροχή.
Ξέρεις τον σταθμό μ’ εκείνο το τρένο μας
το γεμάτο με πηγαίνω μας
να σου θυμίζει ότι είμαι εδώ.
Αναμμένο κερί, προσευχή

Να σε περιμένω!

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΣΩΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΝΑΡΤΗΣΗ

59 σχόλια:

  1. Καλησπέρα Φλώρα μου..Αισίως λοιπόν φτάσαμε στο 10ο παιγνίδι μας, χαίρομαι που το αγαπησαμε όλοι τόσο πολύ και στηρίζουμε την όμορφη ιδέα σου...Πολύ καλές και αυτή τη φορά οι ιστορίες...

    Η βαθμολογία μου λοιπόν
    3 βαθμοί στην ιστορία νούμερο 12
    2 βαθμοί στην ιστορία νούμερο 10
    1 βαθμός στην ιστορία νούμερο 6

    καλή επιτυχία σε όλους
    φιλούθκια

    ΥΓ-ΜΙΑ ΔΙΟΡΘΩΣΗ

    ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΕΙΤΕ
    ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 31/5/2013
    Το Σάββατο 1/6/13
    θα αναρτηθούν τα αποτελέσματα της βαθμολογίας σας
    και θα ανακηρυχθούν οι 3 νικητές του 9ου παιχνιδιού.

    10ου,όχι 9ου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ πολύ Δελφινάκι μου για τη βαθμολόγησή σου
      και τη διόρθωσή σου.

      Διαγραφή
  2. Φλώρα μου καλημέρα!
    Μέσα στο ΣΚ θα διαβάσω με την ησυχία μου και θα βαθμολογήσω. Δεν ξέρω αν στενοχωρήθηκες που συγκεντρώθηκαν λιγότερες ιστορίες αυτή τη φορά αλλά εμένα μου φάνηκε ανακουφιστικό. Θα θα διαβάσω καλύτερα πιστεύω και θα δώσω περισσότερη προσοχή σε κάθε ιστορία. Θα δείξει!
    Αλλά και το 19 δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητο!
    Καλή επιτυχία στο 10ο παιχνίδι μας λοιπόν.
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Aριστέα μου αυτό ήταν το ζητούμενο.
      Να έχουμε λιγότερες ιστορίες ώστε να μην είναι δύσκολη η βαθμολόγησή τους για τους βαθμολογητές.
      Είμαι πολύ ευχαριστημένη με το 19.
      Φιλιά πολλά

      Διαγραφή
    2. Διαβάζω που λες κι ακόμα δεν έχω τελειώσει το μέρος πρώτο για να πάω στο δεύτερο και τρίβω τα μάτια μου!
      Φλώρα είμαι πολύ συγκινημένη!
      Μαζεύτηκαν αριστουργήματα αυτή τη φορά !
      Αν στα άλλα παιχνίδια αδικήθηκαν 5-6 ιστορίες εδώ μου φαίνεται θα αδικηθούν οι περισσότερες!
      Διάβασα κάτι και σχεδόν κλαίω από συγκίνηση!
      Ουφ!

      Θα επανέλθω γιατί πολύ το ευχαριστιέμαι αυτό το κομμάτι του παιχνιδιού...αργά βασανιστικά μέχρι να καταλήξω!

      Διαγραφή
    3. Τι όμορφες τελικά που ήταν όλες οι ιστορίες;
      Έχω θέμα όμως στη βαθμολόγηση μεγάλο!
      Θέλω να δώσω από 3 βαθμούς σε δύο ιστορίες (την 5 και την 7) από 2 βαθμούς σε τρεις (17,18,19) και 1 σε όλες τις υπόλοιπες! Και ξέρω δεν γίνεται!
      Και τσαντίζομαι!
      Λοιπόν!

      3 βαθμούς στην 7 για τον άψογο λόγο, τη φοβερή (ή τρομακτική να πω) απεικόνιση της πραγματικότητας, για όλο αυτό το πλέξιμο που τελικά είναι "κέντημα"!

      2 βαθμούς ( και στενοχωριέμαι ...μακάρι να έδινα και εδώ 3) στο ποίημα με τον αριθμό 5 ,Την οδό εγκατάλειψης! Έχω δουλέψει κι εγώ σε Στέγη ανηλίκων κι ένα αγκαθάκι με τσίμπησε στην καρδιά! Τι λυρισμός! Τι αγάπη κρύβει στη ψυχή του αυτός που το έγραψε; Τα συγχαρητήρια μου, άσχετα από βαθμολογίες και παιχνίδια!

      Και το 1 μου θα το δώσω στην 19

      Συγχαρητήρια σε όλους πραγματικά! Εξαιρετική δουλειά! Απόλαυσα το διάβασμα, συγκινήθηκα και πέρασα ένα όμορφο Σαββατόβραδο!
      Φιλάκια Φλωρούκο μου!

      Διαγραφή
  3. παρακολουθώ με πολύ ενδιαφέρον το παιχνίδι...μου αρέσει γράφονται πολύ καλές ιστορίες να ναι καλά όλοι ...

    3 βαθμοί στην ιστορία .... 5
    2 βαθμοί στην ιστορία..... 18
    1 βαθμος στην ιστορία .... 3

    καλή συνέχεια και να σαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου.
      Να είσαι καλά και στο επόμενο παιχνίδι μας.
      Φιλιά πολλά

      Διαγραφή
  4. Αρχικά, να πω πως το ευχαριστήθηκα περισσότερο το παιχνίδι με λιγότερες ιστορίες. Χάναμε χρόνο και αδικούσαμε πάρα πολλές ιστορίες τις προηγούμενες φορές. Δεν μπορούσα να διαλέξω και αισθανόμουν άσχημα όταν βαθμολογούσα. Επίσης, αναγκαζόμουν να τις διαβάζω σε 2-3 μέρες, λίγο κάθε φορά. Ξεχνούσα, σημείωνα ξανά και δεν συμμαζεύεται. Τώρα; Μια λέξη - ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ. Δεν ξέρω τι σκέφτονται οι υπόλοιποι, αλλά εμένα μου άρεσε πολύ περισσότερο. :)

    Θα δώσω 3 βαθμούς στην ιστορία νο 7, δυο βαθμούς στην ιστορία νο 2 και έναν βαθμό στην ιστορία νο 18. Με συγκίνησαν με το θέμα τους και τον τίτλο τους - πάντα δίνω σημασία στον τίτλο της ιστορίας. ;) Την καλησπέρα μου από Μελβούρνη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Xαίρομαι που έφυγε ένα άγχος από το παιχνίδι μας.
      Νομίζω ότι έτσι είναι καλύτερα.
      Ευχαριστώ για τη βαθμολόγησή σου και φιλιά από μένα στη Μελβούρνη που δεν πρόκειται να την δω ποτέ... καθώς φαίνεται.

      Διαγραφή
  5. 3 βαθμους στην 3
    2 στην 6
    1 στην 9
    και καλη επιτυχια σε ολα τα παιδιά
    υπεροχο επίπεδο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ πολύ που μπήκες στον κόπο να βαθμολογήσεις.

      Διαγραφή
  6. ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΦΛΩΡΑ. ΚΑΤ ΑΡΧΗΝ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΟΥ. ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΞΕΚΙΝΑΩ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΑΤΙ ΑΛΛΑ ΤΣΑΛΑΚΩΝΩ ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΓΙΑΤΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΟΤΑΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΟΣΟ ΑΞΙΟΛΟΓΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕς ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ!
    ΒΑΘΜΟΛΟΓΩ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕ 3 ΒΑΘΜΟΥΣ ΤΗΝ 3
    ΜΕ 2 ΒΑΘΜΟΥΣ ΤΗΝ 7
    ΚΑΙ ΜΕ 1 ΒΑΘΜΟ ΤΗΝ 17
    ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Xαίρομαι που το ευχαριστήθηκες κι αυτή τη φορά κι ευχαριστώ για τη βαθμολόγησή σου.

      Διαγραφή
  7. Καλησπέρα κι από μενα,
    πολύ ενδιαφέρον το αποτέλεσμα και σε αυτό το παιχνίδι. Ομολογώ και εγώ με τη σειρά μου, ότι μου ήταν πραγματικά δύσκολο να ξεχωρίσω και να αξιολογήσω τις καλύτερες για το δικό μου κριτήριο.

    Στην ιστορία 8 δίνω τους 3 βαθμούς
    στο στιχούργημα 14 δίνω τους 2 βαθμούς
    στην ιστορία 2 δίνω τον 1 βαθμό

    Καλή επιτυχία σε όλους τους συμμετέχοντες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου.
      Νομίζω πως την επανέλαβες και στη 2η ανάρτηση οπότε ισχύει μόνο η μία αυτή.

      Διαγραφή
  8. Θα βαθμολογήσω σχετικά γρήγορα αυτή τη φορά...φυσικά σε αυτό βοηθάει το ότι οι ιστορίες είναι λιγότερες, αλλά θέλω να μείνω και στην αίσθηση που μου δημιουργήθηκε με την πρώτη ανάγνωση..δε χρειάζεται φυσικά να πω πως μου άρεσαν παραπάνω από τρεις και μακάρι να μπορούσα να βαθμολογήσω περισσότερες…
    Αν ξαναδιαβάσω θα μπερδευτώ, θα αλλάξω, θα πάθω εν ολίγοις ότι πάθαινα πάντα...

    Τους 3 βαθμούς θα τους δώσω στο 14.Για ένα Νυχτερινό βαλς...
    Το τέλος του με ξεσήκωσε, χωρίς να υποτιμώ βέβαια καθόλου το υπόλοιπο που με συνεπήρε, αλλά στο τέλος χόρεψα ξυπόλητη στης αμμουδιάς το χρυσό χαλί...το λάτρεψα!!

    Τους 2 βαθμούς στο 18. Αέναο ταξίδι
    Γιατί κάποια ταξίδια είναι και ψεύτικα και σκοτώνουν το αύριο…

    Και τον 1 βαθμό μου θα δώσω στο 6. Εγώ;
    Κάποιες φορές χάνουμε τον εαυτό μας και όταν τον ξαναβρίσκουμε η έκπληξή μας δεν είναι πάντα ευχάριστη...και μου θύμισε κάτι που είχα γράψει παλιότερα..καμιά σχέση με εκείνο (για να μην παρεξηγηθώ), απλά μου δημιουργήθηκε η ίδια αίσθηση όταν το διάβαζα με εκείνη που είχα όταν έγραφα τότε το δικό μου ..

    Καλή επιτυχία σε όλους!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου, ευχαριστώ πολύ που μας έστειλες τις βαθμολογίες σου.
      Φιλιά πολλά κι από μένα.

      Διαγραφή
  9. Oλες υπέροχες μπράβο σε όλους!
    Δεν ήξερα τι να διαλέξω έχω αδικήσει πολλούς σίγουρα αλλά θα ψηφίσω από ένστικτο!
    Δίνω 3 στο 5
    2 στο 9
    και 1 στο 14.

    Καλή επιτυχία σε όλους!
    Φιλια πολλά και μπράβο και σε σένα Φλώρα!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλενα σ' ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου.
      Και στο άλλο παιχνίδι να είσαι εδώ...

      Διαγραφή
  10. Καλημέρα Φλώρα μου
    Αφήνω και εγώ την βαθμολογία μου. Αυτή τη φορά με κέρδισε το μυστήριο, ο κοινωνικός προβληματισμός και το χιούμορ.
    Έτσι δίνω:
    3 βαθμούς στο 13
    2 βαθμούς στο 5
    1 βαθμό στο 11

    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ότι κι αν σε κέρδισε αυτή τη φορά
      σημασία έχει ότι εμείς κερδίσαμε τη βαθμολογία σου
      και σε αυτό το παιχνίδι.
      Ευχαριστούμε που πέρασες και βαθμολόγησες.

      Διαγραφή
  11. Φλώρα μου πολύ ζόρικη αυτή η βαθμολογία.
    Αν και λιγότερες ιστορίες, είναι όλες σχεδόν ισοδύναμες.
    Ξέροντας ότι αδικώ βάναυσα τις 3,6,8 καθώς και το "Στραπάτσο", βαθμολογώ (κι οπλοφορώ...)
    3 βαθμοί στο #2 (δεν είναι απλά ιστορία, είναι ένα αξίωμα στην παιδική ψυχολογία)
    2 βαθμοί στο # 5 (ύμνος για τα παραμελημένα παιδιά & γερή μπουνιά στο στομάχι, όλων ημών των "μεγάλων"...)
    1 βαθμό στο # 13 (της αξίζει μεγαλύτερη βαθμολογία, για πρακτικούς λόγους όμως περιορίζομαι στη μονάδα. Λατρεύω τις ιστορίες μυστηρίου και η συγκεκριμένη είναι απ' τις πιο ανατρεπτικές & ευσύνοπτες που έχω διαβάσει)

    Καλή συνέχεια στο παιχνίδι και τα συγχαρητήρια μου σε όλα τα παιδιά που καταθέσανε πάλι μικρά αριστουργήματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου, αυτό το παιχνίδι για μένα ήταν ίσως το καλύτερο απ' όλα....
      Η ποιότητα στα ύψη... εκτός κι αν ισχύει κι εδώ
      "Η κουκουβάγια το κουκουβαγιόπουλό της το βλέπει πιο όμορφο"
      πάντως όπως λες κι εσύ κι εγώ αυτή τη φορά δεν ήξερα τι μου αρέσει περισσότερο.

      Ευχαριστώ για τη βαθμολόγησή σου.

      Διαγραφή
  12. Καλησπερα σας. Θαμωνας πλεον του ιστοτοπου σας , απολαυσα για μια ακομη φορα τις μικρες δημιουργιες των συναγωνιζομενων.Λοιπον στην βαθμολογια : 3 βαθμους στην ιστοριουλα με νουμερο 7 γιατι με καθηλωσε με την σκληρη πραγματικοτητα που περιγραφει. 2 βαθμους στο ποιηματακι με νουμερο 9 γιατι υπαρχει ενα μπουκαλι κολωνιας στον σταθμο που περιμενω.. Και 1 βαθμο στο αλλο συνδοιασμο στιχων των παιδιων της εγκαταλειψης , στο νουμερο 5.
    Α, και μια ιδεα για συνεχεια. Αντι για λεξεις θα μπορουσε να ειναι εικονες. Μια ιδεα ριχνω.Καλη συνεχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ που είσαι πια θαμώνας εδώ.
      Ευχαριστώ επίσης και για την πολύ ωραία ιδέα. '
      Θα σ' ευχαριστήσω ακόμη περισσότερο που βαθμολόγησες.
      Και θα σου είμαι ευγνώμων αν γράψεις κι εσύ στο επόμενο.
      Καλό σου βράδυ.

      Διαγραφή
  13. Καλησπέρα! Δεν κατάφερα να συμμετάσχω σε αυτο το παιχνίδι, θα βαθμολογήσω όμως!
    Μου άρεσαν 5 ιστορίες, οι 5, 7, 11,13,18...
    Θα αναγκαστώ να ψηφίσω μόνο τρεις κι έτσι επιλέγω να δώσω
    3 βαθμούς στην 7,κοιμήσου για το γεμάτο νόημα κειμενο και γιατι εκφράζει τη γενική ανησυχία για την εποχή που ζούμε...
    2 βαθμούς στο 18 -αεναο ταξιδι, γιατι παρα το λυπητερο τις ιστορίας (γενικά δεν ψηφίζω δράματα...) απόδωσε παραστατικά το μαρτύριο ενός ναρκομανους που και να θέλει να ξεμπλέξει, χωρίς στήριξη, θα ξανακυλησει...
    Τέλος, 1 βαθμός εμμμμ-δύσκολη επιλογή. Θα παει στο 5, οδός εγκατάλειψης. Εμπνευσμένο συγκινητικό ποίημα....
    Και το 11 μου άρεσε για το χιούμορ και τον (αυτο)σαρκασμο του και επίσης μου άρεσε το 13 για την πρωτότυπη ιστορία εκδίκησης!
    Καλη επιτυχία!
    Καλαιτζάκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τελικά είναι φοβερό να μην μπορείς να ξεχωρίσεις με την πρώτη ματιά... Κουραστικό αλλά πολύ ωραίο, γιατί νομίζω ότι η ποιότητα αυτή τη φορά ήταν στα ύψη...
      Φιλιά

      Διαγραφή
  14. Καλησπερα! Υπεροχες για ακομα μια φορα οι συμμετοχες!
    Θα δωσω 3 βαθμους στην ιστορια 17 "Σκιες", 2 βαθμους στο νο 5 "οδος εγκαταλειψης αριθμος 43" και τον 1 βαθμο στο νο 1 "Ελπιδα εναντιον Σουλας"
    Καλη επιτυχια σε ολους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου κι αυτή τη φορά.

      Διαγραφή
  15. Φλώρα πάρε και την βαθμολογία μου και εύχομαι καλή επιτυχία σε όλους.
    Πάμε λοιπόν

    3 βαθμούς στο 16 (Νίκος Παπάζογλου κόκκινα μαντήλια αρμενίζοντας...)……γιατί μου άρεσε η πρωτότυπη αφιέρωση στον Παπάζογλου, πλυμμυρισμένη από αγάπη και νοσταλγία και επίσης επειδή (γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε) λατρέψαμε, λατρεύουμε και θα συνεχίσουμε να λατρεύουμε Παπάζογλου.
    2 βαθμούς στο 15 (Η στάση)….. γιατί ποτέ δεν είναι αργά να δεις τους ανθρώπους στις πραγματικές τους διαστάσεις .
    1 βαθμό στο 9 (Η κολώνια)…..γιατί ένα μπουκαλάκι κολώνιας μπορεί να γίνει σπίθα που θα κρατήσει ζωντανές της μνήμες.
    Φιλούρες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όποιοι κι αν είναι οι λόγοι που παραπάνω ανέλυσες για τη βαθμολόγησή σου, εγώ είμαι ευγνώμων για μια φορά ακόμη που μπαίνεις διαβάζεις και βαθμολογείς.
      Φιλιά xristin μου.

      Διαγραφή
  16. καλημέρα,καλημέρα!!!
    Κρίμα που δεν μπορώ να ψηφίσω όλες τις όμορφες ιστορίες.
    3 βαθμοί για το 4.Η πρώτη αγάπη
    2 βαθμοί για το 7.Kοιμήσου...
    1 βαθμό για το 3. Ο σκύλος του σταθμού
    πολλά φιλιά και πάλι μπράβο σας!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Christa μου, ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη και τη βαθμολόγησή σου.

      Διαγραφή
  17. Να που ερχόμαστε και πάλι στο δύσκολο έργο της βαθμολόγησης και υπάρχουν τόσο όμορφα στοιχεία σε κάθε ιστορία, σε κάθε στίχο που όλο και κάτι πρέπει να μείνει εκτός!
    Αυτή την φορά ήταν λιγότερες οι συμμετοχές, οπότε προσωπικά είχα και την ευκαιρία να τις διαβάσω με ιδιαίτερη προσοχή την κάθε μια…

    3 βαθμούς δίνω στην ‘’εγκληματική φυσιογνωμία’’ 2η συμμετοχή γιατί σε αυτό το μικρό διήγημα γνώρισα δεκάδες χιλιάδες παραμελημένους ανθρώπους που δεν τους άγγιξε ένα στοργικό χέρι, που δεν τους έδειξε κανένας τον δρόμο της ζωής και σαν μικρές βαρκούλες δίχως τιμόνι χτυπήθηκαν αλύπητα επάνω στις ξέρες και βούλιαξαν δίχως να προλάβουν να κάνουν το ταξίδι που τους όρισε η ζωή.
    2 βαθμούς δίνω στην ‘’Στάση’’ την 15η συμμετοχή που εγώ θα της έβαζα τον τίτλο «όταν πέφτουν οι μάσκες»… πραγματικά ανθρώπινη ιστορία της διπλανής πόρτας.
    1 βαθμό στο ‘’αέναο ταξίδι’’ την 18η συμμετοχή γιατί σε αυτό το ταξίδι δίχως γυρισμό ταξιδεύουν χιλιάδες, εκατομμύρια δυστυχισμένες ψυχές κουβαλώντας για αποσκευές γονείς κι αδέλφια ή την μοναξιά τους μέχρι τον θάνατο που δεν ξέρεις αν είναι τιμωρία ή λύτρωση!

    Καλημέρα Φλωράκι μου και καλή επιτυχία !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Levina μου για τη βαθμολόγησή σου.
      Πολλά πολλά φιλιά.

      Διαγραφή
  18. Καλησπερα μοναδικη μας Φλωρα , το 10ο παιχνιδι αποδεικτηκε σημαδιακο ολες οι ιστοριες είναι απιστευτα ομορφες !!!!!!!
    Η καθε μια ιστορια εχει την δικη της σημανση ή θαταν πιο σωστο να πω μια δυνητικη μουσικη αναλογα λοιπον με την στιγμη που την διαβαζω με αγγιζει με διαφορετικο τροπο
    Διαλεξα
    3 βαθμους για την 19 κι αποψε , παλι κτυπα
    2 βαθμους για την 11 το στραπατσο
    1 βαθμο για την 15 τη σταση
    σας ευχαριστω ολους και ολες για τα υπεροχα κειμενα που μας χαρισατε φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ σε ευχαριστώ που είσαι πια μέλος σταθερό στο παιχνίδι μας.
      Φιλιά πολλά

      Διαγραφή
  19. Φλώρα μου, ήρθα κι εγώ να ψηφίσω!
    Αυτή τη φορά τα ποιήματα είχαν την τιμητική τους, νομίζω, και με παρέσυραν!
    Εγώ θα δώσω:
    3 βαθμούς στην ιστορία 17 - Σκιές
    2 βαθμούς στο 11 - Το στραπάτσο
    1 βαθμό στο ποίημα 14 - Για ένα νυχτερινό βαλς.
    Συγχαρητήρια σε όλους, γιατί όλες τις ιστορίες τις απόλαυσα και κάθε μία είχε το δικό της ξεχωριστό μήνυμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ πολύ που βαθμολόγησες κι αυτή τη φορά.
      Φιλιά

      Διαγραφή
  20. Γεια σου!! Χαίρομαι πολύ που μου είπε η Ιρις για αυτό τον διαγωνισμό!
    Και μπορεί στον επόμενο να πάρω και εγώ μέρος!Διάβασα τις ιστορίες και εδώ είναι οι ψήφοι μου!

    3 βαθμούς στο 7.Kοιμήσου...
    2 βαθμούς στο 17.Σκιές
    1 βαθμό στο 10. Δυο άγνωστοι

    Μ'αρεσε πολύ το blog σου!Γράφτηκα και για σίγουρα!
    Φιλιά πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ που πέρασες από εδώ.
      Στο εξής θα κάνουμε παρέα.
      Θα περάσω κι εγώ τώρα.
      φιλιά...

      Διαγραφή
    2. Φλωρούκο μου η σύσταση έγινε από μένα γιατί η φίλη μας γράφει καταπληκτικά!
      Κι εννοείται πώς δεν ξέρει τι έγραψα! χαχαχα! Θα φανεί κι από τη βαθμολογία εξάλλου!

      Διαγραφή
  21. Μετά απο απολαυστική ανάγνωση όλων των ιστοριών (πολλές φορές) έρχομαι να δώσω τη βαθμολογία μου, μόνο και μόνο γιατί το απαιτεί ο κανονισμός του παιχνιδιού,,,,οι ιστορίες είναι τόσο εξαιρετικές και πέραν οποιασδήποτε τυπικής βαθμολογίας που παρασύρθηκα εντελώς απο την ατμόσφαιρα της κάθε μιάς, τα μηνύματά της, τις συγκινήσεις της που μόλις σήμερα με μεγάλη δυσκολία θα δώσω βαθμολόγηση....3 βαθμούς στο 19, 2 βαθμούς στο 8 και 1 βαθμό στο 14
    Ευχαριστώ όλους όσους έλαβαν μέρος σ΄αυτό το παιχνίδι, για τη χαρά που μου έδωσαν να τους διαβάσω...και εσένα γλυκειά μου Φλώρα για το παιχνίδι και τη διαχείρισή του !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κλαύδια, ακόμη μια φορά είμαι υπόχρεη για τα καλά σου λόγια και για την πιστή παρακολούθηση του παιχνιδιού μας.

      Διαγραφή
  22. Γεια σου, Φλώρα μου!
    Αυτή τη φορά ευχαριστήθηκα περισσότερο τη διαδικασία της ανάγνωσης/βαθμολογίας, ίσως γιατί οι ιστορίες ήταν λιγότερες και μπόρεσα έτσι να αφιερώσω σε καθεμιά το χρόνο και την προσοχή που της αρμόζει.
    Εξαιρετικές όλες οι ιστορίες. Απολαυστική η ανάγνωση όλων.
    Ξεχώρισα τελικά τις εξής ιστορίες/ποιήματα: 5,7,11,13,17,19.
    Επειδή όμως πρέπει να δώσω τους βαθμούς μου μόνο σε τρεις ιστορίες, αυτές είναι:

    3 βαθμοί: Νο 5, "Οδός: Εγκατάλειψης 43"
    2 βαθμοί: Νο 19, "Κι απόψε, πάλι χτυπά..."
    1 βαθμός: Νο 7, "Κοιμήσου..."

    Ευχαριστώ όλους σας που με ταξιδέψατε τόσο όμορφα με τις ιστορίες σας. Με συγκινήσατε, με αγγίξατε, με κάνατε να χαμογελάσω, να προβληματιστώ... Μπράβο σε όλους. Έχω προσπαθήσει αυτή τη φορά να ψυχολογήσω ποιοι ήταν οι συγγραφείς ορισμένων ιστοριών και ανυπομονώ να δω αν προέβλεψα σωστά.
    Μπράβο και σε εσένα, Φλώρα μου, για άλλη μια φορά. Σου στέλνω την αγάπη μου, καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ καλή μου Funky Monkey για τη βαθμολόγησή σου και την αγάπη σου στο παιχνίδι μας.

      Διαγραφή
  23. Καλησπέρα Φλώρα!! Επιτέλους για πρώτη φορά κατάφερα να διαβάσω όλες τις ιστορίες και να βαθμολογήσω κι εγώ. Να ναι καλά η Αριστέα που μου το θύμισε.

    3 βαθμοί στο 14 - "Για ένα νυχτερινό βαλς" Ένα ποίημα που με γέμισε από την αρχή μέχρι το τέλος με όμορφες εικόνες.
    2 βαθμοί στο 15 - "Η στάση" Όμορφα γραμμένο και τόσο αληθινό!
    1 βαθμό στο 11 - "Το στραπάτσο" Με έκανε να γελάσω πολύ!

    Καλή επιτυχία σε όλους!! Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που αυτή τη φορά δεν σε κούρασε η ανάγνωση των ιστοριών μας και ήρθες να βαθμολογήσεις.
      Φιλιά πολλά

      Διαγραφή
  24. Καλησπερα Φλωρα ..καλη δυναμη σε σενα και καλη επιτυχια στη καθε εξαιρετικη συμμετοχη!Λοιπον δινω:
    3 βαθμους στο 5
    2 βαθμους στο 15
    1 βαθμο στο 3
    Θα επαινεσω το 19 που κατα τη γνωμη μου ηταν το πιο αρτιο κειμενο, δε
    καταφερε ομως να μου ενσταλαξει συναισθημα οπως τα αλλα 3!!
    Καλο βραδυ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου.

      Διαγραφή
  25. Καλημέρα γλυκό μου Φλωρούκο! Πιο ξεκούραστα αυτή τη φορά, αφού οι ιστορίες ήταν λιγότερες, αν και δυσκολεύτηκα να αποφασίσω.
    Το 3 λοιπόν το δίνω στην ιστορία 19.
    Το 2 το δίνω στην ιστορία 7.
    Το 1 το δίνω στην ιστορία 11.
    Φιλάκια πολλά και την καλημέρα μου σε όλους! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Joan μου.
      Φιλιά πολλά κι από μένα

      Διαγραφή
  26. Καλησπέρα Φλώρα μου , μου άρεσαν πολλές ιστορίες αλλά με συγκίνησε ο τρόπος γραφής της 5 και 7.
    Θα δώσω 3 στην ιστορία 5 Οδός εγκατάλειψης 43 και τα συγχαρητήριά μου στην ψυχή που την έγραψε με λυρικό ύφος για ΄΄κάποια παιδιά΄΄.
    Εξ ίσου με συγκίνησε η ιστορία 7 ΄΄Κοιμήσου΄΄2 βαθμοί λοιπόν.
    1 βαθμό στην ιστορία 2 .
    Καλή επιτυχία σε όλους .
    Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου.
      Φιλιά πολλά

      Διαγραφή
  27. Επιτέλους τέλειωσα την ανάγνωση κι εγώ!
    Λοιπόν, δίνω:
    3 βαθμούς στο ποίημα #11
    2 βαθμούς στην ιστορία #13
    και 1 βαθμό στο #2
    Το απόλαυσα όσο δεν πάει! Μου άρεσαν όλες οι ιστορίες πάρα πολύ! Καλή τύχη σε όλους!!!! :)
    Φιλιά πολλάαααααααααααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσαν και σε ευχαριστώ πολύ που βαθμολόγησες.
      Φιλιά πολλά κι από μένα

      Διαγραφή
  28. Φλώρα τελευταία στιγμή αλλά είμαι εδώ! Έχω χαθεί από τη γειτονιά αρκετό καιρό τώρα, αλλά περνάω που και που για τα νέα!! Είδα πως σήμερα τελειώνει η διορία οπότε ήρθα να αφήσω κι εγώ τη βαθμολογία μου! Υπέροχες οι ιστορίες.. τόσο συγκινητικές! Αυτή τη φορά οι περισσότερες μου άφησαν πικρή γεύση στο στόμα...
    Δίνω 3 βαθμούς στην ιστορία με τον αριθμό 7 - Kοιμήσου...
    Δίνω 2 βαθμούς στην ιστορία με τον αριθμό 6 - Εγώ;
    Δίνω 1 βαθμό στην ιστορία με τον αριθμό 17 - Σκιές
    Υπήρχαν κι άλλες στο χαρτί μου αλλά αυτές οι τρεις δεν έφυγαν από το μυαλό μου...
    Καλό απόγευμα!
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ για τη βαθμολόγησή σου ακόμη και την τελευταία μέρα.
      Εύχομαι γρήγορα να είσαι κοντά μας ενεργά.
      Φιλιά

      Διαγραφή