Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

«Δεν μ' αγαπάς- Μ' αγαπάς»


Σήμερα πήγα θέατρο. 
Και ευχαριστήθηκα παράσταση. 
Καιρό είχα να δω κάτι τόσο όμορφο, τόσο προσεγμένο, τόσο περιποιημένο σε κάθε του λεπτομέρεια. 
Το έργο "Δεν μ' αγαπάς, μ' αγαπάς" με πρωταγωνίστριες την Πέγκυ Τρικαλιώτη και τη Ρένη Πιττακή  είναι βασισμένο στα γράμματα της Μαργαρίτας Λυμπεράκη στην κόρη της Μαργαρίτα Καραπάνου.
Δεν ξέρω, αν ανατρέξετε σε κριτικές ή περιλήψεις του έργου, τι θα διαβάσετε...
Η υπόθεση αφορούσε τη σχέση μιας μάνας και μιας κόρης...
Μιας μάνας που έδινε διφορούμενα μηνύματα στην κόρη της σε σχέση με την αγάπη που της είχε ή, κατά τη δική μου άποψη, δεν της είχε... από μακριά.
Η κόρη, αφημένη στη γιαγιά, προσπαθούσε να στείλει SOS στη μάνα, που ποτέ δεν την προσέγγισε... ή δεν κατάφερε να την προσεγγίσει... δεν βρέθηκε κοντά της στις δύσκολες ώρες... 
Δυο άνθρωποι που προσπάθησαν ο ένας να έρθει κοντά στον άλλο μέσα από γράμματα...
Γράμματα που γράφτηκαν απ΄ την μάνα κι απ' την κόρη και φυλάχτηκαν απ' την κόρη. Όλα μαζί ανοίχτηκαν 7 χρόνια μετά το θάνατο της μάνας... από την κόρη που τα εμπιστεύθηκε στην Φωτεινή Τσαλίκογλου. [Εκείνη με τη σειρά της τα αποτύπωσε στο ομότιτλο βιβλίο της "Δεν μ΄ αγαπάς - Μ' αγαπάς" (εκδόσεις Καστανιώτη 2008). Ο Πέτρος Ζούλιας κατάφερε να μεταφέρει με τη σκηνική του μεταγραφή, με μεγάλη επιτυχία, πάνω στο σανίδι τη στενή προσωπική σχέση των δύο γυναικών.
Στο έργο περνάει η παράλληλη ζωή τους, μπροστά από τα μάτια της κόρης, μέσα από τα γράμματα... 
Τότε γράφτηκε από την κόρη το τελευταίο γράμμα στη μάνα...
Το έργο κατέληξε και απ' τις δύο πλευρές με τη φράση "Σ΄ αγαπώ!"
Εγώ δεν πείστηκα τελικά πως αυτή η στάση της μάνας εμπεριείχε αγάπη... αφού ποτέ δεν εκδηλώθηκε.
Κατά την προσωπική μου πάντα άποψη, η κόρη για να λυτρωθεί και να απελευθερωθεί απ' την μόνιμη, εν ζωή, απουσία της μάνας, αναγκάστηκε μέσα της να αποδεχτεί ότι υπήρξε αγάπη από πλευράς της μάνας...
Περισσότερο έμεινα στη φράση της κόρης "Εσύ δεν έπρεπε να έχεις γίνει μαμά!" που επαναλήφθηκε αρκετές φορές μέσα στην παράσταση.
Η παράσταση τελειώνει την Κυριακή.
Δεν ξέρω, πόσοι θα θέλατε να τη δείτε και αν θα προλάβετε. 
Όσοι το καταφέρετε όμως, θα μείνετε άφωνοι με το παίξιμο της Πέγκυς Τρικαλιώτη και θα ενθουσιαστείτε με την Ρένη Πιττακή.
Εγώ στη θέση της Πέγκυς Τρικαλιώτη, θα χρειαζόμουν μια εβδομάδα ξεκούραση μετά από κάθε παράσταση...
Το κορίτσι αυτό αφήνει την ψυχή του έρμαιο, να περνάει εναλλάξ από ψυχική εξόντωση σε στιγμές ελπίδας και αντιθέτως, καθ' όλη τη διάρκεια της 2ωρης παράστασης μέσα από πολύ γρήγορη πλοκή, χωρίς ενδιάμεσες ανάσες.
Χωρίς διάλειμμα, η μεγάλη αυτή παράσταση τελείωσε χωρίς να καταλάβω πως πέρασε η ώρα.
Είναι η πρώτη φορά που, απ' την πρώτη κιόλας στιχομυθία, σφίχτηκε η καρδιά μου και κράταγα ως το τέλος τον εαυτό μου να μην κλάψει από την απόγνωση ενός μόνου παιδιού.
Ταυτίστηκα μαζί του και προσπαθούσα κι εγώ με αγωνία να βρω σε ποιά σημεία μπορεί να κρυβόταν το αληθινό ενδιαφέρον της μάνας  ή  η παρουσία της.
Το έργο με δυο λόγια ήταν η απεγνωσμένη φωνή ενός παιδιού που έφτασε μόνο του ως την μανιοκατάθλιψη, αναζητώντας στην περιπλάνηση της ταραγμένης ψυχολογίας του  την  ουσιαστική παρουσία μιας απούσας μάνας που με μεγάλη ελαφρότητα αντιμετώπιζε το  μητρικό της ρόλο της... και τις ανάγκες του παιδιού της.
Το τέλος μπορεί  να λειτουργεί θεραπευτικά σε παιδιά που δεν μπόρεσαν να τα βρουν  με τους γονείς τους, όσο αυτοί ζούσαν, αφού ο θάνατος απαλύνει τις  αιχμές των σχέσεων και η μνήμη αποβάλει τις άσχημες στιγμές...

Και μην ξεχνάτε ότι μέχρι την Παρασκευή το βράδυ 
μπορείτε να διαβάσετε και να βαθμολογήσετε 
τις ιστορίες του 9ου παιχνιδιού μας
"ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"
σε 4 αναρτήσεις
στο blog mytripsonblog
όπου φιλοξενήθηκε αυτή τη φορά
με μεγάλη αγάπη από τη Μαρία.

25 σχόλια:

  1. πολύ ενδιαφέρον το βρήκα να σαι καλά θα προσπαθήσω να πάω ..ευχαριστώ πολύ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν πω ότι νιώθω την ανάγκη της της πρωταγωνίστριας; Ότι πολλά παιδιά το κάνουν; Ότι συγχωρούν γιατί το έχουν ανάγκη...
    Θεέ μου πόση ανάγκη υπάρχει σε αυτή τη συγχώρεση...
    Κάποια στιγμή ίσως δημοσιεύσω ένα ποίημα από το συρτάρι μου... Θα καταλάβεις...
    Φιλιά πασταφλωρίτσα μου! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σου στέλνω με mail κάτι δικό μου... Θα καταλάβεις.

      Διαγραφή
  3. Μα πόσο τυχεροί είστε εσείς εκεί πάνω που μπορείτε και έχετε πρόσβαση σε τόσες παραστάσεις! Κι εμείς περιμένουμε όλον τον χρόνο ένα καλοκαίρι περιοδειών! Φιλάκια Φλώρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου πρώτη φορά πήγα φέτος στο θέατρο...
      Δυστυχώς οι συνθήκες το έχουν κάνει σχεδόν απαγορευτικό.
      Φοβάμαι όμως πως τόσο καλά έργα μπορεί να μην φθάνουν κοντά σας.
      Δεν είναι εμπορικά για να τραβήξουν πολύ κόσμο, όμως η ποιότητά κάποιων είναι συγκλονιστική.

      Διαγραφή
  4. Φλώρα μου, αυτές οι δύο μεγάλες θεατρίνες, είναι εγγύηση ποιότητας και προσεγμένης δουλειάς. Δυστυχώς εδώ έρχονται πολύ λίγες καλές παραστάσεις. Θα προσέχω μήπως φθάσει και εδώ.
    καλημέρα
    φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Aν φθάσει, να μην την χάσεις!!!

      Διαγραφή
  5. Ευαίσθητη μου αγαπημένη μου Φλωρίτσα ευχαριστούμε που μοιράστηκες μαζί μας τις σκέψεις σου και τι σου άφησε αυτή η παράσταση και όλα αυτά που ένοιωσες... Φιλούθκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Δελφινάκι μου...
      Επίσης ευχαριστώ πολύ που ρωτάς για την υγεία μου...
      Πάω καλά ... ευτυχώς.

      Διαγραφή
  6. πολυ χαιρομαι που πηγες και μας μετεφερες την μαγεια ευχομαι να μπορεσω να το δω και εγω καποια στιγμη γιατι και το σεναριο αλλα και οι ηθοποιοί του έργου τουτου είναι εγγυηση η δε πλοκη μεγαλειο μια σχεση θυελλα μανας και κορης Φλωρα μου σε φιλω πολυ πολυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σου εύχομαι να μπορέσεις να το δεις...
      Ανοίγει πολλά θέματα και προσπαθεί να τα κλείσει με ανατρεπτικό τρόπο...

      Διαγραφή
  7. Πολύ γλαφυρή η παρουσίαση σου, με συγκίνησες Φλώρα.
    Έχω ακούσει πολύ καλές κριτικές για την παράσταση, δίχως να έχω καταφέρει να πάω.
    Το θέμα ζόρικο ε;
    Ανοίγει πολλά μέτωπα σε όλους μας. Γονείς και παιδιά...

    Να'σαι καλά Φλώρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο απόλυτος προβληματισμός για παιδιά που έχουν πρόβλημα με γονείς και για γονείς που δεν έπρεπε να έχουν γίνει...
      Εσένα και λόγω των σεμιναρίων που παρακολουθείς θα είχε πολλά να σου πει.

      Διαγραφή
  8. Πρέπει να ειναι πολύ καλή παράσταση
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι σίγουρα... και αξίζει τον κόπο...

      Διαγραφή
  9. Μακάρι να είχα τη δυνατότητα να τη δω... αλλά είμαι στην επαρχία, βλέπεις...

    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχω ακούσει αν θα ταξιδέψει...
      Μακάρι να φτάσει παντού η παράσταση να την δουν όλοι...

      Διαγραφή
  10. Κάποτε πήγαινα σχεδόν κάθε βδομάδα στο θέατρο και στον κινηματογράφο,τώρα πια όχι,ευχαριστώ που μου θύμισες πως υπάρχει ακόμα!!!!
    Μ' αρέσει πολύ η Τρικαλιώτη!!!!
    Φιλιά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ για ευνόητους λόγους δεν πηγαίνω συχνά πια αλλά αυτή τη φορά δεν το μετάνιωσα.

      Διαγραφή
  11. Φλωράκι μου η Ρένη Πιττακή είναι μια μεγάλη μας θεατρίνα και με κλειστά τα μάτια θα πήγαινα σε κάθε της παράσταση χωρίς καν να διαβάσω τον τίτλο του έργου που θα παίζει! Την λατρεύω και μόνο να την κοιτώ και όσο για την κ. Τρικαλιώτη πραγματικά έγινε μια πάρα πολύ καλή ηθοποιός, μεγάλωσε, ωρίμασε .
    Ήσουν τυχερή που είδες αυτή την παράσταση !
    Από τα έργα που δεν ξεχνιούνται.

    Σε φιλώ πολύ
    Καλό βράδυ κοριτσάκι μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ερμηνεία των ρόλων ήταν συγκλονιστική.
      Επίσης συγκλονιστική ήταν όμως και η υπόθεση.
      Βρέθηκαν ταυτόχρονα πολλοί παράγοντες μαζί που αποθέωσαν την παράσταση.

      Διαγραφή
  12. Η περιγραφή σου με έκανε να θέλω να το δω οπωσδήποτε..φυσικά δε θα το δω μια και είμαι μακριά (και όχι μόνο γι' αυτό)...κρίμα!!
    Είμαι σίγουρη πως θα μου άρεσε πολύ...
    Να είσαι καλά..φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Δύσκολο το θέμα που θήγει η παράσταση.
    Η περιγραφή σου πολύ καλή θα ήθελα να την δω.
    Φιλιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Φλώρα μου, έχω δει την ανάρτησή σου και ναι τελικά θα γράψω . Εχω δει την παράσταση με τις δύο εξαιρετικές ηθοποιούς . Η ερμηνεία τους είναι αριστουργηματική.
    Ταυτίστηκα με την κόρη και η δική μου πεποίθηση είναι ΄΄ότι δεν έπρεπε να κάνει παιδιά''. Η κόρη και εγώ πεισθήκαμε ότι η μητέρα δεν μας αγάπησε , όμως από δική μας εσωτερική ανάγκη πιστεύουμε το αντίθετο.
    Μετα την παράσταση ο κόμπος στο λαιμό μου έκοβε την ανάσα μου .
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή