Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2013

"Όλα στο μπαμπά"... "Όλα στη μαμά"...

Σίγουρα θα έχετε δει τη διαφήμιση του Public  "Όλα στο μπαμπά"
Είναι μια υπερβολικά επιτυχημένη κατά την άποψή μου διαφήμιση, τόσο λόγω θέματος, όσο και εξ αιτίας της φυσικότητας των δύο παιδιών που παίζουν.
Αυτή η φυσικότητα στο παίξιμο των παιδιών με κάνει κάθε φορά που την βλέπω να συγχύζομαι...

Οι γνώσεις μου είναι περιορισμένες για να μεταφέρω το video, αλλά αν πατήσετε εδώ, θα μπορέσετε όσοι δεν το γνωρίζετε, να τo δείτε απ' το youtube και να καταλάβετε πως περιγράφει μια τραγική συμπεριφορά εκβιασμού, μέσα σε μόνο 47 δευτερόλεπτα που διαρκεί. 


Η συγκεκριμένη διαφήμιση, παρουσιάζει ένα κορίτσι στην εφηβεία να φλερτάρει μέσα στo Public  με ένα αγόρι, ώσπου ξεπροβάλει ο μικρός  της αδελφός ηλικίας 11 έως 13 ετών και την πιάνει επ' αυτοφόρω...  

Και τότε ο μικρός σατανάς αρχίζει τον εκβιασμό.... "Όλα στο μπαμπά..."

Το κορίτσι τον κυνηγάει από πίσω και προσπαθεί να εξαγοράσει τη σιωπή του, τάζοντάς του να του αγοράσει διάφορα ηλεκτρονικά είδη. Αφού καταλήγει η συμφωνία τους στην αγορά ηχείων και ακουστικών για το smartphone, o μικρός βλέπει και  ένα tablet, που το θέλει και αυτό, και ξεκινάει πάλι τον εκβιασμό... γιατί αλλιώς θα τα πει "Όλα στη μαμά..."

Δεν ξέρω αν έχετε βιώσει τέτοιου είδους εκβιασμό από αδέλφια σας, ή αν έχετε συναντήσει κάπου τέτοιο μικρό σατανά... που προσπαθεί να αποκομίσει οφέλη σε βάρος αδελφού του.
Τι φταίει λοιπόν για τη συμπεριφορά του μικρού ωμού και αδίστακτου εκβιαστή;
Φυσικά οι γονείς... οι οποίοι εφαρμόζουν διαφορετικά μέτρα και σταθμά για το μεγάλωμα δύο αδελφών.
Από το πρώτο παιδί οι γονείς περιμένουν πάντα να είναι τέλειο, χωρίς λάθη και πάνω του ακουμπάνε όλες τους τις προσδοκίες για εκπλήρωση από εκείνο όλων των τα ανεκπλήρωτων δικών τους ονείρων. 
Το βάζουν λοιπόν σε ένα στενό καλούπι, όπου είναι υποχρεωμένο να κάνει τους ίδιους υπερήφανους και  τα όνειρά τους πραγματικότητα.
Πρέπει να είναι σωστό, σοβαρό, υπεύθυνο, συνεπές, πρώτο στο σχολείο, πρώτο στις δραστηριότητες ..., με λίγα λόγια  ΤΕΛΕΙΟ!!!
Και για να γίνει αυτό, οι γονείς γίνονται καταπιεστικοί,  απόλυτοι και αυστηροί απέναντί του, με απαίτηση να μην παρεκκλίνει από τους  κανόνες που του βάζουν, για να μην πάει κάτι στραβά και δεν πραγματοποιηθούν τα όνειρά τους....
Αποτέλεσμα της συμπεριφοράς αυτής είναι : 
α)το παιδί να μην είναι αυθόρμητο, να λειτουργεί για τα θέλω των άλλων, να μπαίνει σε δεύτερη θέση το δικό του θέλω, να μην λειτουργεί ελεύθερα ακόμη και για τα αυτονόητα (όπως στην περίπτωση αυτή, που το κορίτσι φλερτάρει με ένα αγόρι στην εφηβεία του).  
β)να νοιώθει εγκλωβισμένο μέσα σε κανόνες που, αν τους παραβεί, δεν έχει το θάρρος να τους ομολογήσει και 
γ)το χειρότερο όλων να μην έχει το θάρρος να μαρτυρήσει στους γονείς  μικρούς ή μεγάλους εκβιασμούς που μπορεί να προκύψουν κυρίως στην εφηβεία από ξένους ή από συνομήλικους ή όπως στην περίπτωση της διαφήμισης από το μικρότερο αδερφό. 
Πόσα παιδιά δεν υφίστανται ψυχολογική βία στα σχολεία τους ή  έχουν πέσει από τον ένα εκβιασμό στον άλλο εξ αιτίας του φόβου τους να παραδεχτούν ένα λάθος τους στους γονείς...
Επί πλέον, όταν γεννηθεί το δεύτερο παιδί,το πρώτο παίρνει αυτομάτως την ταμπέλα "μεγάλο" και μαζί με όλα τα άλλα επιφορτίζεται με όλα όσα αυτή η ταμπέλα συνεπάγεται  όπως  να είναι υποχρεωμένο να προσέχει το δεύτερο παιδί και να δρα έτσι ώστε να δίνει το καλό παράδειγμα στο μικρό και άλλα πολλά....
Συνήθως όταν προκύπτει διαφωνία των δύο παιδιών, το πρώτο θεωρείται υπεύθυνο για τον καβγά που ξέσπασε, ενώ αντίθετα πάντα υπάρχει το ελαφρυντικό για το δεύτερο παιδί ότι είναι "μικρό" με συνέπεια να υπάρχει απαίτηση από το πρώτο παιδί να υποχωρεί και να μην τραβάει το σχοινί... 
Έτσι λοιπόν σιγά - σιγά αφαιρείται το δικαίωμα του πρώτου παιδιού να διεκδικεί το δίκιο του...
Αυτά όσον αφορά το πρώτο παιδί. 
Σε αντίθεση με αυτή τη συμπεριφορά απέναντι στο πρώτο παιδί, το δεύτερο έχει εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση απ' τους γονείς. 
Το δεύτερο παιδί συνήθως απολαμβάνει τα ελαφρυντικά που του δίνει η ταμπέλα "μικρό", παίρνει κυρίως χάδια και επιείκεια στα λάθη του και αυτό μπορεί να συνεχίζεται ακόμη και όταν γίνει ενήλικας.
Συμπεριφέρεται  εγωϊστικά, γίνεται απαιτητικό, κακομαθημένο, και όταν καταλάβει ότι βολεύει τους γονείς να κατασκοπεύει και να μαρτυρά κάθε παράπτωμα  του πρώτου παιδιού, μετατρέπεται σε κανονικό ρουφιάνο. Τα πράγματα χειροτερεύουν όταν οι γονείς επικροτούν τη συμπεριφορά αυτή και το παιδί, αντί να τιμωρηθεί παραδειγματικά, επαινείται για την πράξη  του αυτή. 
Τότε προσπαθώντας να φανεί ακόμη καλύτερο στους γονείς, γίνεται κατάσκοπος του μεγάλου παιδιού και μαρτυρά συνειδητά πλέον τυχόν παράπτωμα του πρώτου παιδιού που θα πέσει στην αντίληψή του. Το χειρότερο είναι ότι χαίρεται όταν το πρώτο παιδί τιμωρείται.
Κατ' αυτόν τον τρόπο σιγά - σιγά φτιάχνουμε το παιδί εκβιαστή... όπως στη συγκεκριμένη διαφήμιση. 
Πιστεύω πως οι γονείς, ελαφρά τη καρδία, δημιουργούν παιδιά φοβισμένα και παιδιά τέρατα...
Λυπάμαι που θα το πω, αλλά αυτή η διαφήμιση είναι απλά ένα παράδειγμα, των όσων συμβαίνουν μέσα σε πολλές οικογένειες. Δεν είναι η εξαίρεση  το παιδί ωμός, σκληρός, στυγνός, αδίστακτος εκβιαστής.
Φοβάμαι πως μπορεί να είναι μεγάλο το ποσοστό αυτών των παιδιών.
Προσωπικά δεν είμαι υπέρ του ξύλου στα παιδιά, όμως σ' αυτή την περίπτωση, ευχαρίστως θα  έσπαζα τα μούτρα του παιδιού  εκβιαστή απ' το ξύλο, για να μην διανοηθεί ποτέ πια να επαναλάβει τη συμπεριφορά αυτή.
Το χειρότερο όλων είναι ότι οι γονείς, με αυτόν τον τρόπο, γκρεμίζουν τη γέφυρα επικοινωνίας, αγάπης και αδελφικής συμπαράστασης ανάμεσα στα δύο παιδιά δια παντός, γιατί χωρίς τέτοια θεμέλια, που μπαίνουν στις μικρές ηλικίες, τα παιδιά δεν μπορούν να έρθουν κοντά ούτε όταν μεγαλώσουν. 
Αυτές οι συμπεριφορές, όταν επικροτούνται και επιβραβεύονται, γίνονται κομμάτι του χαρακτήρα και ακολουθούν σε όλη τη ζωή τον άνθρωπο.

Και μην ξεχνάτε
το 8ο παιχνίδι μας 
"ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"
περιμένει μέχρι και 22/3/13 τις συμμετοχές σας. 
Πληροφορίες σχετικά με το παιχνίδι μας 
θα βρείτε εδώ

71 σχόλια:

  1. Επιεικώς απαραδεκτη διαφήμιση,προσβάλλει σε μεγιστο βαθμό την αδελφική αγάπη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όταν η αδελφική αγάπη υπάρχει συμφωνώ πως την προσβάλει...
      Αλλά υπάρχει πάντα; Φοβάμαι πως όχι.
      Ούτε αυτού του τύπου οι συμπεριφορές είναι απλά παιδιάστικες και αφορούν μόνο την παιδική ηλικία.
      Επομένως τον στόχο της σαν διαφήμιση να τραβήξει τα βλέμματα τον καταφέρνει, δυστυχώς γιατί εμείς δημιουργούμε τέτοια παιδιά...

      Διαγραφή
  2. Ανώνυμος7:52 π.μ.

    Εύστοχο το σχόλειό σου, και μ'αγγίζει τόσο βαθιά!!!
    Δυστυχώς τα λάθη δε διορθώνονται...
    christi

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το κακό είναι ότι τέτοια λάθη δεν διορθώνονται εύκολα.

      Διαγραφή
  3. Φλώρα, με βρίσκεις σύμφωνη σε βαθμό κακουργήματος για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Κρατάω μια επιφύλαξη όμως -ως το..δεύτερο παιδί της οικογένειας- γιατί πιστεύω πως, πέρα από τις γνωστές "μεθόδους" διαπαιδαγώγησης των παιδιών, παίζει πάντα ρόλο κι ο παράγοντας "χαρακτήρας" κι αυτό αφορά και γονείς και παιδιά (πιστεύω πως όλοι μας γεννιόμαστε με κάποια στοιχεία του χαρακτήρα ήδη παγιωμένα..), αλλά επίσης πολύ σημαντικό ρόλο παίζουν και τα βιώματα των γονιών και πάει λέγοντας...

    Με τούτα και με κείνα πάντως, είναι να απορεί κανείς, πως με τόσα "εσωτερικά" προβλήματα, που υπάρχουν σε κάθε οικογένεια, θα καταφέρουμε να πάμε όλοι μαζί, λίγο παραπέρα...
    Φοβάμαι πως ματαιοπονούμε...

    Καλή σου μέρα γλυκό μου κι ελπίζω να είσαι ακόμα μακριά από την ζούγκλα της πόλης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σίγουρα δεν είναι όλα τα δεύτερα παιδιά των ελληνικών οικογενειών κακομαθημένα.Σίγουρα δεν είναι όλα τα πρώτα παιδιά καταπιεσμένα.
      Σίγουρα στο πως θα εξελιχθεί μια οικογένεια στο μέλλον παίζουν το μεγάλο ρόλο οι γονείς...Και ο χαρακτήρας βέβαια είναι αυτός που μπορεί να κάνει τον άνθρωπο να ξεχωρίσει...
      Ωστόσο μέσα σε τέτοιες οικογένειες τρέχουν δυστυχώς πολλά προβλήματα, ακόμη κι όταν τα παιδιά μεγαλώσουν. Μπορεί αυτά να κουκουλώνονται συχνά... αλλά κάποια στιγμή εμφανίζονται γι αυτό ακούμε διάφορα να συμβαίνουν.
      Πράγματι όταν το σπίτι δεν σε μάθει να "προχωράς μαζί", αν δεν σου δίνει το παράδειγμα "ζούμε ο ένας για τον άλλον" συμπεριφέρεσαι και στην κοινωνική σου ζωή κάπως έτσι ίσως πιο καλυμμένα πάλι αλλά εσωτερικά με τις ίδιες αντιλήψεις.

      Διαγραφή
  4. Ανοίγεις -εύστοχα- αρκετά θέματα.
    - Τις προσδοκίες (αλλά τελικά, απαιτήσεις) των γονιών για το "τέλειο παιδί" (εκείνο που, ενδεχομένως, δεν υπήρξαν οι ίδιοι) που, όντας "τέλειο" θα δώσει σάρκα και οστά στα δικά τους όνειρα που έμειναν απραγματοποίητα.
    - Την, εξ απαλών ονύχων, στρεβλή "διάπλαση" του χαρακτήρα που διαιωνίζει ίδιες συμπεριφορές, όταν το άτομο ενηλικιωθεί.
    - Τις (ανώριμες και ανόητες, από πλευράς των γονιών) διακρίσεις μεταξύ των παιδιών τους. (Να σημειώσω εδώ ότι, εκτός από το "παραχάιδεμα" των μικρότερων παιδιών, υπάρχουν αντίστοιχα και τα εξής: "κρίμα, δεν έμοιασες στον/ην μεγάλο/η σου αδερφό/ή").

    Ούτε εγώ είμαι υπέρ του ξύλου στα παιδιά... και εξακολουθώ να πιστεύω πως το ξύλο το θέλουν οι γονείς (δεν φταίει το 10χρονο που έγινε στυγνός εκβιαστής... αλλά εκείνοι που το ώθησαν να γίνει).

    Για άλλη μια φορά γίνεται σαφές ότι είναι περισσότεροι από αρκετοί εκείνοι που κακώς γίνονται γονείς...

    Καλή εβδομάδα και φιλιά πολλά! ❀~✿

    ΥΓ. @VAD... απαράδεκτη; Ρεαλιστική, μάλλον... (Δυστυχώς).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ως προς τις δύο πρώτες παραγράφους σου δεν έχω να πω κάτι, στην τρίτη όμως που αφορά τις διακρίσεις των γονιών... θέλω να πιστεύω ότι τα λάθη και οι διακρίσεις δεν γίνονται επειδή δεν αγαπούν το ένα παιδί όσο το άλλο... Απλά εν αγνοία τους, μοιράζουν ρόλους διαφορετικούς που βαραίνουν τις πλάτες και των δύο παιδιών.
      Το "κρίμα δεν έμοιαζες στον/ην μεγάλο/η σου αδερφό/ή" μπορεί να δημιουργήσει ηγετικό ή υποκριτικό χαρακτήρα στο μεγάλο παιδί για να φαίνεται πάντα αντάξιο του ρόλου που του ανατέθηκε καθώς επίσης και τραύματα στο μικρό παιδί... που ίσως ποτέ δεν επουλωθούν αφού έχει μάθει να ζει στη σκιά των κατορθωμάτων του πρώτου και να μην του αναγνωρίζονται οι δικές του επιτυχίες χωρίς σύγκριση με αυτές του πρώτου...
      Ωστόσο είναι πολύ ρεαλιστική,κατά την άποψή μου, η διαφήμιση.

      Διαγραφή
  5. Βρίσκω την διαφήμιση επιεικώς απαράδεκτη, τόσο κακή που δεν θυμάμαι καν τι διαφημίζει, μου έμεινε μόνο το μικρό κω...παιδο εκκολαπτόμενος εκβιαστής. Οσο για τις σκέψεις σου συμφωνώ μαζί σου, οι γονείς είναι υπεύθυνοι για τις συμπεριφορές των παιδιών τους. Κάποτε θα έλεγα και το σχολείο αλλά πιστεύω ότι τώρα δεν έχει καμμιά συμμετοχή στην αγωγή των παιδιών μας.
    φιλιά Φλώρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ όπως ξαναείπα πιο πάνω σαν διαφήμιση την ονομάζω επιτυχημένη επειδή τραβάει τα βλέμματα... και κάποια στιγμή αναρωτιέται κανείς "άραγε τι διαφημίζει;" επομένως ο στόχος της έχει επιτευχθεί...
      Τα παιδιά παίζουν άψογα το κάθε ένα το ρόλο του αφού μέσα σε 47 δευτερόλεπτα με το παίξιμό τους καταφέρνουν να δώσουν το κλίμα που επικρατεί άψογα.
      Επίσης συμφωνώ μαζί σου ότι οι γονείς έχουν υποβιβάσει το ρόλο του σχολείου, παρόλα αυτά ένας δάσκαλος είναι αυτός που μπορεί να μάθει στα παιδιά, την έννοια της αλήθειας, της ντομπροσύνης, του ακέραιου χαρακτήρα.
      Μην νομίσεις όμως πως και μέσα στα σχολεία δεν γίνονται ακόμη διακρίσεις διαφόρων ειδών, όπως φυλετικές ή του τύπου από τι οικογένεια προέρχεται το παιδί, τι οικονομική επιφάνεια έχει η οικογένεια, τι μόρφωση διαθέτουν οι γονείς.
      Από το σωστό δάσκαλο μπορούν να επισημανθούν προβλήματα του παιδιού και να δοθούν σωστά παραδείγματα στα παιδιά, αν δεν έχει την ευκαιρία να τα πάρει από την οικογένεια.
      Αυτό όμως είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα.
      Φιλιά κι από μένα Μαρία μου.

      Διαγραφή
  6. Φλώρα μου όσο διάβαζα την ανάρτησή σου έβλεπα πόσο δίκιο έχεις και σκεπτόμενη τα δικά μου παιδιά με χαρά διαπίστωσα πως δεν τους επέτρεψα τέτοια συμπεριφορά.
    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Nα επαγρυπνείς πάντα Ελένη μου...
      και εφόσον μεγάλωσες χωρίς τέτοιες συμπεριφορές τα παιδιά σου,
      σίγουρα όταν μεγαλώσουν θα είναι μεταξύ τους αδέλφια πραγματικά.

      Διαγραφή
  7. Πασταφλωρίτσα δε βλέπω τηλεόραση και τη διαφήμιση την αγνοούσα!
    Πριν διαβάσω τι έγραφες πήγα να τη δω κι έφριξα!

    Αυτό που τόσο όμορφα ανέπτυξες στην παιδαγωγική ψυχολογία λέγεται οικογενειακός αστερισμός! Κάθε παιδί ανάλογα με τη θέση του αναπτύσσει κάποια σταθερά χαρακτηριστικά τα οποία κι εσύ πολύ εύστοχα εντόπισες! Πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις και παίζουν ρόλο κι άλλοι παράγοντες! Υπήρξα το μικρό παιδί και ξέρω πολύ καλά πώς μεγάλωσα!

    Όταν γκρινιάζω εγώ για σχολεία γονέων και άσκηση και διάβασμα μου λένε ότι αρκεί μονάχα η αγάπη!

    Σε ευχαριστώ ολόψυχα για την ανάρτηση που έκανες!
    Ο προβληματισμός είναι μία καλή αρχή!

    Τα φιλιά μου!
    Καλή εβδομάδα καρδούλα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών και οι περισσότεροι γονείς δεν καταλαβαίνουν πως έχουν οδηγήσει τα παιδιά τους σε λάθος δρόμους.
      Πέρασαν πολλές γενιές, που για διαφορετικούς λόγους κάθε φορά, άφησε παιδιά να μεγαλώνουν "ερήμην των γονέων"....
      Δεν ξέρω σήμερα που τα πράγματα άλλαξαν μήπως υπάρξει μεγαλύτερος προβληματισμός.
      Εγώ χωρίς να είμαι ειδική στα θέματα αυτά, έψαξα να βρω τις αιτίες. Εσύ έχεις ασχοληθεί περισσότερο και φαντάζομαι πως συμφωνείς με την άποψή μου ότι για ότι δεν πάει καλά φταίνε οι γονείς.

      Διαγραφή
  8. Yπέροχη ανάρτηση!
    Ποτε θα καταλάβουμε επιτέλους ότι δεν υπάρχουν ΤΕΛΕΙΑ παιδιά, όπως δεν υπάρχουν και ΤΕΛΕΙΟΙ γονείς και άνθρωποι?
    Γιατί απλά δεν υπάρχει τίποτα ΤΕΛΕΙΟ στη φύση!
    Η τελειοτητα σε κάνει μοναδικό! Και μοναδικός είναι μόνο ο Θεός!
    Και ναι! Σχολές γονέων βοηθούν όπως λεει και η φίλη πιο πάνω όμως η στείρα ανάγνωση βιβλίων manual για την ανατροφή των παιδιών όχι μόνο δεν βοηθούν αλλά και εγκλωβίζουν τους γονείς σε νόρμες που αποβαίνουν πολλές φορές άστοχες και άκαρπες!
    Για τον απλούστατο λόγο ότι κάθε παιδί είναι διαφορετικό και κάθε "κανόνας" δεν έχει την ίδια εύστοχη ανταπόκριση. Αλλιώς δε θα βλέπαμε παιδιά που έχουνε μεγαλώσει στην ίδια οικογενεια να έχουν τόσο διαφορετική και αποκλίνουσα συμπεριφορά!
    Εκεί πρέπει να σκύψει ο γονιός στο παιδί και να καταλάβει τις διαφορετικές ανάγκες προσέγγισης του από το αδελφάκι του και σε αυτό τα βιβλία δεν προσφέρουν τίποτα!
    Καλημέρα και καλή βδομάδα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα βιβλία προσφέρουν όταν πραγματικά σε απασχολούν θέματα και εμβαθύνεις σε ότι λένε. Η στείρα ανάγνωση βιβλίων είναι κι αυτή μια "δήθεν" συμπεριφορά των γονέων όπως "δήθεν" ζούσαν πολλοί έως σήμερα γενικά.

      Διαγραφή
  9. "Έτυχε" να πέσει στην αντίληψή μου, και κοίταγα γύρω μου να δω αν μόνο εγώ έφριξα!
    Θα ήθελα να θίξω άλλο ένα θέμα που πέρασε υπογείως.
    Το ότι αυτή η πιτσιρίκα των 13-14 χρονών φλέρταρε, δεν μας προβληματίζει πλέον;
    Έβλεπα πριν 2-3 χρόνια στο Star, που έβαζε κάτι παιδάκια να τραγουδάνε, διαφημίζοντας κάποια παιδικά CDs, να κουνάνε τα κοριτσάκια των 5-6 χρονών τα πισινά τους και να ρίχνουν λάγνες
    ματιές στα αγοράκια, τραγουδώντας στίχους του στυλ: τι όμορφα μάτια που έχεις, πόσο θα ήθελα να έρθεις στην παρέα μας να σου δώσω ένα φιλί κλπ!!
    Καλή εβδομάδα Φλώρα, και μπράβο που ανέδειξες αυτό το θέμα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θεωρώ ότι το λάθος μεγάλωμα των παιδιών και τα λάθος πρότυπα, είναι αυτά που ωθούν τα παιδιά σε μια σεξουαλικότητα κακώς νοούμενη και εκτός ηλικίας.
      Το φλερτ νομίζω ότι εντελώς αθώα μπορεί να υπάρχει στα 13 ή 14 για ένα κορίτσι, γιατί σε κάποια παιδιά ξυπνάει η φύση τους νωρίτερα ή αργότερα... πάντως μέσα στην εφηβεία.
      Το να αποτρέψεις απαγορευτικά κάτι που η φύση κάνει να ξυπνήσει, ίσως έχει ως αποτέλεσμα τα παιδιά να κρύβονται από τους γονείς και να προχωρούν κρυφά περισσότερο απ' ότι πρέπει.
      Πάντα τα παιδιά παίζοντας ακόμη κι απ' τα 5 χρόνια τους, λένε ότι θα παντρευτούν συμμαθητή ή συμμαθήτρια... και γενικώς θεωρώ ότι υποβόσκει κάποια σεξουαλική συμπεριφορά.
      Του σωστού γονέα ο ρόλος είναι να πείσει το παιδί πως δεν πρέπει να βιαστεί να μεγαλώσει, επειδή γύρω μας υπάρχουν κάποια κακά πρότυπα και να του δείξει ότι τίποτα δεν είναι απαγορευμένο όταν έρθει στη σωστή ώρα και κάτω από σωστές επιλογές, επεξεργασμένες από τη λογική.
      Καλή εβδομάδα φίλε μου.

      Διαγραφή
  10. Πάντα το λέω ότι η τηλεόραση περνάει και άσχημα πρότυπα... Απόλυτα σωστή η ανάρτηση σου στο θέμα! Στο χέρι μας είναι με τι πρότυπα θα μεγαλώσουν τα παιδιά μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. To ότι αυτή η εκβιαστική συμπεριφορά μπορεί να υιοθετηθεί και από άλλα παιδιά είναι γεγονός. Και φοβάμαι ότι κάποιοι γονείς δεν θα κάνουν ούτε ένα αρνητικό σχολιασμό αυτής στα παιδιά τους...
      Καλή σου μέρα.

      Διαγραφή
  11. Φλωράκι μου υποσυνείδητα αυτές οι λέξεις " θα το πω" που με παραπέμπουν στην οποιαδήποτε τιμωρία μου προκαλούν φοβερό άγχος, όπως και η άλλη γλοιώδης διαφήμιση με τον Τσάμπα και την Μάνα του. Φρίκη!
    Με έχουν καλύψει ήδη με τα σχόλιά τους οι αναγνώστες σου, παραμένω στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών γιατί όλα από εκεί ξεκινούν κι εκεί καταλήγουν. Όλα από τους γονείς, από το σπίτι και μετά έρχονται οι εξωτερικοί παράγοντες να δώσουν την τελευταία πινελιά στον χαρακτήρα που σημειωτέων δεν παύει να σφυρηλατείται καθ όλη την διάρκεια της ζωής μας.

    Σε φιλώ
    Καλή εβδομάδα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λεβίνα μου, το μεγάλο πλάσιμο του χαρακτήρα γίνεται στην μικρή ηλικία και κυρίως από τους γονείς και την οικογένεια.
      Στην πορεία της ζωής νομίζω πως απλώς λειαίνονται οι αιχμές και γινόμαστε λίγο πιο συγκαταβατικοί.
      Φιλιά Λεβίνα μου...

      Διαγραφή
  12. Kαλό μεσημέρι Φλώρα μου και καλη εβδομάδα,ακριβώς τα ίδια συναισθήμτα είχα και εγώ απο την πρωτη στιγμή που την είδα ,ΑΠΑΡΑΔΕΚΤH, δεν μπορω να καταλαβω ποιος τη σκεφτηκε και πως ενεργησε ετσι.Γενικά με τη δύναμη που έχουν τα μεσα ενημέρωσης περνάνε πολλες φορες λάθος μηνύματα και κανουν γενικά πλυση εγκεφάλου στον κόσμο.Τα παιδιά και οι νέοι είναι ένα ευαίσθητο κομμάτι του πληθυσμού που πρέπει να πάιρνουν σωστα πράγματα απο αυτά,δυστυχώς όμως εκει χτυπάνε για να πλασάρουν πράγματα και να προωθησουν ότι θέλουν.Καλή συνέχεια φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το θέμα διαφήμιση υπάρχει και θα υπάρχει και δεν πρόκειται ποτέ να λυθεί. Μην ξεχνάς ότι η διαφήμιση, καλή ή κακή κινεί τα νήματα του εμπορίου, τα χρήματα, το κεφάλαιο...
      Υπάρχει ολόκληρη επιστήμη στηριγμένη πάνω της και η δύναμή της είναι τεράστια.
      Εμείς δυστυχώς είμαστε λίγοι απέναντί της, ώστε να απαιτήσουμε να έχουμε μόνο την καλή της πλευρά (αν υπάρχει τέτοια) όπως είμαστε και λίγοι σε πολλά άλλα πράγματα που διαμορφώνουν συνειδήσεις κοινωνιών και λαών.

      Διαγραφή
  13. Πόσο θέλω να μπω μέσα στην τηλεόραση και να του δώσω μια μπούφλα του μικρού, ακου θα το πω στον μπαμπά.
    Κακόγουστη τραγική διαφήμηση με λάθος μήνυμα.
    Συμφωνώ και με το και σου Flora.
    Επίσης συμφωνώ και με την @levina αυτός ο τζάμπας πόσο με εκνευρίζει με την μάνα του.
    Ποιος τις έχει σκεφτεί αυτές τις διαφημίσεις.
    Ελεος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Aυτές οι διαφημίσεις μπορεί να έχουν δώσει στους διαφημιστές πάρα πολλά λεφτά....Βλέπεις δεν αμείβεται το χρήσιμο, το ωραίο, το καλό... Λεφτά να φέρνει και δεν βαριέσαι... αυτό είναι το σκεπτικό των διαφημιστικών και των διαφημιζομένων.

      Διαγραφή
    2. Μπαίνω σφήνα εδώ που γράφεις για τα χρήματα που φέρνουν αυτές οι άθλιες διαφημίσεις…
      Όχι λοιπόν , θυμάμαι το «πουτ δε κοτ νταουν» και ακόμα γελάω, τον «ομορφάντρα μου» στο γήπεδο με τα σουβλάκια, την «Τασούλα και τον Κίτσο»… άρα υπάρχουν τρόποι να πεις αυτό που θέλεις χωρίς να προσβάλεις την αξιοπρέπεια και τις ιδέες των άλλων.
      Και με την ευκαιρία δείτε κι αυτή την διαφήμιση που είναι μια τρυφερή ιστορία
      ανάμεσα σε έναν άντρα κι ένα άλογο!

      http://www.youtube.com/watch?v=o2prAccclXs


      Τα φιλιά μου
      καλημερα να έχεις

      Διαγραφή
  14. Δεν την εδειξε στη κυπριακή τηλεόραση αυτή τη διαφημιση.Τωρα από το βίντεο σου την βλέπω...πρώτα πρώτα δε καταλαβαίνω το σκεπτικό της διαφήμισης..τι σχέση έχει το αγόρι/η κοπέλα και το μικρό αγόρι με τα προίοντα της public.. δεύτερο καλά έκανες και ανάρτησες..η οικογενειακή βία, ψυχολογική βία ειναι ότι χειρότερο..Ολα ξεκινούς από τους γονείς, είτε καλά , είτε κακά..όλα απο την οικογενεια και τη σωστη ανατροφή..Συμφωνώ με όλα όσα λες Φλώρα μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υποτίθεται ότι τα καταστήματα αυτά είναι πολύ in για τους νέους που ενδιαφέρονται για τα ηλεκτρονικά είδη και τα gadgets και βέβαια ακόμη θέλουν να δείξουν ότι αυτό το κατάστημα είναι ακόμη και για μικρά παιδιά.
      Όσο για τη βία.... έχουν γεμίσει οι οθόνες από βία πότε σωματική και πότε ψυχολογική.
      Φιλιά Δελφινάκι μου.

      Διαγραφή
  15. Φλώρα μου..θα συμφωνήσω με όλα όσα είπες και μάλιστα απο προσωπική πείρα. Η αδερφή μου η οποία είναι και μεγαλύτερη πάντα μου φερόταν σαν την μάνα μου.Και δεν εννοώ απο θέμα φροντίδας αλλά απο θέμα εκβιασμού. Θα τα πώ όλα, θα πώ τα μυστικά σου και γενικά πάντα την είχα απέναντί μου και οχι δίπλα μου, σαν μια αδερφή που θα σκαρώσουμε μαζί την σκανταλιά και θα το απολαύσουμε. Αυτά εν μέρη τα κάνει και τώρα, απλά όχι στον ίδιο βαθμό. Ναί μεγάλωσε με την μεγαλύτερη προσοχή και φροντίδα σε σχέση με εμένα, και ναι πάντα την είχαν και την έχουν ψηλότερα. Το ότι πάλεψα πολλά χρόνια να ξεφύγω απο όλη αυτή την ψυχολογική κατάσταση είναι γεγονός. Και ακόμα έχω δρόμο να διανύσω..

    Υπέροχη ανάρτηση! Καλή εβδομάδα να έχουμε! Σε φιλώ γλυκά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έρχομαι να σου απαντήσω με mail...

      Διαγραφή
  16. Εγώ πάλι θα συμφωνίσω βέβαια πως σαν συμπεριφορά αδερφού προς αδερφή δεν είναι σωστή, όμως νομίζω πως δεν έχει να κάνει με την ηλικία των παιδιών ,ούτε με το ποιο γεννήθηκε 1ο ,2ο ,3ο.....Τα παιδιά θέλουν πάντα να έχουν την εύνοια των γονιών και των δασκάλων τους. Πιστέυουν πως "καρφώνοντας" τον αδερφό ή τον συμμαθητή θα ανέβουν στην εκτίμηση του ενήλικα. Εγώ πάλι τόσο στο σπίτι, όσο και στο σχολείο, όταν ένα παιδί ξεκινάει τη φράση του με το "μαμά, ξέρεις τι έκανε η Στεργιανή....." ή "κυρία ,ο Σπύρος είπε μια κακιά λέξη......" και διάφορα παρόμοια ,κόβω αμέσως την κουβέντα. Δεν με ενδιαφέρει να μου πουν τι έκανε ο άλλος, με ενδιαφέρει να μου που τι έκαναν τα ίδια. Πολλοί γονείς όμως , όπως και πολλοί δάσκαλοι ωθούν τα παιδιά να προδίδουν το ένα το άλλο και μάλιστα τα επιβραβεύουν. Αυτό νομίζω πως είναι το λάθος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. H δική σου γνώμη μετράει διπλά και το ότι επιβεβαιώνεις όλο αυτό που βλέπουμε στη διαφήμιση και μάλιστα με παραδείγματα σημαίνει ότι οι γονείς είναι υπεύθυνοι για όλα...
      Ευχαριστώ Κατερινάκι μου

      Διαγραφή
  17. Καλησπέρα! Όπως τα λες Φλωρα! Κι όλοι οι υπόλοιποι!
    Αυτη η διαφήμιση με τα public μου φαίνεται κι εμένα τραγική!!! Να συμπληρώσω ότι υπάρχει διάκριση στα αδέλφια και ως προς το φύλο πέρα απο την ηλικία... Τα κορίτσια πρέπει να είναι έτσι, τα αγόρια μπορούν να κάνουν αυτο , τα κορίτσια όχι και αυτο μπορει να ισχύει και για βόλτες, εξόδους, ντύσιμο, φιλίες, σχέσεις, επιδόσεις σε μαθήματα, σπορ και παει λέγοντας....
    Γενικώς, η διαπαιδαγώγηση παιδιών καλο είναι να επικεντρώνεται στις δυνατότητες του κάθε παιδιού και να αποφεύγονται παντός τύπου συγκρίσεις...
    Επίσης, να ενημερώσω ότι υπάρχουν σχολές γονέων που λειτουργούν δωρεάν απο το ΙΝΕΔΙΒΙΜ, πρώην ΙΔΕΚΕ. Σε αυτεσ τισ σχολεσ, δεν υπαρχει στειρα αναγνωση βιβλιων αλλα βιωματικη προσεγγιση και ενεργητικη συμμετοχη απο τουσ γονεισ. Τα τμηματα οργανωνονται απο ψυχολογο ή επαγγελματια αλλησ σχετικής ειδικότητας, όπως ειδικός παιδαγωγος. Οποιος θέλει πιο πολλές πληροφορίες μπορώ να σας στείλω εμαιλ.
    Μ.Καλαιτζακη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ Μαρία μου τώρα πια είναι πολύ αργά για να πάω σε σχολείο γονέων... κοντεύουν να γίνουν γονείς τα παιδιά μου.
      Όμως πιστεύω πως δεν έχω κάνει τέτοια τραγικά λάθη και γι αυτό τα παιδιά μου έχουν τις καλύτερες μεταξύ τους σχέσεις.
      Όμως η πληροφορία αυτή για τις σχολές γονέων μπορεί να είναι πολύτιμη για όσους έχουν ακόμη μικρά παιδιά.

      Διαγραφή
    2. :) Μα την πληροφορία την έγραψα σε απάντηση προς την @iris... Που μίλησε για τις σχολές γονέων. Και στην Λιακάδα που έγραψε για τη στείρα γνώση...
      Μην το παίρνεις προσωπικά/εξάλλου δεν γνωριζόμαστε, ούτε γνωρίζω τα παιδια σου κι ούτε θα έλεγα κάτι αρνητικό για την ανατροφή τους ακόμα κι αν σας γνώριζα!
      Οι νέοι γονείς κι αυτοί με παιδια στην εφηβεία έχουν ανάγκη υποστήριξης και ενημέρωσης. Είναι καλο να ψάχνεται γενικά κανεις.

      Διαγραφή
    3. Mαρία μου προς Θεού, δεν θεώρησα πως ήταν για μένα η πληροφορία, αλλά ακόμη και για μένα να ήταν, θα ήταν μια πολύ χρήσιμη πληροφορία...
      Εγώ θα πάω να παρακολουθήσω τυχόν σεμινάρια για γιαγιάδες...
      όταν θα δω ότι γίνονται γιατί τα παιδιά μου είναι 33 και 23 χρόνων... οπότε ίσως μου δώσουν τη χαρά να μου κάνουν κανένα εγγονάκι...Να μην ξέρω η γυναίκα πως πρέπει να συμπεριφέρομαι;

      Διαγραφή
    4. Χαχα! Ασε! Εκει πραγματικά χρειάζεται υπομονή, αγάπη και κατανόηση στο ότι η νύφη κι ο γιος θα μεγαλώσουν το παιδι με δικά τους στάνταρ που μπορει να είναι διαφορετικά απο της γιαγιάς... Αν η νύφη δουλεύει και χρειάζεται γιαγιάδες να προσέχουν το τα παιδια, εκει οι σχέσεις γίνονται πιο πολύπλοκες!!! Καλη τύχη όταν έρθει η ώρα!!!! Εγω πάντως , έχω κάνει πέρα τις γιαγιάδες στην ανατροφή του γιου μου. Τις έχω μόνο για να παίζουν μαζι του μια στο τόσο....!

      Διαγραφή
  18. πόσο θα συνφωνήσω....με όλες τις φιλες ..δεν λ'έγεται Φλωρα μου....πρωτα ειναι τι παραδειγμα δίνουν οι γονεις με την συμπερειφορα τους μεταξύ τους...... οταν υπαρχει στο ανδρόγυινο μεσα ο σεβασμός .. και η κατανόηση ....θα υπαρχει και στο παιδί μέσα..και το πρωτο λάθος.. που κανουε.. εναι η ερώτηση.... ποιον αγαπας πιο πολύ; ..βεζει το παιδί αμεσως σε ενα δήλημα.. και κανει το μικρό του μυαλουδακι να ψαξει να βρει τρόπους να απαντησει.. αναλογα ποιος του κανει την ερώτηση.....στην οικογένεια πρέπει να κυριαρχεί το εμείς κια όχι το εγώ............. ειναι η γνωμη μου.... η οποια μπορεί να ειναι και λάθος... σε φιλώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είναι λάθος η γνώμη σου. Είναι συμπληρωματική σε όλες όσες προηγουμένως εκτέθηκαν εδώ και είναι απόλυτα σεβαστή η άποψή σου.
      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  19. Καλησπέρα Φλώρα μου,
    Πολύ καλή ανάλυση σου...έχεις απόλυτο δίκιο για όλα!
    Τελικά, όντως μέσα από την τηλεόραση μας περνούν υποσυνείδητα διάφορες συμπεριφορές που συνήθως είναι και οι λάθος...
    Ήμουν το μεγάλο παιδί και γνωρίζω πολύ καλά την ευθύνη που φέρουν τα μεγαλύτερα αδέλφια, αν και η αδελφή μου δεν με εκβίασε ποτέ κατ'αυτόν τον τρόπο...
    Τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ ως μεγάλο παιδί έγραψα την ανάρτηση... αλλά τελικά δεν έχει σημασία αν είσαι πρώτο ή δεύτερο ή τρίτο παιδί...
      Σημασία έχει πόσο ανεκτικοί είναι οι γονείς στις τάσεις των παιδιών να μαρτυράνε... και πόσο τα ενθαρρύνουν σ' αυτό αντί να το κόβουν μαχαίρι.
      Φιλιά

      Διαγραφή
  20. Φλώρα μου οι διαφημιστικές κάνουν τη δουλειά τους και σίγουρα οι "αρνητικές ρεκλάμες" έχουν και τη μεγαλύτερη επιτυχία. Θυμίζω την ελεεινή -προεκλογική- διαφήμιση με τα παιδάκια που ρωτούσαν το δάσκαλο "κι εμείς Κύριε;" Δακρύβρεχτο & μελό σποτάκι, βασισμένο στην παιδική αθωότητα... Βιασμός κυριλέ δηλαδή. Με το γάντι!...
    Για τις συμπεριφορές των παιδιών, δεν είναι παρά η δική μας συνέχεια. Αυτά που κι εμείς βιώσαμε σαν παιδιά και το μοντέλο ζωής που μας μάθανε να έχουμε. Σε όλες τι βαθμίδες της ζωής, η "κουκούλα" διακρίνεται, επιβραβεύεται και διασώζεται.
    Η διαφήμιση μας πείραξε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η κουκούλα... είναι η σωστή λέξη. Τόσο τρομακτική κι όμως ακόμη υπάρχει ακόμη και στα μικρά παιδιά (για να μην ξεφεύγουμε από το θέμα).
      Όμως αυτά που εμείς βιώσαμε ίσως να λειτούργησαν και σαν παράδειγμα προς αποφυγή. Εγώ πολλά πράγματα που δεν μου άρεσαν στον τρόπο που με μεγάλωσαν οι γονείς μου τα ξόρκισα και ποτέ δεν τα εφάρμοσα.
      Καλό σου βράδυ.

      Διαγραφή
  21. Αχ, Φλώρα μου, χρυσόστομη!!! Μέσα στο μυαλό μου είσαι με όσα έγραψες. Η διαφήμιση είναι άθλια, αλλά πιο άθλιο είναι το πραγματικό υπόβαθρό της. Κι εμένα με εκνεύρισε όταν την πρωτοείδα. Δεν είναι μόνο η εκβιαστική συμπεριφορά, παρουσιάζει ταυτόχρονα κι αυτό που βλέπω καθημερινά να κάνουν οι γονείς και οι δάσκαλοι και δεν μου αρέσει επίσης: το να ωθούμε τα παιδιά μας να γίνονται "καρφιά", με κακεντρέχεια, με σκοπό το ίδιο όφελος.

    Αδέλφια δεν έχω, οπότε μου λείπει η περαιτέρω εμπειρία στο θέμα των αδελφικών σχέσεων. Ωστόσο, αυτό που ξέρω και πιστεύω είναι ότι τα παιδιά είναι σε όλα ο καθρέφτης των γονέων...

    Φιλιά πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα παιδιά τις περισσότερες φορές τα καταστρέφουν οι γονείς...
      Εκείνοι δείχνουν το δρόμο και είναι λυπηρό να βλέπεις ότι κι αυτοί δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το δρόμο της αρετής για να τον δείξουν στα παιδιά.

      Διαγραφή
  22. ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ!!!!
    ΘΑ ΠΩ ΚΙ ΕΓΩ ΤΑ ΙΔΙΑ!!!
    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΣ ΘΑ ΤΟ ΚΑΡΥΔΩΝΑ ΤΟ ΑΧΟΝΕΥΤΟ!!!!
    ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥΣ!!
    ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΟ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΚΑΝΟΥΜΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ!!!!
    ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΔΙΑΜΑΡΤΗΡΩΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΕΤΟΙΕΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ!!!
    ΒΛΕΠΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΙΔΙΑ!!!!
    ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΥΣΗ ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΣ ΠΑΝΤΩΣ!

    ΠΑΩ ΣΕ ΑΛΛΟ ΘΕΜΑ ΤΩΡΑ!
    ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΤΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ!!!!
    ΟΣΕΣ ΔΙΑΒΑΣΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ!!!!
    ΠΑΩ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ !
    ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ!!!!!
    ΦΙΛΑΚΙΑ!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι διαφημιστές ήξεραν που χτύπησαν.
      Σκόπιμα έφτιαξαν αυτόν τον τύπο του αχώνευτου κωλ....δου για να τραβήξουν τα βλέμματα.
      Το κακό είναι ότι και άλλα παιδιά μπορεί να παπαγαλίσουν τη συμπεριφορά αυτή ή να την γνωρίσουν και να τους φανεί ενδιαφέρουσα γιατί έτσι κερδίζουν πράγματα....
      φιλιά Ρένα μου.

      Διαγραφή
  23. Διαβάζοντας χαιρόμουν βαθιά μέσα μου που τα παιδιά μου δεν έκαναν ποτέ κάτι τέτοιο..και με την αδερφή μου τέτοιες συμπεριφορές δεν τις είχαμε ποτέ!...
    Σίγουρα οι γονείς είναι υπεύθυνοι για πολλά!
    Καταπληκτική ανάρτηση!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Μαρία μου. Δεν ξέρω αν είναι καταπληκτική, όπως λες, η ανάρτηση. Εγώ βρίσκω πραγματικά καταπληκτικά τα δικά σας σχόλια και γνώμες.
      Τελικά με ένα λιθαράκι ο καθένας μπήκαμε στο βάθος του προβλήματος όλοι μαζί.
      Φιλιά

      Διαγραφή
  24. Δε μου αρέσει αυτή η διαφήμιση για αυτό που βγάζει.
    Συμφωνώ μαζί σου.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που να του αρέσει αυτό που βγάζει η διαφήμιση...
      Γι αυτό τη συζητάμε...
      Για να μην γίνονται τέτοια λάθη στο μεγάλωμα των παιδιών.
      φιλάκια...

      Διαγραφή
  25. Έχεις απόλυτο δίκιο, η διαφήμιση δείχνει τη στενοκεφαλιά των γονιών σ' όλο της το μεγαλείο!!!!
    Χαίρομαι αφάνταστα που οι κόρες μου δεν είχαν ποτέ τέτοιες συμπεριφορές!!!!
    Να έχεις μια χαρούμενη εβδομάδα
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να χαίρεσαι τις κορούλες σου και να τις καμαρώνεις.
      Είναι πολύ ωραίο να υπάρχουν αδέλφια με όλη τη σημασία της λέξης.
      Είναι καλό για τους γονείς αλλά κυρίως για τα παιδιά όταν δεν υπάρχουν πια οι γονείς.
      Φιλιά πολλά

      Διαγραφή
  26. Φλωρα μου καλησπερα!
    Σε γενικες γραμμες πιθανως να εχεις δικιο, αλλα εγω θα σου καταθεσω τη δικη μου εμπειρια που ειναι η ακριβως αντιθετη.
    Ειμαι το δευτερο παιδι και μαλιστα με 7 χρονια διαφορα. Ετσι παντα οντως η αδερφη μου με προσεχε και με φροντιζε. Και οντως στην εφηβεια της, οπου και συχνα με χρησιμοποιουσε σαν αλλοθι, την εκβιαζα με το γνωστο "ολα στον μπαμπα!", που ομως ποτε δεν εφαρμοσα. Η ηλικια μου τοτε 8-9 ετων το πολυ. Κι ομως οι γονεις μας ποτε δεν ενθαρρυναν αυτη τη συμπεριφορα. Πιστευω οτι ηταν απλα κατι το φυσιολογικο, καθως ανακαλυπταμε η μια τη δυναμη και την επιδραση που ειχε στην αλλη. Με την ιδια ευκολια και η αδερφη μου με εκβιαζε για αλλα πραγματα και με τρομαζε με αποτελεσμα να εχω εφιαλτες πολλαααα χρονια. Ειναι θεωρω θεματα αναμεσα στα αδερφια που οι γονεις δεν μπορουν και δεν πρεπει να επεμβαινουν, η σχεση πρεπει να εξελισσεται μονη της και να βρουν τις ισορροπιες, μονο σε πολυ σοβαρα θεματα θα πρεπει οι γονεις να επεμβαινουν (πχ σωματικη βια, κινδυνος κλπ). Μεγαλωνοντας, εγω ημουν αυτη που επρεπε να ειμαι καλη και συνεπης και τελεια σαν την αδερφη μου, εγω ημουν η δευτερη και αρα επρεπε να ακολουθω το προτυπο, το μετρο συγκρισης. Η δουλεια μου ειναι τετοια που συζητω πολυ με παιδια και ειναι συνηθες να ζουν κατα καποιο τροπο στη σκια του μεγαλυτερου αδερφου. Απο την αλλη βεβαια, απολαυσα ελευθεριες διχως κοπο, τις οποιες με κοπο ειχε κατακτησει πριν απο εμενα η αδερφη μου. Στη δε εφηβεια μου, ηταν εκεινη τοσο αυστηρη μαζι μου που γινοταν χειροτερη απο τη μητερα μου και τις εφηβικες κοντρες τις ειχα μαζι της και οχι με τους γονεις μου! Τελικα, ειμαστε παρα πολυ δεμενες, η σχεση μας δεν χαλασε απο αυτα τα σκηνικα, ειναι πραγματα που πια τα λεμε και γελαμε, κατανοωντας οτι ηταν σταδια της ηλικιας και των οικογενειακων δεσμων.
    Ομως, οπως ειπα εξαρχης, αυτη ειναι η δικη μου ιστορια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γράφεις κάτι πολύ σημαντικό " που όμως ποτέ δεν εφάρμοσα".
      Αυτό δείχνει ότι αφ' ενός δεν είχες πάρει το ΟΚ απ' τους γονείς και αφετέρου ότι δεν το εννοούσες.
      Εγώ πάντωςθα θεωρούσα ιδανικό, τα αδέλφια να συμμαχούν όταν οι γονείς είναι αυστηροί και να αλληλοϋποστηρίζονται...και θα μου άρεσε μια διαφήμιση με τέτοιο θέμα... και όχι με εκβιασμό...
      Χαίρομαι που η σχέση σου με την αδελφή σου είναι τώρα καλή...
      Φιλιά.

      Διαγραφή
  27. Φλώρα μου,αυτό ακριβώς είναι η επιτυχία της συγκεκριμένης διαφήμισης,να γίνει ντόρος!
    Φυσικά και περνάει μηνύματα περίεργα...
    Όμως γενικά η κοινωνία βασίζεται σε ένα μοντέλο με αρκετή δόση υποκρισίας με κούφια στερεότυπα.
    Το θέμα είναι πολύ σοβαρό και σηκώνει πολύ συζήτηση!
    Η ευαισθησία σου,με αγκάλιασε!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι από μένα πολλά φιλιά ...
      Ήδη έγινε μεγάλη συζήτηση μέσω σχολίων αλλά θεωρώ πως είναι πολύ μεγάλο το θέμα και έχει πολλές παραμέτρους... επομένως δύσκολα εξαντλείται...

      Διαγραφή
  28. Φλώρα μου έχεις δίκαιο για όλα όσα γράφεις και τα γράφεις τόσο όμορφα. Οι γονείς πρέπει να είναι προσεκτικοί. Θυμάμαι ότι το μεγάλος και το μικρός το έκανα και εγώ. Για καλή μου τύχη όμως ο γιος μου που είναι ο μεγάλος μ' έβαλε στη θέση μου σε ηλικία μόλις 5 ή 6 ετών. Είναι δύσκολο να καταλάβει ο γονιός πόσο μεγάλο κακό κάνει και στα δύο παιδιά. Γι αυτό νομίζω ότι τα πολλά παιδιά φέρνουν ισορροπία. Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα υπάρχουν προβλήματα όταν μεγαλώνεις παιδιά... το θέμα είναι μόνο να μην γίνουν τραγικά λάθη σε βάρος κάποιου απ΄ τα παιδιά.

      Διαγραφή
  29. αχ ποσο μα ποόσο αληθινή είσαι Φλώρα μου .Εγώ λοιπόν και με τις τρεις δεν προλαβα να κάνω τετοια μεγάλα λάθη στο διαχωρισμό των δυο που είχαν 1 1/2 χρονο διαφορά .Οσο αναφορα στις τρεις με διόρθωσε πολύ γρηγορα το παιδί- σαντουιτς στους διαχωρισμούς οι μεγαλες και η μικρη ή η μεγάλη και οι μικρες . Κάποια στιγμή που είχε ξεπεταχτεί και η τρίτη σε ένα αστοχο διαχωρισμό μεσα στην ίδια μέρα η Ιλια με επέπληξε .. " μαμα αποφασίσες επιτέλους θαμαι η μικρή με τη Σελένα ή η μεγάλη με την Αριαδνη ", ομολογώ πως ντραπηκα με την αδικία και βουταγα μετά τη γλωσσα μου στο μυαλό μου πριν την κριτική .
    Απο την άλλη αν έκανε κατι η μια και οι τρεις μαζί γινονταν ένα , οπότε ωρίμασα και γω μαζί τους και έμαθα παρα πολλα πραγματα σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Aυτή είναι η αδικία που ακολουθεί το μεσαίο παιδί...
      Καλά που το πήρες είδηση νωρίς...και τη σταμάτησες.
      Επιπλέον λένε ότι το μεσαίο παιδί είναι αδικημένο ως προς τα χάδια... Πρόσεξέ το και αυτό...
      Φιλιά πολλά.

      Διαγραφή
  30. Δεν το εφαρμοσα γιατι η αδερφη μου με εκβιαζε πισω οτι αν το πω, θα αυτοκτονησει και θα τη βρω στο μπανιο τεζα μεσα στα αιματα (οι εφιλατες που ελεγα...), αλλα υπηρχε μια ομερτα αναμεσα μας παντα, καθως ολα αυτα οι γονεις μας τα ακουνε τωρα για πρωτη φορα σαν ιστοριες των παιδικων μας χρονων!
    Εγω παλι στην ταξη τα μαλωνω οταν "καρφωνουν" με γλυκο τροπο βεβαια!
    Αυτο που θελω να πω ειναι πως δεν ειναι τωρα καλη η σχεση μας, ηταν παντα, ακομα και τοτε!
    Καλησπερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Πες τα χρυσόστομη, το σκέφτηκα και εγω μόλις είδα την διαφήμιση. Στην αρχή το βρίσκεις έξυπνο και χαριτωμένο αλλά σε δεύτερη ανάγνωση εχει αυτό το ακριβώς το μηνυμα που περιγράφεις. Δυστυχως οι διαφημίσεις καθορίζουν σε ενα βαθμό τις συμπεριφορες ειδικά των μικρών παιδιών οπότε πρέπει οι γονείς να έχουν μια μεγαλύτερη προσοχή σε αυτά.
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μika μου, εγώ είμαι πολύ κάθετη σε τέτοιες συμπεριφορές και σε περίπτωση που είχα μικρά παιδιά που τύχαινε να δουν τη διαφήμιση θα άρχιζα αμέσως την κατήχηση... για να μην τολμήσουν να γίνουν μικρά, αντιπαθητικά τερατάκια...
      Φιλιά κι από μένα

      Διαγραφή
  32. Συμφωνώ με όσα γράφεις , έτσι συνήθως γίνεται αλλά τη διαφήμιση μας την ανέφερε ο "μικρός μας " γιός , τώρα 25 πλέον , και την χαρακτήρισε απαράδεκτη , εκβιαστική , κακομαθημένο παιδί ,απαράδεκτοι γονείς κ.λ.π Το μήνυμα που εκπέμπει η συγκεκριμένη διαφήμιση κάνει εντύπωση και στους νέους που δεν είναι γονείς αλλά υπήρξαν μικρά παιδιά !
    Φαίνεται η ωμότητα του λιλιπούτειου "εκβιαστή " που δυστυχώς θα παραμείνει, με άλλου είδους συμπεριφορές και ως ενήλικα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που το παιδί σου αν και νέος ακόμη μπόρεσε να εντοπίσει τα αρνητικά στοιχεία της διαφήμισης αυτής. Όσο για τα παιδιά αυτά που μένουν ανεξέλεγκτα από τους γονείς να συμπεριφέρονται έτσι... είναι σίγουρο πως όταν μεγαλώσουν δεν θα έχουν φραγμό...

      Διαγραφή
  33. Τα παιδιά παίζουν φοβερά στην διαφήμιση!
    Τώρα αν μας προβληματίζει το μήνυμα που δίνει μέσω αυτής νομίζω πρέπει να ψάξει ο καθένας μας αν έχει μεγαλώσει ένα παρόμοιο "κωλόπαιδο" που δεν θα εκβιάζει μόνο την αδελφή του αλλά και τον ίδιο τον γονέα!
    Έπειτα η Τ.Β είναι η απεικόνιση της κοινωνίας γιατί εκπλήσσεσαι??

    Καλό 3ήμερο να'χεις
    με πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό που μόλις επισημαίνεις το σκέφτηκα προς στιγμήν αλλά δεν είναι λίγα τα παιδιά τα κακομαθημένα που τα βλέπεις να εκβιάζουν τους γονείς λέγοντας "Αν δεν μου το πάρεις αυτό θα δεις κι εγώ" ή "θα το πω στον μπαμπά άμα έρθει" ή "θα το πω στη γιαγιά" και άλλα τέτοια... Αυτό είναι ακόμη χειρότερο γιατί θα πει ότι έχει χαθεί εντελώς ο έλεγχος από τους γονείς...
      Καλό 3ημερο και για σένα.

      Διαγραφή
  34. Γεια σου Φλωρίτσα! Προσωπικά δεν θα κατακρίνω τη διαφήμιση μιας και αυτή έχει τους επικοινωνιακούς της στόχους και αυτό που θέλει να πετύχει το πέτυχε. Επομένως τη θεωρώ και επιτυχημένη. Όσον αφορά το θέμα που άνοιξες με αφορμή αυτή τη διαφήμιση, θα συμφωνήσω πως δεν έχει σημασία αν είσαι το 1ο ή το 2ο ή το 3ο κλπ παιδί, έχει να κάνει με τη σωστή διαπαιδαγώγηση και τις αξίες που περνάει ο κάθε γονιός στα παιδιά του. Φιλάκια πολλά, να έχεις ένα υπέροχο κεφάτο 3ήμερο!!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή