Σάββατο, 23 Μαρτίου 2013

1η ανάρτηση ιστοριών 8ου παιχνιδιού "ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"



Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συμμετέχοντες,  στο παιχνίδι μας γιατί με  εμπιστεύτηκαν και ξόδεψαν χρόνο  και σκέψη για να γράψουν και να λάβουν μέρος.
Η συμμετοχή και στο 8ο παιχνίδι μας ήταν πολύ μεγαλύτερη απ΄τις προηγούμενες.
Ίσως αυτό να οφείλεται στην απουσία λέξης όπως η "αλισάχνη" της προηγούμενης φοράς όμως κι αυτή τη φορά είχαμε άλλες δυσκολο-συνδίαστες  λέξεις. 
Για οικ
ονομία χώρου αναγκάστηκα και έκοψα από τις ιστορίες σας διαστήματα ανάμεσα στις παραγράφους.
[Θέλω να συγχωρήσετε μερικές ατέλειες που προέκυψαν κατά την ανάρτηση των ιστοριών και έχουν να κάνουν με διαφορά χρώματος στο πίσω μέρος της ανάρτησης, διαφορά χρώματος και έντασης γραμμάτων κ.α., αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να τα διορθώσω περισσότερο.]

Τώρα ήρθε η ώρα να μπείτε στον κόπο να βαθμολογήσετε. 
Οι βαθμοί που μπορείτε να βάλετε είναι 3, 2 και 1 ξεκινώντας από 3 για την καλύτερη και φθάνοντας στο 1 για την τρίτη  κατά σειρά.
Όπως και την προηγούμενη φορά, για αποφυγή αδικιών,
είναι πλέον υποχρεωτικό να βαθμολογήσετε τρεις ιστορίες.
    Δεν μπορείτε να δώσετε σε 2 ιστορίες ίδιο βαθμό. 
    Δεν μπορείτε να βαθμολογήσετε ανώνυμα.
    Δεν μπορείτε να βαθμολογήσετε τη δική σας ιστορία.

Εμένα θα μου επιτρέψετε να μην βαθμολογήσω επειδή:
α) έχω διαβάσει τις ιστορίες πολύ πριν από εσάς
β) γνωρίζω ποιος έστειλε κάθε ιστορία και 
γ) κουράστηκα να τις αναρτήσω, άρα θέλω διάλειμμα όσο εσείς 
    βαθμολογείτε  (αυτό μην το πάρετε στα σοβαρά - πλάκα κάνω)
Τις βαθμολογίες σας θα τις στείλετε με σχόλιό σας στο τέλος της ανάρτησης αυτής. 
Χαρά μου θα ήταν να ακούσω και τα σχόλιά σας, θετικά ή αρνητικά για τις ιστορίες  ή για κάτι που πήγε ή δεν πήγε καλά σ' αυτό το παιχνίδι ώστε στο επόμενο να έχει διορθωθεί. 
Εξ αιτίας του όγκου των ιστοριών - παραμυθιών καλό θα ήταν διαβάζοντας να κρατάτε και σημειώσεις με τους αριθμούς των κειμένων που σας εντυπωσίασαν και στο τέλος να επιστρέψετε για μια 2η ανάγνωση  όσων ξεχωρίσατε ώστε να πάρετε τη σωστή απόφαση για τη βαθμολογία που θα δώσετε.
ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΕΙΤΕ 
ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29/3/2013
Το Σάββατο  30/3/13 
θα αναρτηθούν τα αποτελέσματα της βαθμολογίας σας 
και θα ανακηρυχθούν οι 3 νικητές του 8ου παιχνιδιού.

Στο 8ο παιχνίδι μας 
μαζεύτηκαν   28 ιστορίες 
 βασισμένες στις λέξεις:
ηνίο, άμιλλα, ακτίνα, ίχνος, διακοπή

και μοιράστηκαν σε αυτήν και ακόμη δύο αναρτήσεις που θα τις βρείτε παρακάτω.

Ιστορίες 1 έως 9

1.Από το άλμπουμ της ζωής
Φθινοπωρινό πρωινό με έναν ήλιο να παίζει κρυφτό με τα σύννεφα. Εμείς χάμω στο χώμα με τα παλιόρουχά μας να παρακολουθούμε τον παππού Δημήτρη που οργώνει το κτήμα. Οι χθεσινές βροχές μαλάκωσαν την γη και είναι πλέον έτοιμη να δεχτεί στην αγκαλιά της τους σπόρους. Το άροτρο αφήνει πάνω της τα μεγάλα του ίχνη. Τελετουργικό από τα αγαπημένα μας. Όχι τόσο για το ίδιο το όργωμα αλλά για το μετά, αυτό που ακολουθούσε.
Μόλις ο  παππούς τελειώνει τις δουλειές του χωραφιού κάθεται κοντά μας και με τα ρυτιδιασμένα χέρια του μας μοιράζει το κολατσιό. Ψωμί ζυμωτό της γιαγιάς Τασίας, με μυρωδάτη ντομάτα από το μποστάνι μας και τυρί άσπρο από τον Κυρ Τάκη, τον γιδοβοσκό. Εμείς τρώμε και εκείνος μας μιλάει για όλους τους αρχαίους που τόσο αγαπάει και δεν χάνει ευκαιρία να αναφέρει. Αγαπημένη του φράση αυτή του Αριστοτέλη: «όπου υπάρχει άμιλλα, υπάρχει και νίκη». Μου πήρε καιρό να καταλάβω τι σήμαινε η λέξη άμιλλα, ώσπου το διαπίστωσα στην πράξη όταν γνώρισα τον Γιωργάκη, το κακομαθημένο του χωριού, που πάντα με ανταγωνιζόταν γιατί ήθελε να νιώθει νικητής ακόμα και όταν δεν υπήρχε λόγος συναγωνισμού.
Ύστερα ο παππούς Δημήτρης έπαιρνε ένα μακρύ ξυλαράκι στα χέρια του και μας σχεδίαζε στο χώμα διάφορα σχήματα. Αγαπούσε τα μαθηματικά και την γεωμετρία, όπως όλοι οι μεγάλοι αρχαίοι άλλωστε, και μας παρέδιδε μαθήματα. Σήμερα ήταν η ημέρα του κύκλου με την ακτίνα του και του τριγώνου με την ορθή γωνία. Ήταν μορφωμένος πολύ και αυτό του το αναγνώριζα και το θαύμαζα. Πόσο μου άρεσε να τον ακούω και να μαθαίνω από εκείνον, ακόμα και αν όσα έλεγε μου έμοιαζαν τότε ακαταλαβίστικα! Αν δεν υπήρχε εκείνος σίγουρα δεν θα είχα ασχοληθεί με τις θετικές επιστήμες και ούτε θα τις είχα κάνει επάγγελμα που μου αποφέρει τα προς το ζην. Υπάρχει όμως κάτι ακόμα που δεν κατάφερα να ακολουθήσω. Εκείνος τα είχε όλα αυτά κοντά στην δεύτερη μεγάλη του αγάπη, την φύση, ενώ εγώ εξακολουθώ να είμαι εγκλωβισμένος στη μεγαλούπολη, μακριά από τα κτήματα, το όργωμα και το θέρο. Και τι δεν θα έδινα να κάνω την ζωή που έκανε και εκείνος!
Στην επιστροφή για το σπίτι ρίχνουμε κλήρο για το ποιος  θα έχει την τιμητική να κρατήσει τα ηνία του αλόγου. Ο κλήρος πέφτει σε εμένα και νιώθω πως δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο από αυτό. Είναι λες και θα κρατήσω στα μικρά μου χέρια τον κόσμο όλο. Ο παππούς μας βάζει και τους δύο επάνω στο μαύρο καμαρωτό άλογο ενώ εκείνος περπατάει δίπλα του και με καθοδηγεί. Ρίχνω κλεφτές ματιές και εκείνος μου χαμογελάει μέσα από τα μουστάκια τα γκριζωπά που στολίζουν το ρυτιδιασμένο και ηλιοκαμένο του πρόσωπο. Αυτή ακριβώς την στιγμή είναι που παγώνει ο χρόνος και ακούγεται το κλικ της φωτογραφικής μηχανής του μυαλού μου για να αποτυπώσει μια εικόνα που θα μείνει για πάντα χαραγμένη μέσα μου.
Μία φωτογραφία που στολίζει νοσταλγικά το άλμπουμ της ζωής μου. Γιατί ο παππούς Δημήτρης δεν ήταν μόνο οι καθιερωμένες διακοπές μου στο χωριό αλλά ο κόσμος μου όλος. 

2. Ο Ταυρώνιος και η Αλήθεια
Δεν άργησε να το πάρει απόφαση!
Από μικρός άλλωστε ο Ταυρώνιος, ποτέ δεν έκανε πίσω στις προκλήσεις, πόσο μάλλον όταν δεν είχαν να κάνουν με άμιλλα ή αγώνες, μα με την ίδια του την τιμή..
Μόλις ο αγγελιοφόρος τού παιδικού του  φίλου, από την πραιτοριανή φρουρά, διάβηκε την πόρτα, ένιωσε το αίμα του να γεμίζει, σαν αυλάκι, το πρόσωπό του!
Χτύπησε με δύναμη την γροθιά του στο ξύλινο τραπέζι, και η κραυγή του αντήχησε μέχρι έξω.
Φόρεσε πάλι τον θώρακά του, έκλεισε με γρήγορες κινήσεις τα μεταλλικά ελάσματα κι έσφιξε απότομα τους δερμάτινους ιμάντες.
Τις εμβάδες, δεν είχε προλάβει ο υπηρέτης του να τις λύσει, έτσι με μια κίνηση άρπαξε το κράνος και το ξίφος του και βγήκε στην αυλή φωνάζοντας στον ιπποκόμο να του φέρει την Ακτίνα, που ήταν ξεκούραστη!
Αργότερα
Τα δάχτυλά του είχαν αρχίσει να μελανιάζουν με την δύναμη που κρατούσε τα δερμάτινα ηνία και τα έσπρωχνε μπρος - πίσω!
Η αγαπημένη του Ακτίνα, λες και καταλάβαινε πως μάτωνε η αλήθεια του κύρη της, κι έτρεχε αλαφιασμένα, χωρίς διακοπή, χωρίς ίχνος κούρασης.
Είχε ήδη αρχίσει να σουρουπώνει και το φως σιγά σιγά αποχωρούσε από την σκηνή, δίνοντας την θέση του 
στο σκοτάδι, που τόσες ώρες ήταν κρυμμένο πίσω του!
Το φεγγάρι-μια λεπτή ασημένια φετούλα- πάνω στο θολωτό τραπέζι τ΄ουρανού, 
ίσα που έφεγγε μέσα στα μάτια του Ταυρώνιου...
Συνεχίζεται..

3. Μην εμπιστεύεσαι κανέναν
Πίστευε πάντα στην ευγενή άμιλλα μεταξύ των ανθρώπων. Κάποια γεγονότα όμως που συνέβηκαν στην ζωή του, τον έκαναν να μην εμπιστευτεί ποτέ ξανά κανέναν και τίποτε, να διακόψει κάθε επαφή με κάποιους που θεωρούσε φίλους. Η διακοπή ήταν η μόνη λύση. Έμαθε να κρατά τα ηνία της ζωής του μόνος του. Να μην στηρίζεται σε κανέναν. Ίχνος από αυτούς δεν υπήρξε ξανά στην ζωή του από τότε. Τραβώντας μια ακτίνα τους διέγραψε όλους από την καθημερινότητα και τη ζωή του.

4.Η ζωή δεν έρχεται με τηλεκοντρόλ
"Παρακαλώ!
Διακοπή για διαφημίσεις.
Η ζωή θα επανέλθει σε 10 λεπτά!"
Πόσες φορές δεν ένιωσες να θες να αφήσεις 
τούτο το μήνυμα κάπου,
να μπεις σε ένα κουκούλι ζεστό,
να μην ακούς- να μην ακούγεσαι!
Να μην υπάρχει ίχνος ζωής ή φωνής γύρω σου....
Να ησυχάσεις!
Μα η ζωή δεν είναι DVD.
Δεν είναι ταινία.
Δεν έχει κουμπιά παύση-εμπρός-πίσω.
Βάλτο καλά στη ψυχή σου....
Δεν γυρίζει πίσω-να διορθώσεις τα λάθη σου! 
Δεν σταματά- να πάρεις ανάσες!
Δεν τρέχει αλματωδώς μπροστά-
πηδώντας ίσως ό,τι πονάει......
Έχεις τα ηνία της ζωής σου στο χέρι Εσύ,
για να τραβάς σιγά, μα σταθερά, στο μέλλον σου.
Τρέξε αγώνα άμιλλας κι όχι ανταγωνισμού!
Γιατί τρέχεις μονάχος στη δική σου αγωνιστική.
Και τότε ίσως δεις άπειρες ακτίνες φωτός
να λούζουν τη ζωή σου!
Να γιορτάζουν τις νίκες σου....

5.Φαέθων
"Μάνα να δω τα χέρια σου!"
"Δεν έχουν τίποτα αγόρι μου...Διάβασε καμάρι μου εσύ. Διάβασε!"
Η μάνα να ξενοπλένει μέρα νύχτα, με κρυφό της όνειρο να τον δει μια μέρα επιστήμονα. Το δικό του όνειρο ήταν να μπορέσει μια μέρα, αν τον αξίωνε ο Θεός να σώζει ζωές, ένας μικρός θεός... 
Από τους πρώτους πέρασε στην Ιατρική. Χωρίς φροντιστήρια...που λεφτά για να σπαταληθούν σε τέτοιες πολυτέλειες!
Τα μάτια του χάνδρες φωτεινές όταν της ανακοίνωσε πως ήταν πλέον και επίσημα φοιτητής.
"Φοιτητής  της Ιατρικής μάνα! Επίσημα και με τη βούλα! Πέρασα!"
Εκείνη σχεδόν πέταξε από τη χαρά της... Σχεδόν!
"Που;" Ένα ξεψυχισμένο που και μια αγωνία στα μάτια έκαναν αυτό το "σχεδόν" εφιάλτη.
"Στην Αθήνα μάνα, στην Αθήνα!" 
Έπεσε στην αγκαλιά του κλαίγοντας και γελώντας μαζί και το μόνο που κατάφερε να ψελλίσει ήταν:
"Σ' ευχαριστώ..." 
Ίσως το έλεγε στο Θεό, ίσως στο δικό της μικρό θεό.
Το πρωί πανεπιστήμιο , το βράδυ δουλειά, μα πάλι πρώτος ήταν! Ένα τώρα σκεφτόταν...
Μια μηχανή... Ήθελε να απαλλαγεί απ' τις χαμένες ώρες ανάμεσα σε τρόλεϊ και τραίνα, μα ήταν και όνειρο...
Σαν να την έβλεπε ...Νίκελ παντού! 
Να λαμποκοπάει στον ήλιο, άρμα γήινο! 
Έβλεπε τις ζάντες της... κάθε ακτίνα της, μια ηλιαχτίδα στα μάτια των θνητών. 
Το πήρε απόφαση! Τόσα χρήματα δεν μαζεύονται  μόνο με την δουλειά. Θα έπαιρνε μέρος στους παράνομους αγώνες... τι είχε να χάσει; Είχε ήδη τρία νταν να κοσμούν την μαύρη ζώνη του, είχε πόδι φωτιά , έτσι τουλάχιστον του έλεγε ο προπονητής του...το χρήμα πολύ ... δεν το είπε καν στην μάνα ήξερε την αντίδρασή της, ούτε στον προπονητή του, τα ίδια θα του' λεγε κι αυτός.
 Προετοιμάστηκε, έκανε τον σταυρό του και βγήκε στο ντότζο. 
"Ευγενής άμιλλα χωρίς κανόνες;" σκέφτηκε.
"Όχι δεν θα πατήσω και αυτό το ιδανικό μου! Ας κερδίσει ο καλύτερος!" 
Κέρδισε! Γύρισε σπίτι μαύρος απ' το ξύλο , αλλά κέρδισε! 
Η μάνα του να πέσει να πεθάνει μόλις τον είδε!
"Μώλωπες μάνα είναι! Άνδρας είμαι, τυχαίνουν αυτά καμιά φορά .... " 
Την άλλη μέρα την πήρε! Την έδειξε στη μάνα του .... δεν τον ρώτησε που βρήκε τα χρήματα, κατάλαβε...
"Καλορίζικη και να προσέχεις....να προσέχεις τζιέρι μου..." τον φίλησε, του έδωσε την ευχή της, μέσα της ήξερε πως πάλι κάτι θα ζητούσε από τον Παντοδύναμο κάθε βράδυ, να τον προσέχει...
Δεν είδε τα λάδια...κάλπαζε με το άρμα του πάνω στην άσφαλτο σα θεός....
Δεν είδε τα λάδια ....
Μόνο το ίχνος από το φρενάρισμα φαινόταν καθαρά, όλα τ' άλλα μια μάζα στο κιγκλίδωμα ....
"Ωχ! ρε μαμά! Πάλι διακοπή για διαφημίσεις; Δεν προλαβαίνω να δω το τέλος! Έχω προπόνηση. Τι να έγινε άραγε;"
"Σαν άλλος Φαέθων αγάπη μου, έχασε το ηνίο που τον έδενε με τη ζωή... έφυγε μα δεν  θα τον ξεχάσουμε ποτέ..."
"Ποιόν καλέ; Ταινία βλέπω...."
"Τον δικό μας Φαέθοντα τζιέρι μου....όλοι έχουμε .... όλοι..." τα δάκρυα κυλούσαν ήδη από τα μάτια μου...

6.Oνειρεμένες διακοπές
10 Αυγούστου 2023
Αγαπημένη μου Πέτρα, είμαι χωρίς νέα σου πολύ καιρό. Η σύνδεση με Ιντερνέτ θα αργήσει να επανέλθει, μας είπαν. Διάλεξα αυτό το επιστολόχαρτο με κόκκινα χείλη για να σου στείλω φιλιά από τους τέσσερείς μας.
Είμαστε ακόμα σ' αυτό το νησί των ονείρων που σου έλεγα πέρυσι. Εδώ περνάμε μια χαρά. Στις δραστηριότητες που εναλλάσσονται επικρατεί ευγενής  άμιλλα, δεν καταλαβαίνεις το χρόνο που κυλάει... Για όλα φτάνει να πατάς κουμπιά που έχεις δίπλα. Τελευταία δοκίμασα τη σκοποβολή στον αέρα, την αναρρίχηση στο πουθενά, την πτήση με ιπτάμενη φόρμα, την παρατήρηση από τα κάγκελα.
Οι βραδιές καταλήγουν πάντα στην αίθουσα των πολύφωτων με κοκτέιλ το ένα πιο μεθυστικό από το άλλο. Εδώ και μερικές εβδομάδες έχω χάσει τα ίχνη των παιδιών. Απορροφούνται κυριολεκτικά από τα παιχνίδια τους, γύρος του τρόμου, σερφ στην άμμο, σκι στα βράχια, μηχανάκι σε ράμπες...
 Ο Μάνος πήρε τα ηνία για την υποδοχή των νεοφερμένων. Τα τσάρτερ αδειάζουν παραθεριστές ασταμάτητα μπροστά στον πύργο ελέγχου, μια τεράστια κολόνα με γερές ρίζες. Τα ξενοδοχειακά συγκροτήματα φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, οι ορμίσκοι έχουν γεμίσει.
Μας έρχονται που και που ειδήσεις από την χώρα. Λένε πως η κοινωνική βοήθεια αντικαταστήθηκε με συμβόλαια διακοπών ώστε να κρύβουν τα πραγματικά δεδομένα της ανεργίας. Δεν ξέρουν πια τί να εφεύρουν για να μας κάνουν να γελάμε !
Μια ομάδα τολμηρών άρχισε να εξερευνήσει σε μεγαλύτερη ακτίνα και μάλιστα επιχείρησε να γυρίσει στην χώρα. Τα κύματα τους ξέβρασαν στην ακτή. Τα οστά τους ασπρίζουν κάτω από τον ήλιο. Στο δρόμο για την παραλία, τα κοράκια πέφτουν κατακόρυφα.
Τρέχω να βρω την παρέα μου της θαλασσοθεραπείας. Εδώ περνάμε μια χαρά. Πότε θα ‘ρθεις άραγε να μοιραστείς την αιώνια μας παραλία;
Είναι η εκατοστή μου επιστολή και περιμένω νέα σου.
Η παντοτινή σου φίλη η Μακρίνα

7.Όταν ήμουν παιδί
Χθες έβρεχε πολύ και όπως πάντα, εδώ και χρόνια, με κάθε αλλαγή του καιρού άρχισε να με πονάει πάλι το πόδι μου. Για άλλη μια φορά χαμογέλασα γιατί θυμήθηκα την αιτία αυτού του πόνου και όλες οι εικόνες με μιας ήρθαν ξανά στο μυαλό μου.
Όταν ήμουν μικρός είχα έναν μεγάλο καημό επειδή δεν είχα ποδήλατο, σε αντίθεση με όλα τα παιδιά της γειτονιάς που είχαν και κάθε απόγευμα έβλεπες τις ακτίνες των ποδηλάτων τους να αστράφτουν όταν τις «άγγιζε» το φως του ήλιου. Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες τότε και εγώ δεν τολμούσα να ζητήσω να μου αγοράσουν το δικό μου ποδήλατο. Έτσι κατά καιρούς δανειζόμουν από ένα φίλο μου το δικό του και ο καημός μου χάνονταν για όση ώρα διαρκούσε μια βόλτα.
Ένα ηλιόλουστο πρωινό καθώς περίμενα τη μάνα μου να γυρίσει απ’ τη δουλειά της, την είδα να ξεπροβάλει και στα χέρια της να κρατάει ένα πανέμορφο, πράσινο γυαλιστερό ποδήλατο με λευκή σέλα! Η χαρά μου δεν μπορούσε να περιγραφεί, είχα μείνει άλαλος και τα πόδια μου είχαν κοπεί. Ήταν σαν ένα όνειρο που επιτέλους πραγματοποιήθηκε! Πήρα αμέσως τον αέρα του ποδηλάτου και γρήγορα-γρήγορα έβγαλα τις μικρές ροδίτσες απ’ το πλάι γιατί μου ήταν πια αχρείαστες.  
Κάθε απόγευμα μαζευόμασταν όλα τα παιδιά μαζί, από το πιο μικρό έως το πιο μεγάλο, και διοργανώναμε ποδηλατικούς αγώνες κάνοντας τον γύρο της γειτονιάς. Η έννοια «ευγενής άμιλλα» δεν υπήρχε στο μυαλό μας καθώς οι σπρωξιές και οι μπαγαποντιές ήταν καθημερινές και μαλώναμε στο τέλος κάθε αγώνα για το ποιος έκλεψε πιο πολύ!

Ένα απόγευμα είχα πάρει επιτέλους τα ηνία του αγώνα, μετά από πολλές διαδρομές, μετά από πολλούς καυγάδες. Έμεναν δυο τελευταίες στροφές  για να τερματίσω και να στεφθώ νικητής. Η διακοπή του αγώνα όμως ήρθε κάπως απρόσμενα. Καθώς έπαιρνα την τελευταία στροφή για να βγω στην ευθεία του τερματισμού που περίμεναν όλοι για να πανηγυρίσουμε τη νίκη, πετάχτηκε απ’ το πουθενά ένα μικρότερο παιδάκι. Σάστισα και δεν ήξερα τι να κάνω! Τα φρένα μου έσπασαν απ’ τη δύναμη που έβαλα για να σταματήσω, τα ίχνη απ’ τα λάστιχα έμειναν χαραγμένα στο δρόμο και εγώ βρέθηκα στο αέρα σαν τον Σούπερμαν αλλά χωρίς την κατάλληλη μπέρτα και τις υπερδυνάμεις του που θα με κρατούσαν στο αέρα ασφαλή! Το αποτέλεσμα; Το δικό μου έπαθλο εκείνη την ημέρα ήταν να μετρήσω δυο σπασμένα δόντια και ένα πόδι αλλά ο πόνος μου ήταν μεγαλύτερος για το ποδήλατο μου που είχε τα δικά του τραύματα από την πτώση.
Η θύμηση αυτών των στιγμών πλέον μόνο χαρά μου προκαλούν, γιατί είναι στιγμές γεμάτες αθωότητα και ξεγνοιασιά. Κάθε γρατσουνιά και ένα παράσημο της ανεμελιάς αυτών των χρόνων, κάθε σημάδι και μια ανάμνηση χαράς και λύπης μαζί. Αναμνήσεις όμορφες από τότε που ήμουν ακόμα παιδί.

8.Επιτέλους διακοπές
Η ανατροπή ήρθε στη ζωή της,  όταν ήταν γύρω στα σαράντα. Μια μέρα  άνοιξε η πόρτα του σπιτιού της και έφυγε ο άντρας της. Έφυγε χωρίς  σοβαρή εξήγηση, χωρίς ν’ αφήσει ίχνος αγάπης και φροντίδας για κείνη και τα παιδιά τους.
Κάτι είχε καταλάβει από καιρό. Εκείνος γινόταν ολοένα και πιο  απόμακρος, κάποια περίεργα τηλεφωνήματα άρχισαν να την απασχολούν, αλλά η καθημερινότητα δεν την άφησε να το ψάξει περισσότερο.
Είχε τόσο γεμάτο πρόγραμμα, δουλειά, σπίτι, παιδιά, θεώρησε πως ότι κι αν ήταν αυτό που τον είχε απομακρύνει, θα ήταν κάτι επιπόλαιο, ίσως μια επιβεβαίωση που όλοι οι άντρες ζητάνε  στα πενήντα.
Ανακάλυψε πως εκείνος δεχόταν τηλεφωνήματα από μια ασκούμενη δικηγόρο, που απασχολούσε στο γραφείο του το τελευταίο διάστημα.
Ενοχλήθηκε, στεναχωρήθηκε αλλά δεν το σχολίασε.
Η αξιοπρέπειά της δεν της επέτρεπε να κάνει σκηνή ζηλοτυπίας. Θεωρούσε πολύ σοβαρό αυτό που την συνέδεε μαζί του και δεν φανταζόταν πως θα μπορούσε να απειληθεί από μια κοπελίτσα που χαριεντιζόταν επιπόλαια μαζί του.
Αυτός ο αγώνας όμως ήταν άνισος, σκληρός, ύπουλος και δίχως  άμιλλα.
Πως μια γυναίκα στα σαράντα θα μπορούσε να συναγωνιστεί μια κοπέλα φρέσκια, ανέμελη, απροβλημάτιστη, με τη ζωντάνια των εικοσιπέντε.
Έμεινε μόνη με δυο παιδιά, το ένα δεκατριών και το άλλο δεκαέξι  ετών.
Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή της που ένιωσε τα ηνία να χαλαρώνουν μέσα στα χέρια της και να μην μπορεί να τα συγκρατήσει.
Πήρε βαθιά ανάσα και με τη βοήθεια του Θεού συνέχισε.
Είχε υποχρέωση απέναντι στα παιδιά της να προχωρήσει.
Ήταν και τα δυο σε δύσκολες ηλικίες και έπρεπε όλο αυτό να το περάσουν  όσο πιο ανώδυνα γινόταν.
Έσφιξε τα δόντια και  μπήκε σ’ έναν σκληρό αγώνα επιβίωσης. Μάνα και πατέρας μαζί, δίπλα στα παιδιά της. Αγωνίστρια που κατάφερε να τα μεγαλώσει, να τα κάνει υπεύθυνα, να τα μορφώσει.
Πέρασαν από τότε δεκαπέντε δύσκολα χρόνια.
Προχθές πάντρεψε το κορίτσι της, και ήρθε και ο γιος της από την Ελβετία για το γάμο, όπου εργάζεται τα τρία τελευταία χρόνια.
Καμάρωσε τα βλαστάρια της και δάκρυα χαράς έτρεχαν απ’ τα μάτια της. Ένιωθε τόσο περήφανη για ότι μόνη της είχε καταφέρει.
Είχε έρθει κι εκείνος στο γάμο. Καθόταν σε μια γωνιά στην εκκλησία, μόνος του, σκεπτικός και ντροπιασμένος.
Για ένα καπρίτσιο τίναξε την οικογένειά του στον αέρα και μετά τόσα χρόνια ένιωθε πιο ξένος απ’ όλους.
Σήμερα μετά από τόσα χρόνια, ξύπνησε ήπιε το καφεδάκι της στο μπαλκόνι  του ξενοδοχείου που αποφάσισε να κάνει επιτέλους διακοπές, ακριβώς πάνω απ’ τη θάλασσα.
Ο ήλιος στρίβοντας από την ανατολή, άφησε γενναιόδωρα  τις ακτίνες του να πέσουν στα γκρίζα της μαλλιά καθώς είχε αφήσει  επίτηδες το κεφάλι της να πέσει πίσω,  για να νιώσει  όλη του τη ζεστασιά πάνω του.
H μορφή της, μορφή κλασσική γυναίκας δυνατής, που ξέρει να κουμαντάρει τη ζωή ακόμη κι όταν η ζωή της κρύβει σκληρά παιχνίδια.
Σηκώθηκε πήρε την τσάντα του μπάνιου και προχώρησε με το κεφάλι ψηλά προς την παραλία, ελεύθερη από υποχρεώσεις και με την ικανοποίηση ότι τις ολοκλήρωσε με αξιοπρέπεια.

9.Στη γειτονιά
Kάποτε παλιά ο Κυρ – Στέφανος, εκεί ανάμεσα στις διάφορες συζητήσεις τους, του είχε αναφέρει για πρώτη φορά αυτή τη λέξη. Την είχε βάλει δίπλα σε μια ακόμα και έτσι του Δομίνικου του είχε φανεί πιο εξωτική. Τυπικό της Αμίλλης. Ψυχόδραμα και ενεργητικότητα. Λέξεις και νοήματα, άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους να δημιουργούν ένα νοητικό μονοπάτι που χωρίς καμία διακοπή πήγαινε πάντα από τις ανάγκες στην απελευθέρωση. Από ένα α σε ένα άλλο α. Περνώντας όμως πάντα μέσα από το φόβο, την αμφιβολία και τον σατανά εκείνο που λέγεται εγωισμός. Πέρασαν χρόνια και ο Κύρ-Στέφανος ξεχάστηκε. Οι λέξεις όμως όχι. Aυτές έχουν πάντα την δύναμη να αποτυπώνονται στο τετράδιο της καρδιάς μας και να γίνονται χρώματα και ήχοι που η ψυχή ποτέ δεν μπορεί να ξεχάσει και να προσπεράσει. Αφήνουν τα δικά τους ίχνη στη λιγόχρονη ζωή μας και συχνά πυκνά αναδύονται ξαφνικά, υποτασσόμενες σε κάποιο ερέθισμα, χωρίς να μας ρωτήσουν και χωρίς καν να ενδιαφερθούν για τις επιπτώσεις. Ήταν καλοκαίρι , λίγες στιγμές πριν δύσει ο Ήλιος όταν ο Δομίνικος σχεδόν ξαπλωμένος στην άμμο παραδόθηκε στη λέξη που έτσι απλά πλανήθηκε στο χώρο. Μια συζήτηση σε διπλανή παρέα ήταν αρκετή. Άμιλλα, τυπικό , γειτονιά.. Γρήγορα νοητικά βήματα στην αποθήκη των αναμνήσεων και ένα συναίσθημα περίεργο. Η ταχύτητα της εναλλαγής των εικόνων τον ζάλισε. Ο νους του τον πήγε στην αρχή. Στον Κυρ-Στέφανο που είχε από χρόνια μετακομίσει σε άλλα διαμερίσματα πολύ ψηλότερα από αυτά που μπορούσαν να δουν τα μάτια του και αυτό τον έκανε να αναστενάξει τόσο δυνατά. Λες και είχε ρουφήξει όλο τον αέρα του κόσμου και τώρα ήταν υποχρεωμένος να τον επιστρέψει. Σηκώθηκε και έκανε πέντε βήματα προς την θάλασσα. Χαμογέλασε γιατί είχαν περάσει χρόνια και τώρα ήξερε. Όμως πόσο θα ήθελε να μπορούσε να του το δείξει. Άλλωστε εκείνος του είχε δώσει το έναυσμα. Έφτιαξε ένα μεγάλο κύκλο στην άμμο και βύθισε το δάχτυλο του στο σημείο που υπολόγισε ότι θα πρέπει να είναι το κέντρο. Εγώ είμαι το κέντρο μου, μουρμούρισε και ακτίνα μου τα θέλω μου. Μια διαδρομή έως τα όρια και πάλι πίσω. Στύλωσε το βλέμμα του στον ορίζοντα παρατηρώντας τον Ήλιο να πνίγεται ανέκφραστος, παραδομένος στη δική του μοίρα. Το ξαφνικό αεράκι που σηκώθηκε τον ηλέκτρισε θέτοντας το κορμί του σε συναγερμό καθώς του ψιθύριζε γλυκά στο αφτί τα λόγια που ο ίδιος κουβαλούσε ως δικά του για καιρό. Τα ηνία της ζωής σου τα κρατάς εσύ. Τα κρεμάς στο άλογο της επιθυμίας και τα κρατάς για όσο ζουν τα θέλω σου…

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΝΑΡΤΗΣΗ

49 σχόλια:

  1. Χαίρομαι που το παιγνίδι μας γίνεται όλο και πιο αγαπητό,για πρώτη φορά τις ιστορίες τις έβαλες σε 3 αναρτήσεις..μπράβο σε όλους/όλες για τη συμμετοχή τους
    Ιστορία 11 - 3 βαθμούς
    Ιστορία 17 - 2 βαθμούς
    Ιστορία 1 - 1 βαθμό
    Καλη επιτυχία σε όλους/όλες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δελφινάκι μου ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου....
      Φιλιά

      Διαγραφή
  2. Πάρα πολύ καλές όλες οι ιστορίες .Δυσκολεύτηκα να βαθμολογήσω είναι η αλήθεια και πραγματικά πολλά συγχαρητήρια σε όλους.
    Ιστορία 28 - 3 Βαθμοί
    Ιστορία 12 - 2 Βαθμοί
    Ιστορία 14 - 1 Βαθμός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου.

      Διαγραφή
  3. Φλώρα μου και εγώ μπερδεύτηκα λίγο με την σειρά των αναρτήσεων αλλά με λίγη προσπάθεια κατάλαβα πως βάζεις τις αναρτήσεις. Εκείνο το Η συνέχεια των ιστοριών στην πιο κάτω ανάρτηση με μπέρδεψε.
    Πολύ όμορφες οι ιστορίες και αυτή τη φορά. Θα τις ξαναδιαβάσω όλες το τριήμερο και θα ακολουθήση η βαθμολογία μου.
    καλό τριήμερο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλό τριήμερο με ορθή αξιολόγηση και βαθμολόγηση

      Διαγραφή
  4. Καλησπέρα, Φλώρα μου!

    Αρχικά, γέλασα διαπιστώνοντας πως η "αλισάχνη" μου θα σου μείνει αξέχαστη...

    Και έπειτα χάρηκα, διαπιστώνοντας πως ο αριθμός των ιστοριών είναι μεγαλύτερος από κάθε άλλη φορά! Αυτό είναι πολύ καλό... οι υποστηρικτές του παιχνιδιού γίνονται όλο και περισσότεροι.

    Διάβασα όλες τις ιστορίες/ποιήματα και όπως συνήθως, έχω τεράστιο πρόβλημα να δώσω τους βαθμούς μου - είναι πάρα πολλές οι ιστορίες που αξίζουν βαθμούς! Θα επανέλθω, κατόπιν "ωρίμου σκέψεως" για να δώσω τη βαθμολογία μου. Ξέρω πως θα αναγκαστώ πάλι να αδικήσω ιστορίες... αλλά, μπορώ να κάνω κι αλλιώς;

    Όπως και να έχει, μπράβο σε όλους. Τα ταξίδια του νου σας είναι μοναδικά...

    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ που το σκέφτεσαι σοβαρά για να βαθμολογήσεις...
      Πάντως όσο περισσότερες είναι οι ιστορίες, τόσο πιο πολύ δουλειά έχει...

      Διαγραφή
    2. Αυτό είναι αλήθεια - δυσκολεύτηκα πολύ περισσότερο να καταλήξω, γιατί μου άρεσαν πολλές ιστορίες. Σε ορισμένες όμως, δεν συμφώνησα με τη χρήση της λέξης "άμιλλα" (ή δεν ήταν ορθή, κατά τη γνώμη μου, ή εγώ ίσως να προτιμούσα να δω εναλλακτικές χρήσεις, πέρα από τον προφανή συνδυασμό "ευγενής άμιλλα").

      Δίνω τους βαθμούς ως εξής:

      3 βαθμούς: στην ιστορία με τον αριθμό 28 (Το φρέσκο χώμα της ψυχής μου). Μου άρεσε που είναι γραμμένη με αυτή τη μορφή της "εξομολόγησης", σαν σε ημερολόγιο...
      2 βαθμούς: Νο 20 (Μια αγκαλιά λουλούδια). Μια ανθρώπινη ιστορία, όπου δεν με απογοήτευσε το τέλος - έτσι, γιατί δεν μου αρέσει πάντα η ζωή να αποφασίζει για εμάς, χωρίς εμάς...
      1 βαθμό: Νο 15 (Έκθεση Ιδεών). Ιστορία με χιούμορ, αλλά και τόσο καθημερινή (αχ, αυτός ο Μπαμπης Δόλιος, τι τραβάει ο δόλιος...)

      Πολλά συγχαρητήρια σε όλους και καλή επιτυχία! Φιλιά!

      Διαγραφή
  5. Πολυ όμορφες ιστορίες όλες
    3 βαθμούς για την πρώτη ιστορία
    2 βαθμούς για την ένατη ιστορία
    1 βαθμό για την έκτη ιστορία
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου...

      Διαγραφή
  6. FLORA συγχαρητήρια καταρχάς για τον κόπο σου και την ιδέα σου.

    ιστορία 26 - 3 βαθμούς
    ιστορία 24 - 2 βαθμούς
    ιστορία 16 - 1 βαθμό

    Καλή επιτυχία σε όλους.
    Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου...
      Φιλιά πολλά.

      Διαγραφή
  7. Πρέπει να τις κοιτάξω με πιο πολυ προσοχή ,απο μια ματια που έριξα,είναι πολυ καλογραμμένες όλες,θα εχουμε μεγαλο ανταγωνισμό οπως προβλλεπω καλό βράδυ ,φλώρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με την ησυχία σου Νeli μου... Προλαβαίνεις ως την Παρασκευή....
      Φιλιά

      Διαγραφή
  8. Φλώρα, σου στέλνω και την δική μου βαθμολογία για τα κείμενα των φίλων μπλογκεράδων.
    Πάμε λοιπόν:

    3 βαθμούς στο 15 (Έκθεση ιδεών) γιατί η σημερινή εποχή έχει ανάγκη από χιούμορ και το κείμενο μας το πρόσφερε αφειδώς.
    2 βαθμούς στο 16 (Ο μονόλογος του διαλόγου) για την φιλότιμη προσπάθεια της μαμάς να ξεχάσει η κόρη τα φληναφήματα περί ευγενούς άμιλλας.
    1 βαθμό στο 28 (To φρέσκο χώμα της ψυχής μου) γιατί η επιθυμία να γράψουμε την ζωή μας σε έναν…..άγραφο πίνακα από την αρχή,δεν είναι μόνο επιθυμία του ήρωα του κειμένου αλλά είναι επιθυμία πολλών από εμάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολογία και την ανάλυσή της...

      Διαγραφή
  9. Επιτέλους ολοκλήρωσα και τη δεύτερη ανάγνωση! Μετά την πρώτη ανάγνωση, έβγαλα αυτές που δεν μου έκαναν πολύ κλικ και στη δεύτερη ξαναδιάβασα αυτές που είχα γράψει στις σημειώσεις μου: Υπέροχη. συναρπαστική, αχ θα ήθελα να την είχα γράψει εγώ!

    Πάρα πολύ δύσκολη η επιλογή! Πολλές οι καλογραμμένες ιστορίες.Πολλά και τα καλογραμμένα κείμενα-ποιήματα που δεν ήταν ιστορίες ακριβώς αλλά ήταν υπέροχα ( πχ το κείμενο με το νούμερο 28!)
    5,6,7,10,14,15,16,20,22,24,28 ήταν μέσα στις καλύτερες επιλογές μου

    Στο πού θα δώσω τους 3 βαθμούς μου δεν είχα θέμα! Μία ιστορία μου έκλεψε κατευθείαν την καρδιά! Και αυτή ήταν η ιστορία με το νούμερο 16 Ο Μονόλογος του διαλόγου! Σαν παιδαγωγός που υπήρξα κάποτε, δεν θα μπορούσα να μην δώσω συγχαρητήρια σε αυτόν-ή που την έγραψε παρουσιάζοντας ένα καταπληκτικό παράδειγμα προς αποφυγήν! (Το πόσο ευχαριστήθηκα τον διάολο που κόβει στο τέλος το κοριτσάκι δεν λέγεται!) Μπράβο και πάλι μπράβο!

    Δίνω τους 2 μου βαθμούς στην ιστορία νούμερο 10, γιατί μέσα από μια γνωστή ιστορία δόθηκε με γλαφυρό λόγο και τόσο όμορφη περιγραφή, μια μεγάλη αλήθεια: πώς δεν έχει αξία η διάρκεια της ζωής αλλά το ταξίδι! Κι ο Φαέθων πέθανε αληθινά ευτυχισμένος! Εμένα με έπεισε!

    Δίνω 1 βαθμό στην ιστορία 15 ( έπειτα από σκληρή πάλι με άλλες ιστορίες που είμαι σίγουρη ότι τις αδικώ) Την έκθεση ιδεών! Καλογραμμένο και σατυρικό ... νομίζω εντελώς επίκαιρο!

    Ζητώ συγνώμη που αδίκησα ιστορίες συγκινητικές - κι ήταν αρκετές-,ή με ανθρωπιστικό θέμα...
    (Και κείνη η 6 που μας πήγε στο 2023 τι να πω;)
    Θα συνεχίσω να μιλάω και να σε μπερδεύω Φλώρα μου! Σταματώ εδώ! Το καλύτερο ως τώρα παιχνίδι νομίζω!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου και την ανάλυσή της ....
      Φιλιά πολλά.

      Διαγραφή
  10. τέλειωσαν οι παρελασεις , δίχως διθυραμβους με παιανες χιλιοτραγουδισμενους , θερμο χειροκρότημα και μουδιασμα ψυχής .
    Ηρθα λοιπόν να ψηφίσω έχοντας κατασταλλαξει απο την πρωτη κιολας αναγνωση για το 3αρι μου στο Νο 1, καθως ήταν και δικός μου παππους αλλα και ο πατερας μου ο παππους Δημητρης ο κόσμος ολακερος των κοριτσιων μου
    Υστερα απο δυο αναγνωσεις ακόμη ξεχωρισα και τα άλλα
    Τους 2 βαθμους τους χαρίζω στο Νο 23 τις σκεψεις που κλωθογυρίζουν σπρωχνονται και χανονται δίχως ίχνη
    και τον 1 βαθμό στο Νο 22 στην Αστραπη , γιατι απο όλα τα περηφανα ατια τουτου του παιχνιδιου , με δροσισε με την ανασα της , με σαγήνεψε με το παραστημα της και κυριως γιατι δεν έχει δικαιωμα κανεις να σκοτωνει τα άλογα όταν τραυματιζονται ή όταν γερασουν .

    Συγχαρητηρια για άλλη μια φορα σε όλους και όλες που εγραψαν τουτα τα υπέροχα κείμενα / ποιηματα καλη επιτυχία φίλοι μου φιλια Φλώρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ marilise μου, για το χρόνο που αφιέρωσες να βαθμολογήσεις...
      Φιλιά πολλά.

      Διαγραφή
  11. Κλαυδία8:56 μ.μ.

    Φλώρα μου καλά που προέκυψε το τριήμερο και είχα άφθονο χρόνο να διαβάσω και να ξαναδιαβάσω τις υπέροχες ιστορίες αυτού του παιχνιδιού !!! Ολες ενδιαφέρουσες, καλογραμμένες, αξιόλογες !!! Τις απόλαυσα και με μεγάλη δυσκολία θα δώσω τη βαθμολογία μου στις 3 που προβλέπει ο κανονισμός του παιχνιδιού. Λοιπόν 3 βαθμοί στην 23. Σκέψεις πολύ μου άρεσαν αυτές οι σκέψεις και με έβαλαν σε σκέψεις....2 βαθμοί στο 15. Εκθεση ιδεών τι χιούμορ!!!Τι χαριτωμένο και εφυές κείμενο, το χάρηκα πραγματικά !!!! 1 βαθμός στο 4 επίσης έξυπνο και συναρπαστικό !!!
    Μου άρεσε πολύ η ιστορία 9. Στη γειτονιά ....με συγκίνησε και με ενθουσίασε ....
    Καλή επιτυχία σε όλους !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κλαυδία μου ευχαριστώ για ακόμη μια φορά για τα τόσο καλά σου λόγια καθώς και για τη βαθμολόγησή σου.

      Διαγραφή
  12. Πωπω! Διαβαζω και διαβαζω και ειναι τοσο ομορφοι και τοσο διαφορετικοι οι δρομοι της σκεψης μας!
    Τους 3 βαθμους θα δωσω στην ιστορια νο 1 που μου εκλεψε την καρδια, με ταξιδεψε σε εικονες και σχεσεις ζωης, με εκανε να επιθυμησω πραγματα που στην ουσια δεν τα εχω η ιδια ζησει!
    Τους 2 βαθμους στην ιστορια 14 γιατι λατρεψα το πεισμα της Ζωης και την αγαπη της μανας της!
    Τον 1 βαθμο στην ιστορια 12 γιατι πιστευω πως με εναν υπεροχα εξυπνο τροπο περιγραφει την πολιτικη και κοινωνικη μας κατασταση, με συμβολισμους και αλληγοριες μοναδικες.
    Συγχαρητηρια και παλι σε ολους τους συμμετεχοντες και σε σενα για το ομορφο παιχνιδι που μας ταξιδευει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Christina μου, ευχαριστώ πολύ τόσο για τα καλά σου λόγια όσο και για τον κόπο σου να βαθμολογήσεις και να σχολιάσεις....
      Καλό σου βράδυ.

      Διαγραφή
  13. Kαλησπέρα Φλωράκι μου
    Τα διάβασα, τα ευχαριστήθηκα, δεν ξέρω ποιο ευχαριστήθηκα περισσότερο και πραγματικά θα ήθελα να μη βάλω κανέναν βαθμό γιατί θα αδικήσω ιστορίες που μου άρεσαν εξ ίσου.
    Αφού όμως αυτοί είναι οι κανονισμοί...
    3 βαθμούς στην '' Έκθεση Ιδεών'' (15) που με έκανε να γελάσω.
    2 βαθμούς στο '' Άλμπουμ της ζωής'' (1) που ήταν ένα εξαιρετικά ευαίσθητο κείμενο.
    1 βαθμό στο '' Επιτέλους Διακοπές'' (8) γιατί μου δείχνει πως ακόμα και στην πιο δύσκολη στροφή της ζωής πρέπει να κάνουμε επανεκκίνηση.

    Σε φιλώ και
    Εύχομαι καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λεβινάκι μου ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου και τα υπέροχα σχόλια.
      Φιλιά.

      Διαγραφή
  14. Φλώρα μου πέρασα και εγώ για την καθιερωμένη βαθμολόγηση. Θαύμασα το γεγονός ότι οι πέντε λέξεις που δόθηκαν, οδήγησαν τον καθένα σε υπέροχα μονοπάτια γραφής. Πολλές ιστορίες μου άρεσαν, ωστόσο θα δώσω τους
    3 βαθμούς στην ιστορία 24 Η ακτίνα του θανάτου, γιατί σε παρασύρει σε κινηματογραφική ατμόσφαιρα
    2 βαθμούς στην ιστορία 13 Η ζωή αλλιώς τα φέρνει, γιατί για αλλού ξεκινάμε πολλές φορές και η ζωή αλλού μας πάει και
    1 βαθμό στην ιστορία 8, γιατί είναι μέσα από τη ζωή βγαλμένη.
    Καλή επιτυχία σε όλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελένη μου, ευχαριστώ για τη βαθμολόγηση και για τα σχόλιά σου.

      Διαγραφή
  15. Προσπαθώ να πάρω την τελική μου απόφαση..δύσκολο πολύ..λέω αυτή θα ψηφίσω και θυμάμαι και μια άλλη και ξαναπάω να τη δω και μπρος πίσω, μπρος πίσω ζαλίστηκα..οπότε ήρθε η ώρα να ψηφίσω για να σταματήσω τα μπρος πίσω..

    3 βαθμούς δίνω στην ιστορία 20 γιατί με άγγιξε πολύ..και μου άρεσε που είχε αίσιο τέλος τελικά..

    2 βαθμούς δίνω στη ιστορία 16...αυτές τις μανάδες (που πάντα τα παιδιά τους τους μιλάνε και στον πληθυντικό..τι νόημα έχει να αντιμετωπίζεις τη μάνα σαν ξένη..?...αλλά μάλλον ξένη είναι), τις έχω δει...τις συνάντησα όταν πήγαινα σχολείο σε μάνες συμμαθητών, τις είδα αργότερα στα σχολεία των παιδιών μου, μίλησα μαζί τους σε συλλόγους γονέων και κηδεμόνων και άκρη δεν έβγαλα..τα παιδιά τους δε, σπάνια επαναστατούν σαν την Αγγελικούλα..καταλήγουν να γίνουν άντρες και γυναίκες που τρέμουν ακόμα μπροστά τους και τις αφήνουν να αποφασίζουν για όλα..το έχω δει να συμβαίνει και είναι θλιβερό!

    1 βαθμό θα δώσω στην ιστορία 15 γιατί όποιος την έγραψε έχει απίστευτο χιούμορ...

    Μακάρι να μπορούσα να δώσω περισσότερους βαθμούς..καλή επιτυχία σε όλους!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου και τα όμορφα σχόλιά σου.
      Φιλιά

      Διαγραφή
  16. Φλωρα,ευτυχης συμπτωση η αναρτηση των ιστοριων με το τριημερο ,ωστε να βρω χρονο να αφοσιωθω στη μελετη!!Λοιπον,παρολο που δεν υπηρχε η αλισαχνη, υπηρχε η ακτινα!!Οταν δοθηκαν οι λεξεις,με τις αντιστοιχες εικονες διπλα,θεωρησα ως ακτινα, την ακτινα κυκλου(radius) και οχι την ακτιδα του ηλιου.Βασει λοιπον αυτης, της σκεψης, απεκλεισα ωραιοτατες ιστοριες που δεν πληρουσαν το κριτηριο ορθης χρησεως της λεξης.Επισης σε πολυ ενδιαφεροντα κειμενα, δε χρησιμοποιηθηκε σωστα η λεξη αμιλλα!!Κατοπιν λοιπον των ...αναγκαστικων αποκλεισμων,(μη
    πυροβολειτε το πιανιστα,...εεε τον κριτη ηθελα να πω!!)κατεληξα !
    1 βαθμος στην ιστορια 1
    2 βαθμοι στην ιστορια 7
    3 βαθμοι στην ιστορια 19
    και θα δωσω επαινο στο 12!!!
    Καληνυκτα Φλωρα ,και καλη επιτυχια σε ολους!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για για τη βαθμολόγησή σου και τα σχόλιά σου...
      Οι λέξεις έχουν πάντα κάθε πιθανή σημασία. Ίσως κακώς εγώ την περιόρισα άθελά μου με το σχήμα του κύκλου και της ακτίνας του...
      Φιλιά

      Διαγραφή
  17. Φλώρα καλημέρα
    Ήρθα και εγώ να δώσω την βαθμολογία μου. Μου άρεσαν αρκετές ιστορίες, αλλά ξεχώρισα την 20 στην οποία δίνω τους 3 βαθμούς,
    την 24 στην οποία δίνω τους 2 βαθμούς και
    την 26 στην οποία δίνω τον 1 βαθμό μου.
    Καλή επιτυχία σε όλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για τη βαθμολόγησή σου Σόφη μου...

      Διαγραφή
  18. Δυσκόλεψαν πολύ τα πράγματα στο παιχνίδι, κι αν αυτό ισχύει για μας,
    σκέφτομαι πόσο δυσκόλεψαν για σένα, Φλώρα..
    Μετά πολλών βασάνων λοιπόν, αποφάσισα!

    3 βαθμούς στην ιστορία Νο 16
    2 βαθμούς στην ιστορία Νο 8
    1 βαθμό στην ιστορία Νο 1

    Όπως και να΄χει, συγχαρητήρια και μπράβο σε όλους..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου που έγινε μετά πολλών βασάνων...

      Διαγραφή
  19. Φλώρα μου, ήρθα κι εγώ να βαθμολογήσω! Αρκετές καλές συμμετοχές και αυτή τη φορά.
    Εδώ πρέπει να τονίσω ότι κάνω την επιλογή μου πρώτα με βάση τη σωστή χρήση των λέξεων, αλλά και τη σωστή γραμματική, σύνταξη και στίξη.
    Επιπλέον έχω μια προτίμηση στα πεζά και ιδίως σε ιστορίες με υπόθεση, και γιατί όχι, μια καλή ανατροπή! Δίνω:
    3 βαθμούς στην ιστορία 13, γιατί θίγει ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι νέοι μέσα στην κρίση.
    2 βαθμούς στην ιστορία 20 γιατί είναι καλογραμμένη και με αισιόδοξο τέλος.
    1 βαθμό στην ιστορία 17, γιατί με μετέφερε σε έναν ινδιάνικο καταυλισμό και μ' έκανε να "δω" τη Λευκή Λύκαινα μπροστά στα μάτια μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ με τα κριτήρια που αποφάσισες να καθορίσουν τη βαθμολόγησή σου και σ' ευχαριστώ γι αυτήν.

      Διαγραφή
  20. Καλησπέρα Φλώρα μου και χρόνια πολλά για τα γενέθλιά σου!!! Τι καλύτερες ευχές μου!!!
    Υπέροχες και ενδιαφέρουσες οι ιστορίες και αυτή τη φορά!!!
    Δίνω 3 βαθμούς στο 19 και τη συγκινητική ιστορία της Μαρκέλλας...
    2 βαθμούς στο 27-Φυλαχτό... ρεαλιστικό και οι λέξεις χρησιμοποιήθηκαν τέλεια...
    1 βαθμό στο 1 και το άλμπουμ της ζωής... τρυφερό και ευαίσθητο κείμενο!
    Λυπάμαι που αδίκησα και άλλες καλογραμμένες ιστορίες, όλες αξίζουν πολλά συγχαρητήρια!!!
    Φιλιά πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου και το σχολιασμό σου καλή μου Fotini...

      Διαγραφή
  21. Απίστευτες οι ιστορίες και αυτή τη φορά, Φλώρα!!! Και μπόλικες μπόλικες!! Πως να ξεχωρίσουμε μόνο 3;; Με απίστευτη δυσκολία και έπειτα από μπόλικες αναγνώσεις και σκέψη:
    Δίνω 3 βαθμούς στην ιστορία με τον αριθμό 5 ->Φαέθων
    Δίνω 2 βαθμούς στην ιστορία με τον αριθμό 17 ->Το Γελαστό Φτερό
    Και δίνω 2 βαθμό στην ιστορία με τον αριθμό 15 ->Έκθεση ιδεών

    Καλή επιτυχία σε όλους τους συμμετέχοντες και πολλά μπράβο!!!
    Φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τina μου ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο και βαθμολόγησες.
      Φιλιά κι από μένα

      Διαγραφή
    2. Νομίζω πως έκανες ένα λάθος...
      Μάλλον στην ιστορία 15 δίνεις 1 βαθμό γιατί δεν επιτρέπεται 2 ιστορίες να έχουν τον ίδιο βαθμό....
      Αν θέλεις κάτι άλλο σε παρακαλώ απάντησέ μου να το διορθώσω...

      Διαγραφή
    3. Ωχ! Ναι! Μπερδεύτηκα! Ευτυχώς που το είδες!! Συγνώμη για την αναστάτωση!! Ελπίζω να πρόλαβα να ενημερώσω πριν βγουν τα αποτελέσματα!!! :)
      Φιλιά!!!

      Διαγραφή
  22. Πραγματικά δυσκολεύτηκα πολύ...

    Μου άρεσαν πολύ όλες οι ιστορίες...

    Ξεχώρισα από την αρχή την Νο9 οποτε και 3 βαθμοί εκεί...
    Γέλασα απίστευτα με την έκθεση ιδεών Νο 15 οποτε και 2 βαθμούς (αν και αξίζει και αυτή τους 3) και τον 1 βαθμό δίνω στο φυλαχτό Νο27 γιατί είναι λόγια που είπα και γω...

    τα φιλιά μου και καλή επιτυχία σε όλους .... και πάντα τέτοια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου...
      Φιλιά πολλά

      Διαγραφή
  23. Καλημερα σας Κα Φλωρα

    Οσο προχωρα το Παιχνιδι με τις λεξεις , τοσο πιο ποιοτικο γινεται , απο πλευρας θεματων και ιστοριων εννοω. Οποτε μπορω πλεον μονο να ψηφιζω , γιατι για συμμετοχη πια "δεν με παιρνει". Λοιπον, στην ιστορια με αριθμο 11 δινω τον ενα (1) βαθμο γιατι μου αρεσε σαν παραμυθι , τελειο! Στην ιστορια με αριθμο 28 δινω τους δυο (2) βαθμους , για αυτην την προταση "Πόσο απελευθερωτικό θα ήταν να ξέραμε τον τρόπο να βγαίναμε λίγο από το βάναυσο, τέλειο εαυτό μας και να αιωρούμασταν πάνω του ελαφριοί σαν σύννεφα. " αλλα και για το συνολο του κειμενου. Στην ιστορια με αριθμο 15 δινω τους τρεις (3) βαθμους γιατι πειργραφει ζωντανα και με μπολικο και εξυπνο χιουμορ καθημερινες καταστασεις οικογενειων. Μας λειπει το γελιο και εριξα πολυ με αυτην την ιστοριουλα.
    Καλη συνεχεια στον 9ο Διαγωνισμο. Τον περιμενουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή