Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2013

Tea time...



Μέσα στα τόσα και τόσα που αγάπησα  κατά καιρούς ήταν το τσάι και η τελετουργία του.




Το κλασσικό μαύρο τσάι με την τεχνική του βρασίματος και σουρώματος και όχι τα φακελάκια.
Αγορασμένο πάντα χύμα από τα μαγαζιά με τα εισαγόμενα τσάγια και μπαχάρια στο κέντρο της Αθήνας και ποτέ κονσερβοποιημένο, όπως  αποκαλώ τα φακελάκια.


Συγκεκριμένα η αγαπημένη μου γεύση ήταν και εξακολουθεί να είναι μείγμα  ποικιλίας english breakfast μαζί με earlgrey ή κλασσική γεύση βρασμένο με ξυλάκια κανέλλας.



Kαι μην φανταστείτε ότι έχω πιεί άπειρες ποσότητες τσαγιού.
Όχι .... Ήθελα να το απολαμβάνω μόνο με καλή παρέα.  Ποτέ μόνη μου.



Εάν επρόκειτο για μικρή παρέα φίλων, ήθελα να το σερβίρω στο τραπεζάκι του σαλονιού, πάντα όμως στρωμένο με κεντημένο τραπεζομάντηλο και πάντα στα σερβίτσια "tea for one" για τον κάθε ένα με τουλάχιστον 2 γλυκά και 2 αλμυρά συνοδευτικά.



Εάν επρόκειτο για μεγάλη παρέα, κυρίως γυναικοπαρέα...., φίλες απ' το σχολείο ή το γραφείο, ή φίλες της μαμάς μου και γειτόνισσες, έστρωνα πάλι κεντητό τραπεζομάντηλο στο τραπέζι της τραπεζαρίας, ανοιγμένο με 2 τάβλες, και σερβιρισμένο σε σερβίτσιο που το είχα αγοράσει σταδιακά... (ήταν πολύ ακριβό για το πορτοφόλι μου ακόμη και όταν αγοραζόταν ένα - ένα φλιτζάνι, αλλά τι να κάνουμε οι αδυναμίες πληρώνονται...)
Τα μαχαιροπήρουνα που έβγαζα στο τσάι ήταν πάντα τα καλύτερα που είχα, τα ποτήρια επίσης.
Όχι για να τα δουν οι άλλοι... για να τα ευχαριστηθώ εγώ... για να δείξω στις φίλες μου ότι άξιζαν τα καλύτερά μου...


Όσο για τα συνοδευτικά.... υπήρχαν απαραιτήτως γλυκά και αλμυρά, όλα φτιαγμένα από μένα.
Βουτήματα, μηλόπιτα, πάστα φλώρα,  κέϊκ με γλάσο σοκολάτας, τάρτα φρούτων, σοκολατένια τούρτα, φοντάν μανταρινιού, γλυκάκια καρύδας, τυρόπιτα φόρμας, κέϊκ αλμυρό με λουκάνικα, πιτσάκια, τούρτα αλμυρή τυριών, και μπόμπες με τονοσαλάτα, με ζαμπονοσαλάτα και άλλα πολλά κατά περίπτωση που οπωσδήποτε τα συνόδευε μια πολύ μεγάλη κανάτα με διάφορους χυμούς φρούτων ανάμεικτους, όλα φτιαγμένα από τα χεράκια μου.



Για μένα η μέρα του τσαγιού  ήταν γιορτή...
Για τις φίλες μου επίσης. Το περίμεναν κάθε χειμώνα. Έπρεπε να γίνει. Ήταν θεσμός.



Πέρασαν όμως τα χρόνια.... και δεν ξέρω τι είναι αυτό που έκανε αυτή την αγαπημένη συνήθεια να ξεφτίσει...
Μπορεί να είναι η κρίση, μπορεί να είναι τα προβλήματα, η ηλικία, δεν το έχω προσδιορίσει...
Τώρα το τσάι πίνεται μόνο με μικρή παρέα στο τραπεζάκι του σαλονιού και σε σερβίτσια πιο πρόχειρα... πιο καθημερινά... όταν προκύψει η παρέα από μόνη της και όχι μετά από ιδιαίτερο κάλεσμα για τσάι.



Όμως ένα  κεντητό τραπεζομάντηλο πρέπει να στρωθεί οπωσδήποτε... Έχει να κάνει με την ποιότητα της ζωής. 
Μερικά πράγματα που δίνουν ποιότητα και δεν κοστίζουν, νομίζω πως πρέπει να τα διατηρήσουμε ακόμη και μέσα στην κρίση.
Επειδή δεν προβλέπεται λοιπόν επανάληψη μεγαλειωδών τσαγιών με μεγάααααλη παρέα, αρκούμαι στις ζεστές απογευματινές επισκέψεις μικρής παρέας και χαίρομαι ακόμη πολύ,  όχι για το τελετουργικό και τα καλά σερβίτσια (όπως παλιά), αλλά για την υπέροχη παρέα γύρω από το αχνιστό  χειμωνιάτικο μοσχομυριστό τσάι....
Το τσάι για μένα είναι μια πολυτέλεια που προϋποθέτει  χρόνο και  καλή παρέα.
Το τσάι για μένα είναι η αφορμή να περιποιηθώ  και να φροντίσω τους ανθρώπους που αγαπώ.
Το τσάι για μένα είναι τελικά απόλαυση. 

Μην ξεχνάτε 
το 7ο παιχνίδι μας ''ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"
 ξεκίνησε και σας περιμένει. 
Οι λέξεις για το νέο παιχνίδι μας 
καθώς και η προθεσμία 
μέσα στην οποία θα στείλετε τις συμμετοχές σας
βρίσκονται αναρτημένες ψηλά στο δεξί μέρος της σελίδας. Πληροφορίες για τους όρους του παιχνιδιού θα βρείτε εδώ.

47 σχόλια:

  1. Χι χι. Η πρώτη που αφήνω σχόλιο, μια γλυκιά καλημέρα από την μακρινή Αυστραλία. Τι κάνεις ξύπνιο στις 3 το πρωί, καλό μου;; :)

    Αχ, σαν κι εμένα είσαι κι εσύ. Το τσάι το πίνω μοναχά με καλή παρέα και στολισμένο το τραπεζάκι. Καλή Κυριακή να έχουμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νυχτοπούλι είμαι...
      Τους βάζω όλους για ύπνο και αρχίζω να γράφω και να τραβάω φωτογραφίες...
      Σκέτη τρέλα μεταμεσονύχτια...

      Διαγραφή
  2. Όχι για να τα δουν οι άλλοι... για να τα ευχαριστηθώ εγώ... για να δείξω στις φίλες μου ότι άξιζαν τα καλύτερά μου...
    Μου άρεσε πάρα πολύ το σκεπτικό σου, όπως μου άρεσε πολύ και η παρουσίασή σου!
    Κι εγώ λάτρης του μαύρου τσαγιού και συγκεκριμένα με άρωμα περγαμόντου
    (που μόλις έφτιαξα!) αλλά άμα έβλεπες που το πίνω μάλλον θα έσπαγες τα σερβίτσια σου από τα νεύρα!
    Σε γυάλινο βαζάκι..με το συμπάθιο!! :)
    Καλημέρα, καλή Κυριακή..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις

    1. Αυτό το άρωμα earl grey ή αλλιώς περγαμόντο είναι μεθυστικό.
      Δεν θα σε μαλώσω για το σερβίρισμά σου, αλλά θα σε παροτρύνω να πας να αγοράσεις μία κούπα πορσελάνινη ή ένα φλυτζάνι και στο εξής να το πίνεις εκεί.
      Ο ήχος της πορσελάνης που ακουμπάει στο πιατάκι σαν κρυστάλλινο καμπανάκι είναι η ποιότητα που συνοδεύει τη γεύση και την όσφρηση με τη βοήθεια της ακοής. Επιπλέον αν είναι και όμορφο συμμετέχει και η όραση. Η δε απόλυτα λεία αφή της πορσελάνης ικανοποιεί και την αφή...
      Πίστεψέ με, σου λέω αλήθεια...
      Θα έχει άλλη υπόσταση το τσάι σου σ' ένα πορσελάνινο φλιτζάνι

      Διαγραφή
  3. Και μένα μου αρέσει το τσάι και προτιμώ να το πίνω με καλή παρέα.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ πάντα θα υποστηρίζω αυτή τη συνήθεια... βλέπεις άλλωστε πως της έκανα ένα ολόκληρο αφιέρωμα.

      Διαγραφή
  4. Κλαυδία9:00 π.μ.

    Πάντα πίναμε τσάι στο σπίτι, στο πατρικό μου η γιαγιά διατηρούσε σαμοβάρι και το χειμώνα έπινε ασταμάτητα σε γυάλινα ποτήρια με μεταλλικό περίβλημα (έτσι το πίνουν στη Ρωσία!!!) στο δικό μου σπιτικό εγώ λατρεύω το Earl Grey και οι κόρες μου τα διάφορα με φρούτα του δάσους, γιασεμί, μανταρίνι...διαθέτουμε μπόλικες ποικιλίες και το πίνουμε πάντα σε πορσελάνινη κούπα !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι αυτή είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα άποψη και μου αρέσει πολύ.
      Κάθε τι που έχει να κάνει με το τελετουργικό του τσαγιού μου αρέσει.
      Κάποια στιγμή θα γράψω και για το τσάι και το σερβίρισμά του στην Τουρκία.
      Κι αυτό έχει πολύ ενδιαφέρον.

      Διαγραφή
  5. Καλημέρα και πάλι
    το είδα και δεν πίστευα στα μάτια μου ... μη μου πεις πως έχεις κομμάτια ROYAL ALBERT !!! και αυτό το έχουμε ίδιο? χαχαχα
    Από μικρή είχα μια μανία με τα απογευματινά τσάγια, πρώτα με τις συμμαθήτριες και μετά με τις φίλες για να βρίσκω κι εγώ ευκαιρία να δείχνω τα σερβίτσια μου που τα έχω ακόμα και τώρα το τσάι μου το θέλω μόνο απόγευμα, ποτέ πρωί και με μια σταγόνα brandy και μη φρίξεις ... όπως ο Ανταίος το θέλω σε ένα μικρό γυάλινο βαζάκι γιατί χαζεύω το χρώμα του τσαγιού!! Ξέρω θα με πεις εντελώς τρελή!!
    Φιλιά κοριτσάκι μου το χάρηκα που βρήκα ένα κοινό ακόμα μαζί σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχω πολλά Royal Albert.
      Προτιμούσα να αγοράσω 1 φλιτζάνι Royal Albert παρά ένα μπλουζάκι, ένα κόσμημα... κι ας ήμουν 25 ή 30 χρονών.
      Η ίδια εμμονή βέβαια δεν με συνοδεύει όταν κάνω τραπέζια.
      Εκεί τα πράγματα είναι πιο απλά.
      Εστιάζω περισσότερο στις γεύσεις παρά στα σερβίτσια...
      Διαστροφές είν' αυτές τι να κάνουμε.
      Όσο για το χρώμα του τσαγιού, δεν το πίνω ποτέ με μέλι, όχι γιατί δεν μου αρέσει αλλά γιατί το μέλι θολώνει το απόλυτα διαυγές καστανό χρώμα του τσαγιού.
      Και βέβαια ποτέ πρωί το τσάι....
      Το πρωί άλλη εμμονή.... Δεν ξυπνάω αν δεν πιω κρύο φρέσκο γάλα. Συνήθως απ' το μπουκάλι του, που το έχω μόνο για μένα...
      Δεν πίνω μεγάλη ποσότητα, αλλά πριν να πλυθώ πίνω πάντα μερικές γουλιές γάλα... ακόμη και με κλειστό το μάτι, όπως τα μωρά.
      Καλή Κυριακή και πολλά φιλιά.
      Που ξέρεις το τσάι μπορεί να το πιούμε και μαζί κάποια φορά.

      Διαγραφή
  6. Παντα μου άρεσε αυτή η διαδικασία "πρόσκληση για τσάι" Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια δεν μπορώ να πιω τσάι. Με πειράζει και μου φέρνει υπερένταση όπως και ο καφές το απόγευμα. Γιαυτό έχω κόψει αυτές τις συνήθειες δυστυχώς.
    Τα Royal Albert σου όμως υπέροχα.
    καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Nα σου πω την αλήθεια τώρα όλα αυτά είναι περίσσια και ίσως περιττά. Μπορεί όμως κάποια στιγμή κάποια άλλη νοικοκυρά πιο νέα με περισσότερη όρεξη και με πολλές φίλες (όπως παλιότερα εγώ) να με διαδεχτεί και να τα αγαπήσει.

      Διαγραφή
  7. Έλα ; Με φώναξες; Είδα tea και ήρθα όσο πιο γρήγορα μπορούσα! Είναι το παρατσούκλι μου από μικρή αλλά και μεγάλη αδυναμία! Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου: ποτέ πρωί! Είναι τελετουργία το τσάι! Να ρίχνεις αργά το ζεστό υγρό στην φλιτζάνα -έργο τέχνης και να ακούς τον ήχο ....Αφιερώνω χρόνο στην προετοιμασία του και στην απόλαυσή του! Προτιμώ το πράσινο γιατί είναι πλούσιο σε κατεχίνες...αλλά έχω πιάσει την πολυλογία αντί να σταθώ στο υπέροχο σερβίτσιο σου: ΘΕΪΚΟ!!!
    Φλώρα μου, μοιραζόμαστε κοινές λατρείες! Οι περιγραφές σου κι εικόνες σου μου είπαν πολλά για σένα χαρά μου!
    Να είσαι πάντα καλά και να συνεχίσεις για πολλά πολλά πολλά χρόνια να απολαμβάνεις με καλή παρέα την τελετουργία του τσαγιού!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όταν βρεθείς στην Αθήνα, υπάρχει για σένα ανοιχτή πρόσκληση για τσάι....
      Θα το συνοδεύσουμε με τόσα πολλά που έχουμε να πούμε.....

      Διαγραφή
  8. Απολαύσαμε την ανάρτησή σου!!!!!Ακόμη και στον τρόπος που γράφεις φαίνεται η αγάπη σου για το τσάι!!!! Τι όμορφες οι εικόνες με τα σερβίτσια σου!!!!Και τι ωραίο που μάζευες τις φίλες σου κάνοντας ολόκληρη...ιεροτελεστία!!!!!Φιλιά......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το τσάι αν το αγαπάς, πρέπει να του δίνεις την ευκαιρία να σε ευχαριστήσει κι αυτό. Και την θέλει την ιεροτελεστία του...
      Φιλιά πολλά.

      Διαγραφή
  9. Ιεροτελεστία...
    Πανέμορφα τα σερβίτσια σου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπορεί να είναι η αγάπη για τέτοιου είδους συναντήσεις.
      Δίνει ίσως και μια επισημότητα η ιεροτελεστεία...

      Διαγραφή
  10. Καλημέρα!!
    Αγαπω και εγω το τσάι και την ιεροτελεστία του!
    Σε όμορφα σερβίτσια οπως τα δικά σου,με όμορφα μικρά κεράσματα να το συνοδεύουν μαζι με καλή παρεούλα και ενα τζάκι να φωτίζει τις κουβέντες και τις φιλικές εξομολογήσεις!
    τι κρίμα πια στις μέρες μας να έχουμε βολευτεί στην ευκολία του καφέ!!
    Φιλάκια πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eγώ καφέ πίνω σπάνια και αυτό γιατί πίνουν και οι άλλοι.
      Ποτέ δεν ήμουν ιδιαίτερα fun του καφέ.

      Διαγραφή
  11. Μου θύμισες κάποια χρόνια πίσω που ήταν μέσα στο πρόγραμμα των κοινωνικών εκδηλώσεων. Μαμάδες... πεθερές... φίλες.. απαραιτήτως να καλεστούν και να έχουν την πιο ενθουσιώδη υποδοχή και περιποίηση!
    Το σερβίτσιο σου υπέροχο!
    Φιλιά αρωματισμένα με τσάι γιασεμί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν σου αρέσει το γιασεμί, καμία αντίρρηση.
      Όμως κι εσύ μιλάς για κάποια χρόνια πίσω...

      Διαγραφή
  12. Καλημέρα! Εγώ άρχισα να αγαπώ το τσάι προσφάτως... παλαιότερα θεωρούσα ότι έπρεπε να πεθαίνω για να το πιω κι αυτό γιατί κάθε φορά που αρρώσταινα μικρή, η οικογένειά μου με "κυνηγούσε" με ένα φλυτζάνι τσάι του βουνού κι έτσι το είχα συνδέσει άσχημα. Σε τέτοιου είδους ιεροτελεστία, όπως περιγράφεις, μέχρι στιγμής δεν έχει τύχει να βρεθώ.

    Με την ανάρτησή σου με έπεισες να του δώσω μια δεύτερη ευκαιρία - πρέπει να ακολουθήσω κι εγώ μια φορά την ιεροτελεστία, μήπως και αποσυνδεθώ από τις κακές μνήμες.

    Το σερβίτσιο σου είναι πανέμορφο. Και, αφού αγαπάς τόσο πολύ την ιεροτελεστία του τσαγιού και όσα αυτή επιφέρει, η γνώμη μου είναι να τη συνεχίσεις. Ίσως με λιγότερα καλούδια, αλλά με την ίδια καλή παρέα. Σταματώντας όλες μας τις αγάπες, τι μας μένει πια;

    Πολλά φιλάκια, καλή Κυριακή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Funky Monkey μου, αφού μίλησες για τσάι του βουνού, δεν θα το πιστέψεις αλλά δεν μπορώ να το βάλω καθόλου στο στόμα μου, όπως και το φασκόμηλο. Δεν το θεωρώ τσάι...
      Κάνε μια φορά μια δοκιμή όπως σου την περιγράφω. Θα το αγαπήσεις.

      Διαγραφή
  13. Πω πω πως τα καταφέρνεις πάντα Φλωρίτσα μου να με συγκινείς με τις αναρτήσεις σου,το τρόπο που τα γράφεις, τα στοιχεία του χαρακτήρα σου που ανακαλύπτω για σένα...Γλυκιά και ευαισθητη και ρομαντική..όλους τους σκέφτεσαι..ολους τους νοιάζεσαι..
    με άγγιξε αυτό Όχι για να τα δουν οι άλλοι... για να τα ευχαριστηθώ εγώ... για να δείξω στις φίλες μου ότι άξιζαν τα καλύτερά μου...
    με στενοχώρησε αυτό Πέρασαν όμως τα χρόνια.... και δεν ξέρω τι είναι αυτό που έκανε αυτή την αγαπημένη συνήθεια να ξεφτίσει...
    αν και δεν είμαι φίλη του τσαγιού , αγάπησα αυτή την ανάρτηση
    μακάρι να ξαναγίνει ο θεσμός σας όπως ήταν παλιά..με μεγάλη και όμορφη παρέα
    μου άρεσαν τα σερβίτσια, ειδικά αυτό με τα ροζ τριαντάφυλλα και η κοπελίτσα
    φιλούθκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δελφινάκι μου πολλά φιλιά.
      Σου χρωστάω τσάι όταν έρθεις στην Αθήνα...
      Τσάι και περιποίηση...

      Διαγραφή
  14. ΟΜΟΡΦΑ ΟΛΑ ΓΕΜΑΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟ!!!
    ΚΡΙΜΑ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΣ ΚΑΤΙ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΟ....ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΠΑΛΙ ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙΣ ΘΑ ΕΡΘΕΙ Η ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΩΡΑ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ!!!!ΦΙΛΑΚΙΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παρήγορη η κουβέντα σου...
      Φιλάκια πολλά...

      Διαγραφή
  15. ΕΣΥ δίνεις ΟΥΣΙΑ στο τσάι...
    Δεν το κατάλαβες;...
    Φλωρούκο μου καλό...
    Α! Εγώ τσαγάκι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και βέβαια τσαγάκι κι εσύ. Όποτε θέλεις...
      Εδώ θα είμαι...

      Διαγραφή
  16. Φλώρα μου,θα 'θελα να ήμουν καλεσμένη σου για τσάι,κάποιο απόγευμα!!!Με γοήτευσαν όλα!!Και τα σερβίτσια σου και η ιεροτελεστία που ακολουθούσες!!!
    Φιλάκια γλυκιά μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βεβαίως προσφέρω τσαγάκι όποτε θέλεις.
      Εσύ θα μου πεις πότε.

      Διαγραφή
  17. Εδώ στη Γαλλία το έχουν πολύ συνηθισμένο το τσάι.
    Όταν μου είπαν πρώτη φορά να βγούμε για τσάι έβαλα κάτι γέλια..
    τώρα το συνήθισα!
    καλή βδομάδα από αύριο:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή εβδομάδα και σε σένα και καλά τσάγια.

      Διαγραφή
  18. Πολύ θα ήθελα να πιω τσάι σε αυτά τα υπέροχα σερβίτσια!!
    Όπως κατάλαβες, αυτοπροσκαλούμαι..χαχα..
    Φιλιά πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χωρίς κανένα πρόβλημα δέχομαι την αυτοπρόσκλησή σου.
      Όποτε θέλεις θα το πιούμε.

      Διαγραφή
  19. Φλώρα μου ένιωσα ότι συμμετείχα κι εγώ στα σουαρέ με τσάι, νοερά τουλάχιστον. Τόσο γλαφυρή η περιγραφή σου... Είσαι πολύ στυλάτος άνθρωπος κι αυτό φαίνεται. Μέσα από απλά πράγματα, δημιουργείς ατμόσφαιρα και παρεϊστικη διάθεση. Παντού υπάρχει η σφραγίδα "Φλώρα". Στο τραπεζομάντηλο, στα κουταλάκια, στα πορσελάνινα σερβίτσια, παντού.
    Προσωπικά, προτιμώ τα εγχώρια βότανα και κρητικά ματζούνια που είναι και θαυματουργά. Ένα φλυτζάνι δίκταμο με γραβιέρα και μέλι, όλα τα λεφτά...
    Καλή εβδομάδα να έχεις γλυκιά Πάστα-Φλώρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καμία αντίρρηση και στις δικές σου προτιμήσεις.
      Μόνο φασκόμηλο μη μου πεις και τσάι βουνού.
      Όλα τα άλλα δεκτά... δεκτότατα...
      Και η γραβιέρα είναι υπέροχη βουτηγμένη μέσα σε καυτό τσάι.
      Λιώνει και τραβάς λιωμένο τυράκι που είναι όλα τα λεφτά.
      Όσο για το μέλι... δεν το θέλω πάνω στη γραβιέρα αλλά σε ένα ωραίο αφράτο χωριάτικο ψωμί ή σε γιαούρτι ή σε καρύδια...
      Φιλιά.

      Διαγραφή
  20. Ήρθα να διαβάσω την ανάρτηση σου με μία κούπα με τσαί στο χέρι και μια ολόκληρη καφετιέρα με τσάι(στην καφετιέρα φτιάχνω πλέον το βραδινό μου τσάι) να με περιμένει αχνιστή,αχνιστή.
    Λατρεύω το τσάι και.....περιμένω πρόσκληση με το απαραίτητο κεντητό τραπεζομάντιλο και το επίσημο σερβίτσιο.
    Είναι μια ευκαιρία να γνωριστούμε(με το σερβίτσιο καλέ!)
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όποτε αποφασίσεις πως θέλεις τσάϊ, μπορείς να έρθεις....
      Περιμένουν τα σερβίτσια, μην ανησυχείς, εκτός κι αν τα κάνει κανένας σεισμός λαμπόγυαλο.

      Διαγραφή
  21. τρελαίνομαι και για τσάι και για τις φλυτζάνες και τσαγερί!! μου αρέσει όπως τα συνδυάζεις όλα! :) καλή εβδομάδα, φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου αρέσουν κι εσένα evonita μου.
      Φιλιά πολλά.

      Διαγραφή
  22. ωωω...τι ωραία τσάι-ανάρτηση!!!Μου αρέσει και εμένα,αν και είμαι του καφέ πιο πολύ.Και οι τσαγιέρες,φλυτζάνια που μας δείχνεις είναι πανέμορφα!!!!
    πολλά φιλιά,και στην υγειά σου Φλώρα-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για την επίσκεψή σου στο τσάι, καλή μου Christa.
      Φιλιά πολλά.

      Διαγραφή
  23. Με την τελετουργία που αναφέρεις, Φλώρα, μου θύμησες ένα βιβλίο συνταγών της μητέρας μου που έχει ξεχωριστό κεφάλαιο για την πρόσκληση για τσάι!! Εμείς ποτέ δεν κάναμε τη δική σου τελετουργία, ίσως γιατί δεν είναι πολύ "του τσαγιού" τα άτομα που προσκαλούμε, αλλά "του καφέ"!! Κι όμως, το σερβίτσιο υπάρχει ακόμη, ξεχασμένο στο ντουλάπι...
    Θα συμφωνούσα απόλυτα με τη φράση σου: "Μερικά πράγματα που δίνουν ποιότητα και δεν κοστίζουν, νομίζω πως πρέπει να τα διατηρήσουμε ακόμη και μέσα στην κρίση."
    Να έχεις ένα όμορφο βράδυ!!!
    Τα φιλιά μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή