Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2013

Μια πλανεύτρα μάγισσα

Αφιερωμένο στη δασκάλα μου
 της αφήγησης ελληνικού λαϊκού παραμυθιού 
Αγνή Στρουμπούλη.








Μια φορά ήταν μια γυναίκα που κατείχε πολύ καλά μια τέχνη. 
Γύρναγε πόλεις και χωριά και πλάι της έτρεχαν, για ν' απολαύσουν την τέχνη της, παιδιά μα και μεγάλοι που είχαν μείνει παιδιά, άλλοι ρομαντικοί, άλλοι ονειροπόλοι, αλαφροΐσκιωτοι.
Εκείνη μεταμορφωνόταν σε ιέρεια, πλανεύτρα μάγισσα και σαν άνοιγε το στόμα της ξεχείλιζαν από μέσα χρώματα, μυρωδιές, αρώματα, πέταγαν σπάνια πουλιά που μίλαγαν, ξεπρόβαλαν μαγεμένα βασιλόπουλα, πεντάμορφες βασιλοπούλες, ξωτικά, δράκοι κι άλλα σπάνια πλάσματα που φύλαγε καλά κρυμμένα. 
Και τον συν...έπαιρνε τον κόσμο και τον άφηνε εκστασιασμένο γιατί όλο αυτό το εμπλούτιζε με την ψυχή της, το μυαλό της, το σώμα της. Άλλωστε το κοινό της, είχε πάντα ξεχασμένο ένα παράθυρο μισάνοιχτο, μια πόρτα, μια χαραμάδα απ' όπου έβρισκαν τρόπο και τρύπωναν μέσα όλοι αυτοί οι ήρωες κι έστηνα χορό πανώριο κι έκαναν όλα αυτά για τα οποία ήταν ταγμένοι. 
Πλάι της μαζεύονταν και κάτι άλλοι που από παιδιά ως τώρα δεν είχαν χορτάσει φαίνεται παραμύθια, που αρνούνταν πεισματικά να μεγαλώσουν, που είχαν φιλοδοξίες να της μοιάσουν. 
Τους έλεγαν "επίδοξους αφηγητές".
Εκείνη τους δέχονταν. Είχε αποφασίσει να τους μάθει την τέχνη. Ήταν όμως απόλυτη. Ο όρος αδιαπραγμάτευτος... Είπε αποφασιστικά: "Εγώ θέλω 40 ώρες". Οι "επίδοξοι αφηγητές" λογάριαζαν από δω, μέτραγαν από κει, δύσκολο σ' αυτή την πόλη να περισσέψουν 40 ώρες, έστω και με δόσεις. 
Μα έλα που αυτοί είχαν ξεχάσει τα παράθυρα ορθάνοιχτα, τις πόρτες να τις δέρνει ο άνεμος και ήταν ανάγκη μεγάλη γι' αυτούς να καλυφθεί το κενό, έπρεπε οπωσδήποτε να γεμίσει παραμύθια. "Εντάξει είπαν". Έκαναν αιτήσεις, υπόγραψαν χαρτιά κι άρχισαν τα μαθήματα.
Και μέσα σ' ένα δωμάτιο στο ημίφως, εκείνη τους φρόντιζε, έβγαζε τη σκόνη  του άγχους από πάνω τους, τους μάθαινε να χαλαρώνουν,  φουγκραζόταν αν έπαιρναν σωστές ανάσες, τους μάθαινε να ενώνουν όλοι μαζί τις φωνές τους ως τον ουρανό.
Μετά άνοιγε σεντούκια κι άδειαζε από μέσα θησαυρούς, μικρούς και μεγάλους, πετράδια ανεκτίμητα, κοχύλια σπάνια, κεντίδι χιλιοπλούμιστα, βαριά κληρονομιά, μυστικά κλειδωμένα, και τα μοίραζε απλόχερα, εκεί που άλλος θα τα κράταγε για τον εαυτό του ή θα έδινε ελάχιστα με χέρι τρεμάμενο από μιζέρια. 
Κι έπειτα σαν αρχόντισσα έβγαζε τον ασημένιο δίσκο της με τα ασημένια κουταλάκια της, τα κρυστάλλινα πιατάκια και ποτήρια της και φίλευε κομμάτια απ'  την ψυχούλα της σαν γλυκό του κουταλιού. 
Κι οι "επίδοξοι αφηγητές" καλόμαθαν κι έπαιρναν γλυκό και γλυκαίνονταν κι έπιναν νερό και ξεδίψαγαν κι ολοένα ήθελαν κι άλλο, κι άλλο... κι αυτή όλο πρόσφερε.. Μερικοί αναρωτιόνταν άραγε που το 'χει τόσο περίσσευμα και δίνει. Ακόμα και οι πιο δύσκολοι απ' αυτούς τελικά ανοίχτηκαν και την άφησαν να μπαίνει και να βγαίνει στις καρδιές τους.
Κι οι μέρες πέρασαν και μαζεύτηκαν οι 40 ώρες. Μέσα σ' αυτές οι "επίδοξοι αφηγητές" μάθανε τα βασικά. 
Στοργικά σαν μάνα ελαφίνα ενθάρρυνε και βοήθησε τα ελαφάκια της να σταθούν στα πόδια τους και μαζί τους καμάρωσε όταν παρακολούθησε τα πρώτα τους βήματα. 
Σαν χελιδόνα τους τάισε την πρώτη τους τροφή και τώρα έπρεπε να τους αφήσει να πετάξουν μόνοι τους να εντοπίσουν σπόρους και μικρά σκουλήκια. 
Άραγε πόσοι απ' αυτούς θα μπορέσουν ίσως να έχουν ένα ακροατήριο και να πουν ένα παραμύθι επιτυχώς. Στο εξής ποιος θα τους ενθαρρύνει στην προσπάθειά τους. Σίγουρα όμως δεν θα μπορούν να μεταμορφωθούν σαν εκείνη. Αυτό κάνει την αφήγηση να γίνεται τέχνη. Αυτό είναι το ξεχωριστό της ταλέντο, η μαγεία της. 
Οι "επίδοξοι αφηγητές" απ' τη μεριά τους ήταν ανάστατοι. Μπήκε και σφράγισε την καρδιά τους, κράτησε μια θέση στους επισήμους, και τώρα τι γίνεται; Τελικά δεν αρκούν 40 ώρες. 'Η μάλλον αρκούν για τα παραμύθια. Όμως τι θα γίνει στο εξής με την απουσία της μάγισσας αυτής από τη ζωή τους; Ποιος θα τους κερνάει κάθε Τρίτη γλυκό του κουταλιού; Κι η έλλειψη, ο εθισμός; Τελικά ταυτίστηκαν τα παραμύθια με τη μάγισσά τους. Κανένα πια παραμύθι δεν θα φτάσει στα αυτιά τους χωρίς να ταυτιστεί με τη δική της φωνή. Όποιος κι αν το αφηγείται πάντα θα προβάλουν οι δικές της εικόνες. Έμαθαν να ακούν  πλέον  μόνο τον δικό της τρόπο.
Αλλά πως μπορείς να θυμώσεις σε μια πλανεύτρα μάγισσα που σ' έμπασε στον κόσμο της και σ' έκανε να τον λατρέψεις; Σε μια ιέρεια που σ' έμαθε να κοιτάς στα μάτια τους πιο τρανούς θεούς, τους πιο μεγάλους βασιλιάδες, τα πιο τρομακτικά στοιχειά, να μιλάς μαζί τους, να ονειρεύεσαι ξύπνιος;
Φτωχή γλώσσα η ελληνική για να αποδώσει το ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που της αρμόζει. Να 'ναι καλά, να δέχεται σαν αρχόντισσα στον κόσμο των παραμυθιών εμάς τους ανυποψίαστους, και να φιλεύει πάντα γλυκό του κουταλιού μέσα απ' την ψυχούλα της. 

Mπορείτε να επισκεφθείτε το blog  της  Αγνής Στρουμπούλη πατώντας πάνω στο όνομά της.
Παρακάτω έχω μεταφέρει περιγραφή του έργου της από το blog της.

Η Αγνή Στρουμπούλη γεννήθηκε το 1952 στον Πειραιά. 
Από τότε η θάλασσα.
Αναζήτησε μέσα από διαφορετικά μονοπάτια: μοναχικότητας, σπουδής, εργασίας, σχέσεων. 
Από το 1995 στα ελληνικά λαϊκά παραμύθια. Μια άλλη θάλασσα μνήμης, ανακάλυψης και παρηγορίας.
Μέχρι σήμερα:

Ανθολογήσεις «νάνι, νάνι…νανουρίσματα απ’ όλη την Ελλάδα» εκδ. ΠΟΤΑΜΟΣ, «Παραμύθια με ανεξιχνίαστες γριές», «Παραμύθια με αρειμάνιους δράκους» εκδ. ΑΠΟΠΕΙΡΑ , «Το πετειναράκι και άλλα χιώτικα παραμύθια» εκδ. ΑΛΦΑ ΠΙ, Χίος. «Κάτι κατεργάρηδες ποντικοί» (βιβλίο με C.D.) εκδ. ΑΣΠΡΗ ΛΕΞΗ. «Αχ! αυτοί οι καλικάντζαροι» εκδ.ΚΟΝΤΥΛΙ. «Το Περγαλιό – Στοιχειά της γης και του νερού» Ιστορίες από τις Ελληνικές Παραδόσεις, εκδ.ΑΡΜΟΝΙΑ. «Το πετροκάραβο» – Λιθώματα και μαρμαρώματα» Ιστορίες από τις ελληνικές Παραδόσεις, εκδ.ΑΡΜΟΝΙΑ.
C.D. «Τα όργκανα και τα τούμπανα» μουσική: Κώστας Mουστάκας. ACROASIS, 2007.

Συγγραφή « Η μύγα» μικρά πεζά εκδ. ΑΠΟΠΕΙΡΑ, 2004, 2007.

Μεταφράσεις «Κούκλες και Μαριονέτες», «Το θεατρικό παιχνίδι», «Κάστρα στην άμμο», «Λεξικό του Θεάτρου» εκδ. GUTENBERG ,
«Μια γυναίκα: Καμίλλη Κλωντέλ» εκδ. ΕΣΤΙΑ, «Παραμύθια από το Κάιρο» εκδ. ΑΠΟΠΕΙΡΑ.
Ραδιόφωνο Παραγωγός Εκπομπών Λόγου: «Από τα Παραμύθια του λαού μας», «Δρόμο παίρνει, δρόμο αφήνει», «Στις ίλινες τις μπίλινες, τις αλαμαλακούσιες» στην ΕΡΑ 5.

Σήμερα: «Το Λαμπιόνι, Μια εκπομπή για παιδιά» κάθε Σάββατο και «Στις ίλινες, τις μπίλινες, Παραμύθια της Προφορικής Παράδοσης για μικρούς και μεγάλους» κάθε Κυριακή, στο Β΄ Πρόγραμμα και κάθε Τρίτη: «Αντίς για φωνή είχε ένα λουλούδι…» στο KOSMOS της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.
Παραστάσεις σ’ όλη την Ελλάδα και το Εξωτερικό [Γαλλία, Βρυξέλλες, Λουξεμβούργο, Ελβετία].

Εργαστήρια για την Τέχνη της Αφήγησης στο Μουσείο Μπενάκη και στο Δήμο Αθηναίων.

Κι ακόμα πιο πριν: Κοινωνική λειτουργός και Υπεύθυνη Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων.

Και μην ξεχνάτε την
Έναρξη του 6ου παιχνιδιού μας
"ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"
που περιμένει τη συμμετοχή σας....


25 σχόλια:

  1. Τι γλυκιά ανάρτηση..Τι όμορφα λόγια...Μπράβο Φλώρα μου για την ευαισθησία σου και το όμορφο αφιέρωμα..Με ταξίδεψες μαζί σου..Τόσο όμορφα το παρουσίασες όλο το σκηνικό και με το γλυκό του κουταλιού και με όλα τα άλλα.Η τελευταία παράγραφος (φτωχή γλώσσα κλπ) με συγκίνησε

    Δυστυχώς,πατώντας πάνω στο όνομα μου βγάζει ότι το ιστολόγιο δεν υπάρχει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το διόρθωσα Δελφινάκι μου το λάθος. Τώρα μπορείς να μπεις στο blog της.

      Διαγραφή
  2. Όταν διαβάσει αυτή σου την ανάρτηση.... την τόσο τρυφερή.... θα αισθανθεί πολύ περήφανη που σε είχε μαθήτρια!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Αγνή είναι τόσο γλυκιά κι ανθρώπινη και παρόλο που έχει κάνει τόσα πολλά πράγματα είναι πολύ ταπεινή.
      Μπορεί και να μη με θυμάται.
      Έχουν περάσει απ' τα χέρια της τόσες μαθήτριες....

      Διαγραφή
  3. Φλώρα έκανες ένα υπέροχο αφιέρωμα...πάντα θαύμαζα αυτούς που ήξεραν να αφηγούνται παραμύθια..μοιάζει εύκολο, αλλά δεν είναι...
    Δυστυχώς δεν βγάζει το μπλογκ της ο σύνδεσμος που έβαλες...θα τη βρω όμως έτσι κι αλλιώς...
    Να είσαι καλά..φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξαναδοκίμασε αν θέλεις. Διόρθωσα το link.

      Διαγραφή
  4. τι όμορφο αφιέρωμα, παραμυθένιο!!! να χαίρεσαι τη δασκάλα σου Φλώρα μου! φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ πολύ evonita μου.
      Το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι το αφιέρωμα για εκείνη.

      Διαγραφή
  5. Δεν έχω λόγια Φλωράκι μου!
    Πάντα θαύμαζα τους ανθρώπους που είχαν το χάρισμα της αφήγησης ... που μπορούσαν με την φωνή, με τις κινήσεις του σώματος, των χεριών να σε μεταφέρουν σε κόσμους μαγικούς !
    Πολύ τρυφερή η ανάρτηση για την Δασκάλα σου και τα λόγια σου δείχνουν πόσο την αγάπησες και την αγαπάς ακόμα και πόσο εκτιμάς το δύσκολο έργο της!
    Μπράβο Φλώρα μου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αξίζει να την γνωρίσει κανείς αυτή τη γυναίκα και βέβαια μια ανάρτηση είναι τίποτε μπροστά στο έργο της.

      Διαγραφή
  6. Πολύ όμορφο αφιέρωμα!! Μπράβο Φλώρα μου!! Ζηλεύω αυτούς που έχουν το χάρισμα να αφηγούνται!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ίσως είναι η καλύτερη στο είδος της και όχι μόνο.
      Σαν άνθρωπος είναι υπέροχη.

      Διαγραφή
  7. Καλησπέρα Φλώρα μου! Είσαι η τελευταία μου επίσκεψη! Τα ματάκια μου κλείνουν άλλα άξιζε ετούτη η επίσκεψη!
    Τι όμορφο και τρυφερό αφιέρωμα. '
    Σαν παιδαγωγός που δίδαξε με αγάπη και μεράκι για αρκετά χρόνια συγκινούμαι απίστευτα από τη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στο μαθητή και στο δάσκαλό!
    Να'σαι καλά! Δείχνει πολλά για το ήθος σου γλυκιά μου!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kαλή σου μέρα @iris μου.
      Εύχομαι τα παιδιά που πέρασαν απ' τα χεράκια σου να νοιώθουν έτσι και για σένα.

      Διαγραφή
  8. Η δασκάλα μπορεί να είναι πλανεύτρα αλλά φαίνεται ότι είχε μαθήτριες που άξιζαν να γεύονται το γλυκό του κουταλιού που τις κερνούσε κάθε Τρίτη. Πολύ ωραία λόγια. Πάντα μου αρέσει να διαβάζω τις αναρτήσεις σου. Καλή Χρονιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Γιούλα μου που με επισκέπτεσαι.

      Διαγραφή
  9. Είχα την τύχη να την γνωρίσω στον Αη Γιώργη Νηλείας όπου είχε πάρει μέρος στις εκδηλώσεις και σεμινάριο αφήγησης μαζί με τον Δ. Προύσαλη... Μας μάγεψε δεδομένου και του σκηνικού, νύχτα με κεριά, σε μια βρύση πετρόχτιστη με σκέπαστρο έξω από το χωριό.... Φοβερή εμπειρία, φοβερή αφηγήτρια... Μας είπε την ιστορία με τα συναισθήματα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο καλό είναι που είχα και τη δική σου μαρτυρία γιατί όσοι διάβασαν μπορεί να μην πιστεύουν πόσο καλή είναι στο είδος της.

      Διαγραφή
  10. Κλαυδία3:21 μ.μ.

    Η συνάντηση με κάποιους τόσο ιδιαίτερους ανθρώπους σε σημαδεύει και σε ολοκληρώνει σαν προσωπικότητα, τυχεροί όσοι αναζητούν και συναντούν αυτές τις πλανεύτρες μάγισσες και τους φωτεινούς χαρισματικούς ανθρώπους που έχουν την ικανότητα να μας ανεβάζουν σε άλλο επίπεδο και να μας βοηθούν να γίνουμε καλλίτεροι....!!!
    Το αφιέρωμά σου εξαιρετικό Φλώρα μου, με συγκίνησε και μου δημιούργησε την επιθυμία να γνωρίσω ασυτή την υπέροχη δασκάλα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eίναι πράγματι πολύ καλός άνθρωπος, χαρισματικός και ιδιαίτερος. Έχω να την δω πολύ καιρό γιατί αυτά τα μαθήματα έγιναν περίπου πριν 4 χρόνια.
      Μετά την επισκέφθηκα σε κάποιες παραστάσεις που έδωσε.
      Τώρα ξέρω πως έχει το blog που αναφέρω παραπάνω στο οποίο όμως δεν μπορεί κανείς να γίνει μέλος.
      Απλά εκεί γράφει για τις δουλειές που ετοιμάζει.
      Νομίζω ότι ο Δήμος με την κρίση έχει κόψει τα μαθήματά της, τα οποία είναι μια εμπειρία από μόνα τους.
      Να φανταστείς τότε που πήγα εγώ, είχα πάει για να γραφτώ στις 6 το πρωί και ήμουν 4η στη σειρά. Γινόταν πανικός για να μπορέσει κανείς να πάρει μία θέση στα μαθήματά της.

      Διαγραφή
  11. Eξαιρετική παρουσίαση, πολύ συγκινητική και με όλο το σεβασμό που απαιτεί το θέμα σου. Δεν την γνώριζα και χαίρομαι που μέσα απ' τη μαρτυρία σου έμαθα γι αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο. Μπράβο σου που την αναδεικνύεις!

    Υ.Γ. Δεν θάπρεπε αυτοί οι χαρισματικοί άνθρωποι να προβάλλονται στην τηλεόραση? Αντί για όλους αυτούς τους τραχανοπλαγιάδες τους ατάλαντους, που μας δείχνουν νυχθημερόν? Αφελή απορία εκφράζω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Αγνή ξέρω πως ήταν στο ραδιόφωνο.
      Είχε τακτικές εκπομπές.
      Δεν ξέρω αν τώρα με την κρίση τις έχει διατηρήσει ή τις σταματήσανε.
      Για τηλεόραση ούτε λόγος... Εκεί φαίνεται πρέπει να έχεις μπάρμπα απ΄ την Κορώνη...
      Και οι άνθρωποι που αξίζουν συνήθως δεν έχουν μπάρμπα απ' την Κορώνη.

      Διαγραφή
  12. Φανταστική η αφήγησή σου!Με γοήτευσε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ πολύ καλή μου wild rose.

      Διαγραφή
  13. Τι γλυκιά ανάρτηση. Ωδή στο μεγαλείο μιας γυναίκας! Υπέροχη!
    Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα, Φλώρα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή