Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2013

1η ανάρτηση ιστοριών - παραμυθιών 6ου παιχνιδιού " ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"



Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συμμετέχοντες,  στο παιχνίδι μας γιατί με  εμπιστεύτηκαν και ξόδεψαν χρόνο  και σκέψη για να γράψουν και να λάβουν μέρος.
Η συμμετοχή και στο 6ο παιχνίδι μας ήταν κι αυτή τη φορά μεγάλη, και έχω να παρατηρήσω ότι οι ιστορίες ήρθαν οι μισές στις 2 - 3 πρώτες ημέρες και οι υπόλοιπες την 3η εβδομάδα, πράγμα που ίσως σημαίνει ότι κάποιοι είχαν έμπνευση αμέσως ή δεν έβλεπαν την ώρα να γράψουν για το παιχνίδι και κάποιοι ή το βασάνισαν παραπάνω μέχρι να στείλουν την ιστορία τους ή το άφησαν για το τέλος. Θέλω να πιστεύω πως δεν υπάρχουν κάποιοι     που το αμέλησαν και στο τέλος δεν πρόφτασαν τις προθεσμίες. 
Ο αριθμός των ιστοριών φανερώνει πως το τιμήσατε για ακόμη μια φορά.
Δυστυχώς για οικονομία χώρου αναγκάστηκα και έκοψα από τις ιστορίες σας διαστήματα ανάμεσα στις παραγράφους.


[Θέλω να συγχωρήσετε μερικές ατέλειες που προέκυψαν κατά την ανάρτηση των ιστοριών και έχουν να κάνουν με διαφορά χρώματος στο πίσω μέρος της ανάρτησης, διαφορά χρώματος και έντασης γραμμάτων κ.α., αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να τα διορθώσω περισσότερο.]

Τώρα ήρθε η ώρα να μπείτε στον κόπο να βαθμολογήσετε. 

    Οι βαθμοί που μπορείτε να βάλετε είναι 3, 2 και 1 ξεκινώντας από 3 για την καλύτερη και φθάνοντας στο 1 για την τρίτη  κατά σειρά.

    Δεν είναι υποχρεωτικό να βαθμολογήσετε 3 ιστορίες. 
    Μπορείτε να βαθμολογήσετε μόνο 1 ή 2 ιστορίες.
    Δεν μπορείτε να δώσετε σε 2 ιστορίες ίδιο βαθμό. 
    Δεν μπορείτε να βαθμολογήσετε ανώνυμα.
    Δεν μπορείτε να βαθμολογήσετε τη δική σας ιστορία.

   Εμένα θα μου επιτρέψετε να μην βαθμολογήσω επειδή:
α) έχω διαβάσει τις ιστορίες πολύ πριν από εσάς
β) γνωρίζω ποιος έστειλε κάθε ιστορία και 
γ) κουράστηκα να τις αναρτήσω, άρα θέλω διάλειμμα όσο εσείς 
    βαθμολογείτε  (αυτό μην το πάρετε στα σοβαρά - πλάκα κάνω)

Τις βαθμολογίες σας θα τις στείλετε με σχόλιό σας στο τέλος της ανάρτησης αυτής. 

Χαρά μου θα ήταν να ακούσω και τα σχόλιά σας, θετικά ή αρνητικά για τις ιστορίες  ή για κάτι που πήγε ή δεν πήγε καλά σ' αυτό το παιχνίδι ώστε στο επόμενο να έχει διορθωθεί. 

Εξ αιτίας του όγκου των ιστοριών - παραμυθιών καλό θα ήταν διαβάζοντας να κρατάτε και σημειώσεις με τους αριθμούς των κειμένων που σας εντυπωσίασαν και στο τέλος να επιστρέψετε για μια 2η ανάγνωση  όσων ξεχωρίσατε ώστε να πάρετε τη σωστή απόφαση για τη βαθμολογία που θα δώσετε.

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΕΙΤΕ 
ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ 1/2/2013

Το Σάββατο  2/2/13 
θα αναρτηθούν τα αποτελέσματα της βαθμολογίας σας 
και θα ανακηρυχθούν οι 3 νικητές του 6ου παιχνιδιού.

Στο 6ο παιχνίδι μας 
μαζεύτηκαν   23 ιστορίες ή παραμύθια
 βασισμένες στις λέξεις:
θάλασσα, ιππότης, γεράνι, φυλακή, όνειρο

και μοιράστηκαν σε αυτήν και την αμέσως παρακάτω  ανάρτηση.


ιστορίες 1 έως 12

1.Ευτυχισμένο τέλος

-«Έλα! Λίγο ακόμα! Μια αραδούλα; Μετά θα κοιμηθώ, αλήθεια σου λέω! Να φυλάω και σταυρό»! Κι έκανε με τα λεπτά χεράκια της με μιας ένα σταυρό, τον φίλησε και τον έδεσε έπειτα και φιόγκο πάνω από το κεφαλάκι της, να την πιστέψει στα σίγουρα η μαμά της!
Η μικρή Ρηνούλα έκανε κι απόψε τα νάζια της. Μοναχοκόρη, με δυσκολία μεγάλη την έκαναν οι δικοί της έπειτα από προσπάθειες χρόνων. Δεν της χαλούσαν εύκολα χατίρι. Ήταν τόσο γλυκιά ...πώς να αρνηθεί κανείς σε μια παιδική φωνούλα που τόσο γλυκά ζητάει όχι γλυκό, μα μάθηση! Ήθελε τόσο πολύ να της διαβάζουν!
-«Πες μου για την πριγκιποπούλα μανούλα, σε παρακαλώ! Θα φοβάται μόνη της μέσα στη φυλακή που την έχουν οι κακοί ε»;
-«Ναι Ρηνούλα μου! Μα ο ιππότης της καρδιάς της ετοιμάζεται  για να πάει να την ελευθερώσει».
-«Πώς ; Δεν μπορεί; Είναι δύσκολα! Είπες ότι την φυλάνε πολλοί στρατιώτες»!
-«Η αγάπη θα τη σώσει, θα το δεις! Θα πάει από τη θάλασσα. Με μια βαρκούλα όλη κι όλη, στα σκοτεινά. Θα σκαρφαλώσει στον πέτρινο τοίχο.....»
-«Ω Παναγίτσα μου ! Κι αν γλιστρήσει μανούλα»;
-«Μη φοβάσαι μικρή μου. Θα τα καταφέρει. Το δοκίμασε πολλές φορές πριν ξεκινήσει να τη σώσει. Θα τη βρει και θα την κατεβάσει. Θα την πάρει στην αγκαλιά του και θα την κρατήσει σφιχτά μέχρι να πάνε πολύ-πολύ μακριά! Εκεί που κανένας δεν θα τους βρει να τους κάνει κακό»!
-«Και μετά, και μετά»;
-«Κι έπειτα θα κάνουν έναν όμορφο γάμο, ένα λουλουδένιο σπιτικό και πολλά, πάρα πολλά παιδιά! Εκεί θα ζήσουν όλοι μαζί χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι...»
Η μικρή Ρηνούλα αποκοιμήθηκε τρυφερά. Στο όνειρό της απόψε θα έβλεπε βάρκες, θάλασσες, λουλούδια και παιδιά. Εξοχές και παιχνίδια.
Μεγαλώνοντας θα μάθαινε, ίσως σκληρά κι αυτή, πως η ζωή δεν είναι όπως στα παραμύθια. Πως δεν έχουν όλες οι ιστορίες ευτυχισμένο τέλος και ούτε τελειώνουν με το "και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα"!
Απόψε όμως; Απόψε τα όνειρά της θα μοσχομύριζαν γεράνια και τριανταφυλλιές. Θα είχαν χρώματα κι έναν λαμπερό ήλιο καταμεσής. Το χαμόγελο στο προσωπάκι της το καταμαρτυρούσε. Ήταν υπέροχα ταιριασμένο με την αθωότητα της. Η μητέρα τη σκέπασε τρυφερά και τη γλυκοφίλησε. Η καρδιά της ένιωσε ένα τσιμπιματάκι. Ήθελε τόσο πολύ  να προστατέψει τη μικρή της πριγκίπισσα απ' όλους τους κινδύνους αν γινόταν.
Το ξανασκέφτηκε.
Άλλο βράδυ θα της μιλούσε και για τους κακούς της ιστορίας.

2.Ο καπετάνιος της ζωής της.

….Με τα νεύρα κουρελιασμένα, άφησε τη δουλειά  και τη ζωή στην πόλη γυρνώντας στο νησί , να την περιποιηθεί η μάνα της, να της απαλύνει τον πόνο,  μετά από μια σχέση που της κουρέλιασε την ψυχή.
Αφέθηκε στα χέρια των γονιών της και σιγά-σιγά χαλάρωσε.
Η φωτιά  όμως μέσα της σιγόκαιγε όπως τα κάρβουνα  αφού σβήσει η μεγάλη φλόγα.
Έφτασε το καλοκαίρι, άρχισε να βγαίνει με παλιές  παρέες, αλλά το μυαλό της ήταν μόνιμα κολλημένο σ’ εκείνον που κατάφερε να της διαλύσει τη ζωή.
Μερικοί άνθρωποι έχουν τόσο ταλέντο να καταστρέφουν ψυχές και όνειρα!!! Και τα δικά της όνειρα ήταν απόλυτα συνυφασμένα με εκείνον.
Εκείνο το καλοκαίρι, γύρισε από μπάρκο στο νησί και ο Σταμάτης.
Ήταν πολύ καλό παιδί, όλοι τον αγαπούσαν και μιλούσαν με τα καλύτερα λόγια για κείνον. Την περνούσε περίπου δέκα χρόνια, ήταν καπετάνιος, χουβαρντάς, έξω καρδιά και στη συμπεριφορά του απέναντί της  ιππότης!!!
Της έδειχνε αδυναμία, την πρόσεχε και κρεμόταν απ’ τα χείλη της. Εκείνη ένοιωθε κολακευμένη. Της φαινόταν τόσο περίεργο αυτό  σε σχέση με αυτό που είχε περάσει…
Κάτι η δική του συμπεριφορά, κάτι τα λόγια του περίγυρου, που της έλεγαν πως άλλον σαν αυτόν δεν θα βρει , την έπεισαν και πριν μπει ο καινούριος χρόνος, είπε ναι στην πρόταση γάμου που της έκανε. Παντρεύτηκαν και έφυγαν μαζί στο πρώτο ταξίδι μόλις τον κάλεσε η ναυτιλιακή εταιρεία.
Τον ακολούθησε και σε επόμενα ταξίδια του και πάντα γύρναγε πίσω πνιγμένη από δώρα που της έκανε και  τα καλύτερα ψώνια απ’ όπου πήγαιναν.
Μετά το δεύτερο  χρόνο έμεινε έγκυος. Γέννησε το πρώτο της παιδί, αγοράκι  και σε δύο χρόνια ένα πανέμορφο κοριτσάκι, η μεγάλη αδυναμία του άντρα της.
Εκείνος, όταν ήταν κοντά τους αλλά και όταν έλειπε, την στήριζε και καλύτερος σύζυγος και πατέρας δεν υπήρχε.
Χάρη στους γονείς της πήγαινε κι αυτή μαζί του σε κάποια ταξίδια.
Μέσα της όμως το κάρβουνο ακόμη σιγόκαιγε… κυρίως όταν ήταν μόνη.
Τα χρόνια περνούσαν κι εκείνη είχε αφοσιωθεί στην  ανατροφή των παιδιών της, τη μόνη  της χαρά, για να ξεχνάει το μαράζι που την έτρωγε.
Τα  παιδιά μεγάλωσαν, σπούδασαν, και ζουν στην πόλη μόνιμα.
Ο Σταμάτης πήρε τη σύνταξή του και άφησε τη θάλασσα για πάντα. Και πάνω που είπε πως  θα χορτάσει το σπίτι του και τη γυναίκα του, πέθανε ξαφνικά από καρδιακό επεισόδιο μόλις εξήντα πέντε χρονών.
Εκείνη, ντυμένη στα μαύρα,  κάνει άλλη μια φορά τον απολογισμό της ζωής της, μετρώντας τα λάθη της.
Όχι το μεγαλύτερο λάθος της δεν ήταν η πρώτη σχέση της, που τη σημάδεψε, ούτε η βιαστική απόφασή της να παντρευτεί έναν άνθρωπο πάνω στην απελπισία της, όπως νόμιζε ως τώρα.
Το μεγάλο  λάθος της ήταν που δεν έδωσε ποτέ στον άντρα της την αγάπη που του  έπρεπε.
To νησί  είναι πλέον μοναχική φυλακή χωρίς εκείνον και μια απελπιστική σιγή ενισχύει τις τύψεις της και βαραίνει την ψυχή της.
Τώρα που έφυγε ο καπετάνιος της ζωής της, χαϊδεύει τα   γεράνια της αυλής, που είχε φυτέψει εκείνος με τα χέρια του, με όση στοργή και αγάπη δεν είχε δείξει στον ίδιο, όσο  ζούσε…

3.Το  όνειρο

Πάνε τρείς ημέρες τώρα που ο άνεμος λυσσομανάει, τα κύματα θεόρατα, ξεχύνονται μανιασμένα στην ακτή, αστραπόβροντα, δυνατή βροχή  και κεραυνοί χαρακώνουν ασταμάτητα το σκοτεινό ουρανό….
Καθόμαστε μπροστά στο αναμμένο τζάκι, ντυμένες με τα πιο ζεστά μας ρούχα και προσπαθούμε να βάλουμε μερικές βελονιές στο εργόχειρό μας, όμως το φώς είναι λιγοστό και τα δάχτυλά μας ξυλιασμένα…. η πριγκιπέσσα Ιζαμπώ όλο και σηκώνεται να κοιτάξει έξω από το παράθυρο  τη μανισμένη θάλασσα κι εγώ η παιδική της φίλη και σύντροφος ανυπομονώ να συνεχίσουμε την κουβέντα μας για τον ευγενικό Ιππότη ντε Τουρναί, και τους τροβαδούρους που θα προσκληθούν στο κάστρο τον άλλο μήνα στη μεγάλη γιορτή που έχει οργανωθεί από τον πατέρα της, Γουλιέλμο Βιλεαρδουίνο και τη μητέρα της Άννα Κομνηνή.
Όμως η Ιζαμπώ, εδώ και τρείς μήνες, από τότε που συνάντησε καβαλάρισσα το Νικηφόρο Σγουρό γόνο των αρχόντων του  Αναπλιού, δεν θέλει να κουβεντιάζει για τίποτα άλλο, παρά μόνον γι  αυτόν, τον υπέροχο καβαλάρη, τον επαναστάτη, τον ήρωα !!!
Εγώ, η μόνη μάρτυρας των εκμυστηρεύσεών της, προσπαθώ μάταια ν αποτραβήξω τη σκέψη της απ΄ αυτόν, γιατί  από την πρώτη στιγμή κατάλαβα πόσο καταδικασμένος είναι αυτός ο έρωτας, ανάμεσα σ΄ αυτήν, την πριγκίπισσα της Αχαΐας, Φράγκισσα και Ρωμιά, μοιρασμένη στα δυο και τον αρχηγό των επαναστατών, τον αντρειωμένο έλληνα άρχοντα, που μερικά χρόνια αργότερα θα καταλάβει μετά από σκληρή μάχη στα 1293, το κάστρο της στην Καλαμάτα και θα υψώσει τα βυζαντινά σύμβολα, στη συνέχεια θ΄ ακολουθήσει τους κουρσάρους στη θάλασσα, θα γνωρίσει ακόμη και τη φυλακή, μέχρις ότου καταφύγει με τους συντρόφους του στα βουνά, αφού πρώτα έχει αποτύχει να την πείσει να τον ακολουθήσει.
Η Ιζαμπώ εύθραυστη και μελαγχολική, εγκλωβισμένη στη δίνη των γεγονότων θα παραδοθεί στη μοίρα της συμβιβασμένη με τον κοινωνικό της ρόλο, θα παντρευτεί στα 1271 τον Φίλιππο της Σικελίας, θα χηρέψει και στη συνέχεια θα παντρευτεί το δούκα Φλωρέντιο του Αινώ από τον οποίο θα αποκτήσει μία κόρη τη Ματθίλδη. Ο τρίτος της γάμος θα γίνει με το Φίλιππο της Σαβοΐας λόρδο του Πεδεμοντίου….
Στα χέρια μου κρατώ και ψηλαφώ ένα από τα νομίσματα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας της εποχής της, στην όψη του αναγράφεται  YSABELLAPACH (ISABELLA PRINCESS ACHAEA) , το νόμισμα μου γλιστρά και πέφτει στο πέτρινο πάτωμα, κατρακυλά και χάνεται….
Τινάχτηκα ξαφνιασμένη, τ΄ όνειρο έσβησε απότομα, παραμέρισα τα σκεπάσματα και το βιβλίο που διάβαζα αποβραδίς :«Η ΠΡΙΓΚΙΠΕΣΣΑ ΙΖΑΜΠΩ» του ΄Αγγελου Τερζάκη», έπεσε με θόρυβο στο πάτωμα. Ανασηκώθηκα και  χρειάστηκα αρκετό χρόνο να συνειδητοποιήσω που βρισκόμουνα, ξυπόλητη πήγα στο παράθυρο, άνοιξα τις κουρτίνες και η κάμαρη πλημμύρισε αττικό φώς, τα κόκκινα γεράνια μου στο περβάζι, με καλημέρισαν ζωηρά , οι γνώριμες εικόνες των απέναντι σπιτιών γέμισαν τα μάτια μου  και στ΄ αυτιά μου έφθασε η φωνή κάποιου πλανόδιου , που τραγουδούσε: «Ήτανε μια φορά, μάτια μου κι έναν καιρό, μια όμορφη κυρά, αρχόντισσα, να σε χαρώ….»
(Για την ιστορία αυτή, χρησιμοποίησα στοιχεία από το βιβλίο του ΄Αγγελου Τερζάκη «Η ΠΡΙΓΚΙΠΕΣΣΑ ΙΖΑΜΠΩ», από τη ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ, το σχετικό άρθρο της Αγγέλας Γαβρίλη, καθώς και το σχετικό άρθρο της Μαρίας Μαρκαντωνάτου  Με αφορμή τα 800 χρόνια από τη Φραγκοκρατία ,στο Περιοδικό ΟΜΠΡΕΛΑ τεύχος 75)

4.Ένα όνειρο για όλους.

Από παιδί είχε ένα μόνο όνειρο. Να δει από κοντά την θάλασσα. Είχε ακούσει τόσα για αυτήν από τους γέρους του χωριού που τα διηγούνταν τα βράδια στην μεγάλη καλύβα που μαζεύονταν όλοι οι λιγοστοί κάτοικοι.
Στο μικρό ορεινό χωριό, στα βάθη της Ασίας, η μόνη αναψυχή ήταν αυτή η παραδοσιακή βραδινή σύναξη όπου κάθε βράδυ με την σειρά του ένας γέρος διηγούνταν μια ιστορία βγαλμένη από τις μνήμες και τις παραδόσεις. Ήταν η δική τους Ιλιάδα, η δική τους Οδύσσεια. Και είχε η ιστορία τους πόνο πολύ.
Οι πρόγονοί τους ζούσαν ευτυχισμένοι κοντά στη θάλασσα σε μια πανέμορφη πόλη με τείχη και πύργους. Είχε λιμάνι, ναούς, κήπους αλλά την ομορφιά την χρωστούσε στο ότι σε κάθε περβάζι, κάθε σπιτιού πολύχρωμα γεράνια έδιναν ξεχωριστό χρώμα και άρωμα στην πόλη. Όμως ο μαύρος ιππότης όπως αποκαλούσαν τον θάνατο επισκέφτηκε κάποτε την πόλη τους με την μορφή μιας τρομερής επιδημίας. Ήρθε από την θάλασσα με κάποιο από τα καράβια. Οι περισσότεροι κάτοικοι έσβησαν και οι πολύ λίγοι που απέμειναν δεν μπόρεσαν να συντηρήσουν την ομορφιά της... Η πόλη ερήμωνε και τα άδεια σπίτια γκρεμίζονταν. Την συμφορά συμπλήρωσε μια επιδρομή πειρατών που έκανε όσους λίγους απέμειναν να φύγουν μακριά στα βουνά της ενδοχώρας για ασφάλεια. Έστησαν εκεί το χωριό τους και κανένας τους πια αιώνες τώρα δεν ξαναείδε την θάλασσα που τόσο αγαπούσαν που όμως έφερε την καταστροφή, μάλιστα δυο φορές. Κανένας δεν τόλμησε ποτέ πια να φύγει μακριά από το χωριό και κανείς δεν πήγαινε να τους βρει.
Όσο όμως κι αν ήταν όμορφα εκεί πάνω, για το δικό του ανήσυχο πνεύμα έμοιαζε με μια μεγάλη φυλακή. Έτσι μια μέρα φόρτωσε όσα εφόδια μπορούσε στο άλογό του και πήρε το δρόμο προς την κατεύθυνση που οι γέροντες του έδειξαν ότι κάποτε ήταν η πανέμορφη γενέτειρά τους.
Χρόνια μετά γύρισε με ένα καραβάνι φορτωμένο με πλούσια δώρα για όλους. Είχε καταφέρει να βρει την τύχη του σε μια μεγάλη πολιτεία, πρώτα δουλεύοντας σκληρά για άλλους στο λιμάνι και ύστερα σιγά-σιγά στήνοντας ότι δουλειά είχε πέραση κάθε φορά. Έτσι κατάφερε να αγοράσει ένα καΐκι κάνοντας μεταφορές και με τον καιρό κι άλλο κι άλλο. Έστειλε τότε ανθρώπους του στο χωριό να φέρουν την αγαπημένη του εκεί να στήσουν την φαμελιά τους. Αργότερα αγόρασε ένα καράβι κι αυτό έφερε κι άλλο κι άλλο, μέχρι που έγινε πάμπλουτος εφοπλιστής! Η θάλασσα έφερνε πίσω πλουσιοπάροχα ότι είχε πάρει από τους προγόνους του. Κι εκείνος ένιωθε ότι έπρεπε να τα μοιραστεί με όλους τους συμπατριώτες του. Και δεν ήταν μόνο τα δώρα που έφερνε...
Όταν έφυγε πήρε μαζί του τα παλικάρια του χωριού και τα έβαλε στην δούλεψή του με πλούσιες αμοιβές. Αγόρασε και μια μεγάλη παραθαλάσσια έκταση όπου κάθε χωριανός έπαιρνε ένα κομμάτι γης να ορθώσει το σπιτικό του με την αγαπημένη του. Γρήγορα σχηματίστηκε ένα πανέμορφο χωριό με σπίτια που είχαν γεράνια σε κάθε περβάζι και γενιά-γενιά μεγάλωνε ώσπου έγινε μια πανέμορφη πόλη όπως εκείνη των προγόνων τους. Το δε μικρό χωριό έσβησε από τον χάρτη ήσυχα. Σαν κάποιος που φεύγει από βαθιά γεράματα.

5.Ο νους

Ο ιππότης πετάχτηκε έξω από το παραμύθι κι άρχισε να παραφέρεται έντρομος. Χλώμιασες και μαζί σου κι η θάλασσα σήκωσε αντάρα. Το γεράνι στο περβάζι του κόσμου σου μαράθηκε. Το δυσβάσταχτο δεν ήταν που δεν μπόρεσες να μπεις μέσα στο παραμύθι για να συναντήσεις τον ιππότη σου, αλλά που ο ίδιος ο ήρωας έχασε το μυθικό του περίβλημα όταν άγγιξε τούτον τον κόσμο. Η φυλακή του ήταν το δικό σου το όνειρο.  Ο νους φτιάχνει τα παραμύθια, ο νους και τα τσαλαπατά.

6. Στα κλεφτά

Στα κλεφτά. Μια ματιά στο ρολόι. Η ώρα τρεις και μισή τα ξημερώματα. Πεταμένο στο πάτωμα εδώ και μέρες. Θέλησες να πάψεις να μετράς τις ώρες, τις ημέρες, τις εβδομάδες, τους μήνες. Έβαλες στοίχημα με θεούς και δαίμονες. Θα τα καταφέρεις. Πείσμωσες, μάτωσες, δοκιμάσθηκες, άντεξες – όχι απαραίτητα με αυτή την σειρά. Όχι απαραίτητα κατάφαση. Κι άρνηση, κι ερώτηση πολλές φορές.
Ταπεινωμένη η ύπαρξή σου, με τα τόσα που βλέπεις, περιφέρεται άσκοπα στους διαδρόμους του κλουβιού – περιμένεις το πρωί να βγεις να σκάψεις τον κήπο γιατί δεν αντέχεις να σκάβεις άλλο μέσα σου, το ΕΙΝΑΙ σου. Πρέπει να περάσουν τα λεπτά, τα τέταρτα, τα μισάωρα, οι ώρες. Να πάει έξι. Να ξημερώσει. Και μετά αυτός ο απέραντος ουρανός, με τον χαμηλωμένο του ήλιο, που σε τίποτα δεν θυμίζει την Πατρίδα ούτε την θάλασσα, η οποία τόσο σου έχει λείψει, θα σε φιλοξενήσει για λίγο κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του.
Μερικά λεπτά, ακόμη και στην συννεφιά, αρκούν για να πάθεις έγκαυμα – δεν σε ένοιαξε. Το προτιμάς από το τσουρούφλισμα και το κόχλασμα των νερών μέσα στο κλουβί, από τις πτήσεις τις εσωτερικές και το ξεβόλεμα. Σου θυμίζουν τα όσα έχεις περάσει εσύ – βγήκες νικήτρια. Το παιδί σου άραγε; Πώς να το πεις πελάτη; Δεν δουλεύεις εδώ. Συγκατοικείς. Αφήνεις τον επιτηρητή να σκούζει – όσο κάνεις προόδους, όσο γεμίζουν οι σακούλες κάτω από τα μάτια, ακούγεται το γέλιο σαν γάργαρο νερό ποταμού, δεν του πέφτει λόγος το πώς.. ο κάθε θεραπευτής έχει τον δικό του τρόπο.
Βγαίνεις έξω. Στερεώνεις το δίχτυ στην μπασκέτα. Το τσιμεντένιο δάπεδο ήδη καυτό στις πατούσες σου. Πιάνεις στα δυο σου χέρια την μπάλα. Πρώτο καλάθι. Δεύτερο. Τρίτο. Παύεις να μετράς. Κλείνεις τα μάθια. Αφήνεσαι στο όνειρο
Ο ουρανός με τα στεγανά του προσπαθεί να σε παγιδέψει – ερωτοτροπεί μαζί σου, σε θέλει δικιά του. Αισθάνεσαι να πνίγεσαι, πρέπει να επιστρέψεις μέσα. Έχεις τόσο συνηθίσει την φυλακή σου, που ούτε ο τσιμεντένιος κήπος με τους θάμνους και τα γεράνια του δεν σε εντυπωσιάζει πλέον. Επιστρέφεις στον θάλαμο, κλειδώνεις ερμητικά την πόρτα. Μια ανάσα σε χωρίζει από τον κήπο. Όχι, είσαι καλύτερα εδώ! Στον γνώριμο, αποστειρωμένο σου κόσμο… συνήθισες πια την φυλακή σου. Την έκοψες και την έραψες στα μέτρα σου, πολλή σου πέφτει η ελευθερία. Θα γίνεις ο Ιππότης που θα τα σώσει - όχι απαραίτητα κατάφαση. Κι άρνηση, κι ερώτηση πολλές φορές.
 "Ημερολόγιο μιας ξενιτεμένης"

7. Τα αλμυρά, τα καυτερά και τα πολλά τα λάδια…

Εψές βραδύς σαν ξάπλωσα τεντώθηκα σαν γάτος
κι αφού ανακλαδίστηκα, κοιμήθηκα χορτάτος.
Με τουρλωμένη την κοιλιά πλακώσαν κάτι όνειρα
άκρως σκανδαλιστικά  συνάμα και παμπόνηρα.
Είδα λοιπόν στον ύπνο μου πως ήμουνα ιππότης,
 λεβέντης και ευθυτενής σαν άλλος Δον Κιχώτης.
Και κάθε μέρα έβγαινα  για βόλτα στο μεϊντάνι
κι εκράταγα στο χέρι  μου ένα άλικο γεράνι.
Κι εκεί γνωρίζω μια κυρά, μια χαμηλοβλεπούσα
που όταν την αντίκρυζα τρελά καρδιοχτυπούσα.
Κι όταν μου κρυφογέλαγε σκιρτούσε η καρδιά μου
ανάθεμά την μου ‘καψε  όλα τα σωθικά μου.  
Ήτανε λέει ο άντρας της άρχων της πολιτείας
και ο πιο πλούσιος εκεί μεγαλοκτηματίας.
Μα ήταν γέρος κι  άσχημος, με μύτη σαν τσιγκέλι
κι εκείνη τον παντρεύτηκε για πλούτη και οφέλη.
Μια μέρα την κατάφερα κι ήρθε να μ’ ανταμώσει
κι αρχίσαμε αγκαλιές φιλιά κι είχε μια γλύκα τόση…
Σαν να ‘ταν  κύμα θάλασσας πάνω στην αμμουδιά
τριβόταν κι αναστέναζε η σιγανοπαπαδιά.
Κι εκεί που όλα ήτανε στο φόρτε τους επάνω,
είχε στείλει  ξοπίσω της ο άντρας της  ρουφιάνο.
Στα πράσα μας  ετσάκωσε αλί και τρισαλί
και τα μαντάτα πρόφτασε στο γερομπαμπαλή.
Αμέσως  με συλλάβανε, στη φυλακή μ’ οδήγησαν
ενώ εγώ  τους φώναζα ότι με παρεξήγησαν.
Κι ενώ ετοιμαζότανε για μένα η  αγχόνη 
ξύπνησα κι αποφάσισα, για να μη με αγχώνει
άλλη φορά ο ύπνος μου, να κόψω πια τα βράδια,
τα αλμυρά, τα καυτερά και τα πολλά τα λάδια.


8. O αιφνιδιασμός του ανέκκλητου.

Ράγισαν τα μάτια του ξυπόλητου ιππότη,
κι από την σαρκοφάγο ξεπήδησαν
κομμάτια μετάλλου, λάμψεις, βροντές,
εωθινή συγχορδία δονεί το βυθό,
η θάλασσα βρυχάται ορμώντας με λύσσα,
κατακλύζοντας  με αφρούς τα βράχια του ανεκπλήρωτου.
Ψηλά, στο ερειπωμένο κάστρο της νεκροχώρας,
κουρνιάσανε τα ψαροπούλια,
στις ακροθαλάσσιες εσοχές,
σε όνειρο μελαγχολοκών πραΰνσεων,
και σε ιδεατά διαθρυλήματα.
Κατά τόπους υψώνεται ένα δέντρο,
γυμνόφυλλο, με ανάλογες προϊδεάσεις,
στυγερά μαστιζόμενο από τους ανέμους,
ακταιωρόντας με προσήλωση το αιώνιο.
Τα γεράνια, αντιδρούν στην επανάπαυση,
αντιτάσσονται στη φυλακή των στοιχείων,
αρνούμενα να ενσκύψουν στην εξαύλωση,
στρεφόμενα σταδιακά, σε αμφιλεγόμενη συνεκδοχή. 
Τα πέταλά τους, σκορπισμένα στη σαρκοφάγο,
σηματοδοτούν το αδηφάγο μένος  της φθοράς,
και σαν σταγόνες αίματος , χρωματίζουν το ανελέητο ,
αποσιωπώντας τον αιφνιδιασμό του ανέκκλητου.

9.Εικόνες

Η ιστορία του ξεκίνησε μόλις βρέθηκε μέσα στο μικρό, παιδικό χεράκι. Πάνω που είχε αρχίσει να συνηθίζει το σφιχτό κράτημα, το χεράκι χαλάρωσε στιγμιαία.  Τη φυγή του προς τον ουρανό συνόδεψε ένα παιδικό κλάμα. Η μαμά όμως είπε «Μην κλαις, θα πάει να γνωρίσει τον κόσμο». Και το κόκκινο μπαλόνι δε στενοχωρήθηκε πια.
Πέταξε πάνω από χωριά. Σ’ ένα χωράφι, είδε τον ιδρώτα ενός αγρότη να στέκει σαν διαμαντένιο στολίδι στο μέτωπο. Είδε τα παιδιά στη μικρή, σχολική αυλή, πλάι στο δάσκαλο, να παρατηρούν τιτιβίζοντας ένα γεράνι, που είχε προσφέρει το καλύτερό του μπουμπούκι για να ξεκουραστεί πάνω σ’ αυτό η πρώτη πεταλούδα της Άνοιξης. Πέρα από το σχολειό, ένα νιογέννητο πουλαράκι έκανε τα πρώτα του, αβέβαια βήματα.
Πέταξε πάνω από τη θάλασσα. Είδε δελφίνια να συνοδεύουν ένα καράβι στο ταξίδι του και τους ανθρώπους να τα φωτογραφίζουν χαρούμενοι. Τα δελφίνια πρόσεξαν το κόκκινο μπαλόνι, αλλά δεν ήξεραν τι ήταν.
Πέταξε πάνω από πόλεις. Είδε την πύλη μιας φυλακής να ανοίγει, διώχνοντας από τα σωθικά της ένα μετανιωμένο πια κρατούμενο, έπειτα από χρόνια και χρόνια κράτησης. Το εγγόνι του, που δεν τον είχε ξαναδεί, σήμερα τον περίμενε απέξω, μαζί με τους γονείς του, κρατώντας μια ζωγραφιά.
Είδε ένα ζευγάρι αστέγων, κάτω από μια χιλιομπαλωμένη κουβέρτα, να κοιμούνται αγκαλιά στο πάρκο. Στον ύπνο τους, κι οι δυο χαμογελούσαν – το κόκκινο μπαλόνι τους έστειλε ένα φιλί και την ελπίδα στο όνειρό τους. Το ζευγάρι ανασάλεψε, μα δεν ξύπνησε. Το χαμόγελό τους όμως έγινε πιο πλατύ.
Λίγο-λίγο, το κόκκινο μπαλόνι άρχισε να χάνει τον αέρα του. Χαμήλωνε, χαμήλωνε, μέχρι που σκάλωσε στα κλαδιά ενός δέντρου.
Το δέντρο σκίαζε την είσοδο ενός ιδρύματος για εγκαταλειμμένα παιδιά. Η πόρτα άνοιξε και ένα ζευγάρι βγήκε έξω. Ανάμεσά τους είχαν ένα παιδί, το κρατούσαν από το χέρι. Το μπαλόνι δεν το ήξερε, αλλά μια διαδικασία υιοθεσίας μόλις είχε ολοκληρωθεί και το παιδί έφευγε από το ίδρυμα μαζί με τους νέους, θετούς γονείς του.
Το παιδί πρόσεξε αμέσως το κόκκινο μπαλόνι. Το ζήτησε. Ο άνδρας τεντώθηκε και το έφτασε.
«Τι το θέλεις;» ρώτησε, «έχει ξεφουσκώσει, θα σου πάρω όσα μπαλόνια θέλεις από δω και πέρα».
«Ξέρω ότι θα με φροντίσεις», είπε το παιδί, «αλλά πίσω μας, τα άλλα παιδιά δεν έχουν κανέναν να τους πάρει μπαλόνια. Θέλω να τους πάω αυτό λοιπόν, θα μου το φουσκώσεις;»
«Είσαι ένας μικρός ιππότης!» είπε η γυναίκα. Φούσκωσε το κόκκινο μπαλόνι, το έδωσε στο παιδί και όλοι μαζί επέστρεψαν στο κτίριο.
 
10.Ο μικρός ιππότης που τα έβαλε με το δράκο

Είχε σουρουπώσει. Ο μικρός ιππότης ετοιμαζόταν να πάει για ύπνο. Σκεφτόταν την πριγκίπισσα που θα παντρευόταν σαν θα μεγάλωνε. Ήταν ερωτευμένος με το μυστηριώδες κοριτσάκι που ζούσε με τους γονείς του στη διπλανή γκαρσονιέρα της παλιάς πολυκατοικίας. Τόσο όμορφη ήταν η πριγκίπισσα… με μακριά καστανόξανθα μαλλιά και ένα ζευγάρι μεγάλα μάτια στο χρώμα της θάλασσας. Σχεδόν πάντα, μια-δυο μελανιές στόλιζαν το μελαγχολικό προσωπάκι της.
Λίγο πριν αποκοιμηθεί, ο μικρός ιππότης άκουσε από τη διπλανή γκαρσονιέρα δυνατές φωνές και ένα χείμαρρο από βρισιές. Νόμισε πως άκουσε στο όνειρό του την πριγκίπισσα να κλαίει, αλλά ήταν πραγματικότητα. Ένας κακός δράκος κρατούσε την πριγκίπισσα μαζί με τη μαμά της σε μια φυλακή, μέσα στη σπηλιά του. Είχε κόκκινα μάτια και η ανάσα του βρωμούσε. Από το αλκοόλ. Δεν ήθελε και πολύ για να βγάλει φωτιές απ’ το στόμα του. Αλλά του ήταν πιο εύκολο να σηκώνει το χέρι του για να τις χτυπήσει βρυχώμενος.
«Τόσο καιρό, κανείς δεν κάνει κάτι γι’ αυτό», σκέφτηκε ο μικρός ιππότης. «Ακόμη κι οι ιππότες του τάγματος των κοινωνικών λειτουργών φοβούνται τον κακό δράκο! Εγώ όμως δεν τον φοβάμαι! Θα σώσω την πριγκίπισσα…» Και μ’ αυτές  τις σκέψεις αποκοιμήθηκε.
Την άλλη μέρα ο ιππότης και η πριγκίπισσα συναντήθηκαν ξανά στο κάστρο τους, που βρισκόταν στον διάδρομο του ορόφου τους για να παίξουν. Ο ιππότης πρόσεξε μια καινούρια μελανιά στο χεράκι της πριγκίπισσας. Έκανε να την αγγίξει, μα το μικρό χεράκι τραβήχτηκε. Εκείνη απλώς του χαμογέλασε θλιμμένα.
Την ίδια στιγμή, άκουσαν ασυνάρτητα μουρμουρητά και ακανόνιστα βήματα, που έρχονταν από τη στριφογυριστή σκάλα της πολυκατοικίας. Ο δράκος ανέβαινε τις σκάλες παραπατώντας, μέχρι τον τέταρτο όροφο όπου έμενε. Τον αντίκρισαν σε άθλια κατάσταση, ζαλισμένο, αξύριστο, με βρώμικα ρούχα και σούφρωσαν τις μυτούλες τους εξαιτίας της δυσοσμίας. Ο δράκος κλώτσησε τα παιχνίδια τους στην κορυφή της σκάλας για να περάσει. Σκόνταψε σε μια γλάστρα με γεράνι και την κλώτσησε κι αυτήν, αναποδογυρίζοντάς την. Τελικά, μπήκε τρεκλίζοντας στη σπηλιά του και σε λίγο ακούστηκαν οι γνωστοί του βρυχηθμοί. Μάλλον τα χρήματα που είχε εισπράξει από τη γυναίκα με τις απειλές του δεν ήταν αρκετά, έτσι ξέσπασε χτυπώντας την.
Η μικρή πριγκίπισσα, στο άκουσμα όλων αυτών, δάκρυσε. Ο δράκος βγήκε ξανά από τη σπηλιά του κρατώντας μερικά χαρτονομίσματα στο ένα χέρι και ένα μπουκάλι αλκοόλ στο άλλο. Φαινόταν ικανοποιημένος.
«Μη φοβάσαι», ψιθύρισε ο ιππότης στη μικρή πριγκίπισσα. «Κανείς δεν θα σε ξαναπειράξει».
Την έπιασε από το χέρι και την τράβηξε στην άκρη, αφήνοντας το αυτοκινητάκι του στο δεύτερο σκαλοπάτι. Ο δράκος, θολωμένος από το μεθύσι του, δεν είδε το αυτοκινητάκι, πάτησε πάνω του και κατρακύλησε στη στριφογυριστή σκάλα μέχρι το ισόγειο. Ο μικρός ιππότης πανηγύρισε. «Σε νίκησα, κακέ δράκε!» του φώναξε. Και ο δράκος ξεψύχησε.


11.Όπου φύγει φύγει

- Πατέρα, θέλω να ταξιδέψω πέρα σ' άλλη θάλασσα.
Μια ζωή άλλη ν' αρχίσω καλύτερη από αυτή.
Δεν μπορώ άλλο να αισθάνομαι μέσα σε 
φυλακή!
Τα φτερά μου μαραμένο 
γεράνι.
Ο τόπος δε με χωράει, ως πότε ο νιός θα θρηνεί;
Θέλω σαν 
ιππότης να παλέψω, και να νικήσω
τα μαύρα όνειρα που επιμένουν εδώ.
- Γυιέ μου, είθε η απόφασή σου να μας φέρει ανάσα
.

12. Θαυμά(ΖΩ)!

Με τη λίστα κοιμάμαι, με το στικάκι ξυπνάω. Τα όνειρά μου γίνανε σαν την Αθήνα του Καμίνη. Αφιλόξενα και τριτοκοσμικά. Οι αγαπημένοι μου ήρωες αντικαταστάθηκαν με φτηνά αντίγραφα.  Kινεζιές του κερατά!  Η οικογένεια Ντάλτον με την οικογένεια Παπακωνσταντίνου. Ο Οβελίξ με τον Βενιζέλο, η Κρουέλα με την Ανγκέλα κι ο Ηλίας του 16ου με τον Ηλία τον χρυσαυγίτη. Πεπεισμένη πως «…οι μάγκες δεν υπάρχουν πια/ τους πάτησε το τρένο…» (της ανάπτυξης), κι απάνω που ετοιμαζόμουν να βάλω τελεία στο κεφάλαιο «Oι αγαπημένοι μου ήρωες», γνώρισα ένα θαυμαστικό. Μάλλον θα το έφερε η κακοκαιρία που ζούμε τα τελευταία χρόνια. Μπορεί και η χρόνια εξάρτησή μου από σουρεάλ, ή τουλάχιστον μη υλικές, ουσίες. Η αλήθεια είναι πως από τότε που ήρθε σαν απρόσκλητος επισκέπτης στη ζωή μου, σταμάτησα να βασανίζομαι από ερωτηματικά, αγκύλες, κόμματα και να βάζω αποσιωπητικά και παρενθέσεις στη σκέψη μου. Ζω μόνο για να ανακαλύπτω αφορμές και ανθρώπους που αξίζουν θαυμαστικά.
Για τα παιδιά που κάθε πρωί ανηφορίζουν  ένα δρόμο προς κάποιο σχολείο! Που χτίζουν τη ζωή τους πάνω στ΄ αποκαΐδια που τους κληροδοτήσαμε. Γελάνε, φωνάζουν, παθιάζονται, κλαίνε, ερωτεύονται, βγάζουν γλώσσα στο σύστημα κι ορθώνουν, το ασχημάτιστο ακόμα, ανάστημά τους. Χτες έπεσα πάνω στο πιο νταλκαδιάρικο και ευρηματικό γκράφιτι της περιοχής.  Στον τοίχο του γυμνασίου: «Σ’ αγαπάω ρε ΖΩΗ!!!». Τα θαυμαστικά από μένα… κέρασμα! 
Για το ηλικιωμένο ζευγάρι του απέναντι διαμερίσματος! Κόντρα στις τηλεοπτικές «Κασσάνδρες» και τις κυβερνητικές επιδιώξεις,  αντέχουν να επιβιώνουν, ν’ αγαπιούνται, να στηρίζονται τρυφερά ο ένας στον ώμο του άλλου και να φυτεύουν γεράνια και γιασεμιά στο μπαλκόνι τους. Αφήνονται γλυκά στο γήρας του σώματος, αλλά στήνουν οδοφράγματα στην άλωση της ψυχής τους. Τσουγκρίζουν  ακόμα τα ποτήρια τους και ξορκίζουν το ζόφο, με πείσμα και μαγκιά εικοσάρηδων.
Για το κορίτσι που σερβίρει καφέδες τα σαββατοκύριακα! «…Αλλιώς, δεν έχει φροντιστήριο…», μου είπε αυθόρμητα  μια μέρα. «… Άμα μαζέψω κι από μπουρμπουάρ,  τσοντάρω και  στα έξοδα της οικογένειας. Ζόρια μωρέ!... μόνο η μάνα μου δουλεύει….». Χαμόγελο από ατσάλι, και δυο μάτια φτιαγμένα απ’ τις πιο γαλάζιες θάλασσες του κόσμου. Τους επιτρέπει μόνο να υγραίνονται. Όχι να κλαίνε. 
Για τον  δεκαπεντάχρονο απόγονο κάποιου παλιού ιππότη, που ρίχτηκε στις φλόγες για  να σώσει τα μικρότερα αδέρφια του, στο φλεγόμενο σπίτι της γιαγιάς τους.  Σ’ ένα χωριό της Καβάλας. Χάθηκαν όλοι στους καπνούς και τις αναθυμιάσεις. Κι αν ήταν άλλες εποχές, θα βάζαμε παράσημα και τίτλους ή θα δαφνοστεφανώναμε την ηρωική πράξη. Σκαλίζω άπειρα θαυμαστικά και υποκλίνομαι στα πικραμένα μάτια ενός παιδιού, που θάφτηκαν στη λάσπη και τη μαυρίλα του σύγχρονου Μεσαίωνα. Κι ας καταναλώθηκε κι αυτό ως «θλιβερή είδηση» ή «παράπλευρη απώλεια». Κι ας το κάνανε ακόμα κι αυτό, αφορμή  για ένα έκτακτο αλληλοφάγωμα στη Βουλή, μεταξύ φρέντο και τυρόπιτας. Λίγο πριν το θάψουν στο χωνευτήρι της λήθης.
Κι ας βρωμίζουν τον τόπο με τη δυσωδία του χνώτου τους. Κι ας ρηχαίνουν τις αξίες μας κι ας μαντρώνουν τις ζωές μας σε σύγχρονες φυλακές, ντοπάροντάς μας με παραισθησιογόνα για να μένουμε σε ισόβια καταστολή.
Σ’ όλα αυτά που αυτοπροσδιορίζονται ως σοβαρά, εγώ βλέπω μόνο μαγευτικούς ανθρώπους. Έτσι, από αντίδραση…


Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ ΣΤΗΝ ΑΜΕΣΩΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΝΑΡΤΗΣΗ

70 σχόλια:

  1. Μπράβο για την διεξαγωγή Φλώρα μου..
    Συγχαρητήρια σε όλους...
    3 βαθμούς στην νούμερο 2,ο καπετάνιος της ζωής της
    2 βαθμούς στην νούμερο 14, απόγνωση
    1 βαθμό στην νούμερο 9, εικόνες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ πολύ Δελφινάκι μου για τη βαθμολόγησή σου.
      Και εις άλλα με υγεία.

      Διαγραφή
  2. Δυσκολεύτηκα αρκετά!!!!
    Όμως έπρεπε να διαλέξω... Ξεχώρισα πρώτα αρκετές. Έβγαλα ότι δικό μου έτσι κι αλλιώς... Μείναν 9... Ζύγισα τα πάντα... Πολλά ισόβαρα! Τι να κάνω... Τρίτη ανάγνωση... Κάποια κάναν λίγο πιο κλικ...
    Και ιδού...
    3 βαθμοί 7. Τα αλμυρά, τα καυτερά και τα πολλά τα λάδια…
    Ήταν σε στίχο ομοικαταληκτικό, ήταν ιστορία, είχε τις λέξεις αβίαστα, με έκανε να γελάσω πολύ...
    2 βαθμοί 18.Τα Χρόνια της Αθωότητας
    Μου δημιούργησε πολλές εικόνες σαν απόσπασμα βιβλίου...
    1 βαθμός 10.Ο μικρός ιππότης που τα έβαλε με το δράκο
    Αν και στενάχωρη, ήταν ωραία ιστορία και καλά δοσμένη με τραγικό και συνάμα αίσιο τέλος που πιστεύω όλοι "χαρήκαμε"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πάρα πολύ για τη βαθμολόγησή σου αλλά και για το σχόλιο που αφιέρωσες στην κάθε μία.
      Να είσαι καλά και στο επόμενο...

      Διαγραφή
  3. μμμ! Τι καλά ! Μου ήρθαν ευωδιές από ένα πρώτο κοίταγμα!
    Το βράδυ με ποτάκι καλή μου Φλώρα! Ανάμεσα στα διαλείμματα της απογραφής μου!
    Ξεκίνησα ανάποδα διαβάζοντας την τελευταία ιστορία ! Κι έπεται συνέχεια! Θα γυρίσω εδώ όταν θα έχω τη βαθμολογία μου!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με την ησυχία σου και με το πάσο σου.
      Εδώ είμαστε για μια εβδομάδα...
      Καλό απόγευμα.

      Διαγραφή
    2. Ήρθα! Ήρθα με στάσεις και ξαναδιάβασα πολλές φορές! Πολύ δύσκολη η επιλογή!
      Μου άρεσαν τουλάχιστον έξι ιστορίες πάρα πολύ! Βαθμολογώ αυτές που μου έκλεισαν το ματάκι για τη τρυφερότητά τους ή για τον υπέροχο λόγο τους.

      Δίνω λοιπόν 3 βαθμούς στην ιστορία με τον αριθμό 6
      2 βαθμούς δίνω στην ιστορία 9 και
      1 βαθμό στην ιστορία νούμερο 18
      Πολύ φοβάμαι ότι αδικώ την 12 την 21 και την 23 αλλά μπορούσα μόνο τρεις!
      Συγχαρητήρια σε όλους!
      Κάθε φορά όλο και καλύτερες ιστορίες, τι να πω!
      Μπράβο στη Μαρία για τις υπέροχες λέξεις που διάλεξε!

      Φιλιά!

      Διαγραφή
  4. Κλαυδία11:16 μ.μ.

    Φλωρέττα μου, τι όμρφες ιστοριες και σ΄αυτο το παιχνίδι!!! Τι πλούτος ιδεών, τι καλογραμμένα κείμενα και ποιήματα....η βροχερή ημέρα δημιούργησε την ιδανική ατμόσφαιρα για χουχούλιασμα στον καναπέ, ζεστό μυρωδάτο τσαι και διάβασμα....
    Ξεχώρησα πολλές εξαιρετικές ιστοριες,πιστεύω ότι λόγω του αριθμού των συμμετοχών θα πρέπει να βαθμολογούνται περισσότερες ιστορίες, θα πρότεινα 5,γιατί πέρα απο την ικανοποίηση της συμμετοχής είναι σημαντική και η ηθική ικανοποίηση της εσπραττόμενης ευαρέσκειας και αποδείχτηκε ότι είναι πολλοί αυτοί που την αξίζουν....Τώρα βαθμολογώ με 3 την ιστορία 12 για την εξαιρετικη γραφή και το χιουμορ της, με 2 βαθμούς το ποίημα αρ.7 το βρήκα χαριτωμένο, πνευματώδες, αστείο, και με 1 την ιστορία 18 γιατί με συγκίνησε πολύ το θέμα της και ο τρόπος γραφής μου άρεσε ιδιαίτερα. Τώρα προσωπικά θα βαθμολογούσα με 3 και τις τρείς παραπάνω ιστορίες ενώ θα έδινα βαθμούς και στις ιστορίες 6,15, 16, 20, και 21 γιατί πραγματικά η κάθε μία με το διαφορετικό ύφος της κέρδισε την προσοχή μου και μου πρόσφερε μία ξεχωριστή αίσθηση ικανοποίησης. Συγχαρητήρια σε όλους και φυσικά σε εσένα για την άψογη διοργάνωση...!!!
    με 2 το

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ομολογουμένως Κλαυδία μου αυτή τη φορά υπήρχε μεγάλος οίστρος και όρεξη για γραφή. Ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου και για τις ωραίες παρατηρήσεις σου.
      Φιλιά πολλά .

      Διαγραφή
  5. Μπράβο σε όλους για τις ιστορίες τους. Δίνω 3 βαθμούς στην 12 ιστορία με τον τίτλο "Θαυμα(Ζω)" και 2 βαθμούς στην 2 ιστορία "Οκαπετάνιος της ζωής μου"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου Gina. Έρχομαι να σε βρω να δω από που ήρθες.... να σε ανακαλύψω κι εγώ στο σπίτι σου...

      Διαγραφή
  6. Έτοιμη και η δική μου βαθμολογία, Φλώρα!!
    Δύσκολη απόφαση για άλλη μια φορά! 8 ιστορίες στο χαρτί μου και αφού ξεκίνησα να διαγράφω μου μείνανε 5 και δεν ήξερα ποιες να βάλω! Με πολύ δυσκολία έσβησα 2 και μου μείνανε οι εξής:
    3 βαθμούς στην ιστορία με τον αριθμό 12 - Θαυμά(ΖΩ)!
    2 βαθμούς στην ιστορία με τον αριθμό 18 - Τα Χρόνια της Αθωότητας
    1 βαθμό στην ιστορία με τον αριθμό 10 - Ο μικρός ιππότης που τα έβαλε με το δράκο
    Καλή επιτυχία να έχουν όλες οι ιστορίες και μπράβο σε όλους!!
    Να έχεις μια υπέροχη εβδομάδα, Φλώρα!!
    Φιλάκια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τina μου, ευχαριστώ πολύ για την παρουσία σου και τη βαθμολόγησή σου. Να είσαι καλά...

      Διαγραφή
  7. Το 7 (επτά) και.....τέλος!!!

    3 βαθμούς με τα μπούνια!!!

    Δεν υπάρχει το άτομο λέμε!

    (Υ.Γ Κυρά-Κανελλάκη: είχες έμπνευση τελικά με τις λέξεις σου..! αν κι εγώ δεν πρόλαβα να γράψω ούτε...μια, οπότε ΔΕΝ συμμετέχω αυτήν τη φορά.)

    Επιφυλάσσομαι!

    ΦΛΩΡΟΥΚΟ ΜΟΥ ΦΙΛΑΚΙΑ ΠΟΛΛΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου...
      Πράγματι είχε έμπνευση με τις λέξεις η Μαρία Κανελλάκη όταν διάλεγε λέξεις. Νομίζω πως αυτό το παιχνίδι έχει μαζέψει αφρόκρεμα ιστοριών...
      Φιλάκια κι από μένα.

      Διαγραφή
    2. Θα ήθελα να σου ζητήσω να βάλεις και τις υπόλοιπες 2 βαθμολογίες γιατί πάρα κάτω θα δεις κάποιους να έχουν ενισχύσει μόνο 1 ιστορία με 3 και μάλιστα όλοι την ίδια.
      Τους ζητάω λοιπόν, έμμεσα ή άμεσα να επανέλθουν για επιπλέον βαθμολόγηση.
      Βέβαια εσύ αιτιολογείς απόλυτα τη βαθμολόγησή σου με τον ενθουσιασμό σου, αλλά δεν είναι αργά αν θέλεις να βαθμολογήσεις και ακόμη 2 ιστορίες.

      Διαγραφή
  8. Ιδρωσα για να σε βρω!!!!
    Αλλού με έβγαζε!

    Ψηφίζω το 5 με 3
    Μου άρεσε γιατί είναι σουρεαλιστικό!!!!



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιαγιά Αντιγόνη, ευχαριστώ πολύ που πέρασες και βαθμολόγησες.
      Θα ήταν χαρά για μένα να γράψεις κιόλας στο επόμενο παιχνίδι μας.
      Αλλά πες μας δεν σου άρεσε καμία άλλη ιστορία μας;...
      Ούτε για 2 ούτε για 1 βαθμό;

      Διαγραφή
  9. Ψηφίζω την ιστορία με αριθμό 5 και δίνω βαθμό 3. Ηταν σύντομη και περιεκτική!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    2. Ευχαριστώ πολύ Μeli Kanella. Θα έρθω να σε γνωρίσω από κοντά στο δικό σου blog. Πολύ θα ήθελα να είχες βαθμολογήσεις και κάποιες από τις υπόλοιπες ιστορίες με 2 ή με 1.
      Δεν σου άρεσαν καθόλου και τις απέρριψες έτσι;

      Διαγραφή
    3. Να σου πω την αμαρτία μου επειδή εχθές είχα λίγο τρέξιμο έπεσε το μάτι μου στις πιο μικρές ιστορίες.. και επειδή με ξέρω οτι όλες θα τις έβρισκα όμορφες και θα δυσκολευόμουν να διαλέξω περιόρισα λίγο τις επιλογές μου. Σίγουρα όλες αξίζουν γιατί έχει μπει ψυχή και συναίσθημα για όλες. Αν μπορώ να ξαναψηφίσω τοτε ελπίζω να βρώ λίγο χρόνο μέχρι να λήξει ο διαγωνισμός και να επανέλθω στην ψηφοφορία. Χίλια συγνώμη αν δημιούργησα κάποιο θέμα..

      Διαγραφή
    4. Ξαναψηφίζω λοιπόν..

      3 βαθμούς στο 5
      2 βαθμούς στο 11
      1 βαθμο στο 7

      Διαγραφή
  10. το 5 και χαρηκα που σας βρήκα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ άσωτε, αρχικά σ' ευχαριστώ που έφτασες ως εδώ και θέλησες να βαθμολογήσεις. Θα έρθω κι εγώ να σε βρω στο δικό σου blog. Aν θέλεις μπορείς και να γράψεις στο επόμενο παιχνίδι μας.
      Όμως λείπει μια λεπτομέρεια. Πιστεύω πως έχεις βάλει 3 στην ιστορία 5, αν ναι σε παρακαλώ με σχόλιό σου να επανέλθεις να το διευκρινίσεις για να είμαστε τυπικά εντάξει. Αν πάλι θέλεις να βάλεις άλλο βαθμό 2 ή 1 πρέπει να το διευκρινίσεις κι αυτό.
      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
    2. Επιπλέον θα ήθελα αν κι εσύ το επιθυμείς να βαθμολογήσεις άλλες 2 ιστορίες. Αλήθεια δεν σου άρεσε καθόλου καμία άλλη;
      Αν θέλεις κοίταξε κι αυτά που σου έγραψα με σχόλιό μου στη δική σου ανάρτηση.

      Διαγραφή
  11. Καλώς σας βρήκα!!!
    Να δώσω και εγώ με τη σειρά μου τους ψήφους μου

    3 βαθμούς στο 5
    2 βαθμούς στο 1
    1 βαθμό στο 3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μανταρίνι μου ευχαριστώ για τη βαθμολόγησή σου.
      Θα έρθω κι εγώ να σε γνωρίσω στο δικό σου blog.
      Tελικά φαίνεται ότι το 5 έχει πολύ πέραση στις τελευταίες βαθμολογήσεις.
      Σε προσκαλώ αν θέλεις στο επόμενο παιχνίδι να λάβεις κι εσύ μέρος γράφοντας τη δική σου ιστορία.
      Καληνύχτα.

      Διαγραφή
  12. Ψηφιζω την ιστορια με τον αριθμο 5 και την βαθμολογω με 3 !καλως σας βρηκα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γάτε μου, αν και είσαι λίγο τρομακτικός σαν γάτος, εγώ τους φοβάμαι τους γάτους από μικρό παιδί και δεν το έχω ξεπεράσει, ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου.
      Εντύπωση βέβαια μου κάνει που οι τελευταίες 5 βαθμολογήσεις δίνουν 3αρια στο 5 και μάλιστα οι περισσότερες ούτε 2 ούτε 1 σε άλλες ιστορίες.
      Ελπίζω να είναι τυχαία η απόλυτη ταύτιση των απόψεων.
      θα περάσω οπωσδήποτε κι απ' το δικό σου blog να γνωριστούμε...

      Διαγραφή
  13. Φλώρα, μπορεί να μην κατάφερα να συμμετάσχω στο παιχνίδι, συμμετέχω όμως πάντα με πολύ μεγάλη χαρά στην επιλογή των κειμένων που κατά την άποψη μου θα ήθελα να βραβευτούν.
    Θαυμάζω όλους τους φίλους που καταφέρνουν να ενσωματώσουν τόσο αρμονικά τις λέξεις στο κείμενο, και ξέρω ότι έχει την δυσκολία του αυτό το εγχείρημα, καθότι το είχα δοκιμάσει και εγώ στα πρώτα βήματα της προσπάθειας σου και οφείλω να ομολογήσω ότι …..μου είχε βγει η γλώσσα έξω.

    Πάμε τώρα στην βαθμολογία
    3 βαθμούς στο 6 (Στα κλεφτά)
    2 βαθμούς στο 17 (Μια απόφαση)
    1 βαθμό στο 7 (Τα αλμυρά, τα καυτερά και τα πολλά τα λάδια…)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. xristin μου, ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου και για την παρουσία σου στη διαδικασία αυτή κάθε φορά.

      Διαγραφή
  14. οκ ξαναφηφιζω γιατι δε προσεξα οτι βαζω βαθμους , πηγα κατευθειαν στις ιστορίες
    \στη 5 που ψηφισα βαζω 3 βαθμους και στην 11 βαζω 1 βαθμό!
    ευχαριστω που με διορθωσες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΟΚ ευχαριστώ κι εγώ που επανήλθες.

      Διαγραφή
  15. 1 βαθμο στο 2
    3 βαθμους στη 5
    2 βαθμούς 7

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψή σου και τη βαθμολόγησή σου.
      Θα περάσω κι εγώ απ΄ τη γειτονιά σου να σε γνωρίσω.
      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  16. Με μεγάλη δυσκολία η σημερινή βαθμολόγηση. Δίνω 3 στην ιστορία νούμερο 12, Θαυμάζω, για το άκρως αισιόδοξο μήνυμα που περνάει. Δυο βαθμούς στην ιστορία νούμερο 9, Εικόνες. Τέλος, ένα βαθμό στην ιστορία νούμερο 17 , Μια απόφαση, γιατί θέλει κουράγιο να γυρίσεις σελίδα. Μου άρεσαν κι άλλες ιστορίες, αλλά ξεχώρισα τις παραπάνω. Καλή εβδομάδα να έχουμε, χαιρετισμούς από την μακρινή Αυστραλία :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου. Θα σε περιμένω στο επόμενο παιχνίδι να συμμετέχεις και με ιστορία σου, αν θέλεις.

      Διαγραφή
  17. Kαλημέρα Φλώρα μου
    3 βαθμούς στην 4 ιστορία "Ένα όνειρο για όλους" ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα ...
    2 βαθμούς στην 9 ιστορία με το κόκκινο μπαλόνι που βλέπει την γη από ψηλά και τέλος
    1 βαθμό στο 17 και στην αποφασιστικότητα της Άννας.

    Καλή εβδομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για μια ακόμη φορά Levina μου, που μας ακολουθείς σ' όλα τα στάδια του παιχνιδιού με αγάπη.

      Διαγραφή
  18. Γεια σας! Πολλές οι ενδιαφέρουσες ιστορίες σε αυτο τον διαγωνισμο! Τις διάβασα απο το Σάββατο ολες, αλλα ήθελα να περιμένω να δω ποιες θα μου μείνουν στο μυαλό περισσότερο...
    Κι έτσι, ψηφίζω με 3 βαθμούς το ποιημα7 -πολυ γελασα όταν το πρώτο διάβασα και μου θυμίζει στιχομυθια επιθεώρησης...
    2βαθμους στην ιστορία με το κόκκινο μπαλονι 9, που μας ταξίδεψε σε ανθρώπινες στιγμές και
    1 βαθμο στο κείμενο 12 θαυμάζω, γιατι συμερίζομαι την ίδια άποψη ότι στην Ελλάδα μασ υπάρχουν πολλοί καθημερινοί αφανείς ήρωες άξιοι θαυμασμου...

    Στενοχωριεσαι μόνο που η δικια μου ιστορία που την έγραψα μέσα σε μια ώρα, ωχριά μπροστά στις άλλες- τόσο απλοϊκή μου φαντάζει τώρα...!
    Καλη συνέχεια στην ανάγνωση και την ψηφοφορία!!!
    Καλαιτζάκη Μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου. Να μην στεναχωριέσαι γιατί κάθε ιστορία κρύβει το ταλέντο αυτού που την έγραψε μέσα της. Άλλωστε δεν ξέρεις τι θα βγάλει στο τέλος το παιχνίδι....

      Διαγραφή
  19. Καλησπερα σας.Για δευτερη φορα επισκεπτης στον ιστοτοπο σας , μιας και μ αρεσε πολυ αυτη ιδεα του συναγωνισμου συντομων ιστοριων με "υποχρεωτικες" λεξεις. Και αφου δεν εχω τετοια ικανοτητα , δηλαδη να γραφω , μπορω ομως να κρινω. Λοιπον , 3 βαθμους στο εμμετρο στη θεση 7,τελειο με φαντασια και το απαραιτητο χιουμορ, απαιχτο! Βαθμους 2 στην ιστορια στη θεση 12 , γιατι ειναι μεσα στη ΖΩΗ , που την αγαπαμε και μας την διαλυουν. Και 1 βαθμο στην ιστορια στη θεση 6 , γιατι αγγιξε την "φυλακη" μου.Ολοι,λιγο πολυ,ζουμε σε μια "φυλακη". Πολλα ειπα. Γεια σας.
    Χρηστος Λαλ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστούμε πολύ που έρχεσαι και βαθμολογείς.
      Κάνε όμως μια απόπειρα γραφής την άλλη φορά.
      Αν σου αρέσει στέλνεις ιστορία.
      Αλλά θα έλεγα να στείλεις έτσι κι αλλιώς, μπορεί να είσαι πολύ αυστηρός κριτής του εαυτού σου και σε κάποιους άλλους να αρέσει.
      Χαρά μας θα είναι να μας ακολουθήσεις και στο στάδιο αυτό.
      Θα περάσω κι εγώ από το blog σου.

      Διαγραφή
    2. Μάλλον καθώς κατάλαβα δεν έχεις δικό σου blog. Πήγα στο προφίλ σου αλλά δεν είδα blog.

      Διαγραφή
  20. Φλωρίτσα μου ήρθα ξανά!!! Πολύ όμορφες όλες οι συμμετοχές.
    Θα δώσω 3 βαθμούς στο Νο12 θαυμάΖΩ, 2 βαθμούς στο Νο16 Άστεγος και 1 βαθμό στο Νο1 Ευτυχισμένο τέλος.. :) καλή επιτυχία σε όλους! φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εvonita μου, ευχαριστώ πολύ κορίτσι μου για την παρουσία σου εδώ και τη βαθμολόγησή σου.

      Διαγραφή
  21. Καλημέρα Φλωρα μου
    Σε ευχαριστούμε άλλη μια φορά για το υπέροχο αυτο δρώμενο Έρχομαι λοιπόν να ψηφίσω και εγω ,πραγματικά ήταν πολυ δύσκολη η επιλογή διάβασα αρκετές φορές τα κείμενα και τα ποιήματα και ειλικρινά μαγευτηκα Δίνω
    3 βαθμούς στ 19
    2 βαθμούς στο 18
    και 1 βαθμό στο 7
    γνωρίζω ότι αδίκησα κάποιες άλλες ιστορίες λυπάμαι που είχα δικαίωμα μονάχα για τρεις πολλα φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μarilise μου, εγώ ευχαριστώ πολύ που είσαι εδώ κοντά μας και στηρίζεις το παιχνίδι μας.
      Φιλιά πολλά.

      Διαγραφή
  22. Καλησπέρα Φλώρα μου!!!! Συγχαρητήρια και γι' αυτό το παιχνίδι!!! Ολες οι ιστορίες και τα ποιήματα ήταν τέλεια, κάποια μου άρεσαν λίγο παραπάνω και μακάρι να μπορούσα να ψηφίσω περισσότερες από τρεις συμμετοχές!!! Θα δώσω:
    3 βαθμούς στο ποίημα 7, είχε πολλή πλάκα η "περιπέτεια" του ποιητή...
    2 βαθμούς στην ιστορία 12-ύμνος στους αφανείς ήρωες της χώρας μας... Θαύμασα και ζήλεψα μπορώ να πω τον τρόπο γραφής!!!
    1 βαθμό στην ιστορία 23, μια γλυκιά ιστορία αγάπης... Η πρωταγωνίστρια που ονειροπολεί στον ξύπνιο της μου θύμισε εμένα! χαχα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φωτεινή μου, ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου και για την παρουσία σου εδώ...

      Διαγραφή
  23. Φλωρα μου αυτες ειναι οι ιστοριες που μου ελεγες;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;Απο αυτες να διαβαζω;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπάρχουν σε 2 αναρτήσεις.
      1η και 2η.
      Οι τρεις καλύτερες θα αναρτηθούν την Παρασκευή το βράδυ, σύμφωνα με τη βαθμολογία που πήραν.

      Διαγραφή
  24. Οποτε διαβαζω ή περιμενω τις καλυτερες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σου απάντησα μέσω mail αναλυτικά.
      Ευχαριστώ πολύ Νανά μου....

      Διαγραφή
  25. καθηστερημενη ήρθα..αλλα μεσα στην προθεσμία Φλωρα μου...νομίζω.... και ψηφίζω... τον αριθμό 7 με 3.. βαθμούς...μου αρεσε πολύ... ειχε χιούμορ.....τον αριθμό 5.....με 2 βαθμους...ητανε σουεραλιστικο... τα ειπε όλα με τον δικο του τροπο... και τον αριθμό 10..δινω 1 βαθμο..........καλο βραδυ.... και καλή επιτυχια στους νικητες....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στην ώρα σου ήρθες μια χαρά πρόλαβες...και σ' ευχαριστώ πολύ που μπήκες στον κόπο να βαθμολογήσεις.

      Διαγραφή
  26. Καλησπέρα, Φλώρα μου!

    Σειρά μου να ψηφίσω. Μπήκα πολλές φορές και απόλαυσα σταδιακά τις ιστορίες. Τώρα, μπορώ να πω ότι είμαι έτοιμη να δώσω τη βαθμολογία μου!

    Στην ιστορία Νο 10 - 3 βαθμούς (μου άρεσε ο τρόπος γραφής της και η αλληγορική σύνθεσή της)

    Στην ιστορία-ποίημα Νο 7 - 2 βαθμούς (πανέξυπνο και αστείο! μου άρεσε που κρατήθηκε πιστά η ρίμα χωρίς να χαθεί το μπρίο του συνόλου)

    Στην ιστορία Νο 5 - 1 βαθμό (μου άρεσε από τη μία η αμεσότητα της γραφής σε δεύτερο πρόσωπο και το ότι σε μία και μόνη παράγραφο, δόθηκαν αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία - από την άλλη, θα της έβαζα σίγουρα μεγαλύτερο βαθμό, εάν είχε εξελιχθεί λίγο περισσότερο σαν ιστορία, έχοντας αρχή, μέση και τέλος).

    Καλή επιτυχία!

    Φιλάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπημένη μου Funky Monkey, ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολογία σου και που βρίσκεσαι κοντά μας για ακόμη μία φορά.
      Φιλιά.

      Διαγραφή
  27. Λοιπον 3 βαθμους στο 18....2 βαθμούς στο 6 και 1 βαθμο στο 12...ειμαστε οκ;;;;;;;;;;;;;;;φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νανά μου τώρα είμαστε ΟΚ... και ουσιαστικά και τυπικά...
      Και πάλι σ' ευχαριστώ για την τιμή που μας έκανες...

      Διαγραφή
  28. Επιτέλους αποφάσισα κι εγώ..είχα διαβάσει τις ιστορίες, αλλά μου άρεσαν παραπάνω από τρεις....
    Τελικά αποφάσισα να δώσω
    3 βαθμούς στη 2 επειδή δείχνει τι μπορείς να πάθεις αν αφήσεις να εγκλωβιστείς σε λάθος όνειρα και δε ζεις στην πραγματικότητα..η ηρωίδα παγιδευμένη σε ένα χτες που δεν ήξερε καν αν θα ήταν καλό αν γίνονταν παρόν,ή μέλλον, άφησε να της ξεφύγουν από τα χέρια όλες οι χαρές και οι στιγμές..καταλαβαίνοντας πια πολύ αργά πως άφησε τη ζωή και την αγάπη να της ξεγλιστρήσουν..

    2 βαθμούς δίνω στην 12 γιατί είπε όλα όσα θα ήθελα κι εγώ να πω και με υπέροχο τρόπο..

    1 βαθμό στην 9...ένιωσα πως ταξίδευα με το μπαλόνι...

    Αυτά και θα πω πάλι αυτό που λέω πάντα...μακάρι να μπορούσα να βαθμολογήσω περισσότερες..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Mαρία μου ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου αλλά και για τα αναλυτικά σου σχόλια, σχετικά με τις ιστορίες της προτίμησής σου.

      Διαγραφή
  29. Καλημέρα Φλώρα μου
    Πολύ ωραίες ιστορίες και αυτή τη φορά. Η κάθε μία ιστορία βάδισε σε δικά της μονοπάτια και ταξίδεψε τους αναγνώστες.
    Δίνω και εγώ την βαθμολογία μου
    Τους 3 βαθμούς στην 21
    Τους 2 βαθμούς στην 9
    Τον 1 βαθμό στην 15
    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελένη μου, ευχαριστώ για ακόμη μία φορά που βαθμολόγησες τις ιστορίες μας.
      Φιλιά.

      Διαγραφή
  30. Καλώς σας βρήκα κι εγώ! Είμαι καινούργια στην παρέα και δυστυχώς δεν πρόλαβα να λάβω μέρος στο διαγωνισμό, αλλά θα ψηφίσω έτσι για ζέσταμα!
    Λοιπόν οι ιστορίες που μου άρεσαν είναι:
    1) 3 βαθμούς στην ιστορία 20
    2) 2 βαθμούς στην ιστορία 7
    3) 1 βαθμό στην ιστορία 12.
    Καλά αποτελέσματα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ που ήρθες ως εδώ και βαθμολόγησες.
      Την επόμενη φορά να συμμετέχεις κιόλας.

      Διαγραφή
  31. ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΦΛΩΡΑ ΜΟΥ!!!!!!
    ΔΙΑΒΑΣΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΙΣ ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ!!!!
    ΣΤΟ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ ΔΙΝΩ ΚΙ ΕΓΩ ΤΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ ΜΟΥ!!!!
    ΣΤΟ ΝΟ 7 ΔΙΝΩ 3 ΒΑΘΜΟΥΣ
    ΣΤΟ ΝΟ 9 ΔΙΝΩ 2 ΒΑΘΜΟΥΣ
    ΣΤΟ ΝΟ 10 ΔΙΝΩ 1 ΒΑΘΜΟ
    ΜΠΡΑΒΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ !!!!!!
    ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ πολύ Ρένα μου.
      Εντός της προθεσμίας είσαι πάντως μη στεναχωριέσαι.
      Φιλιά κι από μένα.

      Διαγραφή
  32. ΦΛΩΡΑ , ΠΟΥ ΝΑ ΕΔΙΝΕΣ ΧΡΗΜΑΤΑ!!!
    ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΧΩΡΙΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή