Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

2η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΙΣΤΟΡΙΩΝ - ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ 4ου ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ "ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"


Εδώ θα διαβάσετε τις υπόλοιπες ιστορίες - παραμύθια 
του 4ου παιχνιδιού "ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"

11.Ωδή στη Ζωή

Όταν όλα τριγύρω χάνονται,
Όταν όλα τα όνειρά μας καίγονται,
Όταν όλες μας οι ελπίδες γίνονται κάρβουνο,
και τις στάχτες ακόμα τις σκορπίζει μακριά ο άνεμος,
τότε νιώθεις ότι δεν έμεινε τίποτα…
Τίποτα, ησυχία.
Μα, να… ο χτύπος της καρδιάς του ηχεί δυνατά, ρυθμικά, σταθερά.
Ο χτύπος της καρδούλας του είναι εκεί, δεν σταματά,
χτυπά γρήγορα.
Αυτός ο χτύπος σε σπρώχνει σε ένα χορό γύρω από τη φωτιά,
σε ένα ταξίδι άγνωστου προορισμού.
Σε κάνει να ελπίζεις ξανά.
Μια νέα ζωή γεννιέται.
Όταν νιώσεις την ανάσα από τη μωρουδίσια μουσούδα πάνω σου,
ένα χαμόγελο απλώνεται αυτόματα στο πρόσωπό σου
και γαληνεύεις.
Γεννιέται συγχρόνως και μια ανησυχία
να φροντίσεις να είναι όλα γύρω σου σωστά, ονειρεμένα…
Για χάρη του,
 ο γκρίζος κόσμος μας μεταμορφώνεται σε παιδότοπο
με ουράνια τόξα, μπαλόνια, πολύχρωμες κορδέλες
που αιωρούνται στον αέρα,
πεταλούδες χαρούμενες,
τσουλήθρες, τραμπάλες, ποδήλατα,
γλειφιτζούρια, ζαχαρωτά, μπισκότα και σοκολάτες.
Το γέλιο του, το γέλιο του γλυκιά μελωδία να ηχεί παντού.
Όλη η σοφία του κόσμου στα δυο του γαλανά ματάκια,
στο πιο ναζιάρικο μουτράκι.
Όχι, δεν αλλάζω αυτό το πλασματάκι για όλο το χρυσό
και το ασήμι της γης.
Αυτά τα ματάκια είναι ο κόσμος όλος…
(Αφιερωμένο στο γιο μου),
12.Στο βουνό

Το αυτοκίνητο πήρε μια τελευταία στροφή και το ταξίδι τέλειωσε αφήνοντάς με άφωνη από την ομορφιά.
Την τελευταία μία ώρα οι εικόνες που συναντούσα ανεβαίνοντας το βουνό με προετοίμαζαν για το τι θα αντικρίσω, αλλά και πάλι η μεγαλοπρέπειά του όρμησε και  κυρίευσε όλες μου τις αισθήσεις .
Τα έλατα συμπλήρωναν την εικόνα και το μικρό σπιτάκι που θα γίνονταν το σπίτι μου για ένα μήνα ήταν λες και βγήκε από παραμύθι.
Το χωριό ήταν έρημο, αλλά έτσι κι αλλιώς τα υπόλοιπα σπίτια ήταν μακριά.
Αυτό ήταν το πρώτο και το πιο απομονωμένο σπίτι του χωριού.
Ακόμα κι αν γέμιζε το Σαββατοκύριακο πάλι μόνη θα ήμουν.
Ένα γάβγισμα από το πίσω κάθισμα με έκανε να γυρίσω.
Ο Σέβεν – τον είχα ονομάσει έτσι όταν πίστευα πως το επτά ήταν ο τυχερός μου αριθμός- είχε    κολλήσει τη μουσούδα του στο τζάμι του παραθύρου και η ουρά του έκανε έναν ρυθμικό χτύπο καθώς κουνιόταν με ανυπομονησία και χτυπούσε πάνω στο κάθισμα του οδηγού.
Βγήκα από το αυτοκίνητο, τεντώθηκα να ξεμουδιάσω από το ατέλειωτο ταξίδι και άνοιξα την πόρτα.
Ο Σέβεν ξεχύθηκε σαν τρελός μέσα από το αυτοκίνητο και άρχισε να τρέχει, να μυρίζει, να εγκρίνει το νέο μας σπίτι.
Είχε τη σοφία να μην απομακρυνθεί  καθώς έβγαζα τα πράγματά μας και τα κουβαλούσα μέσα.
Το σπίτι ήταν τακτοποιημένο και καθαρό κι αποφάσισα να πάω μια βόλτα.
Ήθελα να απολαύσω  την ομορφιά και να χαρώ το δάσος που ήταν όλο δικό μου.
Τελικά τα βήματά μου με οδήγησαν προς το χωριό και η έκπληξή μου ήταν μεγάλη όταν είδα καπνό να βγαίνει από μια καμινάδα.
Πλησιάζοντας είδα τον ένοικο του σπιτιού στην αυλή να κόβει ξύλα.
Με είδε κι αυτός  κι έδειξε ξαφνιασμένος για λίγο.
Μετά   ένα χαμόγελο φώτισε το πρόσωπό του.
Είχε έρθει , είπε, για να μείνει λίγο μόνος του  και να τακτοποιήσει το  σπίτι για τα χειμωνιάτικα Σαββατοκύριακα που θα το επισκέπτονταν.
Αρνήθηκα εκείνο το πρώτο απόγευμα τον καφέ που μου πρόσφερε, αλλά τις επόμενες μέρες ήπιαμε πολλούς καφέδες μαζί και κάναμε ατέλειωτες βόλτες στο δάσος.
Ένιωθα λες και είχα βρει ένα φίλο που είχα να συναντήσω χρόνια.
Ακόμα και ο Σέβεν ήταν εντυπωσιασμένος από τον άντρα που του χάιδευε το κεφάλι και τον κοιτούσε με αγάπη.
Κάποια μέρα εκεί που καθόμασταν δίπλα στο τζάκι και απολαμβάναμε την κουβέντα μας πρόσεξα ότι  κρατούσε ένα περίεργο αντικείμενο σαν σφαίρα που έδειχνε να είναι φτιαγμένο από ασήμι.
Τον ρώτησα τι είναι και απέφυγε να απαντήσει.
Το έκρυψε στην τσέπη του και είπε γελώντας πως είμαστε τεμπέληδες μια και τόση ώρα δε σηκωθήκαμε να φέρουμε ούτε ένα ξύλο και το τελευταίο είχε γίνει κάρβουνο.
Έτσι πέρναγε ο καιρός με όμορφες συζητήσεις και μεγάλες βόλτες μέχρι που ήρθε το Σαββατοκύριακο που θα έρχονταν οι φίλοι μου να με επισκεφτούν.
Η συμπεριφορά του άλλαξε κι έγινε νευρικός.
Όταν τον αναζήτησα το Σάββατο να τον συστήσω στους φίλους μου δεν τον βρήκα.
Και το σπίτι που μέχρι πριν λίγες μέρες φιλοξενούσε τις συναντήσεις μας, το σπίτι του όπως έλεγε αυτός, ήταν ερειπωμένο.

13.Ένας νέος φίλος.

Πλησιάζουν Χριστούγεννα, το σπίτι είναι στολισμένο σε κάθε γωνιά του. Την πόρτα μας στολίζει ένα μεγάλο στεφάνι, το σύνθετο μικρά διακοσμητικά και το σαλόνι μας ένα τεράστιο δέντρο με πολλά φωτάκια και πολύχρωμες μπάλες. Στους καναπέδες υπάρχουν χριστουγεννιάτικα μαξιλάρια και στον ένα οι Άγιοι Βασίληδες που είχα πάρει όταν ήμουν μικρή για να παίζω. Το μπαλκόνι μας εξίσου στολισμένο με φωτάκια και χριστουγεννιάτικες φιγούρες. Τα Χριστούγεννα για εμάς είναι μεγάλη υπόθεση και απολαμβάνουμε να διακοσμούμε το σπίτι.
Είναι Παραμονή Χριστουγέννων. Περπατώ με κάλτσες πάνω στα χαλιά και όλη η ατμόσφαιρα μυρίζει Χριστούγεννα, αγάπη, ελπίδα. Είναι απ’ αυτές τις μέρες που νιώθεις πως όλα μπορούν να συμβούν.
Η μαμά στρώνει το τραπέζι για να είναι έτοιμο για απόψε. Χρησιμοποίησε το καλό μας άσπρο τραπεζομάντηλο και έβαλε τα χριστουγεννιάτικα πιάτα και τα καλά μας μαχαιροπήρουνα στην θέση του καθενός. Τόσο ασήμι σε ένα τραπέζι. «Μήπως να τα πουλήσουμε μαμά;» της λέω και ξεσπάμε και οι δυο σε νευρικά γέλια. Μετά απαίτησε να φτιάξω με τις χριστουγεννιάτικες χαρτοπετσέτες κάποιο σχέδιο. Οπότε στήθηκα μπροστά απ’ τον υπολογιστή και αφού βρήκα πολλά σχέδια αποφάσισα ποιο ήθελα και ξεκίνησα να φτιάχνω.
Ήρθε το βράδυ και αφού φορέσαμε τα καλά μας και αρωματιστήκαμε, καθίσαμε στο σαλόνι και περιμέναμε τους καλεσμένους μας. Εγώ δηλαδή, γιατί η μαμά όλο και κάτι νόμιζε πως δεν είναι καλό, έτσι για να βρίσκεται σε διαρκή κίνηση. «Το λουλούδι στο βάζο είναι στραβό, το τραπεζομάντηλο δεν είναι ίσιο κτλ». Εγώ και ο μπαμπάς γελούσαμε. Εκείνος ήταν στην αυλή, είχε βάλει και έψηνε. Ξέρετε τι ωραία που είναι η πατατούλα στο κάρβουνο; Και τα ψητά φυσικά είναι υπέροχα στα κάρβουνα αλλά ειδικά η πατατούλα άλλο πράγμα.
 Ξαφνικά ακούσαμε στην πόρτα κάτι σαν χτύπο. Νομίζαμε πως είναι οι καλεσμένοι μας και τρέξαμε να ανοίξουμε πριν χτυπήσει το κουδούνι για να τους ξαφνιάσουμε.
Μάλλον όμως εκείνοι μας ξάφνιασαν. Μόλις άνοιξα την πόρτα, είδα μια υγρή μουσούδα να ατενίζει τις γόβες μου. Ήταν ο καινούριος σκύλος της θείας μου και τον έφεραν να περάσουμε όλοι μαζί το ρεβεγιόν. Εκείνοι είχαν κάτσει πιο μακριά και περίμεναν την αντίδραση μου. Χαρήκαμε πολύ για τον νέο μας φίλο, γιατί ήταν ένα υπέροχο και δη ήσυχο σκυλάκι, που δεν ενόχλησε κανέναν, ίσα - ίσα έδωσε σε όλους χαρά με τα χάδια που ζητούσε.
Εύχομαι πάντα τα Χριστούγεννα μας να είναι κάπως έτσι, γεμάτα όμορφα συμβάντα, νέους φίλους (ακόμα και τετράποδους) και αγάπη. Για να είναι αναμνήσεις πάντα όμορφες. Και εύχομαι αυτά τα Χριστούγεννα, να χαρίσουν σε όλους μας υγεία, ευτυχία, σοφία και δύναμη. Και ότι πραγματικά ποθεί ο καθένας.

14.ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΛΟ!

       Δεν χρειαζόταν και πολύ εξάλλου! Μια υγρή μουσούδα ήταν αρκετή, για να σπάσει η γυάλινη πιατέλα με τα καρύδια, που είχε αφήσει η Δέσποινα πρόχειρα πάνω στο σερβάν. Γέμισε όλο το ξύλινο πάτωμα από τσόφλια και καρυδόψυχες! Ήταν σχεδόν σίγουρη ότι θα γινόταν κάποια στιγμή αυτό. Ότι δηλαδή, θα έριχνε τη πιατέλα αυτή ο κατά τα άλλα ήσυχος σκυλάκος που της κρατούσε συντροφιά τα τελευταία έξι χρόνια που έμενε μόνη της. Έπρεπε, όταν ήταν νέα ακόμη και μπορούσε, να την είχε βάλει ψηλά, δίπλα από το, φτιαγμένο από ασήμι, μεγάλο βάζο, προικιό της μητέρας της για το γάμο της. Αλλά έτσι είναι η ζωή, όλα γίνονται πάντα για καλό! Εξάλλου αυτό συνήθιζε να το λέει και η ίδια κάθε φορά που τύχαινε αναποδιά, συχνά δηλαδή…
       Με το φαράσι στο χέρι μάζεψε με προσοχή όλους τους καρπούς και τούς πέταξε στο τζάκι. Πριν προλάβουν να γίνουν κάρβουνο και να πάρουν αυτό το πυροκόκκινο χρώμα που έχει και η καρδιά της γης, ακούστηκε ο χτύπος της πόρτας.
      Μα και βέβαια! Χριστούγεννα σήμερα! Και η ώρα, με τούτα και με κείνα, είχε περάσει τόσο πολύ γρήγορα, έτρεχε, σα να ήταν δροσερό νεράκι σε ποτάμι βουνίσιο. Πάντα έτσι δε γίνεται στις γιορτές; Δεν είχε προλάβει να φτιάξει το γλυκό ή έστω να προσπαθήσει δηλαδή, γιατί δεν ήταν και πολύ γνωστή για τις ικανότητές της στην ζαχαροπλαστική...
      Η Δέσποινα άρπαξε το ένα από τα δύο ζευγάρια παντόφλες που φύλαγε κάτω από την ντουλάπα, τις φόρεσε και με μία σβελτάδα σπάνια για τα χρόνια της έφτασε στη πόρτα . Με το που την ανοίγει, το πρώτο πράγμα που βλέπει είναι ένα μικρό ταψάκι μελωμένη  καρυδόπιτα! Σαν αυτή που έπρεπε να είχε φτιάξει! Χαμογέλασε, σήκωσε το βλέμμα της και άνοιξε τα κάτασπρα χέρια της για να αγκαλιάσει την Αλίκη, την κατά τέσσερα χρόνια μεγαλύτερη αδερφή της .¨ Τα δικά μου καρύδια, γίναν σκορπιοχώρι!¨, της λέει. ¨Και τα δικά μου καρυδόπιτα!¨ απαντάει η Αλίκη, βάζοντας και οι δύο τους τα γέλια!
      Όμορφα είναι τα Χριστούγεννα. Δεν χρειάζεσαι και πολλά, για να περάσεις μαγικά! Μια χαρούμενη ,κουνιστή ουρά, ένα ταψάκι μελωμένη καρυδόπιτα φτιαγμένη με σοφία και αγάπη από έναν δικό σου άνθρωπο και δύο ζευγάρια ζεστές παντοφλίτσες...

15.Χωρίς τίτλο

Λοιπόν  τι θα γίνει ; Ως πότε θα με βασανίζεις ; Αυτή η μικροσκοπική μαύρη μύτη σκέτο πια κάρβουνο έχει καταντήσει στη ζωή μου. Και μη φανταστείς πως η ζωή  δεν αναζητά τον έβενο αλλά όπως και να το κάνουμε η τροφή είναι απαραίτητος  λίθος  στο νεοκλασικό οικοδόμημα της ζωής μου. Δυο μαύρα σε κόκκινο φόντο δεν είναι κι άσχημα για το μεσημεριανό τραπέζι .Κι  όπως βούτηξα το χέρι να φάω το ψωμί της μάνας , να σου πάλι ο Γολγοθάς των ρουθουνιών. Κάθε φορά που ένα ψίχουλο πέφτει στο πάτωμα νιώθω το χτύπο της καρδιάς σου. Ζήτω! Επανάσταση στο πεπτικό σύστημα ! Δευτέρα παρουσία για το στομάχι! Τι τα θες μικρό μου αυτά τα θρησκευτικά τερτίπια; Φάε το ψίχουλό σου ήσυχα ήσυχα κι έλα να για το συνηθισμένο μας φροϋδικό διάλογο καταμεσίς του χειμωνιάτικου αυτού μεσημεριού . Αυτή η μουσούδα τελικά μου βγήκε σε καλό . Γιατί κοίταξε να δεις πως αλλιώς θα ήμουν τώρα σε κατάσταση νιρβάνας αν δεν είχα κι εσένα στο σπαστό και στριμωχτό ανάκλιντρό μου; Εν τω μεταξύ τα ψίχουλα έγιναν μπουκιές κι οι μπουκιές μπούκωμα στο αλαργινό σου στόμα.Κι αυτά τα δόντια θεέ μου τι  χάρη κι αυτη! Ξέρεις τι είναι να χεις να αντικρίζεις κάθε μέρα οδοντοστοιχία που λάμπει σαν ασήμι σε  νύχι κοριτσιού; Δηλαδή ακόμη κι αν ήθελα με τίποτα δεν θα μπορούσα να σε συναγωνιστώ στη λάμψη .Κι αυτά τα βερνίκια μπάνικα στη γυαλάδα δεν συγκρίνονται με τίποτα με την δική σου απαστράπτουσα μασητήρια κατασκευή. Αλλά έτσι είναι σαν αποκτήσεις κι εσύ τη σοφία των χρόνων μου θα καταλάβεις τι εστί ψίχουλο  στην ψυχή.....
Στο μικρό μου τριχωτό πρίγκιπα .....

16.Ο Κυνηγός

           Μια φορά και έναν καιρό, σ’ ένα μακρινό βασίλειο υπήρχε ένας νεαρός άνδρας. Ήταν ρωμαλέος, ψηλός, με μαύρα μάτια και κατάμαυρα μαλλιά σαν τον έβενο. Η ομορφιά του, αλλά και το θάρρος του ήταν ευρέως διαδεδομένα στο χωριό όπου ζούσε μαζί με τους γονείς του και τον μικρό του αδερφό. Όπως και ο πατέρας του κυνηγούσε κι αυτός ζώα στο κοντινό δάσος.
           Όλα έβαιναν καλά για την μικρή αυτή οικογένεια που ζούσε φτωχικά, μα γεμάτη αγάπη.  Όμως, η χαρούμενη αυτή εικόνα δεν κράτησε για πολύ καιρό. Όταν ο μεγαλύτερος γιος έφτασε στην ηλικία των είκοσι χρόνων, ο πατέρας αρρώστησε βαριά και τελικά πέθανε. Ύστερα από περίπου ένα μήνα τον ακολούθησε και η γυναίκα του. Το σπίτι που κάποτε έσφυζε από ευδαιμονία είχε βυθιστεί σε μια πρωτόγνωρη θλίψη. Ο μεγαλύτερος γιος ήταν απαρηγόρητος, μα δεν είχε βιώσει ακόμα τα χειρότερα, καθώς αμέσως μετά το θάνατο της μάνας αρρώστησε βαριά και ο  μικρός αδερφός. Ο γιατρός του χωριού ισχυριζόταν πως αργά ή γρήγορα θα άφηνε κι αυτός την τελευταία του πνοή.
         Μετά τη νέα συμφορά, ο κυνηγός παρέμενε σχεδόν όλη την μέρα έξω από το ξύλινο σπίτι του. Έκλαιγε από το πρωί μέχρι το βράδυ για τη συμφορά που τους είχε βρει. Δεν μπορούσε να πιστέψει πως σε λίγο θα έχανε ολόκληρη την οικογένειά του.
         Μια μέρα λοιπόν, που καθόταν ξανά έξω από το σπίτι και έκλαιγε με αναφιλητά εμφανίστηκε μία γερόντισσα. Πρώτη φορά την έβλεπε στο χωριό. Ήταν απίστευτα άσχημη. Είχε μια μεγάλη γαμψή μύτη, μια δυσθεώρητη καμπούρα και πάμπολλες κρεατοελιές στο πρόσωπο.
         Παρότι την είχε αντικρίσει ο κυνηγός έκανε πως δεν την έβλεπε. Ήξερες πως είχε έρθει για κείνον, μα δεν ήθελε να μάθει για ποιον λόγο. Κατά βάθος την φοβόταν.
        Ο χτύπος της ξύλινης μαγκούρας της γερόντισσας έκανε τον άνδρα να τιναχτεί από το παγκάκι όπου καθόταν. Η γερόντισσα βλέποντας πως επιτέλους του είχε τραβήξει την προσοχή του είπε πως μπορούσε να σώσει τον αδερφό του φτάνει να έκανε ότι του έλεγε.
       Έτσι, ο κυνηγός  μαζί με το πιστό του σκυλί κατευθύνθηκε προς την καρδιά του δάσους για να βρει το ασήμι που ήθελε η γυναίκα. Χάρις την πολύπειρη μουσούδα του σκυλιού που είχε εκπαιδευτεί να οσφραίνεται τα πάντα βρήκαν γρήγορα το ασήμι που βρισκόταν μέσα σε μια κουφάλα δέντρου.
       Ο κυνηγός κουβαλώντας το ασήμι έφτασε στο σπίτι του. Έπειτα, η γερόντισσα του ζήτησε να αγοράσει και κάρβουνο ώστε να λιώσουν το ασήμι. Ο κυνηγός έφερε το κάρβουνο και έλιωσε το ασήμι. Μάλιστα, δημιούργησε ένα μαχαίρι σύμφωνα πάντα με τις προσταγές της γριάς.
       Η γερόντισσα άρπαξε άμεσα το ασημένιο μαχαίρι, έφτασε στην κλίνη του αδερφού και τον τρύπησε στο στήθος. Ο κυνηγός τρελάθηκε και όρμισε να την σκοτώσει. Τελικά, κατάφερε να την στραγγαλίσει. Η γερόντισσα έπεσε νεκρή, ενώ η πληγή έκλεισε ξαφνικά και ο μικρός αδερφός ξύπνησε μεμιάς από το λήθαργο. Ο άνδρας ξέσπασε σε αναφιλητά που ακούστηκαν σε όλο το χωριό. Είχε σκοτώσει τον άνθρωπο που τον είχε βοηθήσει.
       Την επομένη έθαψε την γυναίκα. Πάνω στον τάφο της κρέμασε μια επιγραφή που έλεγε: «Ξεχείλιζε από σοφία»…
17.Ο ανυπόμονος

Νταπ νταπ ντουπ!
Ακούστηκαν τα βαριά βήματα και ο χτύπος από το μπαστούνι στην ξύλινη σκάλα.
Ένα χαρούμενο γάβγισμα μέσα από το σπίτι, τον καλωσόρισε.
Γύρισε κουρασμένος αλλά πολύ ικανοποιημένος από το ψάρεμα.
Είχε μέσα στο πανέρι του όλο το ασήμι της θάλασσας, μικρά νόστιμα ψαράκια που ακόμη σπαρταρούσαν.
Άνοιξε την πόρτα και πριν προλάβει να τον σταματήσει, έχωσε τη μουσούδα του μέσα στο τσουβάλι που κρατούσε για να βρει την αγαπημένη του λιχουδιά.
Άνθρακες ο θησαυρός!
Μέσα στο τσουβάλι είχε κάρβουνα για την ψησταριά κι έγινε μαύρος ο ασπρούλης του.
Έβαλε τα γέλια!
Όποιος βιάζετε σκοντάφτει η μάλλον γίνετε μαύρος, του είπε.
Αλλά τι να σου κάνει το ζώο, εδώ άνθρωποι με μυαλό και γνώσεις και κάνουν λάθη  από τη βιασύνη τους.
Βλέπεις η σοφία δεν έρχεται πάντα με το διάβασμα , έρχεται με τα χρόνια που βαραίνουν την πλάτη μας και με το παθήματα μας.
Άντε, πάμε μέσα να σου πλύνω τη μουσούδα σου και να σου δώσω αυτό που έψαχνες και άλλη φορά να περιμένεις.

18.Η magica de spell

Η φωτιά έκαιγε στη μέση της σκηνής.
Τα κατακόκκινα κάρβουνα, την έβλεπαν σαν μάτια δράκου.
Όλα γύρω ήταν τόσο σκοτεινά που σκέφτηκε να γυρίσει πίσω.
Δεν πρόλαβε όμως να το κάνει, γιατί εμφανίστηκε πίσω από μια κουρτίνα μια ψιλή και ξερακιανή γυναίκα με μεγάλα γαμψά νύχια και μάτια που σε καθήλωναν.
Όταν η φίλη της η Μαρία , της είπε ότι πήγε σε ένα μέντιουμ, δεν φαντάστηκε ότι θα βρισκόταν μπροστά σε μία μάγισσα.
Ήθελε να μάθει αν την αγαπάει ο καλός της και αν θα παντρεύονταν εφέτος.
Παιδιάστικα πράγματα δηλαδή, αλλά βρέθηκα στο άντρο της μάτζικα ντε σπελ!
Πετάχτηκε μέχρι επάνω όταν ακούστηκε ένας δυνατός χτύπος.
Το μέντιουμ, η μάγισσα δηλαδή, με ένα ξύλινο σφυρί χτύπησε το  στρόγγυλο ταψί, κάτι σαν γκογκ, που ήταν κρεμασμένο μπροστά της και εμφανίστηκε ένας γεροδεμένος μαύρος άνδρας.
Τα πράγματα χειροτερεύουν όσο πάνε, σκέφτηκε.
Ο μαύρος άνδρας, έσυρε μπροστά της ένα τραπεζάκι με μια γυάλινη σφαίρα επάνω του.
Ψελλίζοντας διάφορα ακαταλαβίστικα λόγια η μάγισσα , άρχισε να κουνιέται μπρος πίσω.
Είχε παγώσει το αίμα της.
Αφού δεν μπορούσε να το βάλει στα πόδια , ας τελειώνει , σκέφτηκε.
Έκανε να ρωτήσει, αλλά αμέσως η μάγισσα άπλωσε το αδύναμο χέρι της με τα γαμψά νύχια και περίμενε με ανοιγμένη την παλάμη της.
Κατάλαβε.
Έβγαλε γρήγορα ένα χαρτονόμισμα, αλλά ο μαύρος άνδρας την σταμάτησε λέγοντας με βαριά φωνή, ότι θέλουν μόνο χρυσάφι η ασήμι.
Σιγά να μη θέλουν και ομόλογα.
Χρυσάφι βέβαια δεν είχε, αλλά μερικά ασημένια νομίσματα είχε.
Τα έβαλε στο χέρι της, έκανε την ερώτηση  της, κάτι της απάντησε, κάτι της έδωσε κι εξαφανίστηκε πάλι πίσω από την κουρτίνα.
Αύριο πάλι, είπε ο μαύρος άνδρας, σήμερα κουράστηκε πολύ.
Σήκωσε το παραπέτο της σκηνής και την περίμενε να βγει.
Τι τύχη ήταν αυτή;
Βγήκε σιγά σιγά πισωπατώντας και ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με μια αρκούδα που είχε ένα μεγάλο χαλκά στη μουσούδα της.
Όπου φύγει φύγει, τα πόδια χτυπούσαν στο κεφάλι.
Τι τα ήθελε αυτή τέτοια, καλά της έλεγα η γιαγιά της ότι η τύχη και το μέλλον μας , είναι στα χέρια του Θεού.
Οι γιαγιάδες έχουν σοφία και ξέρουν, αλλά ποιος τις ακούει;
Έτσι και μάθαινε που είχε πάει η εγγονή της, θα πάθαινε η καρδιά της.
Το κουδούνισμα του κινητού της, την κατατρόμαξε.
Ήταν η Μαρία που ζητούσε να μάθει πως πήγε η συνάντηση με το μέντιουμ.
Ετοιμάσου να σε ξεμαλλιάσω της είπε και της έκλεισε το τηλέφωνο κατάμουτρα.


19.Η βαρκάδα

Ήταν μια μέρα όμορφη, μια μέρα με λιακάδα
όταν ξεκίνησε ο Μηνάς να πάει για βαρκάδα.
Πήρα μαζί του τον Αζόρ, τον πιο καλό του φίλο.
Όχι ,δεν είναι άνθρωπος, πρόκειται για ένα σκύλο.
Έβαλε στο σακίδιο δυο τοστ και μία Pepsi
πήρε και τα καλάμια του , μη τύχει και ψαρέψει.
Έκπληξη τους περίμενε σαν φτάσαν στο λιμάνι,
φωτιά μεγάλη έκαιγε, καπνός πολύς, ντουμάνι.
Κάποιος τις βάρκες έκαψε, κάρβουνο είχαν γίνει,
κάτι κουπιά παράμερα μονάχα είχαν μείνει.
Βάζει τα κλάματα ο Μηνάς, τραβάει τα μαλλιά του,
σε κάθε μικρό χτύπο της πονούσε η καρδιά του.
Αυτή η βαρκούλα άξιζε τ' ασήμι όλου του κόσμου,
ήταν η αγαπημένη μου, ήταν όλο το βιός μου.
Τρέχει ο Αζόρ να συμπαρασταθεί στο δόλιο αφεντικό του,
και χώνει τη μουσούδα του πιο κάτω απ' το λαιμό του.
Σκουπίζει αμέσως ο Μηνάς το κάθε ένα δάκρυ
κι αρχίζουν τα παιχνίδια τους στης θάλασσας την άκρη.
Μα δε προσέξαν οι τρελοί και πέσαν μέσα κι οι δυο τους
βραχήκανε πατόκορφα, μέχρι το κόκαλό τους.
Και να η σοφία του λαού σε λίγες μόνο λέξεις
"αν θες το ψάρι σου να φας, πρέπει κώλο να βρέξεις".



20.Νόρα

    Γεια σας! Με λένε Νόρα. Εγώ και τα έξι αδελφάκια μου γεννηθήκαμε στον δρόμο, ένα βροχερό πρωί. Θυμάμαι την πρώτη μου μυρωδιά. Κάρβουνο και καυσαέριο. Και η πρώτη μου εικόνα; Η μουσούδα της μαμάς μου! Το πιο όμορφο πλάσμα που αντίκριζα! Χάρηκα την εικόνα της πολύ λίγο, όμως! Μια ημέρα, πήγε να βρει κάτι να φάει, κάτι να μας ταΐσει, και δεν ξαναγύρισε. Έμεινα μόνη μου εγώ και τα αδερφάκια μου, χωρίς κανέναν να μας προσέχει. Πεινούσαμε πολύ. Περάσανε δύο μέρες χωρίς να φάμε κάτι, και το κλάμα μας, πρέπει να τους ξεσήκωσε όλους.
    Τότε ήταν η πρώτη φορά που είδα άνθρωπο. Ήρθε μια κυρία και μας βρήκε. Έφυγε και είπα σε όλους πως θα μας έφερνε να φάμε. Αλλά γύρισε με μια σακούλα κι άρχισε να βάζει μέσα ένα ένα τα αδερφάκια μου. Προσπάθησα να κρυφτώ αλλά με άρπαξε από το πόδι μου και με σήκωσε πάνω. Την κοίταξα και προσπάθησα να της πω, πως αν μας δώσει να φάμε θα σταματήσουμε να κλαίμε. Δεν με κατάλαβε. Με έβαλε κι εμένα μέσα στη σακούλα και την έκλεισε σφιχτά. Μετά κάπου μας πέταξε. Μου φάνηκε πως μύρισα φαγητό. Ίσως ήταν η ιδέα μου. Με δυσκολία ανέπνεα.
    Αρχίσαμε να φωνάζουμε όλα μαζί. Θα μας άκουγε κανείς; Πέρασε ώρα. Έβλεπα τα αδέρφια μου να κλείνουν τα μάτια τους και να μην τα ξανά ανοίγουν Άκουγα τον χτύπο της καρδιά μου. Τόσο δυνατά χτυπούσε πάντα; Άκουσα θόρυβο. Άρχισα να κλαίω. Σώστε με! Θέλω να ζήσω! Θέλω να αναπνεύσω! Να μυρίσω πάλι καυσαέριο και κάρβουνο. Ένιωσα να σηκώνομαι. Άκουσα και την αδερφή μου να κλαψουρίζει. Δεν είχε κοιμηθεί ακόμη.. Ξαφνικά ένιωσα να μπαίνει καθαρός αέρας. Ανέπνεα με όλη μου τη δύναμη. Κάποιος με σήκωσε ψηλά. Είδα δυο μάτια σωστό ασήμι. Αλλά φοβόμουν. Αν με ξανά έκλεινε μέσα; Δεν με ξανάκλεισε. Με τύλιξε σε μια πετσέτα και χώθηκα σε κάποια αγκαλιά. Με ακολούθησε και η αδερφή μου. Αλλά κανένα από τα άλλα αδερφάκια μου…
    Τώρα είμαι καλά. Η κοπέλα με τα ασημί μάτια έγινε ο Άνθρωπός μου. Και ξέρετε τι λέει ο Άνθρωπός μου; Πως η σοφία, έρχεται με τις εμπειρίες, και η καλοσύνη για να μας χαρακτηρίζει, πρέπει να είναι απόλυτη και προς όλα τα πλάσματα. Ο άνθρωπος που μας το έκανε αυτό, που σκότωσε τα αδέρφια μου, δεν ήταν ούτε σοφός, ούτε καλός. Αλλά εγώ, δεν πρέπει να του κρατάω κακία. Μου λείπουν, όμως, τα αδερφάκια μου...
    Το όνομά μου είναι Νόρα. Και κατάφερα να ζήσω...







47 σχόλια:

  1. καλό μήνα.συγχαρητήρια για την διοργανωση ενος ακομη παιγνιδιου..ολες οι ιστοριες ειναι πολυ καλες , βρηκα πανω απο τρεις που μου αρεσαν, αλλα αφου πρεπει ως τρεις, δινω

    στην ιστορία νούμερο 20-3 βαθμους
    στην ιστορία νούμερο 1-2 βαθμούς

    Αν μου επιτρεπετε, μια εισηγηση, οταν γραφετε τους συμμετεχοντες γραφετε μονο το ονομα του μπλογκ τους , χωρις τον συνδεσμο του μπλογκ, καλο θα ήταν να μπαινει κι ο συνδεσμος γιατι προσωπικά εγώ θα ήθελα να επισκεφτομαι και τα μπλογκ (μιας και μου αρέσει να γνωρίζω ιστολόγια).

    Καλή επιτυχία σε όλους τους συμμτέχοντες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δελφινάκι μου, ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγηση.
      Όσο για τους συμμετέχοντες δεν έχουν όλοι blog,
      γι αυτό δεν βάζω το link δίπλα.
      Θα σκεφτώ πως μπορώ να το φτιάξω.
      Ξέρεις η ανάρτηση της βράβευσης έχει την πιο πολύ δουλειά από όλο το παιχνίδι και μάλιστα μαζεμένη. Αν δω πως δεν μου παίρνει πολύ χρόνο θα προσπαθήσω να βρω τα link και να τα βάλω κι αυτά.

      Διαγραφή
    2. Ωραία. Να υπενθυμίσω και τον διαγωνισμό μου , μιας και μπήκαμε στο Δεκέμβρη και μετράμε την αντίστροφη μέτρηση (21 Δεκεμβρίου λήγει ο διαγωνισμός μου). Θα χαρώ πολύ να δω συμμετοχή σας (αν ενδιαφέρεστε)
      http://delfinaki-sunset.blogspot.com/2012/10/blog-post_6861.html

      Διαγραφή
  2. στην ιστορία νούμερο 16- 3 βαθμούς
    στην ιστορία νούμερο 11- 2 βαθμούς

    Συγχαρητήρια για το ωραίο εγχείρημα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη συμμετοχή και για τη βαθμολόγηση.

      Διαγραφή
  3. Φλώρα μου καλησπέρα! Οι βαθμοί μου είναι:

    3 Βαθμοί: Ο κυνηγός (Νο 16)
    2 Βαθμοί: Νόρα (Νο 20)
    1 Βαθμός: Η Τέχνη κι Εγώ (Νο 3)

    Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύτηκα πολύ να ψηφίσω, γιατί όλες οι ιστορίες είναι πολύ όμορφες. Συγχαρητήρια σε όλους και πολλά φιλιά σ' εσένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή μου φίλη, όταν ξεκίνησα το παιχνίδι δεν περίμενα τέτοια θερμή υποδοχή και τέτοια ποιότητα γραψίματος που προέκυψε.
      Είμαι ξετρελαμένη απ' τη χαρά μου.
      Πολλά φιλιά κι από μένα.

      Διαγραφή
  4. Γεια σας,
    ειδα το blog μέσω φίλης κι είπα να ψηφίσω κι εγώ!
    Δίνω 3 βαθμούς στο 11 ωδη στη ζωή γιατί με συγκίνησε...
    2 βαθμούς στο 10 -μαυρούλης
    και 1 βαθμό στο 1-μεταξένια
    Καλή επιτυχία σε όλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ καινούριε φίλε μας.
      Είναι μεγάλη η τιμή που μας κάνεις να ασχοληθείς και να βαθμολογήσεις.
      Ελπίζω να σε κερδίσει το παιχνίδι μας και να δηλώσεις κι εσύ συμμετοχή στο επόμενο.
      Καλό σου βράδυ.

      Διαγραφή
  5. ΟΜΟΡΦΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ,ΣΕ ΓΚΡΙΖΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ....ΜΠΡΑΒΟ!!!

    3-ΒΑΘΜΟΥΣ ΣΤΟ 5-Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΛΕΣΜΕΝΗ!

    2-ΒΑΘΜΟΥΣ ΣΤΟ 12-ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ!

    ΚΑΙ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΞΙΟΛΟΓΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ που μας επισκέφθηκες και μας βαθμολόγησες.
      Να είσαι ξανά κοντά μας και στο επόμενο παιχνίδι.

      Διαγραφή
  6. Καλησπέρα, εγώ ψηφίζω:

    3 Βαθμοί: Ο κυνηγός (Νο 16)
    2 Βαθμοί: Στο βουνό (Νο 12)
    1 Βαθμός: Μεταξένια (Νο 1)

    Καλή επιτυχία σε όλους!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου.
      Περιμένω στο επόμενο παιχνίδι να συμμετέχεις με δική σου ιστορία.

      Διαγραφή
  7. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. φλωρα εγω ψηφιζω 3βαθμους στο 1 , 2βαθμους στο 20 και 1βαθμό στο 3φιλακια καλο βραδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Σωτηρία μου.
      Κι από μένα πολλά φιλιά.

      Διαγραφή
  9. Κλαυδία12:33 μ.μ.

    Πάλι στα δύσκολα.....πώς να αποφασίσεις να βαομολογήσεις μόνο τρείς ιστορίες;;;; Μπράβο σε όλους τους συμμετέχοντες!!! Πολλά μπράβο, που δεν θα βαρεθώ να επαναλαμβάνω, στη γλυκεία Φλώρα για την εξαιρετική δουλειά που κάνει!!! Βαθμολογώ λοιπόν με 3 Την Ωδή στη ζωή, με 2 το ΚΙ ΑΝ ΣΥΝΗΘΙΣΑ και με 1 το ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΛΟ
    θα ήθελα όμως να σημειώσω ότι μου άρεσε πολύ Η ΚΑΡΔΕΡΙΝΑ, Η ΜΕΤΑΞΕΝΙΑ και Η ΝΟΡΑ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και την βαθμολόγησή σου.
      Φιλιά πολλά.

      Διαγραφή
  10. Ανώνυμος8:07 μ.μ.

    Ωραιές λέξεις που γέννησαν τόσες ιστορίες.
    Βάζω 3 βαθμούς στο 2, 2 στο 11 και 1 στο 20. Και πάλι μπράβο!
    Chrysti

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. καλώς σας βρήκα μπορω να πάιξω και γω με ξετρέλλανε η ιδέα

    βάζω 3 βαθμούς στο 8
    2 βαθμούς στο 11
    1 βαθμό στο 20
    σας ευχαριστώ φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπορείς όχι μόνο να βαθμολογήσεις αλλά και να γράψεις την άλλη φορά. Σε περιμένω.

      Διαγραφή
  12. Φλώρα μου ήρθε η ώρα να ψηφίσω.. θα δώσω 3 βαθμούς στην ιστορία 4. κι αν συνήθισα.. καλό βράδυ! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ evonita μου.
      Σε περιμένω και στο επόμενο παιχνίδι μας.

      Διαγραφή
  13. Είπα να στείλω κι εγώ μια ιστορία αλλά δεν πρόλαβα να γράψω. Όπως και να έχει, χαίρομαι που προλαβαίνω να βαθμολογήσω. Λοιπόν:
    3 βαθμοί για την ιστορία με τον αριθμό 20 ¨Νόρα¨
    2 βαθμοί για την ιστορία με τον αριθμό 10 ¨Ο Μαυρούλης και το δάσος μπαμπού.
    1 βαθμος για την ιστορία με τον αριθμό 11 ¨Ωδή στην ζωή¨.
    Συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες.
    Ελπίζω να συνεχιστεί αυτό το υπέροχο παιχνίδι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις

    1. Ευχαριστώ πολύ που βαθμολόγησες.
      Το παιχνίδι θα συνεχιστεί και σε περιμένουμε.

      Διαγραφή
  14. Απαντήσεις
    1. ale.mitsiou4:13 μ.μ.

      Γεια σας πολύ ωραίες οι διαγωνιζόμενες ιστορίες..Θα θελα να ψηφίσω αυτές που μου άρεσαν περισσότερο..
      Δίνω λοιπόν 1 βαθμό στο 19
      2 βαθμούς στο 13
      και 3 βαθμούς στο 16
      Ευχαριστώ πολύ ,καλά αποτελέσματα !

      Διαγραφή
  15. Ανώνυμος5:06 μ.μ.

    Καλησπέρα!!
    Εξαιρετική η προσπάθεια των διαγωνιζόμενων!
    Δίνω 3 βαθμούς στο 11!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kαλέ μου φίλε ανώνυμε,
      αν διαβάσεις τους όρους της βαθμολόγησης ως ανώνυμος δεν μπορείς να βαθμολογήσεις.
      Σε παρακαλώ πολύ αν θέλεις να γράψεις ένα ψευδώνυμο ή το όνομά σου έστω και σαν υπογραφή κάτω απ' τη βαθμολόγησή σου ώστε να τη λάβω υπόψη μου.
      Με συγχωρείς αλλά πρέπει να τηρούνται οι όροι.

      Διαγραφή
  16. βαθμολογω με 3 το νουμερο 11. Ωδη στη ζωη
    με βαθμο 2 το νουμερο 10. Ο μαρουλης και το δασος μπαμπου
    και με βαθμο 1, το νουμερο 8. εξομολογηση. καλη επιτυχια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου.
      Σε περιμένουμε και στο επόμενο αν πέρασες καλά με τις ιστορίες μας.

      Διαγραφή
  17. Ανώνυμος11:08 μ.μ.

    Xara Pappa

    Καλησπέρα!!
    Εξαιρετική η προσπάθεια των διαγωνιζόμενων!
    Δίνω 3 βαθμούς στο νούμερο 11. Ωδή στη ζωή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Χαρά. Να σε ξαναδούμε στο επόμενο παιχνίδι μας.

      Διαγραφή
  18. Καλησπέρα, εγώ θα ήθελα να ψηφίσω: 3 βαθμούς στο νούμερο 16
    2 βαθμούς στο νούμερο 2
    και 1 βαθμό στο νούμερο 3

    Ευχαριστώ πολύ καλή επιτυχία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τελευταία στιγμή αλλά πρέπει να πάρω τη βαθμολογία σου.
      Ευχαριστώ πολύ και σε περιμένουμε στο επόμενο παιχνίδι.

      Διαγραφή
  19. Haroula Georgiadou11:48 μ.μ.

    δίνω 3 βαθμους στο νουμερο 16

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για τη βαθμολόγησή σου.
      Πιστεύω να σε δούμε και στο επόμενο παιχνίδι.

      Διαγραφή
  20. Chris Mitsiou11:53 μ.μ.

    δίνω 3 βαθμους στο νουμερο 16

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για τη βαθμολόγησή σου.
      Να είσαι μαζί μας και την άλλη φορά.

      Διαγραφή
  21. δίνω 3 βαθμους στο νουμερο 16

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για τη βαθμολόγησή σου.
      Να είσαι μαζί μας και την επόμενη φορά.

      Διαγραφή
  22. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. George Mitsiou12:05 π.μ.

    δίνω 3 βαθμούς στο 16

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να δεχτώ τη βαθμολόγησή σου. Η ώρα είναι 12.05 και ο χρόνος μας έληξε στις 12.00.

      Διαγραφή
  24. Hlias Mitsiou12:07 π.μ.

    δίνω 3 βαθμούς στο 16

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ομοίως δεν μπορώ να δεχτώ τη βαθμολόγησή σου λόγω λήξης του χρόνου.

      Διαγραφή