Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

1η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΙΣΤΟΡΙΩΝ - ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ 3ου ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ "ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"


Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συμμετέχοντες στο παιχνίδι μας γιατί με  εμπιστεύτηκαν και ξόδεψαν χρόνο  και σκέψη για να γράψουν και να λάβουν μέρος.
Η συμμετοχή και στο 3ο παιχνίδι μας ήταν αθρόα και πολύ με χαροποίησε.
Η τιμή που μου κάνατε είναι πολύ μεγάλη.
Δυστυχώς για οικονομία χώρου αναγκάστηκα και έκοψα από τις ιστορίες σας διαστήματα ανάμεσα στις παραγράφους.


[Θέλω να συγχωρήσετε μερικές ατέλειες που προέκυψαν κατά την ανάρτηση των ιστοριών και έχουν να κάνουν με διαφορά χρώματος στο πίσω μέρος της ανάρτησης, διαφορά χρώματος και έντασης γραμμάτων κ.α., αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να τα διορθώσω περισσότερο.]
Εξακολουθεί να υπάρχει το πρόβλημα  με το ρολόι της ανάρτησης και δεν ξέρω πως να το διορθώσω. Σας ενημερώνω ότι η ανάρτηση έγινε μετά τα μεσάνυχτα της 2.11.12 για να μην μου παραπονεθείτε, ότι έκανα πρόωρα την ανάρτηση. 

Τώρα ήρθε η ώρα να μπείτε στον κόπο να βαθμολογήσετε. 

    Οι βαθμοί που μπορείτε να βάλετε είναι 3, 2 και 1 ξεκινώντας από 3 για την καλύτερη και φθάνοντας στο 1 για την τρίτη  κατά σειρά.

    Δεν είναι υποχρεωτικό να βαθμολογήσετε 3 ιστορίες. 
    Μπορείτε να βαθμολογήσετε μόνο 1 ή 2 ιστορίες.
    Δεν μπορείτε να δώσετε σε 2 ιστορίες ίδιο βαθμό. 
    Δεν μπορείτε να βαθμολογήσετε ανώνυμα.
    Δεν μπορείτε να βαθμολογήσετε τη δική σας ιστορία.

   Εμένα θα μου επιτρέψετε να μην βαθμολογήσω επειδή:
α) έχω διαβάσει τις ιστορίες πολύ πριν από εσάς
β) γνωρίζω ποιος έστειλε κάθε ιστορία και 
γ) κουράστηκα να τις αναρτήσω άρα θέλω διάλειμμα όσο εσείς 
    βαθμολογείτε  (αυτό μην το πάρετε στα σοβαρά - πλάκα κάνω)

Τις βαθμολογίες σας θα τις στείλετε με σχόλιό σας στο τέλος της ανάρτησης αυτής. 

Χαρά μου θα ήταν να ακούσω και τα σχόλιά σας, θετικά ή αρνητικά για τις ιστορίες  ή για κάτι που πήγε ή δεν πήγε καλά σ' αυτό το παιχνίδι ώστε στο επόμενο να έχει διορθωθεί. 

Εξ αιτίας του όγκου των ιστοριών - παραμυθιών καλό θα ήταν διαβάζοντας να κρατάτε και σημειώσεις με τους αριθμούς των κειμένων που σας εντυπωσίασαν και στο τέλος να επιστρέψετε για μια 2η ανάγνωση  όσων ξεχωρίσατε ώστε να πάρετε τη σωστή απόφαση για τη βαθμολογία που θα δώσετε.


ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΕΙΤΕ 
ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ 9/11/2012


Στο 3ο παιχνίδι μας 
μαζεύτηκαν 22  ιστορίες - παραμύθια βασισμένες στις λέξεις:
σύννεφο, φυσαρμόνικα, σκιάχτρο, γαϊδουράκι, βατόμουρο

και μοιράστηκαν σε αυτήν και την αμέσως παρακάτω  ανάρτηση.

1.Μόιρα

Την πρώτη φορά που την είδε, είχε βγει στο μπαλκόνι, πάνω από τον πολύβουο δρόμο. Είχε στην τσέπη του τη φυσαρμόνικα –πρόσφατο δώρο του πατέρα του- και ετοιμαζόταν να καθίσει στην παλιά καρέκλα και να παίξει. Και τότε την είδε, ένα όμορφο κορίτσι που περπατούσε χαρούμενο, ντυμένο με πολύχρωμα ρούχα και με φλογάτα μαλλιά, που τα ανάδευε ο αέρας.  Αχ, αυτά τα μαλλιά. Το χρώμα τους του θύμισε το άγουρο βατόμουρο.  Έσκυψε να την παρατηρήσει, αλλά στο μεταξύ εκείνη χάθηκε στη στροφή.
Τις επόμενες μέρες, τη σκεφτόταν συνέχεια. Ποια ήταν; Ήταν από τη γειτονιά,  ήταν περαστική; Θα την ξανάβλεπε άραγε ποτέ; Κοιμόταν, και στον ύπνο του ονειρευόταν  άγουρα βατόμουρα και χρώματα και ήχους, σαν από φυσαρμόνικα.
Τη δεύτερη φορά που την είδε, ένα σύννεφο, μαύρο, βαρύ, ετοιμαζόταν να ξεσπάσει τη μανία του πάνω απ’ την πόλη. Αστραπές και σκοτεινιά. Από το μπαλκόνι, τραβούσε φωτογραφίες το σκοτεινιασμένο τοπίο, ώσπου ξάφνου, μια φλόγα ανέμελη, πλημμύρισε τη σκοτεινιά με φως. Να την πάλι, περπατούσε στην άκρη του δρόμου! Απέμεινε να την κοιτάζει, άρχισε να βρέχεται, ο φακός της φωτογραφικής μηχανής του θάμπωσε, το βλέμμα του γέμισε κόκκινο και, πριν σκεφτεί καν να τη φωτογραφίσει, εκείνη χάθηκε πάλι στη στροφή.
Βδομάδες πέρασαν. Εκείνος περίμενε, μήπως την πετύχει κάπου ξανά – μα ποια ήταν; Είχε όμως χειμωνιάσει, οι πεζοί ήταν πια λιγοστοί κι εκείνη δεν φαινόταν πουθενά.  Η κοπέλα με τα φλογάτα μαλλιά τού είχε γίνει μανία – ή μήπως την είχε φανταστεί, μήπως αυτό το ξωτικό δεν είχε υπάρξει ποτέ;
Την άνοιξη, πήγε με φίλους μια εκδρομή στο γειτονικό βουνό. Έχοντας τον εξοπλισμό τους, ξανοίχτηκαν στον καθαρό αέρα και στο φρέσκο πράσινο. Ακολούθησαν ένα μονοπάτι. Ένα γαϊδουράκι ήταν δεμένο. Το φωτογράφισε. Συνέχισαν την πορεία τους, όλο και πιο βαθιά στο δάσος και, κάποια στιγμή, διασταυρώθηκαν με μια άλλη ομάδα. Αδύνατο… δεν πίστευε στα μάτια του – ήταν εκεί, ανάμεσά τους, η κοπέλα που του είχε πάρει το νου. Πολύχρωμα ρούχα και κόκκινα μαλλιά, σε πλήρη αντίθεση με το πράσινο γύρω τους.
Ήθελε τόσο να πάει να της μιλήσει! Αλλά τι να της πει; Ξαφνικά δεν ένιωθε καθόλου σίγουρος για τον εαυτό του, ένιωθε άσχημος σαν σκιάχτρο μπροστά στην ομορφιά της.
Οι φίλοι του έκαναν την αρχή, γνωρίστηκαν οι δυο ομάδες μεταξύ τους. Εκείνη τον πλησίασε και του χαμογέλασε. Η μετέπειτα πορεία τους είχε αρχίσει. Τη ρώτησε το όνομά της. «Μόιρα» του είπε. Για κείνον, ο τόνος ήταν λάθος. Το όνομά της θα έπρεπε να είναι Μοίρα.


2.Η διαθήκη του μπάρμπα Μάνθου

Εκείνη την ηλιόλουστη ημέρα, το μικρό αφράτο σύννεφο, ταξίδευε απαλά στον γαλανό ουρανό σπρωγμένο από το ανάλαφρο αεράκι… απολαμβάνοντας τη διαδρομή πάνω από την καταπράσινη κοιλάδα, τα χωριουδάκια, τις πολιτείες, τα βουνά, τα ποτάμια….
Σ΄ αυτό το συγκεκριμένο μέρος προσπαθούσε να χασομερίσει όσο μπορούσε περισσότερο, γιατί το γοήτευε η θέα του μεγάλου περιποιημένου αγροκτήματος με το μικρό αγροτόσπιτο στην άκρη, τις δυo πελώριες κουκουναριές, την μεγάλη μπροστινή αυλή, το στάβλο, το κοτέτσι, το σκιάχτρο που ανέμιζε τα απλωμένα χέρια του καταμεσίς του  λαχανόκηπου , τις βραγιές με τα κηπευτικά και τα μυρωδικά, τον ξύλινο φράχτη του….
Δεν χόρταινε να κοιτάζει το σύννεφο αυτό το αγρόκτημα, που με αγάπη και περισσή φροντίδα, έσκαβαν, φύτευαν, πότιζαν, ξεχορτάριαζαν ο μπάρμπα Μάνθος και η γυναίκα του η κυρά Φρόσω.
Ο μπάρμπα Μάνθος από το χάραμα μέχρι τη δύση του ήλιου είτε δούλευε στη γη του, είτε φόρτωνε το γαϊδουράκι του, τον δουλευτή του όπως τον έλεγε, με  καλάθια γεμάτα φρέσκα ζαρζαβατικά, αυγά, βότανα και μέλι και τριγυρνούσε στα γύρω χωριά και τις κοντινές κωμοπόλεις για να πουλήσει την πραμάτεια του.
Καλοκάγαθος και αγαπητός σε όλους ο μπάρμπα Μάνθος, ποτέ δε βαρυφόρτωνε το γαϊδουράκι του, το πρόσεχε και του καλομιλούσε, εκείνο πότιζε πρώτα και μετά έπινε ο ίδιος νερό και όταν κουρασμένοι και οι δυο γυρίζανε  πριν βραδιάσει πίσω στο σπίτι, πρώτη δουλειά του μπάρμπα Μάνθου  ήτανε να το ξεφορτώσει , να το οδηγήσει στο στάβλο όπου του έβγαζε το σαμάρι, του έβαζε μπόλικο φρέσκο άχυρο στο παχνί του, το χαϊδολογούσε σιγοκουβεντιάζοντάς του «μπράβο δουλευτή μου , καλά τα πήγαμε σήμερα …» ύστερα του πρόσφερε στη χούφτα του πότε ένα – δυό δροσερά καρότα, πότε μήλα και κάποτε κάποτε τα αγαπημένα του βατόμουρα που μάζευαν ένα-ένα οι γιοί του, από τη ρεματιά στην άκρη του κοντινού λόφου.
Ξαφνικά, ακούστηκε ο ήχος της φυσαρμόνικας, και το σύννεφο χαμήλωσε για να απολαύσει  τη μελωδία….
Κοίταξε προσεκτικά, ο μεγαλύτερος γιός έπαιζε στην παλιά φυσαρμόνικα το σκοπό του παιδικού τραγουδιού «Ή-τα-νε  έ-νας  γά-ι-δα-ρος με  με-γά-λα  αυ-τι-ά ….» και ο μικρότερος  χάιδευε τρυφερά την ασπριδερή μουσούδα  ψιθυρίζοντας τα λόγια του τραγουδιού στο γέρικο γαϊδουράκι, κι όταν τέλειωσε το τραγούδι , άπλωσε τη χούφτα του και το φίλεψε τ΄αγαπημένα του βατόμουρα….
Ο κυρ. Μάνθος και η κυρά Φρόσω είχανε από καιρό συγχωρεθεί και το κτήμα τώρα είχανε αναλάβει τα παιδιά τους τηρώντας πιστά το θέλημα των γονιών τους και κυρίως τον τελευταίο όρο της διαθήκης του μπάρμπα Μάνθου πού όριζε ρητά : « Παιδιά μου επιθυμία μου είναι το γαϊδουράκι , ο καλός δουλευτής και σύντροφος, που με τη βοήθειά του, κερδίζαμε το ψωμί μας  και ζούσε η φαμίλια μας, τα γεράματά του να τα περάσει ειρηνικά και γαληνεμένα στο στάβλο και στη σκιά της κουκουναριάς με χαϊδολογήματα και φιλέματα, όπως το είχα μαθημένο , την ευχή μου να έχετε και να ζήσετε καλά και τίμια  όπως ζήσαμε εγώ και η μάνα σας»……..

3.Εν ρίπη οφθαλμού

Όσο πλησιάζω στην πλατεία, οι δυο λωρίδες γεμίζουν με μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα. Πιο γρήγορα θα πήγαινε κανείς με  γαϊδουράκι. Μάλιστα ένα λεωφορείο -φυσαρμόνικα βρήκε να χαλάσει στη διαδρομή, ανάβει προειδοποιητικά τα φώτα του και οι επιβάτες ξεχύνονται, τρέχοντας προς στον πιο κοντινό σταθμό του μετρό.
Στον ουρανό το ένα σύννεφο κυνηγάει το άλλο. Κάτι μου θυμίζει, κάπου με πάει... Αχ ναι ! Ήταν πέρυσι, είχαν έρθει στο σπίτι μας ο ανιψιός μας με τη φιλενάδα του. Ήταν για μας μια πρώτη γνωριμία αν και μας είχε δείξει πολλές φωτογραφίες. Μια ψηλή κοπέλα, ξανθιά και λίγο κοκκαλιάρα. Καθώς της άρεσαν οι λέξεις και τα βιβλία αμέσως έδεσε μεταξύ μας μια φιλία. Ο ανιψιός μας ο Άκης έπαιζε κιθάρα και ζωντάνευε γνωστούς σκοπούς. Το τραγούδι μας ένωνε και θυμάμαι όταν άρχισε η Λένα « Το σύννεφο έφερε βροχή », της ήρθε μια συγκίνηση και μ' έσφιξε στην αγκαλιά της. Είχα φτιάξει μια τάρτα με βατόμουρα και σ' όλους άρεσε. Ηχούν ακόμα τα ωραία της λόγια.
Μα πώς μου' ρθε; Πού σε θυμήθηκα; Νερό έχει κυλήσει από τότε... Τα χαλάσατε κάπως απότομα και δεν ξεχνώ τη βαθιά στενοχώρια που ένιωσα. Εκείνη θα ‘φευγε στην Κρήτη και θα συνέχιζε τις σπουδές της.
Κυλιομένη κατηφόρα προς τα έγκατα του σταθμού. Ψάχνω το εισητήριό μου και το χτυπάω στο μηχάνημα. Συνωστισμός στην αποβάθρα. Το τρένο ακινητοποιείται μέσα σ' ένα σφύριγμα φρένων. Ανεβαίνω και στέκομαι στη μέση πιασμένη στην μπάρα. Ξαφνικά το μάτι μου πέφτει παραδίπλα σε μια σιλουέτα ψηλή, το βλέμμα κρυμμένο πίσω από μεγάλα γυαλιά ηλίου. Ένα κρικάκι στο ρουθούνι. Τα χείλια βαμμένα με χρώμα βατόμουρο. Ο διπλανός μου τη μισοκρύβει. Διακρίνω μια βαθιά θλίψη στο πρόσωπό της. Τα μαλλιά της ανασηκωμένα άκομψα σαν σκιάχτρο. Με διαπερνάει ένα ρίγος. Μοιάζει να μην έχει βρει τη σειρά της και να γύρισε στην άπονη πρωτεύουσα.
Πριν προλάβω καλά -  καλά να συνέρθω, το τρένο σταματά και οι πόρτες ανοίγουν διάπλατα. Η κοπέλα ρουφιέται μέσα στο κύμα των επιβατών. Μια τελευταία κοκκινάδα της μπλούζας της στο γυμνό της ώμο. Κι ύστερα η ταχύτητα που τα σβήνει όλα.
Το σύννεφο έφερε βροχή... 

4.Ασημάκης το « βλοημένο»

Από νωρίς το πρωί άρχισε να ρίχνει ασταμάτητα δυνατή βροχή, ο ουρανός είναι σκεπασμένος με μαύρα σύννεφα και ένας δυνατός άνεμος φυσάει σφυρίζοντας….
Με τέτοιο καιρό, ξέρω καλά πως θα μείνω προφυλαγμένος στον στάβλο μου, να μασουλάω άχυρο και κριθάρι και να σκέφτομαι πόσο τυχερός είμαι….
Γεννήθηκα πριν μερικά χρόνια, στον προχειροφτιαγμένο στάβλο ενός αγροτόσπιτου και μόλις ξημέρωσε  η αγρότισσα γεμάτη χαρά, φώναξε τα παιδιά της και είπε:
« Κοιτάξτε!!! Το βράδυ γεννήθηκε αυτό το όμορφο γαϊδουράκι !!! Ασημόγκριζο με λευκό γύρω στα μάτια, λευκή μουσούδα και κοιλιά» !!!  Τα παιδιά , με λάτρεψαν και με ονομάσανε Ασημάκη !!
Όμως ήτανε πολύ φτωχοί και δεν μπορούσανε να με κρατήσουν έτσι, μόλις μεγάλωσα λίγο, με πουλήσανε σ΄ ένα ζευγάρι ηλικιωμένων που με φροντίζανε και με αγαπούσανε, αλλά μετά από λίγο καιρό, κατάπεσαν και αναγκαστήκανε να με πουλήσουνε ….
Αυτή τη φορά βρέθηκα σ΄ ένα λιοτρίβι…. ολημερίς ζεμένος γύριζα γύρω-γύρω τις μυλόπετρες που συνθλίβουν ελιές , το βράδυ κατάκοπος και ζαλισμένος ξαπόσταινα και το άλλο πρωί πάλι τα ίδια…Κάποια μέρα, το σχοινί που ήμουνα δεμένος, λύθηκε και τότε αποφάσισα να φύγω, να βρω αλλού την τύχη μου…
Περιπλανήθηκα στο δάσος αρκετό καιρό, όμως ήμουνα μαθημένο να ζω με ανθρώπους ….  ώσπου μια μέρα βρέθηκα μπροστά σένα ψηλό μαντρότοιχο σκεπασμένο με βατομουριές.
Άρχισα να τρώω με βουλιμία τα ζουμερά βατόμουρα και τότε ακριβώς συναντήθηκα με την αδελφή Αγάθη. Αφού με περιεργάστηκε προσεκτικά, με χάιδεψε και με οδήγησε μέσα στον περίβολο του μοναστηριού !!! Αμέσως με περιτριγυρίσανε και οι άλλες μοναχές της αδελφότητας και η ηγουμένη είπε :« Ο Κύριος μας το έστειλε, το βλογημένο, ας το φροντίσουμε γιατί φαίνεται πως περιπλανιέται καιρό….»
Με φροντίσανε με αγάπη , με περιποιηθήκανε κι εγώ  κουβαλούσα τα ψώνια τους από το χωριό, όμως δεν πέρασε πολύς καιρός και μια μεγάλη συμφορά ανάγκασε τις μοναχές να εκκενώσουν βιαστικά το μοναστήρι, γιατί έπιασε φωτιά το δάσος και κινδύνευε η ζωή τους….
Με φορτώσανε βιαστικά  με τα ιερά σκεύη και τις πολύτιμες εικόνες και όταν φτάσαμε κάτω στο πλάτωμα, με ξεφορτώσανε και με αποχαιρετήσανε με βουρκωμένα μάτια, «΄Αντε στο καλό βλοημένο…. την προστασία του Κυρίου να έχεις, πήγαινε στο ποταμάκι κάτω στον κάμπο να σωθείς….»
΄Ετσι έκανα. Εκεί με βρήκανε κάτι παιδιά, ξυπόλητα και βρώμικα κι άρχισαν να παίζουν μαζί μου, να με τραβολογούν, να με χτυπάνε, με δέσανε με μια σκληρή τριχιά που με πλήγωνε και με πονούσε,   διψούσα και πεινούσα, ώσπου κάποιοι εθελοντές ήρθανε και με λυτρώσανε από αυτό το μαρτύριο….
Με μεταφέρανε εδώ, που βρήκα εκτός από φροντίδα  και αγάπη, την ικανοποίηση να δίνω χαρά με τη σειρά μου σε παιδάκια που έχουνε προβλήματα υγείας, τα κάνω βόλτα στη ράχη μου και είμαι τρισευτυχισμένος να κοιτάζω τα λαμπερά τους μάτια και τα χαμογελαστά τους πρόσωπα!!!
Μαζί με το σκιάχτρο που βρίσκεται στο διπλανό λαχανόκηπο, απολαμβάνουμε συχνά τον ήχο της φυσαρμόνικας που ξεχύνεται από τα ανοιχτά παράθυρα, μαζί με τα γέλια και τα τραγούδια των παιδιών και τότε, αισθάνομαι πραγματικά ότι είμαι το πιο ευλογημένο και ευτυχισμένο γαϊδουράκι στον κόσμο!!!

5.H ευχή

Πάλι θα γίνω μούσκεμα, σκέφτηκε το σκιάχτρο!!!!!
Μαύρα σύννεφα σκέπασαν τον ουρανό.
Θεέ των ανθρώπων, κάνε να γίνω αληθινό αγόρι, να μπορώ να πηγαίνω στο βουνό καβάλα στο γαϊδουράκι μου να μαζεύω βατόμουρα για τη μανούλα μου, όπως ο Γιαννάκης  κι εγώ  θα σου παίζω φυσαρμόνικα για όλη η μου τη ζωή!!!!

6.Όταν ο Σωκράτης (ξανά)απολογήθηκε!

Με κατηγορείτε, ότι το δαιμόνιο μου έχει την μορφή θεϊκού οιωνού και δεν διαφέρει από άλλα θεϊκά σημάδια που χρησιμοποιούν οι μάντεις, όπως τα σπλάχνα των ζώων στις θυσίες.
Δεν είναι έτσι, αλλά άντε τώρα εγώ να σας πείσω!
Με ρωτάτε επίσης τι ποινή θα επέβαλα στον εαυτό μου.
Αφού λοιπόν μου προσδίδετε μαντικές ικανότητες, θα σας ενημερώσω για τα μελλούμενα αυτού του τόπου όπως τα βλέπω, και σας εκλιπαρώ να με καταδικάσετε σε θάνατο δίνοντας μου αυτό το καταραμένο και θεόπικρο κώνειο να το καταπιώ, να ησυχάσω.
Λοιπόν το έθνος που θα ακολουθήσει σε αυτήν την πανέμορφη γη, θα είναι ένα έθνος επηρμένο, που θα το κυβερνάνε 300 ανάξιοι. Το έθνος αυτό θα πετάει στο κεφάλι κάθε ξένου ότι «όταν οι ξένοι, έτρωγαν άγρια βατόμουρα, βελανίδια και χουρμάδες, αυτοί έχτιζαν Παρθενώνες», χωρίς να συμπληρώνουν όμως, ότι για να φτάσει αυτός ο ξένος στον Παρθενώνα που θα χτίσει ο Περικλής, δεν θα βρίσκει μέσο, γιατί, από το τρενάκι του δήμου μέχρι λεωφορεία -φυσαρμόνικες, θα είναι όλα σε μόνιμη απεργία.
Ενώ μαύρα σύννεφα θα σκεπάζουν τον τόπο, οι ανάξιοι απόγονοι μας θα την δουν Ωνάσηδες (κάτι σαν τον πεντακοσιομέδιμνο της εποχής μας) και θα ξοδεύουν και θα τρώνε με μανία μελλοθανάτου.
Όταν κάποια στιγμή θα φτάσει σε αυτήν την χώρα του παραλόγου, ένα παράξενο τρίο χαμηλοϋπαλληλίσκων από κάποιες χώρες που θα τους δανείσουν και θα ζητήσουν πίσω τα δανεικά, θα τους ονομάσουν σκιάχτρα που ήρθαν να τρομάξουν τον λαό τους, και θα τους ρίξουν όλες τις ευθύνες για την κατάντια τους, ενώ θα την πέσουν σαν κοράκια στα σκιάχτρα, αλλά το τρίο δεν θα τους κάνει την χάρη να σκιαχτεί και θα τους πει:
-that’s enough και shut up! Στρωθείτε στην δουλειά αν θέλετε να ζήσετε και μην κάνετε σεισάχθεια όνειρα.
Αν δεν σας αρέσει, τα παράπονα στον.....Σόλωνα!
Όταν δε, ένας γενειοφόρος φιλόσοφος, και πολιτικός οικονομολόγος θα τους πει "στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του και από τον καθένα σύμφωνα με τις ικανότητές του" αυτοί θα διαβάσουν μόνο το πρώτο κομμάτι της φράσης και θα βάλουν σκοπό της ζωής τους να ικανοποιήσουν μόνο τις δικές τους ανάγκες χωρίς να νοιάζονται για τον διπλανό τους, γιατί, ποιος ....χέστηκε για τον διπλανό του.
Για τις ικανότητες ούτε λόγος σε αυτήν την χώρα που θα είναι η συνέχεια μας.
Σε αυτήν την χώρα που θα αργήσει να κατέβει από τα συμπαθέστατα γαϊδουράκια, καθότι θα μεσολαβήσουν αιώνες σκοταδισμού και σκλαβιάς, θα γίνει του .....Καγιέν και της Μερσεντέ το κάγκελο μόλις εμφανιστούν στην πιάτσα οι πιστωτικές κάρτες, και τα εoρτοδιακοποδάνεια.
Και ενώ ένας περίεργος τύπος της εποχής τους (Μέρφυ θα τον λένε θαρρώ) θα επιμένει να τους λέει: "αν όλα τα οχήματα έρχονται κατά πάνω σου.....είσαι σε λάθος λωρίδα", αυτοί δεν θα αλλάξουν λωρίδα αλλά όχημα!
Γι αυτό, σιγά μην κλάψω, σιγά μην παρακαλέσω για επιείκεια.
Κώνειο και πάλι κώνειο, και ας έχω και .....ευαίσθητο στομάχι, διότι δεν είναι δυνατόν να συνεχίσω να ζω γνωρίζοντας με τις μαντικές ικανότητες που μου προσδίδετε, σε τι κατάντια θα βρεθεί αυτή η χώρα που θα ονομάζεται Ελλάδα.

7.Το ξεχασμένο γαϊδουράκι

Μόνο κι έρημο το  γαϊδουράκι
στενάζει που χει μείνει μπακουράκι
με το φορτίο του ασήκωτο βαρύ
πως δεμένο το ξεχάσανε θαρρεί.
Το σκιάχτρο απέναντί του θλιβερό
εκεί να πέσει του είναι τυχερό
καθώς ο άνεμος φυσά και το κουνάει
και ο βοριάς επάνω του λυσσομανάει.
Λες να ‘χει όμοια με κείνο τύχη;
του ανέμου οι δυνατοί οι ήχοι
το τρομάζουν και ανήσυχο κοιτάει
μια λύτρωση μονάχα αποζητάει.
Γουργουρίζει η κοιλιά του απ’ την πείνα
και να φτάσει τα βατόμουρα εκείνα
προσπαθεί μα είναι δύσκολο γι αυτό
βγάζει δάκρυ πονεμένο και καυτό.
Ένα σύννεφο τρομαχτικό και λάβρο
τον ουρανό τον έχει βάψει μαύρο
έτσι κι αρχίσει τώρα η βροχή
πόση ακόμη του απομένει αντοχή.
Στο ρυάκι νερό γάργαρο κυλάει
μα δεν φτάνει και κρυφοπαρακαλάει
να λυνόταν  το σχοινί του μ’ ένα  θάμα
να λάβει τέλος το δικό του δράμα.
Το ένα αυτί του ολόρθο το τεντώνει
μια φυσαρμόνικα που παίζει σαν αηδόνι
είναι γι αυτό ανακούφιση μεγάλη
από τη δύσκολη του θέση θα το βγάλει.
Ότι έρχεται σιμά του  το γνωρίζει
το αφεντικό του παίζοντας ανηφορίζει
θα ξεφορτώσει  το φορτίο το βαρύ 
κι αλαφρωμένο επιτέλους θα χαρεί.
Στο στάβλο με νερό θα ξεδιψάσει
και τρώγοντας σανό θα ησυχάσει
κι όταν εκείνο να ξεκουραστεί πλαγιάζει
ας κάνει τότε μπόρα και βροχή κι αγιάζι.
Η λαχτάρα η σημερινή κι η αγωνία
καθώς  θα ‘χει κουρνιάσει στη γωνία
θα ξεχαστεί  και ξημερώνοντας  η μέρα
με γκάρισμα  θα πει την καλημέρα.

8.Ο μονόλογος της κουτσομπόλας


…….. Τι λες χρυσή μου. Δεν το πιστεύω. Ίδια ηλικία έχετε μ’ αυτήν; Αυτή αγάπη μου φαίνεται τουλάχιστον 10 χρόνια πιο μεγάλη από σένα!!! Προχθές, που λες την συνάντησα. Μαύρα χάλια!!! Ζάρωσε η μούρη της  σαν πλισές. Κρίμα τις πανάκριβες κρέμες που βάζει. Είναι κινητή δυσφήμηση της Dior!!! Άσε που συρρικνώθηκε από τις δίαιτες!!! Λες και μπήκε στο πλύσιμο. Ήθελα να ‘ξερα δεν το καταλαβαίνει;  Καλά κάνουμε εμείς και τρώμε. Τα ρούχα της κρέμονται  πάνω της σαν να είναι σκιάχτρο. Και νομίζει ότι ντύνεται με άποψη!!! Μη χέσω… Αυτήν παιδί μου άμα την συναντήσει το σύννεφο αρχίζει να βρέχει γιατί του ‘ρχεται να κλαίει!!!. Είναι η λύση στην ανομβρία. Και μην σου πω για το υφάκι της. Εκατό καρδιναλίων. Να της πέσει η μύτη κάτω δεν θα σκύψει να την πιάσει…  Δεν σου είπα και το άλλο. Με κάλεσε να πάω για τσάι στο σπίτι της την Τετάρτη στις 5.  Five oclock  που λένε και οι Άγγλοι. Κάθε Τετάρτη, λέει, καλεί τις φίλες της και τους φτιάχνει τούρτα βατόμουρο. Ήξερε και στο χωριό της την τούρτα βατόμουρο; Τα βατόμουρα τα έτρωγε όταν πήγαινε να αρμέξει για να ξεχάσει την πείνα της!!!  Οι φίλες της όλες καρακαηδόνες σαν εκείνη. Σιγά μην πάω.  Δεν σπάω το πόδι μου καλύτερα!!! Εγώ να ρίξω το επίπεδό μου να κάτσω στο ίδιο τραπέζι με κείνες για τσάι; Ας γελάσω!!! Απ’ ότι ξέρω κρατάει το παιδί της μικρής της κόρης από το πρωί που πάει για δουλειά  μέχρι αργά το απόγευμα που σχολάει. Και το έχουν κάνει γαϊδουράκι σκέτο. Τέτοιο κακομαθημένο παιδί δεν έχουν ξαναδεί τα μάτια μου... Η γκρίνια του ανεκδιήγητη...  Κακορίζικο παιδί!!! Όταν αρχίζει το κλάμα νομίζεις ότι σφυράει στο τύμπανό σου φυσαρμόνικα που κόλλησε στις ψηλές νότες. Δεν σταματάει το γρουσούζικο αν δεν του κάνουν τα χατήρια. Αλλά από πού να πάρει το  έρμο παράδειγμα.  Αυτοί μικροί μεγάλοι είναι τα ίδια σκατά… Ο άντρας της καλός μαλάκας κι αυτός!!! Τον κάνει ότι θέλει. Πετάει ο γάϊδαρος; Πετάει… Ούτε ψήφο δεν έχει ο φουκαράς. Ο γαμπρός της ο ένας χαϊβάνι, ο άλλος μαλακοπίτουρας!!! Οι κόρες της εκτός από κακάσχημες και ανορεκτικές είναι και κρύες .
Πριν παντρευτεί η μικρή τι να σου λέω. Βίος και πολιτεία!!! Όχι ότι η μεγάλη ήταν καλύτερη, κι αυτή του σχοινιού και του παλουκιού ήταν, αλλά τέλος πάντων …. Και έχουν το θράσος να μεγαλοπιάνονται κιόλας!!! Επειδή έπιασαν δυο δεκάρες στο χέρι τους νομίζουν πως κάτι έκαναν. Όταν ξέραιναν το σκατό τους και το έκαναν παξιμάδι το ξέχασαν.  Αααχ… καλά τα έλεγε η μάνα μου «έκανε η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο».
Πω  πω!!! Πέρασε η ώρα και θα μου καεί το φαγητό…..
Σ΄αφήνω. Αν μάθεις κανένα  νέο πάρε με τηλέφωνο ότι ώρα και νάναι. Δεν ενοχλείς κανέναν. Θα τα πούμε, γειά.


9.Η Τασούλα τσομπάνης

  
 Η Τασούλα ένα δροσερό κορίτσι απ’ ένα βορεινό χωριό της Κοζάνης
Σπούδασε Ισπανική φιλολογία σε εσωτερικό κολέγιο στην Θεσσαλονίκη μετά από πολλές αντιρρήσεις του πατέρα της.
 Η πόλη αυτά τα χρόνια που ήταν φοιτήτρια την μάγεψε μα η εντολή του πατέρα ήταν αμετάκλητη. Aν δεν διοριστείς σαν καθηγήτρια δεν έχεις να πας πουθενά!
Προτιμώ να σε ταιζ’ με τις προβάτες   σπίτ’  παρά να μ’ τσουρτσουδεύει’ στ’ Σαλονίκ.
Εδώ και τρία χρόνια δεν είχε αφήσει φροντιστήριο και ιδιωτικό εκπαιδευτήριο που να μην είχε στείλει βιογραφικό από παντού η απάντηση ήταν αρνητική. Μάταια προσπαθούσε να βρει μια δουλειά να ξεφύγει λίγο απ’ το χωριό και απ’ τον καταπιεστικό πατέρα της !
Τελευταία της ελπίδα , μια αγγελία που είδε στην εφημερίδα για τσομπάνης. Ούτε που τον φανταζόταν όταν την πήραν τηλέφωνο  να περάσει για συνέντευξη ότι θα έπαιρνε τη δουλειά.
Κέρδισε την δουλειά μόνο με την προφορά της ξεγέλασε τον κτηνοτρόφο ότι γνώριζε από ζώα βασιζόμενη στους δικούς της που θα της έδειχναν τα πάντα.
Σίγουρα εξάσκηση στα Ισπανικά δεν θα’ κανε με τα πρόβατα αλλά θα γλίτωνε απ’ την καθημερινή γκρίνια του πατέρα της και αυτό ήταν το κυριότερο.
Ειδοποίησε τον βοσκό του χωριού να τον συναντήσει για το 1ο μάθημα.
Ο Κίτσος ήταν παλιός συμμαθητής της στο δημοτικό ένα τρελόπαιδο σωστό πειραχτήρι που πάντα την γλυκοκοίταζε και δεν της χαλούσε χατίρι για κείνην ήταν ένας «χωριάτης». Μα αυτή τη στιγμή ήταν ο καταλληλότερος να της δείξει τα βοσκοτόπια και τα μυστικά του.
-Να’ ρθω με τα’ αγροτικό την ρώτησε στο τηλέφωνο?
-Όχι, μυρίζει κοπριά!, του απάντησε χωρίς να σκεφτεί γιατί τον είχε φωνάξει.
Όταν τον είδε πάνω στον Μπουρίκο το γαϊδουράκι  του με Gps της ήρθε ταμπλάς.
-Ανέβα κοκόνα μου να σε πάω όπου γουστάρεις κ’ αγπάς!
Πάνω στον Μπουρίκο η Τασούλα δεν αισθανόταν άνετα ξίνισε τα μούτρα της στην αρχή αλλά σιγά σιγά  η επαφή με τον Κίτσο της έβγαζε όλα τα βουκολικά ένστικτα. Εκείνος κολλημένος επάνω της σαν βεντούζα της έδειχνε τα βοσκοτόπια.
 Όταν πέρασαν κοντά απ’ ένα σκιάχτρο γυρίζει και της λέει:
-Κοίτα πως σου μοιάζει αυτό και έσκασε στα γέλια!
Εκείνη έσφιξε τα χείλη για να μην τον βρίσει και έσκασε ένα σφιγμένο χαμόγελο.
Τα περισσότερα καλλιεργημένα  χωράφια είχαν ένα σκιάχτρο για να φοβούνται τα πουλιά να μην τρων τους σπόρους.
Αφού περιηγήθηκαν σ’ όλη την περιοχή και την συμβούλεψε για τα καλύτερα βοσκοτόπια της πρότεινε να πάνε να μαζέψουν βατόμουρα σ’ ένα μέρος που γνώριζε.
Κάθισαν και απολάμβαναν τα βατόμουρα σ’ ένα υψωμένο βράχο που έβλεπε κάτω όλο το χωριό!
Η Τασούλα είδε τον Κίτσο να βάζει το χέρι του στην τσέπη του παντελονιού του και  σκέφτηκε ψάχνει την φυσαρμόνικα να παίξει για μένα!
Ο Κίτσος έβγαλε ένα iphone4 να της δείξει  το application  και ‘κείνη έμεινε κάγκελο!
Τσεκ μυ σιν ! του είπε με ειρωνεία.
Τα σύννεφα στον ουρανό άρχισαν να πυκνώνουν ξαφνικά σκοτείνιασε ο ουρανός και άρχισε να ψιχαλίζει.
-Πάμ’ στον αχυρώνα μ’ κοκόν’ μ θα γίνουμε μούσκεμα!
Εκεί θα σου δείξ΄ πως θα πιαν’ ς τα μαστάρια ν’ αρμέγεις!

10.Την ώρα που έδυε ο ήλιος!!!!

Σε λίγο ο  ήλιος θα έβαφε κόκκινο τον ορίζοντα!!!!
Ήλιε μου, εσύ που τα βλέπεις όλα από ψηλά, φέξε να βρω τον σωστό δρόμο!!!!
Μάζεψε σιγά σιγά τα πράγματά του, πέρασε η ώρα!!!!
Κάθε μέρα οι ίδιες κινήσεις δύο χρόνια τώρα, από τότε που αγόρασε αυτό το γαϊδουράκι και γυρίζει από χωριό σε χωριό πουλώντας μικροπράγματα!!!!!!
Φόρτωσε τον κυρ-Μέντιο με τα μπαούλα του και ξεκίνησε παίζοντας τον ίδιο γνώριμο σκοπό!!!
Πως πέρασαν τόσα χρόνια;
Σαν να ήταν χθές ακόμη που όλη η οικογένεια μαζί χόρευε και γελούσε με αυτόν τον σκοπό!!!!!!
Σε ένα από τα ταξίδια του , ο πατέρας του, είχε φέρει μια φυσαρμόνικα!!!!!!
Είχε μάθει κι έπαιζε ένα πολύ ωραίο τραγουδάκι ο πατερούλης του!!!!!!
Η μανούλα του σιγοτραγουδούσε και αυτός μαζί με τις μικρές του αδελφές χόρευαν!
Δεν κατάλαβε σε τι έφταιξαν και έπαθαν τέτοιο κακό!!!!
Πότε και γιατί πήραν τον πατέρα τους στα τάγματα εργασίας;
Πότε και γιατί βρέθηκαν με ότι φορούσαν και ότι μπορούσαν να κουβαλήσουν στην προκυμαία;
Μπρος η μάνα κρατώντας από το χέρι τις δυο μικρότερες αδερφές του και πίσω αυτός κρατώντας με το ένα χέρι τον μπόγο με τα ρούχα και με το άλλο τη φυσαρμόνικα που του έδωσε ο πατερούλης του , την ώρα που τον έπαιρναν μακριά τους!
Ούτε κατάλαβε πως βρέθηκε στο νερό!
Πάει ο μπόγος των ρούχων, αλλά κρατάει γερά την φυσαρμόνικα, δεν την αφήνει για να κολυμπήσει!!!!
Ένα χέρι τον τράβηξε και τον πέταξε σαν βρεγμένο γατί μέσα στο καράβι, σε ένα άλλο όμως καράβι!!!
Την έλεγαν το σκιάχτρο!
Δεν είχε πια όνομα!!!
Από τότε που πάντρεψε τα κορίτσια και τραβήχτηκε στην άκρη του χωριού σε μια παράγκα , έτσι την φώναζαν!!
Έβγαινε κάθε απόγευμα , όταν έβαφε ο ήλιος κόκκινο τον ορίζοντα!
Θυμόταν άλλες εποχές, μακρινές, χαρούμενες!
Τότε που πήγαιναν όλοι μαζί με το καραβάκι τα καλοκαίρια στο εξοχικό τους , στο Κορδελιό!
Γίνονταν ένα με αυτούς που δούλευαν στα χωράφια τους!
Τα παιδιά χάνονταν για ώρες στο δάσος για να μαζέψουν βατόμουρα να τους φτιάξει το αγαπημένο τους γλυκό!!
Δεν τους εμπόδιζε η θρησκεία , ούτε η κοινωνική τους θέση να είναι φίλοι όλοι μαζί!
Πως έγινε το κακό, ούτε που το κατάλαβε!!
Μεγάλος ο καημός της!!
Που να είναι το τζιέρι της, το γιαβρί της, ζει , πέθανε;
Ας το μάθει πριν κλείσει τα μάτια της!!!
Ήλιε μου, εσύ που τα βλέπεις όλα από ψηλά, φέξε να βρει τον σωστό δρόμο, αν ζει!!!
Αχ, χάνει τα λογικά της!
Τι είναι αυτό που ακούει;
Ο ίδιος σκοπός!
Τρέχει , σκοντάφτει, θέλει να μάθει , ποιος είναι αυτός που παίζει με την φυσαρμόνικα αυτόν τον σκοπό;
Αχ, χάνει τα λογικά του!
Τι είναι αυτό που κατεβαίνει από ψηλά, τυλιγμένο σε ένα σύννεφο σκόνης;
Ένα μαύρο σκιάχτρο!!!!
Θεέ και Κύριε!!!!!
 Τζιγιέρι μου, γιαβρί μου!!!!!!!
Ένας σωρός από ρούχα, τέσσερα χέρια, δυο καρδιές, δάκρυα, γέλια, όλα μαζί έγιναν κουβάρι και σωριάστηκαν στο χώμα!
Ο ήλιος τους χάιδεψε με μία αχτίδα , πριν πάει ήσυχος να πει στον πατερούλη τους, ψηλά στον ουρανό, ότι έφεξε καλά, βρήκαν τον δρόμο τους!!!


ΜΗ ΦΥΓΕΤΕ!!!
 Οι υπόλοιπες ιστορίες - παραμύθια στην αμέσως παρακάτω ανάρτηση....


29 σχόλια:

  1. καλημέρα..
    δείνω 3 βαθμούς στην 1-Μόιρα
    και 2 βαθμούς στην 5-η ευχή
    καλό σαβ/κο
    καλή επιτυχία σε όλους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ καλό μου Δελφινάκι.

      Διαγραφή
  2. Καλημέρα!!! Δυσκολεύτηκα πολύ να βαθμολογήσω...αλλά είπα να ξεκινήσω βαθμολογώντας...μήπως παρακινηθώ και συμμετάσχω στο επόμενο...Συγχαρητήρια σε όσους συμμετείχαν!!!!Πάμε...
    3βαθμοί στον Σωκράτη που (ξανα)απολογείται...επίκαιρα...
    2βαθμοί στην Μόιρα...έπιασε την ρομαντική χορδή μου...
    1βαθμό στην διαθήκη του μπάρμπα-Μάνθου...το να σκεφτεί το γαιδουράκι στην διαθήκη του...με συγκίνησε!!!
    Καλή επιτυχία σε όλους!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ πολύ. Την επόμενη φορά σε περιμένω να γράψεις κιόλας.

      Διαγραφή
  3. σε άφησα τελευταία επίσκεψη σήμερα στη βόλτα μου. Θα διαβάσω με προσοχή όλες τις ιστορίες και μετά θα βαθμολογήσω.
    πάω να απολαύσω ιστορίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εμπνευσμένες οι ιστορίες Φλώρα μου,
    μα θα διαβάσω και τις υπόλοιπες για την βαθμολογία !
    Σε φιλώ πολύ και σου εύχομαι καλό Σαββατοκύριακο :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με την ησυχία σου Λεβίνα μου.

      Διαγραφή
  5. γεια σου Φλώρα Σαββατοβραδο και εγω διαβάζω παραμύθια.........
    λοιπον επειδη εχω αδυναμια στα ποιηματα 3 βαθμους στο 16 και 2 στο 17 φιλακια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Σωτηρία μου. Κι από μένα καλό Σαββατόβραδο.

      Διαγραφή
  6. Καλησπερα φλωρα μου εχω διαβασει τις μισές ιστορίες..θα επανέλθω για τις υπολυπες... και θα ήθελα να σου πώ...μια που το θεμα σου ειχε την λέξη σκιάχτρο..μέσα αν εχεις χρόνο έλα στο μπλοκ μου....και πατησε επανω στο παραμύθι μου που βρίσκεται δεξια....εκεί θα διαβάσεις το δικό μου σκιάχτρο που γραφτηκε πρίν απο χρόνια ..και που εικονογραφησε η Μαρία η Βιλλιώτη...καλο σου βραδυ ...θα επανέλθω.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρούλα μου θα έρθω οπωσδήποτε. Ευχαριστώ που ασχολείσαι με τη δική μου τρέλα...

      Διαγραφή
  7. Φλώρα,θέλω να σε (ξανά)συγχαρώ για το παιχνίδι των 5λέξεων.
    Η αθρόα συμμετοχή των φίλων δείχνει ότι το αγάπησαν όλοι και δεν πρόκειται να πτοηθούν είτε πάρουν 20 είτε 0 βαθμούς.
    Οι φίλοι σου αγαπούν αυτό που κάνουν και θα συνεχίσουν να το κάνουν ελπίζοντας ότι και εσύ θα θα αντέξεις να το συνεχίσεις,γιατί είπαμε,θέλει πολλή δουλειά και μεράκι η ιστορία που ξεκίνησες.
    Φλώρα έχω πάθει πλάκα με τα κείμενα και τα ποιήματα των φίλων.
    Λυπάμαι που δεν μπορώ να μπομπουνίσω περισσότερους βαθμούς σε περισσότερους φίλους.
    Αλλά επειδή στην .......δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα(χα,χα) θα ψηφίσω δημοκρατικά και με....ανήσυχη την συνείδηση μου ότι αδικώ τους υπόλοιπους φίλους.

    Τελειώνω την φλυαρία και περνάω στην ψηφοφορία και την αιτιολογία της.

    1.Συγκινήθηκα με την τραγική κατάληξη του έρωτα του Αγησίλαου-σκιάχτρο προς την Λένα-βατομουριά στο κείμενο με τίτλο “Το Σκιάχτρο κι η Βατομουριά”(Νr11) και νομίζω ότι το μήνυμα που θέλησε να περάσει ο/η.....ήταν πως όταν αγαπάς πραγματικά και βαθιά όλα είναι πιθανά, και ότι ο πραγματικός έρωτας δεν πεθαίνει ποτέ.
    Βρίσκει τον τρόπο να......φυτρώσει ξανά!
    Κατάλαβα καλά;
    Όταν τελειώσει ο διαγωνισμός περιμένω διευκρινήσεις από τον/την........!(χα,χα)

    2.Δεν με άφησε ασυγκίνητη(βεβαίως,βεβαίως) και το ερωτικό βογκητό της Μόνικα στο ποίημα “Χωρίς Τίτλο” στο νούμερο 12,που παρασυρμένη από το πάθος ζητούσε από τον Γιάννη να τα δώσει όλα και .....κάτι παραπάνω. Κρίνοντας από τον τριζάτο σωμιέ ο Γιάννης ο τεχνίτης ανταποκρίθηκε πλήρως στις ακόρεστες ορέξεις της.
    Μου άρεσε η χιουμοριστική προσέγγιση του ασίγαστου πάθους της Μόνικας, και γνωρίζοντας τις δυσκολίες στην έμμετρη χιουμοριστική γραφή έκρινα πως η προσπάθεια της/του.....κρίνεται απόλυτα επιτυχής. Εύγε!

    3.Μου άρεσε πολύ η παράξενη αλλά τόσο ανθρώπινη ιστορία στο κείμενο 'Χωρίς Τίτλο” στο νούμερο18.
    Οφείλω να συγχαρώ τον/την για τον αβίαστο τρόπο ενσωμάτωσης των λέξεων κλειδιών στο κείμενο. Μοιάζει να τις είχε ανάγκη το κείμενο,και αυτό κρίνω ότι έχει την σημασία του.

    ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ
    3 βαθμούς στο 11 (Το Σκιάχτρο κι η Βατομουριά)
    2 βαθμούς στο 12 (Χωρίς τίτλο)
    1 βαθμό στο 18 (Χωρίς τίτλο)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστίνα μου ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Εγώ είμαι πρόθυμη να συνεχίσω για όσο έχουν κέφι και οι φίλοι μου.Να είσαι καλά να βαθμολογείς και να γράφεις.

      Διαγραφή
  8. Ηταν πολύ δύσκολο να αποφασίσω πως θα κατατάξω τις προτιμήσεις μου στα υπέροχα κείμενα που διάβασα. Το ένα καλύτερο απο το άλλο. Οι λογοτέχνες μας, μας δυσκόλεψαν πολύ αυτή τη φορά. Τελικά δίνω τους παρακάτω βαθμούς.
    τον βαθμό 3 στο Νο 4
    τον βαθμό 2 στο Νο 17
    τον βαθμό 1 στο Νο 2
    καλή επιτυχία σε όλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου ευχαριστώ πολύ που είσαι εδώ... και μας τιμάς με τη βαθμολόγησή σου.
      Φιλιά.

      Διαγραφή
  9. πολύ ωραίες ιστορίες! Αυτή τη φορά θα βαθμολογήσω κι εγώ μιας και δεν πήρα μέρος!
    Νο 1 --> 2
    Νο 5 --> 1
    Νο 10 --> 3
    καλή επιτυχία! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγησή σου Εβονίτα μου.
      Την άλλη φορά να γράψεις κιόλας.

      Διαγραφή
    2. θα το ήθελα και τώρα αλλά δεν τα κατάφερα! πρέπει να με εμπνέουν και οι λέξεις! χι χι.. :) φιλάκια!

      Διαγραφή
  10. Φλώρα ψηφίζω κι εγώ!!! Όλες οι ιστορίες υπέροχες. Με δυσκολία κατέληξα σε 3. Έκανα αυτό που πρότεινες με το χαρτί και κατέληξα να έχω 8 νούμερα σημειωμένα! Τα μείωσα στα εξής 3:
    3 βαθμοί στην ιστορία 11 (Το Σκιάχτρο κι η Βατομουριά)
    2 βαθμοί στην ιστορία 18 ("Μια ασυνήθιστη βροχή")
    1 βαθμό στην ιστορία 1 (Μόιρα)
    Καλή επιτυχία σε όλους!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ που βαθμολόγησες. Χαίρομαι που σου άρεσαν οι ιστορίες μας.

      Διαγραφή
  11. Ανώνυμος10:34 μ.μ.

    Διάβασα με ενδιαφέρον όλες τις ιστορίες με τόση διαφορετική έμπνευση. Άν και δυσκολεύτηκα, aποφάσισα να δώσω
    3 στο 20
    2 στο 4
    1 στο 22
    Μπράβο σε όλους!
    Chrysti

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ που βαθμολόγησες και που υπέγραψες τελικά ως Chrysti γιατί στους όρους αναφέρουμε ότι η βαθμολόγηση δεν πρέπει να γίνεται ανώνυμα

      Διαγραφή
  12. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΣΚΕΨΗ
    3 ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ 6
    2 ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ 14
    1 ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ 21
    ΦΙΛΑΚΙΑ!!!!!!!!1

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Ρένα μου που κατέληξες μετά από πολύ σκέψη και βαθμολόγησες.

      Διαγραφή
  13. Μεγάλο μπέρδεμα, αλλά νομίζω πως αποφάσισα..ε από χτες το παιδεύω..
    Λοιπόν 3 βαθμούς στο 19
    2 βαθμούς στο 9
    και 1 βαθμό στο 16
    Ήταν πάρα πολύ δύσκολο και μακάρι να μπορούσα να ψηφίσω κι άλλα!
    Καλό βράδυ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ. Να είσαι καλά να βαθμολογήσεις και στο επόμενο.

      Διαγραφή
  14. Όλες ήταν υπέροχες. Θα δώσω 3 βαθμούς στην 3
    2 βαθμούς στην 13 και 1 βαθμό στην 21! :)
    Καλημέρα Φλώρα μου, όμορφη ημέρα να έχεις! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ πολύ για τη βαθμολόγηση.

      Διαγραφή