Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Oι φίλες που έχασα


Νούμερο ένα: η φίλη μου Σ...
Με τη Σ... γνωριστήκαμε στα 18 μας στην πρώτη μας δουλειά.
Ήταν ένα πανέμορφο κορίτσι με μεγάλα όμορφα μάτια και πολύ γλυκό χαμόγελο.
Ήταν χαρούμενη πολύ ζωντανή και πολύ ερωτευμένη.
Ερωτευμένες τότε είμαστε όλες οι κοπέλες που δουλεύαμε σ' αυτήν την εταιρεία. Ο Δ/ντής, που είχε δουλέψει μερικά χρόνια στη Γερμανία  και είχε καταφέρει να πάρει την αντιπροσωπεία μιας μεγάλης γερμανικής εταιρείας στην Ελλάδα,  είχε εκπαιδευτεί καλά να γαβγίζει σαν σκυλί και γνώριζε καλά  ότι οι νεαρές κοπέλες έχουν αντοχή στη δουλειά και είναι ικανοποιημένες με μικρό μισθό.
Ωστόσο πάντα έδινε παραπάνω από ότι όριζε η συλλογική σύμβαση γιατί έπρεπε να δείχνει extra large.....
Ήρθαμε πολύ κοντά με τη Σ... επειδή όπως προανέφερα είχαμε την ίδια ηλικία, είχαμε μεγαλώσει και οι δύο μέσα σε μικροαστικές οικογένειες με αυστηρούς γονείς και βέβαια ως ερωτευμένες έπρεπε να είμαστε και αρραβωνιασμένες για να μην εκτίθεται η οικογένειά μας..... Τέτοιες βλακώδης αντιλήψεις είχαν οι γονείς μας τότε....
Σ' εκείνη την εταιρεία γίνονταν κάποια meeting για τους αντιπροσώπους και εμείς έπρεπε να είμαστε παρούσες ως οι διοικητικοί υπάλληλοι της εταιρείας και ως επιτελείο του Δ/ντή, συνοδευόμενες από τους φίλους ή αρραβωνιαστικούς μας , αφού ως εκεί επέτρεπε ο Δ/ντής. Οι παντρεμένες δεν είχαν θέση στην εταιρεία. Ήταν ζημιά όταν γεννούσαν και ήθελαν μειωμένο ωράριο επομένως μόλις παντρευόταν και εγκυμονούσαν απολύονταν.
Εκεί μέσα στη ζωντάνια των νιάτων μας γνωριστήκαμε και σαν ζευγάρια και κάναμε πολύ παρέα.
Μετά παντρευτήκαμε  και οι δύο κι εγώ έμεινα πρώτη έγγυος. Όμως δεν το φανέρωσα στην εταιρεία ώσπου έκλεισα τον 5ο μήνα και δεν μπορούσαν να με απολύσουν πλέον γιατί ο νόμος με υποστήριζε. Γέννησα με το καλό ένα αγοράκι και βέβαια ούτε λόγος για το μειωμένο ωράριο το οποίο κόπηκε πριν καν αρχίσει για να μη χάσω τη δουλειά μου. Σε λίγους μήνες μετά από μένα γέννησε και η φίλη μου η Σ... ένα γλυκύτατο κοριτσάκι. Σταμάτησε  όμως τη δουλειά γιατί δεν είχε κάποιον να της κρατήσει το παιδί.
Η φιλία μας  δεν σταμάτησε, άλλωστε είχαμε ακόμη ένα κοινό στοιχείο στις ζωές μας τα παιδιά μας. Βρισκόμασταν, βγαίναμε μαζί, ανταλλάσαμε επισκέψεις και νοιώθαμε και οι τέσσερις μεταξύ μας πολύ φίλοι.
Πέρασαν 2 χρόνια και η φίλη μου απέκτησε ακόμη ένα κοριτσάκι. Εγώ λόγω διαφόρων υποχρεώσεων δεν ήθελα να κάνω 2ο παιδί.  Στο μεταξύ τα παιδιά μας μεγάλωναν και όταν πήγαν και τα δύο παιδιά της στο σχολείο αποφάσισε να δουλέψει  μαζί με το μπαμπά της σε ένα μαγαζί  που είχαν με δερμάτινες βαλίτσες και τσάντες, έχοντας ένα ποσοστό μέσα στην επιχείρηση.
Εννέα χρόνια μετά τη γέννηση του πρώτου μου παιδιού αποφάσισα και έκανα ακόμη ένα αγοράκι. Όταν τους ανακοίνωσα ότι μάλλον είμαι έγκυος αμέσως μου ζήτησαν να μου βαφτίσουν το παιδάκι και να γίνουμε κουμπάροι.
Βέβαια δεχτήκαμε με μεγάλη χαρά και όταν το παιδί ήταν 6 μηνών είπαμε να το βαφτίσουμε. Τρεις ημέρες πριν τη βάφτιση με πήρε τηλέφωνο η φίλη  μου και μου είπε ότι πρέπει να μου πει κάτι πριν το μάθω από τον άντρα της. Ξαφνιάστηκα και τότε μου ανακοίνωσε ότι βρίσκονται στη διαδικασία διαζυγίου. Όταν τη ρώτησα τι συμβαίνει κόντεψα να σωριαστώ κάτω. Δεν είχα πάρει είδηση όλο αυτό το διάστημα γιατί εκείνη έκρυβε τα προβλήματα επιμελώς. Ξεδιπλώθηκε μπροστά στα μάτια μου μια εικόνα για τον άντρα της που δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ. Έπεφτε ξύλο αλύπητο, ήταν ένας άνθρωπος πολύ προβληματικός στη συμπεριφορά του και η κατάσταση μεταξύ τους είχε φτάσει στο απροχώρητο.
Οι γονείς της όταν έμαθαν τι συμβαίνει την παρότρυναν να χωρίσει και της υποσχέθηκαν πως θα την βοηθήσουν.
Τότε κάναμε πολλές κινήσεις μήπως τυχόν και τα ξαναβρούνε. Βγαίναμε μαζί έξω και προσπαθούσαμε να τους τα ξαναφτιάξουμε γιατί δεν είχαμε πειστεί απόλυτα για την τραγικότητα της κατάστασης.
Μάταια το γυαλί είχε ραγίσει.
Έγινε η βάφτιση και  ήρθαν και οι δύο μαζί σαν ζευγάρι. Σε λίγες μέρες εκείνος έφυγε από το σπίτι τους και δεν υπήρχε Σάββατο ή Κυριακή όταν έπαιρνε τα παιδιά που να μην έρθει στο σπίτι μας, και έκλαιγε υποσχόμενος πως αν εκείνη τον ξαναδεχτεί θα αλλάξει συμπεριφορά και  έδινε χίλιες ψεύτικες υποσχέσεις σε μας ενώ σε κείνη είχε εντελώς διαφορετική συμπεριφορά.
Παράλληλα όμως υποστήριζε πως μια καινούρια της φίλη την επηρέαζε αρνητικά  και πως μαζί με τη φίλη της γύρναγε και δεν πρόσεχε τα παιδιά και άλλα τέτοια.
Εκείνη το διάστημα εκείνο απομακρύνθηκε γιατί κι εμείς γίναμε πιεστικοί απέναντί της για να τα ξαναβρούν. Όμως εκείνος λες και είχε δύο προσωπεία και αυτό τελικά φαινόταν με τον τρόπο που συμπεριφερόταν, οπότε κι εμείς πάψαμε να προσπαθούμε να τους τα ξαναφτιάξουμε.
Ο καιρός πέρασε, εκείνος της δημιουργούσε τα άπειρα προβλήματα με απειλές και  με καυγάδες και θεωρούσε πως έπαιρνε εκδίκηση όταν δεν της έδινε διατροφή για τα παιδιά. Παράλληλα όμως ζούσε τη ζωούλα του γυρνώντας με τη μια και με την άλλη, αλλά το βιολί βιολάκι του.
Ξέχασα να σας πω ότι πριν χωρίσουν είχαν αγοράσει και ένα διαμέρισμα με δάνειο το οποίο αποφάσισαν να κρατήσουν για τα παιδιά. Το νοίκιαζαν και συμπλήρωναν τα υπόλοιπα χρήματα για το δάνειο. Εκείνη συνήθως συμψήφιζε το ποσόν με αυτά που της χρώσταγε από τη διατροφή και υποτίθεται ότι του τα άφηνε για να πληρώνει το δάνειο ώσπου μια μέρα  ανακαλύπτει ότι το σπίτι θα το έπαιρνε η τράπεζα γιατί εκείνος δεν πλήρωνε τις δόσεις.
Όλο το διάστημα αυτό εκείνη δούλευε στο μαγαζί του πατέρα της, στο οποίο έκαναν μια ανακαίνιση και έδωσαν ότι οικονομίες είχαν  οι γονείς της αλλά το μαγαζί δεν πήγαινε καθόλου καλά. Παράλληλα οι γονείς της είχαν φορτώσει όλα τους τα προβλήματα πάνω της με γκρίνιες και αγανάκτηση γιατί τα έξοδα ήταν πολλά κι εκείνη χρειαζόταν οικονομική βοήθεια από εκείνους. Εκείνοι μεγάλοι άνθρωποι δεν μπορούσαν να αντέξουν τα προβλήματα τα δικά της και των παιδιών που σχεδόν έμεναν μαζί τους αφού τα οικονομικά της της επέβαλαν να μετακομίζει όλο και σε πιο μικρά σπίτια με χαμηλότερο ενοίκιο.
Τελικά το σπίτι πουλήθηκε όσο - όσο προκειμένου να πάρει η Τράπεζα το υπόλοιπο του δανείου και κάτι λίγα λεφτά που έμειναν εκείνη τα χρησιμοποίησε για να εξοφλήσει προμηθευτές, Ταμείο Εμπόρων, εφορίες  και άλλα χρέη του μαγαζιού που είχαν μαζευτεί.
Εκείνος παντρεύτηκε και μας κάλεσε στο γάμο του. Μετά από καιρό τον συναντήσαμε με τη γυναίκα του και ήρθε ακόμη μια φορά σπίτι μας. 'Εκανε ακόμη δύο παιδιά αλλά ούτε και ο δεύτερος γάμος του ήταν καλός αφού αυτός είχε σχεδόν την ίδια συμπεριφορά και στη δεύτερη γυναίκα του. Τα κοριτσάκια του, όταν έφτασαν στην εφηβεία και καταλάβαιναν ότι σκοπός της ζωής του ήταν να εκδικείται με κάθε τρόπο τη μητέρα τους και να χρησιμοποιεί την ανάγκη των παιδιών του για να την εκδικείται, έκοψαν κάθε σχέση μαζί του και προσκολλήθηκαν στη μαμά τους.
Όλα αυτά τα χρόνια μιλάγαμε με τη Σ... στο τηλέφωνο, όχι πολύ συχνά, αλλά σαν νονά ερχόταν κάθε δύο χρόνια περίπου και έφερνε στο βαφτιστήρι της λαμπάδα και δώρα. Ήξερα ότι, όταν έφερνε κάτι στο παιδί, χρέωνε τις πιστωτικές της κάρτες και αυτό με στεναχωρούσε πολύ.Έτσι απέφευγα να της τηλεφωνήσω για να μην νομίζει ότι της θυμίζω τις υποχρεώσεις που έχει σαν νονά. Κάποια φορά που της τηλεφώνησα, γιατί είχα καιρό να την  δω και να την ακούσω και ανησυχούσα, ξέσπασε σε κλάματα λέγοντάς μου πως ντρέπεται να έρθει με άδεια τα χέρια. Τη μάλωσα πολύ και της είπα πως η φιλία μας ήταν πάνω απ' αυτά. Στο μεταξύ το μαγαζί έκλεισε, εκείνη έκανε τη dealer σε διάφορα προϊόντα, έκανε τη μανικιουρίστα και ότι  άλλο μπορούσε για να τα βγάλει πέρα.
Μου τηλεφώνησε όταν πέθανε ο μπαμπάς της και πήγα στην κηδεία. Εκεί με λύπη μου συνειδητοποίησα ότι δεν είχαν πάει άλλες πιο καινούριες φίλες της παρά μόνο εγώ και μια άλλη παλιά της φίλη, πράγμα που σημαίνει πως μπορεί να μην είχε άλλες φίλες.
Τα χρόνια πέρασαν και τα κορίτσια  μεγάλωσαν, έπιασαν δουλειά και παντρεύτηκαν. Ακόμη και σ' αυτές τις ώρες εκείνος φέρθηκε με τον ίδιο τρόπο που ήξερε. Έταζε στα κορίτσια χρήματα σαν δώρο για το γάμο τους και τελευταία στιγμή, ενώ αυτά είχαν ανοιχτεί σε έξοδα βασιζόμενα σ' αυτά τα χρήματα, εκείνος δεν τα έδινε γιατί τάχα δεν είχε. Στο τέλος αφού τους έβγαζε το λάδι τα έδινε.
Πριν το γάμο της μικρής κόρης εκείνη ήρθε στο σπίτι,  μας έφερε προσκλητήριο και μας μίλησε για κάποιον άνθρωπο, τον οποίο είχε γνωρίσει και είχαν δεσμό. Μάλιστα μας είπε ότι θα μετακόμιζε μαζί του σε μια επαρχιακή πόλη, όπου εκείνος έμενε μόνιμα, αφού τα κορίτσια της και τα δύο είχαν παντρευτεί και δεν την χρειάζονταν. Επίσης έψαχνε για να ανοίξει εκεί μαγαζί με δερμάτινα είδη.
Στο γάμο  της μικρής της κόρης μας γνώρισε και τον άνθρωπο αυτόν κι εμείς τους καλέσαμε στο σπίτι.
Ήρθαν μαζί μια μέρα και ευχαριστήθηκα πολύ γιατί εκείνη φαινόταν επιτέλους καλά και ξαλαφρωμένη ενώ εκείνος ένας νορμάλ άνθρωπος.
Χαιρετηθήκαμε με την υπόσχεση ότι όταν θα έρχεται στην Αθήνα θα βρισκόμαστε.
Νομίζω πως μετά απ' αυτό τηλεφωνηθήκαμε μία ή δύο φορές. Έχουν περάσει 4 χρόνια τουλάχιστον.
Έκτοτε τηλεφωνούσα στο κινητό της και μου έλεγε ότι ο αριθμός αυτός έχει φραγή εισερχομένων κλήσεων. Αυτό δεν μου άρεσε καθόλου γιατί σήμαινε πως κάποιο πρόβλημα υπήρχε στη ζωή της και μάλιστα δεν ήξερα από ποιόν.
Μάταια έψαξα να βρω τα παιδιά της. Πέρασα από τη δουλειά της μικρής και μου είπαν πως είχε σταματήσει πια να δουλεύει απ' όταν γέννησε το παιδάκι της. Όταν μυήθηκα στο facebook έψαξα πάλι να βρω ίχνη τους και ενώ εντόπισα εκεί  και τα δύο κορίτσια και τους άφησα μήνυμα να μιλήσουμε για να βρω τη μαμά τους, ουδέποτε πήρα απάντηση.
Βρήκα στο τηλέφωνο την πρώην πεθερά της,  η οποία χάρηκε που με άκουσε, αλλά τα είχε λίγο χαμένα ίσως και μου έδωσε τηλέφωνο της μιας εγγονής της, το οποίο δεν ίσχυε και γενικώς δύσκολα μπορούσε κανείς να συνεννοηθεί μαζί της. Βέβαια η γυναίκα δεν ήξερε και λεπτομέρειες για τη φίλη μου.
Μετά από λίγο καιρό επιχείρησα να τηλεφωνήσω πάλι στη φίλη μου και τότε έμαθα ότι το τηλέφωνο αυτό δεν ανήκε πλέον σε κανέναν συνδρομητή.....
Πόσο μου λείπει .... Εύχομαι όπου κι αν είναι να είναι ευτυχισμένη.... Ένα ταλαιπωρημένο πλάσμα ήταν που έψαχνε λίγη ισορροπία στη ζωή της.... Θα ήθελα να ξέρω ότι την έχει βρει και  ζει ευτυχισμένη και δεν πειράζει αν δεν την βρω.... Πάντα όμως θα περιμένω τηλέφωνό της....



Και για να μην ξεχνάμε:
Σας περιμένω να λάβετε μέρος στο 3ο παιχνίδι μας 
"ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"
Για περισσότερες πληροφορίες 
σχετικά με το παιχνίδι και τους όρους του στο:


33 σχόλια:

  1. Φλώρα πολύ με συγκίνησες με την ιστορία της φίλης σου. Αλλά το σχόλιο μου αφορά κυρίως την γραφή σου. Και στην προηγούμενη σου ανάρτηση για την κλειστοφοβία σου και στη σημερινή το γράψιμό σου είναι γλαφυρότατο και η διηγησή σου πολύ ενδιαφέρουσα. Περιμένουμε και άλλες βιογραφικές και μη ιστορίες.
    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σημασία δεν έχει το γράψιμο, αλλά αυτά που κρύβει για μας η ζωή. Εγώ στα 25 μου ακόμη και στα 35 δεν μπορούσα να φανταστώ τι μπορούσε να μου επιφυλάσσει η ζωή. Φαντάζομαι πως σε όλους το ίδιο συμβαίνει.

      Διαγραφή
  2. Φλώρα μου δεν μπορείς να φανταστείς τι μου θύμησες και πόσο έχω πονέσει με αυτό το θέμα φιλίας για φίλες που έχασα στην πορεία της ζωής.
    Λίγο ο πιεσμένος χρόνος που είχα όταν κάποτε δεν μου έφτανε το 24ωρο, λίγο και η δική τους προσωπική ζωή έφτασε να χαθούμε.
    Εκείνο όμως που πραγματικά με πόνεσε είναι όταν χρόνια μετά συναντήθηκα με εκείνη που κάποτε κάτι παραπάνω από κολητή σε ένα σουπερ μάρκετ κι ενώ αρχίσαμε να κλαίμε από συγκίνηση όταν την έψαξα στο τηλέφωνο κατάλαβα πως δεν ήθελε πια καμία σχέση. Θα μου μείνει απωθημένο να την ξαναβρω και να την ρωτήσω το γιατί! Ελπίζω και εύχομαι κάποτε να γίνει!
    Είναι τόσο ζωντανή η διήγησή σου !

    Σε φιλώ πολύ κι εύχομαι καλό Σαββατοκύριακο :)


    yg. σου έχω στείλει κι άλλα mail και δεν καταλαβαίνω γιατί ενώ μου δείχνει πως ήρθαν δεν τα έχεις λάβει... στείλε μου εσύ στο δικό μου αν τελικά δεν έχεις κάτι στα χέρια σου για να σου απαντήσω , δεν βλέπω άλλη λύση σε αυτό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την ιστορία σου την έχω πάρει και μάλιστα σου έστειλα και απάντηση και μάλιστα την έλαβα 2 φορές. Όσο για τις φίλες που χάθηκαν θα ακολουθήσει κι άλλη ανάρτηση με πιο πονεμένη ιστορία.

      Διαγραφή
    2. Aχ Φλωράκι μου
      τα mail μας αρνούνται σθεναρά να συνεργαστούν!! χαχαχα Ποτέ δεν πήρα απάντηση!! Που θα πάει? Κάποια στιγμή θα τα στρώσουμε!
      φιλάκια
      καλό βράδυ :)

      Διαγραφή
    3. Φλώρα μου πραγματικά από προχθές που διάβασα αυτή την ανάρτησή σου δεν μπορώ να ησυχάσω και σκέφτομαι συνεχώς γιατί να χάνονται έτσι οι άνθρωποι που κάποτε υπήρξαν τόσο δεμένοι? Και μάλιστα χωρίς να υπάρχει λόγος να απομακρυνθούν γιατί τότε θα το καταλάβαινα… ένας καυγάς, μια διαφωνία και μας τελείωσε πάμε γι ΄ άλλα … μα έτσι?
      Και να συναντιόμαστε μετά από χρόνια μαζί , υποκριτικά να συγκινούνται με αυτή την συνάντηση και να εξαφανίζονται ξανά? Και μένω να αναρωτιέμαι γιατί? Ας μας έλεγαν τουλάχιστον το γιατί κι ας χανόταν για πάντα μετά …
      Αχ πόσες πληγές έξυσες με τούτη την ανάρτηση κι όχι σε μένα μόνο από όσο διαβάζω εδώ στα σχόλιά σου.

      Διαγραφή
  3. Είναι κρίμα να χάνεσαι με ανθρώπους που κάποτε σε έδεναν πολλά..σε όλους μας έχει τύχει πιστεύω..οι υποχρεώσεις και η ζωή η ίδια μας τραβάνε σε αντίθετες κατευθύνσεις πολλές φορές..μακάρι η φίλη σου να είναι ευτυχισμένη πια...
    Καλό Σαββατοκύριακο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απ' την καρδιά μου παρακαλώ να έχει βρει το δρόμο της και δεν πειράζει αν χαθήκαμε.
      Όμως μέσα μου φοβάμαι...

      Διαγραφή
  4. Φλώρα μου,σε ευχαριστώ για το γλυκό σου σχόλιο.Οσο για την κλήρωση,το έγραψα με κεφαλαία γράμματα,γιατί το ξαναέπαθα όταν κλήρωσ ένα πορτρέτο σε μιά εκδήλωση.Ολοι ρωτούσαν ποιανού θα έιναι.Μα το ΔΙΚΟ ΣΟΥ-)))))η ΚΆΠΟΙΟΥ ΑΓΑΠΗΜΈΝΟΥ ΣΟΥ ΠΡΟΣΏΠΟΥ,ΜΕ ΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ.
    Ετσι είναι οκ??????
    πολλά φιλιαααααααααααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπράβο christa μου, τότε είναι πολύ σαγηνευτική η κλήρωσή σου. Θα είμαι εκεί.

      Διαγραφή
  5. Oι ιστορίες της ζωής δεν είναι πάντα ευχάριστες, δυστυχώς.

    Κλείνονται οι άνθρωποι, όταν έχουν πολλά βάσανα, φοβάμαι πως η φίλη σου δεν θέλει να λέει άλλο τα προβλήματα της, κουράστηκε. Μακάρι να κάνω λάθος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μακάρι να κάνεις λάθος αυτό φοβάμαι κι εγώ.

      Διαγραφή
  6. Και εγώ έχω ζήσει μια ίδια ιστορία... με την καλύτερή μου φίλη!!!!! Μαζί από τα 4 μέχρι τα 25 και μετά χωρίς λόγο τέλος χάθηκε...... και όταν μετά από 30 χρόνια βρεθήκαμε τυχαία και ανταλλάξαμε τηλέφωνα εκείνη δεν το σήκωσε ποτέ!!!!!!! Και εγώ έμεινα με το γιατί???? ας είναι καλά όπου και αν είναι οι φίλες μας!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό παρακαλάμε να είναι καλά όπου κι αν είναι.

      Διαγραφή
  7. Τι κρίμα να μην μπορείς να βρεις τη φίλη σου.
    Σίγουρα δεν θέλει να σε προβληματίζει γιαυτό έκοψε και κάθε επαφή μαζί σου αλλά πιστεύω ότι όπου και να'ναι θα'χει ανάγκη από μια κουβέντα δυο ζεστά λόγια!

    Εύχομαι σύντομα να'χεις νέα της!

    Καλό ΣΒΚ με φιλιά θαλασσινά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γι αυτό καίγομαι κι εγώ. Φοβάμαι μήπως έχει ανάγκη από μια κουβέντα και δεν την βρίσκει.

      Διαγραφή
  8. τι γλυκός άνθρωπος που είστε..τι ευαίσθητος..ευτυχώς υπάρχουν ακόμα στις μέρες μας
    ευχαριστώ που μοιραστήκατε μαζί μας την ιστορία σας...πολυ συγκινητική ιστορία..εύχομαι να μάθετε κάποτε νέα της...όμως κρίμα είναι που χάθηκε έτσι ξαφνικά και ούτε στο βαφτιστικό της δίνει σημεία..μήπως να πηγαίνατε στο Πάμε Πακέτο της Βίκυς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φοβάμαι πως αυτές οι εκπομπές εκθέτουν ανθρώπους και ζωές. Προτιμώ να περιμένω. Εγώ θα είμαι εδώ .....

      Διαγραφή
  9. Όντως ! Σε όλους μας έχει τύχει να χάσουμε στην πορεία ανθρώπους που κάποτε μας έδεναν πολλά! Εύχομαι να μην ξαναχάσω όμως!
    Εμένα με πονάει αυτό....
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επειδή κι εμένα με πονάει το έβγαλα από μέσα μου με την ανάρτηση αυτή. Εύχομαι ποτέ να μην χαθούν οι αγαπημένοι μας φίλοι από τις ζωές μας.

      Διαγραφή
    2. Εύχομαι ποτέ να μην χάσει κανένας δικούς του ανθρώπους γιατί πραγματικά πονάει κι εγώ γι αυτό το μοιράστηκα μαζί σας.

      Διαγραφή
  10. Καλησπέρα, Φλώρα μου! Εύχομαι πρώτα από όλα να είναι καλά η φίλη σου, όπου και να είναι... Και έχω ακόμη μια ευχή να σου δώσω: να τύχει να διαβάσει αυτή σου την ανάρτηση, να καταλάβει ότι την έγραψες εσύ και να σε αναζητήσει πάλι... Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν και ήταν πολύ μακριά απ' όλα αυτά τα της τεχνολογίας εύχομαι όπως γνώρισα κι εγώ αυτόν τον κόσμο της επικοινωνίας μέσω blog να τον γνώρισε κι εκείνη και να βρεθούμε έτσι. Θα είναι σαν θαύμα.

      Διαγραφή
  11. Φλώρα η γραφή σου ΄όπως πάντα όμορφη και συγκινητική.
    Το θέμα μας αγγίζει όλους,γιατί όλοι μας έχουμε χάσει φίλους στην πορεία της ζωής μας,και αυτό πονάει.
    Πιο οδυνηρό ακόμη είναι όταν αλλάζουμε τόπο διαμονής και ενίοτε και χώρα και χάνουμε όλα όσα μας συνέδεαν με τον τόπο και τους ανθρώπους και κυρίως τους φίλους μας.
    Η απώλεια παιδικών φίλων είναι πολύ οδυνηρή.
    Πόσο ζηλεύω ανθρώπους από το περιβάλλον μου(και είναι πολλοί)που έχουν φίλους από τα παιδικά τους χρόνια.
    Φιλίες που άντεξαν στον χρόνο και στις δοκιμασίες.
    Εσύ πάντα έχεις την ελπίδα να ξανασυναντήσεις την φίλη σου.
    Εγώ μάλλον όχι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καταλαβαίνεις λοιπόν ίσως καλύτερα απ' όλους εσύ xristin γιατί έχω στεναχωρηθεί τόσο. Το κακό είναι ότι εγώ ξέρω πως κάτι δεν πάει καλά στη ζωή της και αυτό με καίει.

      Διαγραφή
  12. Είναι αλήθεια ποσο πολύ μας λείπουν άνθρωποι που καποτε ειχαμε τα ίδια ενδιαφέροντα Φλώρα μου όμως η ζωή τα φερει έτσι που ίσως καποια στιγμή μετα απο χρόνια να ξανασμίξετε παλι.. τότε που θα είναι ετοιμη και εκείνη να έρθει κοντα σου... φιλακια πολλλα ....σου έστηλα μέηλ.. πες μου αν το λάβεις....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ Ρούλα μου για τα καλά σου λόγια. Πάω να βρω το mail.

      Διαγραφή
  13. Μας χωρίζουν οι καταστάσεις... η ζωή.... μα η ζεστασιά της φιλίας πάντα μένει στην καρδιά μας! Άσχημο να "χανόμαστε" έτσι ξαφνικά και χωρίς λόγο.... Το κενό δυσαναπλήρωτο!!!
    Να έχεις μια υπέροχη εβδομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kαι συ να έχεις καλή εβδομάδα και όλους τους αγαπημένους σου ανθρώπους κοντά.

      Διαγραφή
  14. συγκλονιστική ιστορία! μακάρι να είναι καλά και κάποια μέρα να ξαναβρεθείτε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Aυτό εύχομαι κι εγώ Εvonita μου να είναι καλά ακόμη κι αν δεν ξαναβρεθούμε.

      Διαγραφή
  15. Καλησπέρα και απο εμένα!!
    Πολύ λυπήθηκα με τη τροπή που πήραν τα πράγματα!!
    Μακάρι να είναι καλά,μακάρι να την βρεις και να γίνουν όλα μεταξύ σας όπως παλιά:):)
    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μακάρι να είναι η ίδια καλά...

      Διαγραφή