Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Βράβευση και αποτελέσματα 1ου παιχνιδιού "ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"


Αγαπημένοι μου φίλοι,
αυτή η ανάρτηση πρέπει να είναι πανηγυρική....

Αν κι εγώ δεν τα πάω καλά με τα πανηγύρια
σήμερα όλοι μαζί πρέπει να το γιορτάσουμε,
εσείς γιατί κάνατε στον κόπο 
να μπείτε στο πνεύμα του παιχνιδιού μας,
να γράψετε και να βαθμολογήσετε
και εγώ γιατί με έφαγε η αγωνία 
αν το παιχνίδι μου θα είχε απήχηση.


Νομίζω ότι όλοι μας πετύχαμε.
Το παλέψαμε και αυτό ολοκληρώθηκε με πολύ καλά σχόλια
τόσο για τις ιστορίες όσο και για την όλη διεξαγωγή.

Όλοι είμαστε νικητές αυτής της πρόκλησης
και ως νικητές αξίζουμε όλοι ένα βραβείο συμμετοχής.


.
Όσοι συμμετείχατε  μπορείτε να αντιγράψετε το βραβείο σας και να το αναρτήσετε στο blog σας.

Στο διάστημα από 7  έως και 13 Σεπτεμβρίου 2012
δώσατε βαθμό στις 3 καλύτερες, κατά την άποψή σας, ιστορίες - παραμύθια. 
Έτσι λοιπόν προέκυψε ο νικητής μας. 
                                             
Οι ιστορίες όμως που μαζεύτηκαν ήταν πολλές  επομένως , σύμφωνα και με τη γνώμη πολλών από εσάς, μπορούμε να δώσουμε βραβείο και στις 2η και 3η κατά σειρά ιστορίες - παραμύθια και να  
                                           έχουμε δεύτερο και τρίτο νικητή.



Ήρθε λοιπόν η ώρα να απονείμουμε  

το 1ο χρυσό βραβείο 
στην Τασούλα  "Χαράλαμπο Τραμπάκουλα" 
για την ιστορία Νο  9   
 με θέμα " Στραγαλάκης και ΣΙΑ"

το 2ο αργυρό βραβείο 
στην Κλαύδια
για την ιστορία  Νο 6
με θέμα " Το κεραμίδι "


το 3ο χάλκινο βραβείο 
στον  Χριστόφορο  "Άγνωστη Διάσταση"
για την ιστορία Νο 10
με θέμα "Το άγγιγμα"


Στη συνέχεια ακολουθεί η συνολική βαθμολογία κάθε ιστορίας
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
α/α    τίτλοι ιστοριών   συγγραφείς                              βαθμολογία

  1. ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛO Stam Mar                                                          0
  2. ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ Pippo Tina –Taelia 88                                    2
  3. ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΠΡΩΙΝΟKλαύδια                                                       3
  4. ΟΙ ΦΟΥΡΙΕΣ ΤΗΣ ΜΕΛΠΟΜΕΝΗΣ Χρυσομέλισσες                       4
  5. ΜΕΛΙΟΣ, ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΖΑΡΚΑΔΙ  Κλαύδια                                         13
  6. TO KEΡΑΜΙΔΙ…….Κλαύδια                                                                  17
  7. ΟΤΑΝ Η ΑΣΗΜΟΥΛΑ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΕ ΤΗ… ΜΕΡΚΕΛ Xristin    7
  8. ΤA ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΖΑΡΚΑΔΙΟΥ  Ελένη Φλογερά         1
  9. ΣΤΡΑΓΑΛΑΚΗΣ  ΚΑΙ ΣΙΑ Τασούλα-Χαράλ. Τραμπάκουλας        19
  10. ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ   Χριστόφορος -'Αγνωστη Διάσταση                          16
  11. ΤΟ ΜΟΛΥΣΜΕΝΟ ΠΟΤΑΜΙ Ελένη Φλογερά                                    0
  12. ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ  GiP  Γιώργος Παυλίδης                                                 5
  13. ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ Drama Queen                                                                  0
  14. ΦΥΣΑΕΙ Ο ΑΝΕΜΟΣMmmlcld                                                         12 
  15. Ο ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ ΤΗΣ ΚΥΡΑ ΕΥΡΥΔΙΚΗΣ Καλύδνα                        8
  16. Η ΤΟΥΡΤΑ Ζουζού                                                                                     0
  17. H ΠΕΜΠΤΗ ΕΥΧΗ  Roula Mak                                                             6
  18. ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ Λυδία                                                                                 5
  19. ΜΙΑ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΕΚΔΡΟΜΗ  Φλώρα                                         1
  20. ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ   Σωτηρία                                                                          4

 Ο 1ος νικητής παρακαλείται 
α)να μας γνωρίσει  με σχόλιό του ή με mail 
τις 5 επόμενες λέξεις,
που θα πρέπει να είναι
 ουσιαστικά συγκεκριμένα ή αφηρημένα, 
 και που θα αποτελέσουν τη βάση 
για τη διεξαγωγή του 2ου παιχνιδιού μας και
β) να με ενημερώσει αν θέλει και αν μπορεί
 να φιλοξενήσει το 2ο παιχνίδι μας
ώστε, με νέα ανάρτηση,  να κηρυχθεί 
η έναρξη και ο τόπος διεξαγωγής του. 

Και πάλι σας ευχαριστώ πολύ για τη συμμετοχή σας 
και σας θέλω ετοιμοπόλεμους για το 2ο παιχνίδι μας.


Ακολουθεί ανάρτηση των 3 βραβευμένων ιστοριών - παραμυθιών

1ο βραβείο

ΣΤΡΑΓΑΛΑΚΗΣ  ΚΑΙ ΣΙΑ  Χαράλαμπος Τραμπάκουλας (Τασούλα)

 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας μουστακαλής παππούς, γεροδεμένος και με τεράστια δάχτυλα αργασμένα απ΄ τις δουλειές του χωραφιού. Έτσι έζησε ο μπάρμπα-Γιάννης , πάντα ενωμένος με τη γη του , που την πονούσε τόσο και την καταλάβαινε σαν να ‘ταν ερωμένη του , γυναίκα του , παιδί του. Κάθε φορά που έφερνε ο καιρός μπουρίνι και κατέβαζε το βουνό τόνους νερό, πάντα καρδιοχτυπούσε μην κακοπαθήσουν τα δέντρα του, ειδικά εκείνη η τοσοδούλα ελίτσα, που την φύτεψε πέρσι, σχεδόν στη άκρη του χωραφιού του, στο Δρίμισκο.
Λιγομίλητος ο μπάρμπα -Γιάννης με μάτια ήσυχα και  καλοσυνάτα , που εκεί μέσα τους , βυθιζόταν πάντα το στερνό και μικρούλι εγγόνι , από την κόρη του τη Μαριώ , ο Νικολός  ή Στραγαλάκης, ένεκα που είχε ένα αθεράπευτο χούι , να πετάει  τα στραγάλια στον αέρα  και να τα τρώει ζογκλερικά, όπως στο τσίρκο, εξ ου και παρότι παιδί της πόλης έχαιρε μεγάλης εκτίμησης από την μαρίδα του χωριού, η οποία τον χειροκροτούσε και προέβλεπε  πεδίον δόξης λαμπρό όχι στο σχολείο  φυσικά και ο νοών νοείτω.
Η μάχη του  Στραγαλάκη  με τη μαριδοπαρέα  του χωριού δεν ήταν μόνο  περί τα παιχνίδια σχετική, όπου εκεί κάνανε τρέλες με κορδέλα πολλή , διότι μοιράζανε κάθε μέρα  Όσκαρ , ακόμα και για την μακριά γαϊδούρα .Το Νόμπελ δεν το χρησιμοποιούσανε , είτε από άγνοια , είτε διότι σπάνια παίζανε  « πνευματικά » παιχνίδια, με κορυφαίο την κρεμάλα . Και η αλήθεια τι Νόμπελ να μοιράσεις , με τόση ανορθογραφία  καλέ !
Ένα από τα αγαπημένα σπορ της  παρέας ήτανε να μαζεύονται τα βράδια κάτω από την κληματαριά  του μπάρμπα -Γιάννη και να τον παρακαλάνε  να τους πει  κι απόψε κάτι τι , να τους το φανερώσει , έτσι του λέγανε.
Κι εκείνος , ο γλυκός άνθρωπος , με τη ζυμαρένια καρδιά , και τα λιγοστά μα πολύτιμα λόγια του, δεμένα  στο μαντήλι , αρχινούσε και τέλειωνε , μια σκέψη , ένα ανέκδοτο , μια μονάχα ιστορία κάθε φορά.
Δεν το 'κανε αυτό από τουπέ και φτηνιάρικη κοκεταρία , όπως ορισμένοι δήθεν μορφωμένοι της τηλεόρασης , αλλά μονάχα για τον απλούστατο λόγο ότι ήθελε να μένει ένα πράγμα σημαντικό κάθε φορά στο μυαλουδάκι των παιδιών κι έπειτα πλάγιαζε νωρίς,  τον βάρυναν και τα χρόνια.
Μία  αποσπερίδα λοιπόν, από κείνες τις εκλεκτές, ακροβολίστηκαν οι μπόμπιρες στα χτιράκια , κάτω από τη θεϊκή κληματαριά  του μπαρμπα - Γιάννη, κι ακούγανε σφουγγάρια τα λόγια του:
Λοιπόν σήμερα πουλάκια μου , θα βάλετε ένα χεράκι σ' ένα πρόβλημα , γιατί  μονάχος μου συλλογίζομαι πολύ και μου φαίνεται ότι βρίσκω περισσότερες από μία λύσεις.
Ή είναι λάθος το πρόβλημα ή είναι δύσκολο πολύ , οπότε χρειάζομαι  τη βοήθειά σας. Ιδού τι θέλω να πω:
Λέγε, λέγε μπάρμπα - Γιάννη, κάνανε αυτά σαν κορακιασμένα για νερό , και τα αυτιά τους σέσουλες, ν'ακούσουνε τα  παρακάτω.
Που λέτε παιδιά, κάποιοι παλιάνθρωποι, όχι  πολύ μακριά από δω, μας κηρύξανε λέει  πόλεμο, μάχη κανονική κοντολογίς , ρίχνουνε σίδερο και μπόμπες και ρουκέτες , να μας αφανίσουνε. Μας χτυπάνε  στα πεδινά , αλλά και στα ψηλά βουνά  κι εκεί ξεσπάνε οι άτιμες οχιές ακόμα και στα κακόμοιρα τα ζωντανά , τις αρκούδες , τους λαγούς , τα ζαρκάδια.
Έρχεται λοιπόν μια επιτροπή, απ' αυτούς, όλοι σκυλιά , ούτε το σάλιο τους δεν πετάνε  αυτοί, όχι τον πονεμένο κόσμο να βοηθήσουνε , και λένε σε σας έξυπνα πουλάκια μου : 
Σας δίνουμε μονάχα τέσσερα πράγματα στον καθένα  για να ζήσετε :
Ένα σπίτι με κεραμίδια, μία κούπα μεγάλη, ένα ωραίο γλυκό με γλάσο σοκολάτας και ένα νεαρό ζαρκάδι.
Απ' αυτά μπορείτε όμως να χρησιμοποιήσετε μονάχα τα τρία .
Το τέταρτο  θα το κρατάμε εμείς  ενέχυρο ,και όσοι από σας καταφέρετε να επιβιώσετε, θα το πάρετε πίσω , σαν επιβράβευση των προσπαθειών σας, δικό σας θα γίνει άλλωστε κι αυτό.
Στύψτε τώρα το κεφάλι σας μοσχαράκια μου και αποφασίστε ποια τρία θα διαλέγατε εσείς για να κερδίσετε τη  μάχη της ζωής . Καλό είναι  να συζητήσετε μαζί, αλλά  καλύτερα  μόνος του  να αποφασίσει ο καθένας .
Έπεσε βουβαμάρα στην αρμαθιά των πιτσιρικάδων. Στεναχωρήθηκαν  και θυμώσανε. Ακούς εκεί  να μας στριμώξουνε έτσι στα καλά καθούμενα. Και μετά άκου εκβιασμός. Και βέβαια επίτηδες οι πουλημένοι δεν βάλανε μέσα στα τέσσερα πράγματα, μια πέτρα βρε αδερφέ, για να τους πάρουμε στο κατόπι. Αλλά ηλίθιοι  είναι; Δεν είναι .
Και δώσ’ του ξύνανε την κεφάλα τους και μουρμουρίζανε διάφορα θα και αν και μπορεί και γιατί όχι , μέχρι που ένας - ένας κατέθετε την προσωπική του απόφαση , μουτρωμένος και με κατεβασμένο τα πρόσωπο , σαν ετυμηγορία , ίδια και ασφυκτική από  όλους:
Διαλέξαμε , σπίτι με κεραμίδια , μία κούπα μεγάλη , κι ένα ωραίο γλυκό με γλάσο σοκολάτας. Γιατί όμως αυτά; ρώτησε τότε ο παππούς με μια σπίθα στο βλέμμα.
Μα να , γιατί μέσα στο σπίτι μπορείς να ζήσεις , μέσα στην κούπα να πίνεις το γάλα σου ,και τέλος να ξεχνάς την λύπη σου μ' ένα  γλυκό, περιχυμένο με γλάσο σοκολάτας .
Και το ζαρκάδι βρε παιδιά , κανένας δεν το διάλεξε το ζαρκάδι , που είναι λεύτερο  να τρέχει στα δάση μοναχό ;
Μα το ζαρκάδι δεν το χωράει το σπίτι βρε παππού, του 'πε συγχυσμένος ο  Στραγαλάκης. Ναι παιδί μου,  δεν το χωράει το σπίτι, αλλά το χωράει η καρδιά.

    2ο βραβείο

 6.TO KEΡΑΜΙΔΙ……. Κλαύδια

Είμαι ένα κομμάτι σπασμένο, ταλαιπωρημένο κεραμίδι ριγμένο σ΄έναν απαίσιο σκουπιδότοπο ανάμεσα σε σωρούς από άχρηστα
υλικά, μπάζα, ξύλα, σκουριασμένους σωλήνες, χαρτόκουτα, κουρέλια και ότι κατά καιρούς προστίθεται σ΄αυτή τη φρικτή χωματερή.
Εχω το προνόμιο βέβαια να βρίσκομαι στην κορυφή ενός λόφου σχηματισμένου από κομμάτια τσιμέντου και σπασμένα πλακάκια, έτσι μπορώ να εποπτεύω με άνεση όλη την περιοχή, να ενημερώνομαι άμεσα για τις νέες αφίξεις και να παρατηρώ ανενόχλητα αυτους που τριγυρίζουν καθημερινά εδώ αναζητώντας κάτι χρήσιμο…
Ειδικά τώρα τελευταία, έχουν γίνει πολλοί, αυτοί οι εξερευνητές με τις σακούλες και τα τρίκυκλά τους που περιδιαβαίνουν σκαλίζοντας τους σωρούς ,κρατώντας μεταλλικά ραβδιά και γάντζους …
Ευτυχώς για μένα, το ενδιαφέρον τους είναι στραμμένο στους θερμοσίφωνες, τα σώματα καλοριφέρ, τα καλώδια, τα κουτιά των αναψυκτικών και κάποτε-κάποτε στα χαρτόκουτα , τα ξύλα και τα γυάλινα μπουκάλια.
Εχω ξεχάσει πιά πόσον καιρό βρίσκομαι εδώ, θυμάμαι όμως πολύ καλά που βρισκόμουνα παλιά και αυτή η ανάμνηση με κάνει να χαμογελώ θλιμμένα….γιατί για πολλά-πολλά χρόνια ήμουνα στη στέγη ενός  νεοκλασσικού διώροφου σπιτιού, στην Αθήνα….οδός Γαληνού και Δυοβουνιώτη γωνία.
Εκεί ψηλά στο κέντρο της πρόσοψης στήριζα και συντρόφευα ένα υπέροχο ακροκέραμο και από εκεί είχα την ευχέρεια να παρατηρώ τα γύρω σπίτια, το δρόμο, τα μπαλκόνια με τα μαρμάρινα φουρούσια και τα περίτεχνα κιγκλιδώματα, τις στολισμένες γύψινες οροφές των ψηλοτάβανων δωματίων , τους ενοίκους….τα πάντα….
Τι υπέροχα χρόνια !!! Αξέχαστα πραγματικά….έχω χιλιάδες όμορφες αναμνήσεις από βεγγέρες με κόσμο χαρούμενο, καλοντυμένο , να διασκεδάζει στις ολόφωτες σάλες, να χορεύει ….και η μουσική…τι εξαίσιο πράγμα η μουσική που ξεχύνεται από τα ανοικτά παράθυρα…..
Μετά…ακολούθησαν  θλιβερά γεγονότα, οι παππούδες έφυγαν, τα παιδιά μεγάλωσαν και τράβηξαν το δρόμο τους, οι ενήλικες έγιναν υπερήλικες και με τη σειρά τους χάθηκαν κι αυτοί, το σπίτι ερήμωσε και για χρόνια έμεινε άδειο κι άρχισε να ρημάζει….ώσπου ήρθε η φωτιά να αποτελειώσει ότι απέμεινε….και τα αποκαίδια μαζί με ένα σωρό από πέτρες και κεραμίδια καταλήξαμε ένα βράδυ εδώ……
Κάποια ακροκέραμα που γλίτωσαν άκουσα ότι τα μάζεψαν κάποιοι άνθρωποι και κάποιος είπε ότι  τα μαρμάρινα σκαλιστά  φουρούσια, το τζάκι και το κιγκλίδωμα του μπαλκονιού με τους αντικριστούς γρύπες , πουλήθηκαν σε παλιατζήδες….
Προ ημερών  ήρθαν κι εδώ, γύρω στα μεσάνυχτα κάποιοι, μάλλον παλιατζήδες θα ήταν και πέταξαν εδώ δίπλα κάτι σπασμένες κορνίζες, δυό τρείς σπασμένες καρέκλες, ένα τραπέζι που του λείπουν δύο πόδια, έναν θρυψαλιασμένο καθρέφτη και μερικά τσακισμένα ποτήρια, ένα σπασμένο πορσελάνινο ανθοδοχείο και μία κούπα…
Όταν ξημέρωσε, είδα καθαρά τα πεταμένα έπιπλα και συγκινήθηκα γιατί έμοιαζαν ακριβώς με αυτά που στόλιζαν τα παλιά νεοκλασσικά αρχοντικά …
Οι χρυσωμένες κορνίζες με τα περίτεχνα σκαλίσματα στις γωνιές, σπασμένες και πεταμένες, κάποτε στόλιζαν τους τοίχους στις σάλες και τα δωμάτια, θυμήθηκα μάλιστα ένα πίνακα, που έβλεπα στο απέναντι σπίτι, στον τοίχο αντίκρυ στην μεγάλη δίφυλλη μπαλκονόπορτα, που παρίστανε ένα πανέμορφο αρσενικό ζαρκάδι με τα χαρακτηριστικά του κέρατα και τα αμυγδαλωτά μάτια με φόντο το καταπράσινο δάσος.
Κάτω από το πεταμένο παλιό τραπέζι με τα δύο πόδια, βρήκε καταφύγιο μια γάτα, ετοιμόγεννη, και χθές το βράδυ αντιλήφθηκα πως έγινε το θαύμα…..έχω τη βεβαιότητα ότι γεννήθηκαν τα μικρά, αλλά θα πρέπει να περιμένω …..για να τα δώ….
Γίνονται και θαύματα σε τούτο τον απαίσιο τόπο, συνηθέστερα όμως γίνονται καυγάδες και μάχες όπως τις προάλλες, που κατέφθασε εδώ μία αγέλη, με πέντε σκυλιά ταλαιπωρημένα και πεινασμένα είναι η αλήθεια ,που έδωσαν σκληρή μάχη μεταξύ τους για να γλείψουν κάτι κουτιά ζαχαροπλαστείου πασαλειμμένα με λίγη κρέμα και γλάσο και να εξασφαλίσουν ένα κομμάτι ξεραμένη πίτσα….
Τι να πώ…..το μόνο που μπορώ να κάνω όσο βρίσκομαι εδώ, είναι να παρατηρώ και να ελπίζω….τίποτα άλλο… και στο μόνο που ελπίζω είναι μια μπόρα, μια μεγάλη μπόρα που θα με παρασύρει από αυτό το φρικτό μέρος και θα με αποθέσει σε μια ακρογιαλιά…αυτό είναι το όνειρό μου και η μοναδική μου  επιθυμία !
Θα πραγματοποιηθεί άραγε ;


3ο βραβείο

ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ  Άγνωστη Διάσταση (Χριστόφορος)

Ήταν η  ώρα που  κόρη του στην κουζίνα ετοίμαζε το βραδινό για τα παιδιά  και τον άνδρα της που σε λίγο θα κατέφθαναν όλοι μαζί λες και είχαν κάθε βράδυ ραντεβού την ίδια πάντα ώρα. Ο εγγονός, ο μεγάλος από τα Γερμανικά και η μικρή –όπως την φώναζαν όλοι κι ας είχε κλείσει τα δεκαεπτά- από κάποιο φροντιστήριο φυσικής ή χημείας. 

 Ο άνδρας της -καλό και εργατικό παιδί- γυρνούσε πάντα πεινασμένος από την διαφημιστική εταιρεία όπου εργαζόταν εδώ και πολλά χρόνια αφού δεν έτρωγε τίποτα για μεσημέρι.
    Εκείνος κατάκοιτος εδώ και μήνες έδινε μια  χαμένη μάχη  με την επάρατο νόσο που του είχε σακατέψει το συκώτι. Από το δωμάτιο μέσα όπου μετρούσε πια τις μέρες, είχε μάθει όλους τους θορύβους και τις μυρουδιές του σπιτιού. ‘Ήξερε ότι η Σοφία, η κόρη του ετοίμαζε την περίφημη σούπα κοτόπουλο αυγολέμονο που την  έφτιαχνε καλύτερα κι από την μακαρίτισσα την μάνα της,
   Σε λίγο θα του έφερνε έναν δίσκο με μια αχνιστή κούπα και Κρητικά παξιμαδάκια. Δεν είχε όμως όρεξη απόψε. Τίποτα δεν πήγαινε κάτω ακόμη και τα αγαπημένα του μπισκότα αμυγδάλου βουτηγμένα σε γλάσο σοκολάτας, να του έφερνε,  ούτε που θα τα άγγιζε.
    Και τότε το αποφάσισε. Δεν το είχε σκεφτεί νωρίτερα. Τώρα του ήρθε η έντονη επιθυμία. Δεν ήξερε γιατί. Μα τι τον είχε πιάσει; Έπρεπε να βιαστεί όμως πριν έρθουν οι άλλοι γιατί μετά θα ήταν αδύνατον. Σηκώθηκε με κόπο από το κρεβάτι και με πόδια που τρέμανε από την αδυναμία, φόρεσε ένα παντελόνι που ήταν κρεμασμένο στο χερούλι της παλιά ντουλάπας, βρήκε και ένα παμπάλαιο μπουφάν, απλωμένο στην καρέκλα, που ούτε που ήξερε τίνος ήταν, το φόρεσε, παρακαλώντας τον Θεό – αν μπορούσε δηλαδή να τον ακούσει κάτω από τα χοντρά κεραμίδια του παλιού σπιτιού- να του δώσει δύναμη και λίγη τύχη για να μπορέσει να βγει από το σπίτι. Να το σκάσει!
    Τα κατάφερε. Η κόρη του ούτε που τον πήρε είδηση.
Νόμιζε πως θα λιποθυμούσε από την αδυναμία. Λαχάνιαζε. Έπρεπε όμως να βάλει τα δυνατά του. Ήταν σίγουρος. Απόψε θα έπεφτε σε κώμα. Όπως ο μακαρίτης ο πατέρας του. Τα ένιωθε τα σημάδια.
Εκείνον όμως δεν θα τον έβρισκαν στο δωμάτιο σε αυτή την κατάσταση. Ας γινόταν όπου αλλού ήθελε. Ας τέλειωνε όπου να ναι, όχι όμως στο κρεβάτι.
Όχι τέτοια ξεφτίλα. Όρθιος θα πήγαινε. Σαν παλικάρι.
    Μόλις βγήκε είχε πια σκοτεινιάσει και έκανε ψύχρα. «Ε και λοιπόν;» μονολόγησε.
    Προχώρησε με αργά ασταθή βήματα. Σαν μεθυσμένος. Ευτυχώς δεν πέτυχε κανέναν γνωστό στο δρόμο. Αλλά και να έβρισκε μήπως θα τον αναγνώριζε κανείς; Δεν σκέφτηκε ούτε για μια στιγμή την ανησυχία της κόρης του. Ήξερε ότι εκείνη θα καταλάβαινε. Του έμοιαζε στον χαρακτήρα.
    Κάποια στιγμή κουράστηκε και αναζήτησε κάπου να κάτσει. Ευτυχώς εκεί ήταν ένα παρκάκι με κάτι ψωραλέα δέντρα που είχε  δυο- τρία παγκάκια. Προχώρησε προς τα εκεί και κάθισε. Ο πόνος δεξιά στην κοιλιά του λες και του έσκαβε τα σωθικά. Έκλεισε για λίγο τα μάτια πήρε μια βαθιά αναπνοή και ακούμπησε πίσω στην ξύλινη πλάτη του πάγκου. Ηρέμησε κάπως.
    Κόντευε να τον πάρει ο ύπνος έτσι, αλλά κάποια στιγμή ένιωσε πρώτα μια παράξενη μυρωδιά και ύστερα κάτι υγρό και άγριο να τρίβεται στο μάγουλό του. Τινάχτηκε με όση δύναμη είχε και αντίκρισε μπροστά του δυο τεράστια λαμπερά μάτια που αντανακλούσαν το φως του δρόμου.
    «Μα ποιος…. » ψέλλισε όταν κατάλαβε ότι εκεί μπροστά του  στο μισοσκόταδο στεκόταν –αν είναι δυνατόν μέσα στην πόλη – ένα μεγάλο ζαρκάδι ή κάτι τέτοιο.
    Τα μάτια του ζώου ήταν καρφωμένα άφοβα στα δικά του. Τον κοίταζε λες και κάτι ήθελε να του πει. Ο γέρος παρά το ξάφνιασμα χαμογέλασε και το ζαρκάδι κούνησε πέρα-δώθε το κεφάλι με τα μακριά του κέρατα. Πλησίασε τον γέρο λίγο ακόμη, έβγαλε την άγρια πλατεία του γλώσσα του και του έγλυψε το άλλο μάγουλο. Τον κοίταξε έντονα για λίγο ακόμη, ύστερα εντελώς αθόρυβα, έκανε μια στροφή, έδωσε ένα σάλτο, πήδηξε πάνω από έναν θάμνο και χάθηκε μέσα στην νύχτα.
    Ο γέρος, έμεινε να κοιτάζει σαν χαμένος το σημείο όπου εξαφανίστηκε το ζώο. Τα μάγουλά του που τα είχε γλύψει το ζαρκάδι, ή ότι άλλο ήταν αυτό που στεκόταν εκεί πριν από λίγο, τον έτσουζαν.
    Όμως τώρα, κάτι μέσα του τον έσπρωχνε να πάει πίσω στους δικούς του. Στο σπίτι του. Στη κόρη και τα εγγόνια του.
    Σηκώθηκε με αρκετή ευκολία και περπάτησε μέχρι το σπίτι. Χτύπησε το κουδούνι. Του άνοιξε η κόρη του έξαλλη φωνάζοντας:
    «Βρε πατέρα που στο καλ…»
    «Σςςςς. Μη φωνάζεις.» Της έκανε εκείνος
    «Μα τα μάγουλά σου. Τι έχουν τα μάγουλά σου; Είναι κατακόκκινα, ερεθισμένα!» είπε εκείνη ανήσυχη.
    «Σςςς. Πάμε να φάμε. » Της είπε εκείνος με σταθερή φωνή. «Πεινάω!»
    Προχώρησαν στην τραπεζαρία και ο παππούς μετά από πολύ καιρό κάθισε στην θέση του, στην κεφαλή του τραπεζιού χαμογελώντας.  Όλοι τον κοίταζαν παράξενα γιατί είχαν μήνες πολλούς να δουν το χαμόγελο του.
    «Και… Σοφία φέρε μας και λίγο κρασί από κείνο το μπρούσκο!» είπε τρίβοντας το δεξί του μάγουλο.
    «Το ξέρετε παιδιά;» γύρισε και είπε στα εγγόνια  του, «Απόψε έμαθα πως το καλό δεν έρχεται με τα παρακάλια. Πρέπει να πηγαίνεις εσύ να το βρεις για να σε αγγίξει. Άντε ας πιούμε στην υγειά μας τώρα!» είπε και άδειασε μονορούφι το ποτήρι  του.
Το άφησε στο τραπέζι και έτριψε χαμογελώντας τα μάγουλα του, που τον έτσουζαν ακόμη…

                


27 σχόλια:

  1. Συγχαρητήρια σ'όλους σας!Και στους νικητές και σε σένα,γλυκιά μου που το οργάνωσες!!
    Φιλάκια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Wild rose, ευχαριστώ για τα συγχαρητήρια και εκ μέρους των νικητών αλλά και όλων των συμμετεχόντων.
      Το νου σου να προσέχεις τις επόμενες μέρες την έναρξη του νέου μας παιχνιδιού
      και πρέπει να συμμετέχεις οπωσδήποτε.
      Φιλάκια κι από μένα.

      Διαγραφή
  2. Συγχαρητήρια σε όλους όσους συμμετείχαν με τις ιστορίες τους στον διαγωνισμό σου και σε εσένα επίσης για την ωραία ιδέα.
    καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου ευχαριστώ πολύ.
      Το επόμενο παιχνίδι αρχίζει σε λίγες μέρες και πρέπει να είσαι εκεί με ιστορία.
      Σε περιμένω με αγωνία.

      Διαγραφή
  3. ΚΛΑΥΔΙΑ7:51 π.μ.

    Φλώρα μου καλημέρα!!!Με μεγάλη ικανοποίηση διαπίστωσα ότι το 1ο παιχνίδι των λέξεων ήτανε απόλυτα επιτυχημένο....και ανυπομονώ για τη συνέχεια....
    Ελεγξε σε παρακλώ στην παραπάνω ανάρτηση το όνομα του συγγραφέα της ιστορίας Νο 13 γιατί δεν είναι mmlcld έχει γίνει κάποιο μπερδεματάκι.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κλαύδια ευχαριστώ γιατί εσύ πραγματικά κουράστηκες.
      Κυρίως μας διαφήμισες. Έπειτα έγραψες πάνω από μία ιστορίες
      και όλες πήγαν πολύ καλά. Εγώ δεν βαθμολόγησα αλλά θεωρώ πως
      το ποίημα ήταν μια δύσκολη υπόθεση πιο δύσκολη από τις ιστορίες
      και δεν σου κρύβω θα ήθελα να έχει πάρει διάκριση αλλά δεν πειράζει.
      Έχουμε πολύ μέλλον απ' ότι φαίνεται.
      Σε περιμένω στο 2ο παιχνίδι.

      Διαγραφή
  4. συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες
    και στους νικητες
    και στην διαχειριστρια του μπλογκ για την ομορφη ιδεα αυτου του παιγνιδου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δελφινάκι μου ευχαριστώ για όλα, κυρίως που όλο το διάστημα η παρουσία σου ήταν αισθητή. Τώρα περιμένω ιστορία για το 2ο παιχνίδι οπωσδήποτε.

      Διαγραφή
    2. δεν έκανα τίποτα σπουδαίο
      και γω το περιμένω το 2ο παιγνίδι
      θα λάβω μέρος

      Διαγραφή
  5. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΦΛΩΡΑ ΜΟΥ!!!!
    ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΟ ΩΡΑΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ!!!!!!
    ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΕΓΡΑΨΑΝ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΗΤΑΝ ΟΛΕΣ ΥΠΕΡΟΧΕΣ!!!!!
    ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΩ ΚΙ ΕΓΩ ΜΕΡΟΣ!!!!!!!
    ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρένα μου ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια
      αλλά να ξέρεις δεν έχεις τελειώσει με αυτά.
      Το επόμενο παιχνίδι σε θέλει να καταθέτεις ιστορία...
      Δεν τη γλυτώνεις να το ξέρεις γι αυτό ετοίμασε τα μολύβια σου...

      Διαγραφή
  6. Καλημέρα! Συγχαρητήρια στους νικητές αλλά και σε εσένα που το διοργάνωσες όλο αυτό! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χωρίς συμμετέχοντες και βαθμολογητές εγώ δεν θα είχα καταφέρει τίποτε.
      Να είσαι καλά και σε περιμένω με ιστορία στο επόμενο...

      Διαγραφή
  7. Τα συνχαρητηρια μου σε όλους τους συμετέχοντες.... και στην πρώτη..ήτανε πολύ όμορφη η ιστορία .....και στο δευτερο και τρίτο βραβείο.. να εισαι καλά και καλή συνεχεια... στο επόμενο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρούλα μου ευχαριστώ και σε περιμένω με ενεργή συμμετοχή στο επόμενο....εντός ολίγων ημερών.

      Διαγραφή
  8. Συγχαρητήρια στους νικητές!!!
    Και συγχαρητήρια και σε εσένα Φλώρα!! Πολύ ωραία ιδέα αυτό το παιχνίδι!! Ελπίζω να συνεχίσει ακόμη καλύτερα, με περισσότερους συμμετέχοντες και ακόμη περισσότερες ιστορίες!!
    Φιλιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε περιμένω στο 2ο παιχνίδι που θα ξεκινήσει σε λίγες μέρες. Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια αλλά εσείς δώσατε ζωή στο παιχνίδι.

      Διαγραφή
  9. Πολύ ωραία ! Καλή δουλειά έκανες !!

    Συγχαρητήρια σε όσους πήραν μέρος !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.Συγχαρητήρια και σε σένα.
      Ετοίμασε τα μολύβια σου για το επόμενο παιχνίδι.

      Διαγραφή
  10. Συγχαρητήρια σε όλους τους φίλους μπλογκεράδες!
    Να είμαστε καλά να ξαναπαίξουμε!

    Δεν ξέρω Φλώρα αν συνειδητοποίησες τι κατάφερες να κάνεις με το καλημέρα στο καινούριο κονάκι σου.
    Ενεργοποίησες 20 άγνωστα σε σένα άτομα να καθίσουν σε ένα τραπέζι,να πιάσουν το μολύβι η το πληκτρολόγιο,και έχοντας μπροστά τους 5 λέξεις να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν κάτι, έχοντας στο νου τους εκτός από τις 5 λέξεις, και εσένα,τον άνθρωπο που τους έπεισε με κάποιον τρόπο να στρώσουν ποπό και να αφήσουν την φαντασία τους να .......αλητέψει.
    Είναι όμορφο να δημιουργεί κάποιος και να σε σκέφτεται.
    Λένε ότι η ζωή είναι η τέχνη να επικοινωνείς Φλώρα μου και μάλλον έχουν δίκιο.
    Να είσαι καλά να συνεχίσεις αλλά......γιατί βιάζεσαι καλέ;
    Δεν προλάβαμε να διαβάσουμε και να εμπεδώσουμε τα πρώτα κείμενα μας ρίχνεις
    πάλι στα βαθιά;
    Ξέρεις πόσους καφέδες ήπια για να διαβάσω τα πρώτα 20 κείμενα και να προσέξω να μην μπλέξω τον Στραγαλάκη με τον Μέλιο;
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι η 3η φορά που χάνω το κείμενο που σου γράφω ξαφνικά.
      Τέλος πάντων. Ναι το παιχνίδι πήγε καλά.
      Το δεύτερο θα δείξει πόσο καλά πήγε το πρώτο.
      Φοβάμαι μήπως κάνουν ότι δεν μας ξέρουν οι συμμετέχοντες στο 1ο παιχνίδι.
      Τόσο διάβασμα που τους έβαλα να κάνουν ούτε πανελλήνιες να έδιναν.
      Όμως τώρα, με ευγένεια βέβαια, τους ζητάω να μην στέλνουν μεγαλύτερες από 2 σελίδες ιστορίες.
      Γιατί και εγώ βασανίστηκα και οι βαθμολογητές.
      Άντε να πιάσεις το στυλό ή το μολύβι και τρίβε το να ζεσταθεί.
      Σε λίγες μέρες έρχεται το 2ο παιχνίδι.

      Διαγραφή
  11. Θέλω από τα βάθη της ψυχής μου να ευχαριστήσω όσες και όσους έλαβαν μέρος σε τούτη την όμορφη πρωτοβουλία που ελπίζω να συνεχιστεί. Όσοι δε βραβεύτηκαν, οποιαδήποτε θέση και αν έλαβαν δεν διαφέρουν ειλικρινά σε τίποτα με του υπόλοιπους των οποίων τα κείμενα κατά την γνώμη μου ήταν πολύ υψηλού επιπέδου. Νομίζω ότι η επιλογή ήταν πάρα πολύ δύσκολη.
    Οφείλω όμως να ευχαριστήσω θερμά όσους θεώρησαν ότι κάτι άξιζε και η δική μου ιστορία και της έδωσαν την ψήφο τους. Με τίμησαν πολύ με την χειρονομία τους αυτήν.
    Ας είμαστε όλες και όλοι καλά κι ας επαναλάβουμε το εγχείρημα αυτό. Νομίζω ότι είναι μια ευκαιρία να αναδειχτούν ταλέντα στην λογοτεχνία!
    Ευχαριστώντας και πάλι την FLORA GIA για εξαιρετική της πρωτοβουλία αλλά και για τον κόπο της και εύχομαι καλό Σ/Κ σε όλους. Ας μην ξεχνάμε όμως: Η συμμετοχή έχει αξία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Mόνο εσύ Χριστόφορε ξέρεις να μην παραλείπεις ποτέ να δώσεις την αξία που πρέπει σε κάθε άνθρωπο, γιατί έχεις εσύ μεγάλη ψυχή.
      Χωρίς να σε γνωρίζω, έστω και μόνο από μερικά σου σχόλια, δίνεις χαρά γύρω σου.

      Διαγραφή
  12. Πολλά συγχαρητήρια στους νικητές. Θεωρώ ότι ήταν πολύ ωραίες ιστορίες.
    Συγχαρητήρια και σε σένα FLORA GIA που διοργάνωσες αυτό το διαγωνισμό.
    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελένη μου ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και για τη δυναμική σου συμμετοχή.
      Σε λίγο ξεκινάει το 2ο παιχνίδι και σε περιμένει.

      Διαγραφή
  13. Πολύ όμορφες οι ιστορίες!! Μπράβο στους νικητές και σε σένα Flora για αυτή την πρωτοβουλία!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ.
      Το 2ο παιχνίδι μας θα περιμένει και δική σου ιστορία.
      Μπες λοιπόν με κέφι στην παρέα μας.
      Σε περιμένουμε όλοι με χαρά.

      Διαγραφή